ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਯਾ ਪਰਮਾ ਪਰਾਵਦਤ ਆ ਤੇ ऋਤਸ੍ਪृਸ਼ੋ ਨਿ षੇਦੁਃ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਖਾਤਾ ਅਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਦੁਗ੍ਧਾ ਮਧ੍ਵ ਸ਼੍ਚੋਤਨ੍ਤ੍ਯਭਿਤੋ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਦੂਰ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਖੋਖਲੇ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਕੱਢੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਜਾਯਮਾਨੋ ਮਹੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ । ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯਸ੍ਤੁਵਿਜਾਤੋ ਰਵੇਣ ਵਿ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਰਧਮਤ੍ਤਮਾਂਸਿ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸੁष੍ਟੁਭਾ ਸ ऋਕ੍ਵਤਾ ਗਣੇਨ ਵਲਂ ਰੁਰੋਜ ਫਲਿਗਂ ਰਵੇਣ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਸ੍ਰਿਯਾ ਹਵ੍ਯਸੂਦਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਵਾਵਸ਼ਤੀਰੁਦਾਜਤ੍
ਸੁਸ਼ਟੁਭ ਤੇ ਰਿਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਜਥੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਲਾ ਨੂੰ, ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਹਵਨ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਇਆ।
ਏਵਾ ਪਿਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਾਯ ਵृष੍ਣੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਧੇਮ ਨਮਸਾ ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਵੀਰਵਨ੍ਤੋ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੀਏ; ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ, ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਾਓ।
ਅਸ੍ਤੇਵ ਸੁ ਪ੍ਰਤਰਂ ਲਾਯਮਸ੍ਯਨ੍ ਭੂषਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਸ੍ਤੋਮਮਸ੍ਮੈ । ਵਾਚਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਰਤ ਵਾਚਮਰ੍ਯੋ ਨਿ ਰਾਮਯ ਜਰਿਤਃ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੋਹਣੇ ਸਜਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਤਿ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ; ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਉੱਚੀ ਬੋਲੀ ਕਹੋ, ਗਾਇਕ ਸੋਮ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੋ।
ਦੋਹੇਨ ਗਾਮੁਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸਖਾਯਂ ਪ੍ਰ ਬੋਧਯ ਜਰਿਤਰ੍ਜਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਕੋਸ਼ਂ ਨ ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਸੁਨਾ ਨ੍ਯृष੍ਟਮਾ ਚ੍ਯਾਵਯ ਮਘਦੇਯਾਯ ਸ਼ੂਰਮ੍
ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਲੱਭੋ; ਗਾਇਕ, ਪੁਰਾਣੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਪੂਰੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ।
ਕਿਮਙ੍ਗ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ ਭੋਜਮਾਹੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਮਾ ਸ਼ਿਸ਼ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੋਮਿ । ਅਪ੍ਨਸ੍ਵਤੀ ਮਮ ਧੀਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਸੁਵਿਦਂ ਭਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰਾ ਨਃ
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਲੋਕ ਕਿੰਨਾ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਰਸ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਭਾਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਾਂ ਜਨਾ ਮਮਸਤ੍ਯੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਤਸ੍ਥਾਨਾ ਵਿ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੇ ਸਮੀਕੇ । ਅਤ੍ਰਾ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਯੋ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ ਨਾਸੁਨ੍ਵਤਾ ਸਖ੍ਯਂ ਵष੍ਟਿ ਸ਼ੂਰਃ
ਲੋਕ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ, ਜੋ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਵਿਰਲਾ ਉਹ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਦਬਾਉਂਦਾ।
ਧਨਂ ਨ ਸ੍ਪਨ੍ਦ੍ਰਂ ਬਹੁਲਂ ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਤੀਵ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮਾਮਾਸੁਨੋਤਿ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਨ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਤ੍ਸੁਤੁਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਤਰਹ੍ਨੋ ਨਿ ਸ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ ਯੁਵਤਿ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਮ੍
ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਬਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾਂ, ਵੱਧੀ ਹੋਈ, ਅਟੱਲ ਦੌਲਤ ਵਾਂਗ, ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ, ਰਕਾਬੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਉਸ ਲਈ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਯਂ ਦਧਿਮਾ ਸ਼ਂਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇ ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਾਯ ਮਘਵਾ ਕਾਮਮਸ੍ਮੇ । ਆਰਾਚ੍ਚਿਤ੍ਸਨ੍ ਭਯਤਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ਜਨ੍ਯਾ ਨਮਨ੍ਤਾਮ੍
