ਤਦ੍ਵੋ ਗਾਯ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਯ ਸਤ੍ਵਨੇ । ਸ਼ਂ ਯਦ੍ਗਵੇ ਨ ਸ਼ਾਕਿਨੇ
ਇਹ ਭਜਨ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਭੇਟ ਸਮੇਂ, ਬਹੁਤ ਸਤਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਗਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਲਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਘਾ ਵਸੁਰ੍ਨਿ ਯਮਤੇ ਦਾਨਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ । ਯਤ੍ਸੀਮੁਪ ਸ਼੍ਰਵਦ੍ਗਿਰਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਦਿਆਲੂ ਦਾਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ, ਜਦ ਭਜਨ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਹਿ ਵ੍ਰਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਂ ਦਸ੍ਯੁਹਾ ਗਮਤ੍। ਸ਼ਚੀਭਿਰਪ ਨੋ ਵਰਤ੍
ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਂ ਨ ਆ ਭਰ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੁਰੁਹੂਤ ਯਾਮਨਿ ਜੀਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰਸ਼ੀਮਹਿ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਧੀ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸਤਕਾਰੀ, ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਚਾਨਣ ਪਾ ਸਕੀਏ।
ਮਾ ਨੋ ਅਜ੍ਞਾਤਾ ਵृਜਨਾ ਦੁਰਾਧ੍ਯੋ ਮਾਸ਼ਿਵਾਸੋ ਅਵ ਕ੍ਰਮੁਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਵਤਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਰਪੋऽਤਿ ਸ਼ੂਰ ਤਰਾਮਸਿ
ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਲੋਕ, ਜਾਂ ਮੰਦ ਵਾਸੀ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਪਕੜ ਲੈਣ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡੂੰਘੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰ ਜਾਵਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨ ਆ ਭਰਮੋਜਿष੍ਠਂ ਪਪੁਰਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਯੇਨੇਮੇ ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਰੋਦਸੀ ਓਭੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੇ, ਹੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਜਬਾ ਵਾਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤ੍ਵਾਮੁਗ੍ਰਮਵਸੇ ਚਰ੍षਣੀਸਹਂ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵੇषੁ ਹੂਮਹੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁ ਨੋ ਵਿਥੁਰਾ ਪਿਬ੍ਦਨਾ ਵਸੋऽਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਸੁषਹਾਨ੍ ਕृਧਿ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਖਜਾਨਾ, ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਸ ਹੋਣ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਜਾਵਣ।
ਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ ਭੂਮਿਰੁਤ ਸ੍ਯੁਃ । ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾ ਅਨੁ ਨ ਜਾਤਮष੍ਟ ਰੋਦਸੀ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਅਸਮਾਨ, ਸੌ ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਹੋਣ, ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਬਿਜਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਦੋਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਆ ਪਪ੍ਰਾਥ ਮਹਿਨਾ ਕृष੍ਣ੍ਯਾ ਵृषਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸ਼ਵਸਾ । ਅਸ੍ਮਾਮਵ ਮਘਵਨ੍ ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ ਵਜ੍ਰਿਂ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਜਿੱਥੇ ਧਨ-ਧਨ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਵਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਤਾਵਦਹਮੀਸ਼ੀਯ । ਸ੍ਤੋਤਾਰਮਿਦ੍ਦਿਧਿषੇਯ ਰਦਾਵਸੋ ਨ ਪਾਪਤ੍ਵਾਯ ਰਾਸੀਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿੰਨਾ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉੰਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਸਰਤਾਜ ਹੋਵਾਂ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ, ਤੇ ਮਾੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਦੇਵਾਂ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੇਯਮਿਨ੍ ਮਹਯਤੇ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਰਾਯ ਆ ਕੁਹਚਿਦ੍ਵਿਦੇ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਨ੍ ਮਘਵਨ੍ ਨ ਆਪ੍ਯਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਸ੍ਤਿ ਪਿਤਾ ਚਨ
