ਸਮੋਹੇ ਵਾ ਯ ਆਸ਼ਤ ਨਰਸ੍ਤੋਕਸ੍ਯ ਸਨਿਤੌ । ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਵਾ ਧਿਯਾਯਵਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ—
ਯਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਃ ਸੋਮਪਾਤਮਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਪਿਨ੍ਵਤੇ । ਉਰ੍ਵੀਰਾਪੋ ਨ ਕਾਕੁਦਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੂਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਧਾਰਾਂ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਏਵਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਸੂਨृਤਾ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ੀ ਗੋਮਤੀ ਮਹੀ । ਪਕ੍ਵਾ ਸ਼ਾਖਾ ਨ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬੋਲੀ, ਜੋ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਦਾਨੀ ਲਈ ਪੱਕੀ ਟਾਹਲੀ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਏਵਾ ਹਿ ਤੇ ਵਿਭੂਤਯ ਊਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਵਤੇ । ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਬਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਭਗਤ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਏਵਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਮ ਉਕ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਂਸ੍ਯਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਿਫ਼ਤ ਤੇ ਭਜਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਹਿ ਮਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਧਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੋਮਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਮਹਾਮਭਿष੍ਟਿਰੋਜਸਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਸੋਮ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆ।
ਏਮੇਨਂ ਸृਜਤਾ ਸੁਤੇ ਮਨ੍ਦਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਨ੍ਦਿਨੇ । ਚਕ੍ਰਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚਕ੍ਰਯੇ
ਇਸ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਮਨ੍ਦਿਭਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇ । ਸਚੈषੁ ਸਵਨੇष੍ਵਾ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਜਨਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਗਿਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਮੁਦਹਾਸਤ । ਅਜੋषਾ ਵृषਭਂ ਪਤਿਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਉਤਸ਼ਰਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਸਾਂਡ ਮਾਲਕ ਨੂੰ।
ਸਂ ਚੋਦਯ ਚਿਤ੍ਰਮਰ੍ਵਾਗ੍ਰਾਧ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍ । ਅਸਦਿਤ੍ਤੇ ਵਿਭੁ ਪ੍ਰਭੁ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਤ੍ਸੁ ਤਤ੍ਰ ਚੋਦਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯੇ ਰਭਸ੍ਵਤਃ । ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਥੇ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਸਂ ਗੋਮਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਵਦਸ੍ਮੇ ਪृਥੁ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰ੍ਧੇਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਧਾਨ, ਘੋੜੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ; ਸਾਰੇ ਲਈ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਦੇ।
ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਸਹਸ੍ਰਸਾਤਮਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਾ ਰਥਿਨੀਰਿषਃ
ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ, ਵਧੀਕ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ।
ਵਸੋਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਸੁਪਤਿਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗृਣਨ੍ਤ ऋਗ੍ਮਿਯਮ੍ । ਹੋਮ ਗਨ੍ਤਾਰਮੂਤਯੇ
ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਗਾਇਕ, ਹਉਮੈ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸੁਤੇਸੁਤੇ ਨ੍ਯੋਕਸੇ ਬृਹਦ੍ਬृਹਤ ਏਦਰਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੂषਮਰ੍ਚਤਿ
ਹਰ ਨਿਚੋੜ ਤੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਇੰਦਰ ਸਲਾਮੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਾਕਤਵਰ ਭਜਨ ਉਚਾਰੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸਵਨੇषੁ ਤੁਞ੍ਜਤੇ ਸਮਾਨਮੇਕਂ ਵृषਮਣ੍ਯਵਃ ਪृਥਕ੍ਸ੍ਵਃ ਸਨਿष੍ਯਵਃ ਪृਥਕ੍। ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨਾਵਂ ਨ ਪਰ੍षਣਿਂ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਧੁਰਿ ਧੀਮਹਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚਤਯਨ੍ਤ ਆਯਵ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮਾਯਵਃ
ਸਭ ਨਿਚੋੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਇੱਕ ਸਾਂਡ, ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਜਹਾਜ ਜਾਂ ਬੇੜੀ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਮੀ ਦੇ ਜੁਆ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿ ਤ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ਰੇ ਮਿਥੁਨਾ ਅਵਸ੍ਯਵੋ ਵ੍ਰਜਸ੍ਯ ਸਾਤਾ ਗਵ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਃਸृਜਃ ਸਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਿਃਸृਜਃ । ਯਦ੍ਗਵ੍ਯਨ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾ ਜਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤਾ ਸਮੂਹਸਿ । ਆਵਿष੍ਕਰਿਕ੍ਰਦ੍ਵृषਣਂ ਸਚਾਭੁਵਂ ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਚਾਭੁਵਮ੍
ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੋਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਾਸਤੇ ਫੈਲਾਇਆ; ਜਦੋਂ ਦੋ ਲੋਕ, ਜੋ ਗਾਂ ਤੇ ਚਾਨਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹਥਿਆਰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਤੋ ਨੋ ਅਸ੍ਯਾ ਉषਸੋ ਜੁषੇਤ ਹ੍ਯਰ੍ਕਸ੍ਯ ਬੋਧਿ ਹਵਿषੋ ਹਵੀਮਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਤਾ ਹਵੀਮਭਿਃ । ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਨ੍ਤਵੇ ਮृਘੋ ਵृषਾ ਵਜ੍ਰਿਂ ਚਿਕੇਤਸਿ । ਆ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਵੇਧਸੋ ਨਵੀਯਸੋ ਮਨ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਨਵੀਯਸਃ
ਉਸ ਭੋਰੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕਬੂਲ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਤੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ, ਹੇ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ; ਜਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ ਤੇ ਵਜਰ ਧਾਰਕ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਂ, ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਭਜਨ ਸੁਣ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਤੁਭ੍ਯੇਦਿਮਾ ਸਵਨਾ ਸ਼ੂਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਵਰ੍ਧਨਾ ਕृਣੋਮਿ । ਤ੍ਵਂ ਨृਭਿਰ੍ਹਵ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਸਿ
ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਚੋੜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੂ ਚਿਨ੍ ਨੁ ਤੇ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਦਸ੍ਮੋਦਸ਼੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਮਹਿਮਾਨਮੁਗ੍ਰ । ਨ ਵੀਰ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਨ ਰਾਧਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ; ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਮਹਿਵृਧੇ ਭਰਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ ਪ੍ਰ ਸੁਮਤਿਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਵਿਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਵੀਃ ਪ੍ਰ ਚਰਾ ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਜਗਾਓ। ਕਈ ਲੋਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ।
ਯਦਾ ਵਜ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਮਿਦਥਾ ਰਥਂ ਹਰੀ ਯਮਸ੍ਯ ਵਹਤੋ ਵਿ ਸੂਰਿਭਿਃ । ਆ ਤਿष੍ਠਤਿ ਮਘਵਾ ਸਨਸ਼੍ਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰਵਸਸ੍ਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਹਸ਼ਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਯੋਗ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮਘਵਾਨ, ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਚਿਨ੍ ਨੁ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਯੂਥ੍ਯਾ ਸ੍ਵਾ ਸਚਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੂਣਿ ਹਰਿਤਾਭਿ ਪ੍ਰੁष੍ਣੁਤੇ । ਅਵ ਵੇਤਿ ਸੁਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸੁਤੇ ਮਧੂਦਿਦ੍ਧੂਣੋਤਿ ਵਾਤੋ ਯਥਾ ਵਨਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਜਿਸਦੀ ਦਾਡੀ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਹ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਸਮੇਂ ਸੁਖਦਾਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠਾਸ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾਚਾ ਵਿਵਾਚੋ ਮृਧ੍ਰਵਾਚਃ ਪੁਰੂ ਸਹਸ੍ਰਾਸ਼ਿਵਾ ਜਘਾਨ । ਤਤ੍ਤਦਿਦਸ੍ਯ ਪੌਂਸ੍ਯਂ ਗृਣੀਮਸਿ ਪਿਤੇਵ ਯਸ੍ਤਵਿषੀਂ ਵਾਵृਧੇ ਸ਼ਵਃ
ਉਹ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਧੀ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਸਤ੍ਯ ਸੋਮਪਾ ਅਨਾਸ਼ਸ੍ਤਾ ਇਵ ਸ੍ਮਸਿ । ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਂਸਯ ਗੋष੍ਵਸ਼੍ਵੇषੁ ਸ਼ੁਭ੍ਰਿषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਤੁਵੀਮਘ
ਅਸੀਂ ਸੱਚੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਸਾਧਨਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰਿਨ੍ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤੇ ਸ਼ਚੀਵਸ੍ਤਵ ਦਂਸਨਾ । ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਂਸਯ ਗੋष੍ਵਸ਼੍ਵੇषੁ ਸ਼ੁਭ੍ਰਿषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਤੁਵੀਮਘ
ਚਾਬੀ ਵਾਲੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ।
ਨਿ ष੍ਵਾਪਯਾ ਮਿਥੂਦृਸ਼ਾ ਸਸ੍ਤਾਮਬੁਧ੍ਯਮਾਨੇ । ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਂਸਯ ਗੋष੍ਵਸ਼੍ਵੇषੁ ਸ਼ੁਭ੍ਰਿषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਤੁਵੀਮਘ
ਦੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇ, ਉਹ ਪਏ ਰਹਿਣ, ਜਾਗਣ ਨਾ; ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ।
ਸਸਨ੍ਤੁ ਤ੍ਯਾ ਅਰਾਤਯੋ ਬੋਧਨ੍ਤੁ ਸ਼ੂਰ ਰਾਤਯਃ । ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਂਸਯ ਗੋष੍ਵਸ਼੍ਵੇषੁ ਸ਼ੁਭ੍ਰਿषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਤੁਵੀਮਘ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੁਤੇ ਰਹਿਣ, ਦਾਤਾ ਜਾਗਣ, ਹੇ ਸ਼ੂਰ; ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ।
ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਰ੍ਦਭਂ ਮृਣ ਨੁਵਨ੍ਤਂ ਪਪਯਾਮੁਯਾ । ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਂਸਯ ਗੋष੍ਵਸ਼੍ਵੇषੁ ਸ਼ੁਭ੍ਰਿषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਤੁਵੀਮਘ
ਇੰਦਰ, ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਰੰਝ ਕਰਦਾ ਗਧਾ ਮਾਰ ਦੇ; ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ।
ਪਤਾਤਿ ਕੁਣ੍ਡृਣਾਚ੍ਯਾ ਦੂਰਂ ਵਾਤੋ ਵਨਾਦਧਿ । ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਂਸਯ ਗੋष੍ਵਸ਼੍ਵੇषੁ ਸ਼ੁਭ੍ਰਿषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਤੁਵੀਮਘ
ਹਵਾ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਸੁੱਕੀ ਪੱਤੀਆਂ ਦੂਰ ਉਡਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ।