ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਸਦ੍ਯੋ ਵृਦ੍ਧੋ ਅਜਾਯਥਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੋ
ਤੂੰ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ, ਤੁਰੰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਇੰਦਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਵੱਡੇਪਣ ਲਈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ਵਃ ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਸ਼ਂ ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ
ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਣ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ ਤ੍ਵਾਮੁਕ੍ਥਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਸੁਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਵਡਿਆਈਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ; ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ।
ਅਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਿਃ ਸਨੇਦਿਮਂ ਵਾਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ
ਅਖੁੱਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਤਾ ਅਭਿ ਦ੍ਰੁਹਨ੍ ਤਨੂਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਈਸ਼ਾਨੋ ਯਵਯਾ ਵਧਮ੍
ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਰੋਕ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਮਰੁषਂ ਚਰਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਤਸ੍ਥੁषਃ । ਰੋਚਨ੍ਤੇ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਿ
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਾ ਹਰੀ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਥੇ । ਸ਼ੋਣਾ ਧृष੍ਣੂ ਨृਵਾਹਸਾ
ਉਹ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਲਾਲ, ਨਿਰਭੈ, ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ।
ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਕੇਤਵੇ ਪੇਸ਼ੋ ਮਰ੍ਯਾ ਅਪੇਸ਼ਸੇ । ਸਮੁषਦ੍ਭਿਰਜਾਯਥਾਃ
ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਆਦਹ ਸ੍ਵਧਾਮਨੁ ਪੁਨਰ੍ਗਰ੍ਭਤ੍ਵਮੇਰਿਰੇ । ਦਧਾਨਾ ਨਾਮ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵੀਲੁ ਚਿਦਾਰੁਜਤ੍ਨੁਭਿਰ੍ਗੁਹਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਭਿਃ । ਅਵਿਨ੍ਦ ਉਸ੍ਰਿਯਾ ਅਨੁ
ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਖਾੜ ਲਿਆ, ਇੰਦਰ; ਤੂੰ ਗਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਮਤਿਮਛਾ ਵਿਦਦ੍ਵਸੁਂ ਗਿਰਃ । ਮਹਾਮਨੂषਤ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਲੋਕ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਵੱਡੇ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂ ਹਿ ਦृਕ੍ਸ਼ਸੇ ਸਂਜਗ੍ਮਾਨੋ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਾ । ਮਨ੍ਦੂ ਸਮਾਨਵਰ੍ਚਸਾ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ।
ਅਨਵਦ੍ਯੈਰਭਿਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਮਖਃ ਸਹਸ੍ਵਦਰ੍ਚਤਿ । ਗਣੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯੈਃ
ਉਤਸਵ ਨਿਖੁੱਟ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨਾਲ।
ਅਤਃ ਪਰਿਜ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਆ ਗਹਿ ਦਿਵੋ ਵਾ ਰੋਚਨਾਦਧਿ । ਸਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ऋਞ੍ਜਤੇ ਗਿਰਃ
ਉਥੋਂ, ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਾਨਣ ਤੋਂ; ਇੱਥੇ, ਸੁਰਾਂ ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਇਤੋ ਵਾ ਸਾਤਿਮੀਮਹੇ ਦਿਵੋ ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਦਧਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹੋ ਵਾ ਰਜਸਃ
ਇਥੋਂ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਤੋਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਗਥਿਨੋ ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਕੇਭਿਰਰ੍ਕਿਣਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ
ਗਾਇਕ ਵੱਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਧਰ੍ਯੋਃ ਸਚਾ ਸਂਮਿਸ਼੍ਲ ਆ ਵਚੋਯੁਜਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਇੰਦਰ ਦੋ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੋਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯਦ੍ਦਿਵਿ । ਵਿ ਗੋਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮੈਰਯਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜੇषੁ ਨੋऽਵ ਸਹਸ੍ਰਪ੍ਰਧਨੇषੁ ਚ । ਉਗ੍ਰ ਉਗ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਚਾ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਯਂ ਮਹਾਧਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਭੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਯੁਜਂ ਵृਤ੍ਰੇषੁ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨੌਜਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਸ ਨੋ ਵृषਨ੍ਨ੍ ਅਮੁਂ ਚਰੁਂ ਸਤ੍ਰਾਦਾਵਨ੍ਨ੍ ਅਪਾ ਵृਧਿ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਃ
ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਭੇਟ ਦੇ, ਸਤਸੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤੁਞ੍ਜੇਤੁਞ੍ਜੇ ਯ ਉਤ੍ਤਰੇ ਸ੍ਤੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਿਣਃ । ਨ ਵਿਨ੍ਧੇ ਅਸ੍ਯ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਵृषਾ ਯੂਥੇਵ ਵਂਸਗਃ ਕृष੍ਟੀਰਿਯਰ੍ਤ੍ਯੋਜਸਾ । ਈਸ਼ਾਨੋ ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਃ
ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਢੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਉਹ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਯ ਏਕਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਵਸੂਨਾਮਿਰਜ੍ਯਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪਰਿ ਹਵਾਮਹੇ ਜਨੇਭ੍ਯਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਮਸ੍ਤੁ ਕੇਵਲਃ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਂ ਰਯਿਂ ਸਜਿਤ੍ਵਾਨਂ ਸਦਾਸਹਮ੍ । ਵਰ੍षਿष੍ਠਮੂਤਯੇ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾਰ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌਲਤ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇ।
ਨਿ ਯੇਨ ਮੁष੍ਟਿਹਤ੍ਯਯਾ ਨਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਰੁਣਧਾਮਹੈ । ਤ੍ਵੋਤਾਸੋ ਨ੍ਯਰ੍ਵਤਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਮੋਠੀ ਦੇ ਮਾਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਸਕੀਏ; ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਸਕੀਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵੋਤਾਸੋ ਆ ਵਯਂ ਵਜ੍ਰਂ ਘਨਾ ਦਦੀਮਹਿ । ਜਯੇਮ ਸਂ ਯੁਧਿ ਸ੍ਪृਧਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਜਰ, ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਚੁੱਕੀਏ; ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕੀਏ।
ਵਯਂ ਸ਼ੂਰੇਭਿਰਸ੍ਤृਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਯੁਜਾ ਵਯਮ੍ । ਸਾਸਹ੍ਯਾਮ ਪृਤਨ੍ਯਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੂਰਮਿਆਂ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕੀਏ।
ਮਹਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਰਸ਼੍ਚ ਨੁ ਮਹਿਤ੍ਵਮਸ੍ਤੁ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਪ੍ਰਥਿਨਾ ਸ਼ਵਃ
ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।