ਮੈਂ ਸਿੱਖਾਂ, ਜੋ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਧਨ ਦੇਣ ਦੀ ਕਲਾ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਵਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਤਾਵਦਹਮੀਸ਼ੀਯ । ਸ੍ਤੋਤਾਰਮਿਦ੍ਦਿਧਿषੇਯ ਰਦਾਵਸੋ ਨ ਪਾਪਤ੍ਵਾਯ ਰਾਸੀਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿੰਨਾ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉੰਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਸਰਤਾਜ ਹੋਵਾਂ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ, ਤੇ ਮਾੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਦੇਵਾਂ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੇਯਮਿਨ੍ ਮਹਯਤੇ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਰਾਯ ਆ ਕੁਹਚਿਦ੍ਵਿਦੇ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਨ੍ ਮਘਵਨ੍ ਨ ਆਪ੍ਯਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਸ੍ਤਿ ਪਿਤਾ ਚਨ
ਮੈਂ ਸਿੱਖਾਂ, ਜੋ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਧਨ ਦੇਣ ਦੀ ਕਲਾ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਤ੍ਵਾਯਵਃ । ਅਣ੍ਵੀਭਿਸ੍ਤਨਾ ਪੂਤਾਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆ ਜਾ; ਇਹ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਪਾਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਧ ਹੋਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਧਿਯੇषਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਜੁਤਃ ਸੁਤਾਵਤਃ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਵਾਘਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਆ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਕਲੇ ਪਾਨ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਭਜਨ-ਵਾਣੀ ਤੇ ਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਤੂਤੁਜਾਨ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਹਰਿਵਃ । ਸੁਤੇ ਦਧਿष੍ਵ ਨਸ਼੍ਚਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ, ਹੇ ਪੀਲਿਆ, ਭਜਨ-ਵਾਣੀ ਤੇ; ਸਾਡੇ ਰਖਿਆ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਪਾਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਲੈ।
ਮਾ ਚਿਦਨ੍ਯਦ੍ਵਿ ਸ਼ਂਸਤ ਸਖਾਯੋ ਮਾ ਰਿषਣ੍ਯਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਸ੍ਤੋਤਾ ਵृषਣਂ ਸਚਾ ਸੁਤੇ ਮੁਹੁਰੁਕ੍ਥਾ ਚ ਸ਼ਂਸਤ
ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪਵੋ; ਇੰਦਰ ਦੀ, ਵੱਡੇ ਦੀ, ਇਕੱਠੇ ਨਿਕਲੇ ਪਾਨ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਭਜਨ-ਵਾਣੀ ਉਚਾਰੋ।
ਅਵਕ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵृषਭਂ ਯਥਾਜੁਰਂ ਗਾਂ ਨ ਚਰ੍षਣੀਸਹਮ੍ । ਵਿਦ੍ਵੇषਣਂ ਸਂਵਨਨੋਭਯਂਕਰਂ ਮਂਹਿष੍ਠਮੁਭਯਾਵਿਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਯਚ੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਾ ਜਨਾ ਇਮੇ ਨਾਨਾ ਹਵਨ੍ਤ ਊਤਯੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਤੁ ਤੇऽਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਾਡਾ ਭਜਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਅੱਜ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ।
ਵਿ ਤਰ੍ਤੂਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਘਵਨ੍ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋऽਰ੍ਯੋ ਵਿਪੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਉਪ ਕ੍ਰਮਸ੍ਵ ਪੁਰੁਰੂਪਮਾ ਭਰ ਵਾਜਂ ਨੇਦਿष੍ਠਮੂਤਯੇ
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਗਿਆਨੀ ਵਚਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ; ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇਨਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜਾ ਯੁਨਜ੍ਮਿ ਹਰੀ ਸਖਾਯਾ ਸਧਮਾਦ ਆਸ਼ੂ । ਸ੍ਥਿਰਂ ਰਥਂ ਸੁਖਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਧਿਤਿष੍ਠਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਮੁਪ ਯਾਹਿ ਸੋਮਮ੍
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਦੋਸਤ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਰਥ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪਕੜ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਪਾਨ ਤੇ ਆ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋऽਰੁਣਂ ਦੁਗ੍ਧਮਂਸ਼ੁਂ ਜੁਹੋਤਨ ਵृषਭਾਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮ੍ । ਗੌਰਾਦ੍ਵੇਦੀਯਾਮਵਪਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹੇਦ੍ਯਾਤਿ ਸੁਤਸੋਮਮਿਚ੍ਛਨ੍
ਹੇ ਯਜਮਾਨੋ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਸ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਲਦ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਇੰਦਰ, ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਗਾਂ ਤੋਂ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਪਾਤਰ ਤੋਂ, ਸਭ ਪੀਣ ਆਉਂਦਾ।
ਯਦ੍ਦਧਿषੇ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਚਾਰ੍ਵਨ੍ਨਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਪੀਤਿਮਿਦਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਿ । ਉਤ ਹृਦੋਤ ਮਨਸਾ ਜੁषਾਣ ਉਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਪਾਹਿ ਸੋਮਾਨ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਰਸ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਲਿਆ; ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਿਕਲੇ ਸੋਮ ਪੀ।
ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਸੋਮਂ ਸਹਸੇ ਪਪਾਥ ਪ੍ਰ ਤੇ ਮਾਤਾ ਮਹਿਮਾਨਮੁਵਾਚ । ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਪਪ੍ਰਾਥੋਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਯੁਧਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਰਿਵਸ਼੍ਚਕਰ੍ਥ
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੋਮ ਪੀਤਾ; ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ।
ਯਦ੍ਯੋਧਯਾ ਮਹਤੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਮ ਤਾਨ੍ ਬਾਹੁਭਿਃ ਸ਼ਾਸ਼ਦਾਨਾਨ੍ । ਯਦ੍ਵਾ ਨृਭਿਰ੍ਵृਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਯੁਧ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾਜਿਂ ਸੌਸ਼੍ਰਵਸਂ ਜਯੇਮ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੇਕਰ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਪੈ ਜਾਵੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸਾਥੀ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵੋਚਂ ਪ੍ਰਥਮਾ ਕृਤਾਨਿ ਪ੍ਰ ਨੂਤਨਾ ਮਘਵਾ ਯਾ ਚਕਾਰ । ਯਦੇਦਦੇਵੀਰਸਹਿष੍ਟ ਮਾਯਾ ਅਥਾਭਵਤ੍ਕੇਵਲਃ ਸੋਮੋ ਅਸ੍ਯ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਨਵੇਂ ਕੰਮ ਵੀ ਜੋ ਦਾਤਾ ਨੇ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਸੋਮ ਉਸਦਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਵੇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭਿਤਃ ਪਸ਼ਵ੍ਯਂ ਯਤ੍ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਗਵਾਮਸਿ ਗੋਪਤਿਰੇਕ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਤੇ ਪ੍ਰਯਤਸ੍ਯ ਵਸ੍ਵਃ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਤੇਰੀ ਚਰਾਗਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ, ਇੰਦਰ, ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਯੁਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਵੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼ਾਥੇ ਉਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ । ਧਤ੍ਤਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕੀਰਯੇ ਚਿਦ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਤੂੰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦਿਵੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਇ'en ਤੌਰ ਤੇ—ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਯਸ੍ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਸਹਸਾ ਵਿ ਜ੍ਮੋ ਅਨ੍ਤਾਨ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿषਧਸ੍ਥੋ ਰਵੇਣ । ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਸ ऋषਯੋ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾਃ ਪੁਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਧਿਰੇ ਮਨ੍ਦ੍ਰਜਿਹ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੋਨੇ ਥਾਂ ਥਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇ—ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ—ਉਸ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਜਾਰੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧੁਨੇਤਯਃ ਸੁਪ੍ਰਕੇਤਂ ਮਦਨ੍ਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਅਭਿ ਯੇ ਨਸ੍ਤਤਸ੍ਰੇ । ਪृषਨ੍ਤਂ ਸृਪ੍ਰਮਦਬ੍ਧਮੂਰ੍ਵਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਦਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮ੍
ਚਲਾਕ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਫ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਉਸ ਚੌੜੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿੰਦੀ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।