ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ੍ ਓਜਸਾ ਸਹ ਪੀਤ੍ਵੀ ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਅਵੇਪਯਃ । ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਮੂ ਸੁਤਮ੍
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਜਬਾਂ ਹਿਲਾਈਆਂ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ ਲਿਆ।
ਭਿਨ੍ਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ ਪਰਿ ਬਾਧੋ ਜਹੀ ਮृਧਃ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰ। ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯਦ੍ਵੀਲਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਰੇ ਯਤ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨੇ ਪਰਾਭृਤਮ੍ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਢਿੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਨੁषੋ ਭੂਰੇਰ੍ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਤਿ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤੋਤਾ ਨਵ੍ਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਃ । ਨਰਂ ਨृषਾਹਂ ਮਂਹਿष੍ਠਮ੍
ਗਾਇਕ ਨਵੇਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ; ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਉਕ੍ਥਾਨਿ ਰਣ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯ । ਅਪਾਮਵੋ ਨ ਸਮੁਦ੍ਰੇ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਸੁष੍ਟੁਤ੍ਯਾ ਵਿਵਾਸੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਰਾਜਂ ਭਰੇ ਕृਤ੍ਨੁਮ੍ । ਮਹੋ ਵਾਜਿਨਂ ਸਨਿਭ੍ਯਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਮੁ ਤੇ ਸਮਤਸਿ ਕਪੋਤ ਇਵ ਗਰ੍ਭਧਿਮ੍ । ਵਚਸ੍ਤਚ੍ਚਿਨ੍ ਨ ਓਹਸੇ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਬੂਤਰ ਅੰਦਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਰਾਧਾਨਾਂ ਪਤੇ ਗਿਰ੍ਵਾਹੋ ਵੀਰ ਯਸ੍ਯ ਤੇ । ਵਿਭੂਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸੂਨृਤਾ
ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ! ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੱਚਾਈ ਹੋਵੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ੍ਤਿष੍ਠਾ ਨ ਊਤਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਜੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਸਮਨ੍ਯੇषੁ ਬ੍ਰਵਾਵਹੈ
ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਣੇਤਾਰਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚ੍ਛਾ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਮਤ੍ਸੁ । ਸਾਸਹ੍ਵਾਂਸਂ ਯੁਧਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍
ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾ।
ਸ ਨਃ ਪਪ੍ਰਿਃ ਪਾਰਯਾਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਨਾਵਾ ਪੁਰੁਹੂਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਕੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੇ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜੋਭਿਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯਾ ਚ ਗਾਤੁਯਾ ਚ । ਅਚ੍ਛਾ ਚ ਨਃ ਸੁਮ੍ਨਂ ਨੇषਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਤੇ ਸਚੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਚਲ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਜਯਾਮਸਿ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ । ਸ ਵृषਾ ਵृषਭੋ ਭੁਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ। ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਦਾਮਨੇ ਕृਤ ਓਜਿष੍ਠਃ ਸ ਮਦੇ ਹਿਤਃ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੀ ਸ਼੍ਲੋਕੀ ਸ ਸੋਮ੍ਯਃ
ਇੰਦਰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ, ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗਿਰਾ ਵਜ੍ਰੋ ਨ ਸਂਭृਤਃ ਸਬਲੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਃ । ਵਵਕ੍ਸ਼ ऋष੍ਵੋ ਅਸ੍ਤृਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੀਬਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਉੱਚਾ, ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਗਾਥਿਨੋ ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਕੇਭਿਰਰ੍ਕਿਣਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ
ਗਾਇਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਭਜਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਧਰ੍ਯੋਃ ਸਚਾ ਸਂਮਿਸ਼੍ਲ ਆ ਵਚੋਯੁਜਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਇੰਦਰ, ਦੋ ਸੁਹਣੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯਦ੍ਦਿਵਿ । ਵਿ ਗੋਭਿਰਦ੍ਰਿਮੈਰਯਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆ ਯਾਹਿ ਸੁषੁਮਾ ਹਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਪਿਬਾ ਇਮਮ੍ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਦੋ ਮਮ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਬਰ੍ਹਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਹੈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜਾ ਹਰੀ ਵਹਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨਾ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਨਃ ਸ਼ृਣੁ
ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਪੀਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ, ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸੁਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਯੁਜਾ ਸੋਮਪਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਿਨਃ । ਸੁਤਾਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ, ਜੋ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਮਰੁषਂ ਚਰਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਤਸ੍ਥੁषਃ । ਰੋਚਨ੍ਤੇ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਿ
ਉਹ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਲਾਲ ਘੋੜਾ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਾ ਹਰੀ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਥੇ । ਸ਼ੋਣਾ ਧृष੍ਣੂ ਨृਵਾਹਸਾ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਲਾਲ, ਨਿਰਭੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ।
ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਕੇਤਵੇ ਪੇਸ਼ੋ ਮਰ੍ਯਾ ਅਪੇਸ਼ਸੇ । ਸਮੁषਦ੍ਭਿਰਜਾਯਥਾਃ
ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਹਿਤ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਲਈ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੂੰ ਸਵੇਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਨਮਿਆ।
ਉਦੁ ਤ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਦੇਵਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ । ਦृਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਸੂਰ੍ਯਮ੍
ਕਿਰਨ ਉਹ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੈ।
ਅਪ ਤ੍ਯੇ ਤਾਯਵੋ ਯਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਭਿਃ । ਸੂਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਰਾਤ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਰਨ ਵੀ ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਦृਸ਼੍ਰਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਯ ਕੇਤਵੋ ਵਿ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਜਨਾਮਨੁ । ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨਯੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਰਣਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕृਦਸਿ ਸੂਰ੍ਯ । ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਭਾਸਿ ਰੋਚਨ
ਤੂੰ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਨਣ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਙੁਦੇषਿ ਮਾਨੁषੀਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰਾ ਚਮਕਦਾ ਜਗਤ ਦਰਸ਼ਕ ਲਈ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।