ਅਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦਾਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਵਸੁਂ ਸੂਨੁਂ ਸਹਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵਯਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਚ੍ਯਾ ਕृਪਾ । ਘृਤਸ੍ਯ ਵਿਭ੍ਰਾष੍ਟਿਮਨੁ ਵष੍ਟਿ ਸ਼ੋਚਿषਾਜੁਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਸਰ੍ਪਿषਃ
ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ, ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ, ਦੇਵਤਾਈ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਘੀ ਦੇ ਫੈਲਾਓ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਅਤੇ ਚਮਚ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਂਮਿਸ਼੍ਲਾਃ ਪृषਤੀਭਿਰ੍ऋष੍ਟਿਭਿਰ੍ਯਾਮਂ ਛੁਭ੍ਰਾਸੋ ਅਞ੍ਜਿषੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਉਤ । ਆਸਦ੍ਯਾ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਭਰਤਸ੍ਯ ਸੂਨਵਃ ਪੋਤ੍ਰਾਦਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਾ ਦਿਵੋ ਨਰਃ
ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਪਿਆਰੇ—ਭਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਪਿਆਲੇ ਵਿਚੋਂ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਲੋਕੋ।
ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਮਿਹ ਵਿਪ੍ਰ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚੋਸ਼ਨ੍ ਹੋਤਰ੍ਨਿ षਦਾ ਯੋਨਿषੁ ਤ੍ਰਿषੁ । ਪ੍ਰਤਿ ਵੀਹਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪਿਬਾਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਤ੍ਤਵ ਭਾਗਸ੍ਯ ਤृਸ੍ਣੁਹਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਹੋਤ੍ਰ, ਤਿੰਨ ਥਾਂਵਾਂ 'ਚ ਬੈਠੋ। ਪਿਆਲਿਆਂ 'ਚ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਲਓ, ਅਗਨੀਧ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਟਾਓ।
ਏष ਸ੍ਯ ਤੇ ਤਨ੍ਵੋ ਨृਮ੍ਣਵਰ੍ਧਨਃ ਸਹ ਓਜਃ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਹਿਤਃ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤੋ ਮਘਵਨ੍ ਤੁਭ੍ਯਮਾਭृਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਾ ਤृਪਤ੍ਪਿਬ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਦੇਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼, ਜੋ ਤੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਚ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮਘਵਨ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਭੇਟ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਯਮੁ ਪੂਰ੍ਵਮਹੁਵੇ ਤਮਿਦਂ ਹੁਵੇ ਸੇਦੁ ਹਵ੍ਯੋ ਦਦਿਰ੍ਯੋ ਨਾਮ ਪਤ੍ਯਤੇ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਭਿਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸੋਮਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਃ ਪਿਬ ऋਤੁਭਿਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀ, ਪਿਆਲੇ ਵਿਚੋਂ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰੁਤਾਂ ਨਾਲ।
ਸੁਰੂਪਕृਤ੍ਨੁਮੂਤਯੇ ਸੁਦੁਘਾਮਿਵ ਗੋਦੁਹੇ । ਜੁਹੂਮਸਿ ਦ੍ਯਵਿਦ੍ਯਵਿ
ਅਸੀਂ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪ ਨਃ ਸਵਨਾ ਗਹਿ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸੋਮਪਾਃ ਪਿਬ । ਗੋਦਾ ਇਦ੍ਰੇਵਤੋ ਮਦਃ
ਸਾਡੇ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ 'ਤੇ ਆਓ, ਸੋਮ ਪੀਓ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ; ਇੱਥੇ ਗਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਅਥਾ ਤੇ ਅਨ੍ਤਮਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਸੁਮਤੀਨਾਮ੍ । ਮਾ ਨੋ ਅਤਿ ਖ੍ਯ ਆ ਗਹਿ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਜਾਣੀਏ; ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਓ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਓ।
ਪਰੇਹਿ ਵਿਗ੍ਰਮਸ੍ਤृਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪृਛਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਯਸ੍ਤੇ ਸਖਿਭ੍ਯ ਆ ਵਰਮ੍
ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਨੋ ਨਿਦੋ ਨਿਰਨ੍ਯਤਸ਼੍ਚਿਦਾਰਤ । ਦਧਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਦੁਵਃ
ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਵੇ; ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਉਤ ਨਃ ਸੁਭਗਾਮਰਿਰ੍ਵੋਚੇਯੁਰ੍ਦਸ੍ਮ ਕृष੍ਟਯਃ । ਸ੍ਯਾਮੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ
ਸੁਭਾਗਾ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ, ਅਜੋਬਾ ਜਨ ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ; ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਰਹੀਏ।
ਏਮਾਸ਼ੁਮਾਸ਼ਵੇ ਭਰ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਰਿਯਂ ਨृਮਾਦਨਮ੍ । ਪਤਯਨ੍ ਮਨ੍ਦਯਤ੍ਸਖਮ੍
ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਘਨੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਾਮਭਵਃ । ਪ੍ਰਾਵੋ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਇਹ ਪੀ ਕੇ, ਸੌ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ; ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ 'ਚ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਜਿਨਂ ਵਾਜਯਾਮਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਧਨਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਤਯੇ
ਤੈਨੂੰ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ 'ਚ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ 'ਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸੌ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ; ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੰਦਰ।
ਯੋ ਰਾਯੋऽਵਨਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਸੁਪਾਰਃ ਸੁਨ੍ਵਤਃ ਸਖਾ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ
ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਦਦਗਾਰ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ—ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ।
ਆ ਤ੍ਵੇਤਾ ਨਿ षੀਦਤੇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ । ਸਖਾਯ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸਃ
ਆਓ, ਇੱਥੇ ਬੈਠੋ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ; ਦੋਸਤੋ, ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਓ।
ਪੁਰੂਤਮਂ ਪੁਰੂਣਾਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮੇ ਸਚਾ ਸੁਤੇ
ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ, ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਸ ਘਾ ਨੋ ਯੋਗ ਆ ਭੁਵਤ੍ਸ ਰਾਯੇ ਸ ਪੁਰਂਧ੍ਯਾਮ੍ । ਗਮਦ੍ਵਾਜੇਭਿਰਾ ਸ ਨਃ
ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਧਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਆਵੇ; ਆਪਣੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਯਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥੇ ਨ ਵृਣ੍ਵਤੇ ਹਰੀ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ, ਦੋ ਘੋੜੇ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ।
ਸੁਤਪਾਵ੍ਨੇ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਸ਼ੁਚਯੋ ਯਨ੍ਤਿ ਵੀਤਯੇ । ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ
ਜੋ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਸਦ੍ਯੋ ਵृਦ੍ਧੋ ਅਜਾਯਥਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੋ
ਤੂੰ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ, ਤੁਰੰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਇੰਦਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਵੱਡੇਪਣ ਲਈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ਵਃ ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਸ਼ਂ ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ
ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਣ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ ਤ੍ਵਾਮੁਕ੍ਥਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਸੁਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਵਡਿਆਈਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ; ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ।
ਅਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਿਃ ਸਨੇਦਿਮਂ ਵਾਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ
ਅਖੁੱਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਤਾ ਅਭਿ ਦ੍ਰੁਹਨ੍ ਤਨੂਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਈਸ਼ਾਨੋ ਯਵਯਾ ਵਧਮ੍
ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਰੋਕ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਮਰੁषਂ ਚਰਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਤਸ੍ਥੁषਃ । ਰੋਚਨ੍ਤੇ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਿ
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਾ ਹਰੀ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਥੇ । ਸ਼ੋਣਾ ਧृष੍ਣੂ ਨृਵਾਹਸਾ
ਉਹ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਲਾਲ, ਨਿਰਭੈ, ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ।
ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਕੇਤਵੇ ਪੇਸ਼ੋ ਮਰ੍ਯਾ ਅਪੇਸ਼ਸੇ । ਸਮੁषਦ੍ਭਿਰਜਾਯਥਾਃ
ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਆਦਹ ਸ੍ਵਧਾਮਨੁ ਪੁਨਰ੍ਗਰ੍ਭਤ੍ਵਮੇਰਿਰੇ । ਦਧਾਨਾ ਨਾਮ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵੀਲੁ ਚਿਦਾਰੁਜਤ੍ਨੁਭਿਰ੍ਗੁਹਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਭਿਃ । ਅਵਿਨ੍ਦ ਉਸ੍ਰਿਯਾ ਅਨੁ
ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਖਾੜ ਲਿਆ, ਇੰਦਰ; ਤੂੰ ਗਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਭ ਲਿਆ।