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਤਿ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ—ਜੋ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਉਪਰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੂਰੋਂ ਵੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰੇ; ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਨ।
ਆਰਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਮਪ ਬਾਧਸ੍ਵ ਦੂਰਮੁਗ੍ਰੋ ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਬਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਤੇਨ । ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਯਵਮਦ੍ਗੋਮਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਧੀ ਧਿਯਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਵਾਜਰਤ੍ਨਾਮ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸ ਨਾ ਆਉਣ ਦੇ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਜੌਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ, ਤੇ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਬੁਧੀ ਤੇ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਯਮਨ੍ਤਰ੍ਵृषਸਵਾਸੋ ਅਜ੍ਮਨ੍ ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸੋਮਾ ਬਹੁਲਾਨ੍ਤਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਨਾਹ ਦਾਮਾਨਂ ਮਘਵਾ ਨਿ ਯਂਸਨ੍ ਨਿ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਵਹਤਿ ਭੂਰਿ ਵਾਮਮ੍
ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਤੀਬਰ, ਵੱਧੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਹ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਦਾਤਾ ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਸੋਮ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਵੱਧੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਪ੍ਰਹਾਮਤਿਦੀਵਾ ਜਯਤਿ ਕृਤਮਿਵ ਸ਼੍ਵਘ੍ਨੀ ਵਿ ਚਿਨੋਤਿ ਕਾਲੇ । ਯੋ ਦੇਵਕਾਮੋ ਨ ਧਨਂ ਰੁਣਦ੍ਧਿ ਸਮਿਤ੍ਤਂ ਰਾਯਃ ਸृਜਤਿ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਭਿष੍ਟਰੇਮਾਮਤਿਂ ਦੁਰੇਵਾਂ ਯਵੇਨ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ । ਵਯਂ ਰਾਜਸੁ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਨਾਨ੍ਯਰਿष੍ਟਾਸੋ ਵृਜਨੀਭਿਰ੍ਜਯੇਮ
ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੀਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤੋਤ੍ਤਰਸ੍ਮਾਦਧਰਾਦਘਯੋਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਤ ਮਧ੍ਯਤੋ ਨਃ ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯੋ ਵਰੀਯਃ ਕृਣੋਤੁ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਪਰੋਂ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ, ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰੇ।
ਯੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਤ੍ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਾਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਾਙ੍ਗਿਰਸੋ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਜ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਘਰ੍ਮਸਤ੍ਪਿਤਾ ਨ ਆ ਰੋਦਸੀ ਵृषਭੋ ਰੋਰਵੀਤਿ
ਜੋ ਪਹਾੜ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਮ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਕੋਲ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਲਦ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਜਨਾਯ ਚਿਦ੍ਯ ਈਵਤੇ ਉ ਲੋਕਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਹੂਤੌ ਚਕਾਰ । ਘ੍ਨਨ੍ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿ ਪੁਰੋ ਦਰ੍ਦਰੀਤਿ ਜਯਂ ਛਤ੍ਰੂਂਰਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਪृਤ੍ਸੁ ਸਾਹਨ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਇਕ ਨਵਾਂ ਜਗਤ ਬਣਾਇਆ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸਮਜਯਦ੍ਵਸੂਨਿ ਮਹੋ ਵ੍ਰਜਾਨ੍ ਗੋਮਤੇ ਦੇਵ ਏषਃ । ਅਪਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਤ੍ਸ੍ਵਰਪ੍ਰਤੀਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਹਨ੍ਤ੍ਯਮਿਤ੍ਰਮਰ੍ਕੈਃ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਜਿੱਤ ਲਈਆਂ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਧਿਯਂ ਸਪ੍ਤਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣੀਂ ਪਿਤਾ ਨ ऋਤਪ੍ਰਜਾਤਾਂ ਬृਹਤੀਮਵਿਨ੍ਦਤ੍। ਤੁਰੀਯਂ ਸ੍ਵਿਜ੍ਜਨਯਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯੋऽਯਾਸ੍ਯ ਉਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਂਸਨ੍
ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਉੱਚੀ ਸੋਚ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸੱਤ ਸਿਰ ਵਾਲੀ, ਲੱਭ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਥਾ, ਸਭ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿਚ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ऋਤਂ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤ ऋਜੁ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾ ਦਿਵਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾਃ । ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਦਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਦਧਾਨਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਧਾਮ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਨਨ੍ਤ
ਸੱਚ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਸਿੱਧੇ ਚਮਕਦੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਵੀਰ, ਅੰਗਿਰਸ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਥਾਂ ਰੱਖਦੇ, ਯਜਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਹਂਸੈਰਿਵ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵਾਵਦਦ੍ਭਿਰਸ਼੍ਮਨ੍ਮਯਾਨਿ ਨਹਨਾ ਵ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਭਿਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਗਾ ਉਤ ਪ੍ਰਾਸ੍ਤੌਦੁਚ੍ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਮਗਾਯਤ੍
ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜਦੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉੱਚਾ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ।
ਅਵੋ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰ ਏਕਯਾ ਗਾ ਗੁਹਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀਰਨृਤਸ੍ਯ ਸੇਤੌ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤਮਸਿ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਚ੍ਛਨ੍ ਉਦੁਸ੍ਰਾ ਆਕਰ੍ਵਿ ਹਿ ਤਿਸ੍ਰ ਆਵਃ
ਦੋ-ਦੋ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਇਕ ਵੱਖਰੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਝੂਠ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਲੱਭਦਿਆਂ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ।
ਵਿਭਿਦ੍ਯਾ ਪੁਰਂ ਸ਼ਯਥੇਮਪਾਚੀਂ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਸਾਕਮੁਦਧੇਰਕृਨ੍ਤਤ੍। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁषਸਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਗਾਮਰ੍ਕਂ ਵਿਵੇਦ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਦ੍ਯੌਃ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪਈ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੇਤ ਕੱਟਿਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਉਸ਼ਾ, ਸੂਰਜ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਚਾਨਣ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰਂ ਦੁਘਾਨਾਂ ਕਰੇਣੇਵ ਵਿ ਚਕਰ੍ਤਾ ਰਵੇਣ । ਸ੍ਵੇਦਾਞ੍ਜਿਭਿਰਾਸ਼ਿਰਮਿਚ੍ਛਮਾਨੋऽਰੋਦਯਤ੍ਪਣਿਮਾ ਗਾ ਅਮੁष੍ਣਾਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਵਾਲਾ, ਦੁੱਗਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹੱਥ ਵਾਂਗ ਕੱਟਿਆ। ਮੱਖਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁਲਾਇਆ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸ ਈਂ ਸਤ੍ਯੇਭਿਃ ਸਖਿਭਿਃ ਸ਼ੁਚਦ੍ਭਿਰ੍ਗੋਧਾਯਸਂ ਵਿ ਧਨਸੈਰਦਰ੍ਦਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵृषਭਿਰ੍ਵਰਾਹੈਰ੍ਘਰ੍ਮਸ੍ਵੇਦੇਭਿਰ੍ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਵ੍ਯਾਨਟ੍
ਸੱਚੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਤੋੜਿਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ, ਘਰਮ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮਨਸਾ ਗੋਪਤਿਂ ਗਾ ਇਯਾਨਾਸ ਇषਣਯਨ੍ਤ ਧੀਭਿਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਿਥੋਅਵਦ੍ਯਪੇਭਿਰੁਦੁਸ੍ਰਿਯਾ ਅਸृਜਤ ਸ੍ਵਯੁਗ੍ਭਿਃ
ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ, ਉੱਤਸ਼ਾਹੀ ਵਿਚ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੋ ਮਤਿਭਿਃ ਸ਼ਿਵਾਭਿਃ ਸਿਂਹਮਿਵ ਨਾਨਦਤਂ ਸਧਸ੍ਥੇ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਵृषਣਂ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ ਭਰੇਭਰੇ ਅਨੁ ਮਦੇਮ ਜਿष੍ਣੁਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ, ਸਧਾ ਵਿਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ, ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ।
ਯਦਾ ਵਾਜਮਸਨਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮਾ ਦ੍ਯਾਮਰੁਕ੍ਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਾਣਿ ਸਦ੍ਮ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਵृषਣਂ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੋ ਨਾਨਾ ਸਨ੍ਤੋ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਸਾ
ਜਦ ਉਹ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਜੋੜਿਆ, ਉਪਰਲੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਗੂੰਜ ਉਠੇ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਮਾਸ਼ਿषਂ ਕृਣੁਤਾ ਵਯੋਧੈ ਕੀਰਿਂ ਚਿਦ੍ਧ੍ਯਵਥ ਸ੍ਵੇਭਿਰੇਵੈਃ । ਪਸ਼੍ਚਾ ਮृਧੋ ਅਪ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤਦ੍ਰੋਦਸੀ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵੇ
ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਅਸੀਸ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੋ। ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਵੈਰ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿਣ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਸੁਣਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹ੍ਨਾ ਮਹਤੋ ਅਰ੍ਣਵਸ੍ਯ ਵਿ ਮੂਰ੍ਧਾਨਮਭਿਨਦਰ੍ਬੁਦਸ੍ਯ । ਅਹਨ੍ਨ੍ ਅਹਿਮਰਿਣਾਤ੍ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ ਦੇਵੈਰ੍ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਪ੍ਰਾਵਤਂ ਨਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਗੂੰਜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਇਆ।