ਏਵਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਮ ਉਕ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਂਸ੍ਯਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਉਸ ਦਾ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਗੀਤ ਤੇ ਉਕਥਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤੇ ਮਦਂ ਗृਣੀਮਸਿ ਵृषਣਂ ਪृਤ੍ਸੁ ਸਾਸਹਿਮ੍ । ਉ ਲੋਕਕृਤ੍ਨੁਮਦ੍ਰਿਵੋ ਹਰਿਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਤੇਰਾ ਜੋਸ਼ ਅਸੀਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ।
ਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤੀਮ੍ष੍ਯਾਯਵੇ ਮਨਵੇ ਚ ਵਿਵੇਦਿਥ । ਮਨ੍ਦਾਨੋ ਅਸ੍ਯ ਬਰ੍ਹਿषੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਯੁ ਅਤੇ ਮਨੁ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਦਦ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਤ ਉਕ੍ਥਿਨੋऽਨੁ ष੍ਟੁਵਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ । ਵृषਪਤ੍ਨੀਰਪੋ ਜਯਾ ਦਿਵੇਦਿਵੇ
ਅੱਜ, ਮਨ, ਗਾਇਕ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵੱਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਹਰ ਰੋਜ਼।
ਤਂ ਵਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ ਪੁਰੁਹੂਤਂ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਸ੍ਤਵਿषਮਾ ਵਿਵਾਸਤ
ਉਸ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਾਓ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਓ।
ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸੋ ਬृਹਤ੍ਸਹੋ ਦਾਧਾਰ ਰੋਦਸੀ । ਗਿਰੀਂਰਜ੍ਰਾਮਪਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵृषਤ੍ਵਨਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਓਟ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ; ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਬਲਦ ਵਰਗੇ ਬਲ ਨਾਲ।
ਸ ਰਾਜਸਿ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਮੇਕੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਸੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੈਤ੍ਰਾ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯ ਚ ਯਨ੍ਤਵੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ; ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਮਾਣ ਲਈ।
ਵਯਮੁ ਤ੍ਵਾਮਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਸ੍ਥੂਰਂ ਨ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭਰਨ੍ਤੋऽਵਸ੍ਯਵਃ । ਵਾਜੇ ਚਿਤ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਦਭੁਤ, ਵੱਡਾ ਬੋਝ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਵਿਆਪਕ, ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਊਤਯੇ ਸ ਨੋ ਯੁਵੋਗ੍ਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਯੋ ਧृषਤ੍। ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧ੍ਯਵਿਤਾਰਂ ਵਵृਮਹੇ ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ, ਤਾਕਤਵਰ, ਜੋ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਪੱਕਾ ਦੋਸਤ।
ਯੋ ਨ ਇਦਮਿਦਂ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰ ਵਸ੍ਯ ਆਨਿਨਾਯ ਤਮੁ ਵ ਸ੍ਤੁषੇ । ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਤਯੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ, ਮਦਦ ਲਈ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਚਰ੍षਣੀਸਹਂ ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਯੋ ਅਮਨ੍ਦਤ । ਆ ਤੁ ਨਃ ਸ ਵਯਤਿ ਗਵ੍ਯਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਸ਼ਤਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਘਵਾਨ, ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਸੌ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਾਮ ਗਾਯਤ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਬृਹਤੇ ਬृਹਤ੍। ਧਰ੍ਮਕृਤੇ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੇ ਪਨਸ੍ਯਵੇ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ, ਵਿਦਵਾਨ, ਵੱਡਾ, ਮਹਾਨ; ਧਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਸੁਖੀ ਲਈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਭੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵੋ ਮਹਾਮਸਿ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਹੈਂ।
ਵਿਭ੍ਰਾਜਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸ੍ਵਰਗਛੋ ਰੋਚਨਂ ਦਿਵਃ । ਦੇਵਾਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯਾਯ ਯੇਮਿਰੇ
ਚਮਕਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ; ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ।
ਤਂ ਵਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ ਪੁਰੁਹੂਤਂ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਸ੍ਤਵਿषਮਾ ਵਿਵਾਸਤ
ਉਸ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਾਓ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਓ।
ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸੋ ਬृਹਤ੍ਸਹੋ ਦਾਧਾਰ ਰੋਦਸੀ । ਗਿਰੀਂਰਜ੍ਰਾਮਪਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵृषਤ੍ਵਨਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਓਟ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ; ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਬਲਦ ਵਰਗੇ ਬਲ ਨਾਲ।
ਸ ਰਾਜਸਿ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਮੇਕੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਸੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੈਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯ ਚ ਯਨ੍ਤਵੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ; ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਮਾਣ ਲਈ।
ਇਮਾ ਨੁ ਕਂ ਭੁਵਨਾ ਸੀषਧਾਮੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਾਃ । ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਨਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਚ ਪ੍ਰਜਾਂ ਚਾਦਿਤ੍ਯੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਹ ਚੀਕॢਪਾਤਿ
ਹੁਣ, ਆਓ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰੀਏ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ; ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਗਣੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਭੂਤ੍ਵਵਿਤਾ ਤਨੂਨਾਮ੍ । ਹਤ੍ਵਾਯ ਦੇਵਾ ਅਸੁਰਾਨ੍ ਯਦਾਯਨ੍ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤ੍ਵਮਭਿਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ
ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਦ ਜਿੱਤਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਦੇਵਤਾ-ਪਣ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਮਰ੍ਕਮਨਯਂ ਛਚੀਭਿਰਾਦਿਤ੍ਸ੍ਵਧਾਮਿषਿਰਾਂ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਨ੍ । ਅਯਾ ਵਾਜਂ ਦੇਵਹਿਤਂ ਸਨੇਮ ਮਦੇਮ ਸ਼ਤਹਿਮਾਃ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਲਿਆਇਆ; ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੇਵ-ਦਿੱਤੇ ਇਨਾਮ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਸੌ ਵਾਰੀ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ।
ਯ ਏਕ ਇਦ੍ਵਿਦਯਤੇ ਵਸੁ ਮਰ੍ਤਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਈਸ਼ਾਨੋ ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਙ੍ਗ
ਉਹ ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਮਾਨਵ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੈਤ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।
ਕਦਾ ਮਰ੍ਤਮਰਾਧਸਂ ਪਦਾ ਕ੍ਸ਼ੁਮ੍ਪਮਿਵ ਸ੍ਫੁਰਤ੍। ਕਦਾ ਨਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਵਦ੍ਗਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਙ੍ਗ
ਕਦੋਂ ਇੰਦਰ, ਪੈਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝਟਕਣ ਵਾਂਗ, ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇਗਾ? ਕਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣੇਗਾ? ਉਹ ਸਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਭ੍ਯ ਆ ਸੁਤਾਵਾਁ ਆਵਿਵਾਸਤਿ । ਉਗ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪਤ੍ਯਤੇ ਸ਼ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਙ੍ਗ
ਜੋ ਕਈਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।
ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਪਾਤਮੋ ਮਦਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਚੇਤਤਿ । ਯੇਨਾ ਹਂਸਿ ਨ੍ਯਤ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਤਮੀਮਹੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੌਜ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇਨਾ ਦਸ਼ਗ੍ਵਮਧ੍ਰਿਗੁਂ ਵੇਪਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਮ੍ । ਯੇਨਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਾਵਿਥਾ ਤਮੀਮਹੇ
ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਅਧ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੁਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ—ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਸਿਨ੍ਧੁਂ ਮਹੀਰਪੋ ਰਥਾਮਿਵ ਪ੍ਰਚੋਦਯਃ । ਪਨ੍ਥਾਮृਤਸ੍ਯ ਯਾਤਵੇ ਤਮੀਮਹੇ
ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਸਕੀਏ—ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਾਂ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਨੋ ਗਧਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਤ੍ਰਾਜਿਦਗੋਹ੍ਯਃ । ਗਿਰਿਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪृਥੁਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲੁਕਾਈ ਨਹੀਂ, ਪੂਰੀ ਇਨਾਮ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੇ—ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚੌੜਾ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਅਭਿ ਹਿ ਸਤ੍ਯ ਸੋਮਪਾ ਉਭੇ ਬਭੂਥ ਰੋਦਸੀ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਵृਧਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ
ਸਚਮੁਚ, ਹੇ ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਬਣ ਗਿਆ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦਰ੍ਤਾ ਪੁਰਾਮਸਿ । ਹਨ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੋਰ੍ਮਨੋਰ੍ਵृਧਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਦਾਸਯੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਏਦੁ ਮਧ੍ਵੋ ਮਦਿਨ੍ਤਰਂ ਸਿਞ੍ਚ ਵਾਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਅਨ੍ਧਸਃ । ਏਵਾ ਹਿ ਵੀਰ ਸ੍ਤਵਤੇ ਸਦਾਵृਧਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਯਜਮਾਨ, ਸੋਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੌਜ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠਾਸ ਪਾ; ਇਉਂ ਹੀ ਸਦਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵੀਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।