ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵੋ ਦृਲ੍ਹਾਨਿ ਦृਂਹਿਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਥਿਰਾਣਿ ਨ ਪਰਾਣੁਦੇ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਗ੍ਹਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਿਲਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਅਪਾਮੂਰ੍ਮਿਰ੍ਮਦਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਸ੍ਤੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਜਿਰਾਯਤੇ । ਵਿ ਤੇ ਮਦਾ ਅਰਾਜਿषੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਸਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਜਸ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਮਸਤੀਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂ ਹਿ ਦृਕ੍ਸ਼ਸੇ ਸਂਜਗ੍ਮਾਨੋ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਾ । ਮਨ੍ਦੂ ਸਮਾਨਵਰ੍ਚਸਾ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਠੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋ।
ਅਨਵਦ੍ਯੈਰਭਿਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਮਖਃ ਸਹਸ੍ਵਦਰ੍ਚਤਿ । ਗਣੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯੈਃ
ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਮੇਲਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ।
ਆਦਹ ਸ੍ਵਧਾਮਨੁ ਪੁਨਰ੍ਗਰ੍ਭਤ੍ਵਮੇਰਿਰੇ । ਦਧਾਨਾ ਨਾਮ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਾਇਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਰਵেশ ਕਰ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਧੀਚੋ ਅਸ੍ਥਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਃ । ਜਘਾਨ ਨਵਤੀਰ੍ਨਵ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਨਿਨਵੇਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਇਚ੍ਛਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛਿਰਃ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵਪਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ਵਿਦਚ੍ਛਰ੍ਯਣਾਵਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਅਤ੍ਰਾਹ ਗੋਰਮਨ੍ਵਤ ਨਾਮ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰਪੀਚ੍ਯਮ੍ । ਇਤ੍ਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਗृਹੇ
ਇੱਥੇ ਉਹ ਗਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਲੱਭ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਥੱਲੀ ਜਾਤ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ।
ਵਾਚਮष੍ਟਾਪਦੀਮਹਂ ਨਵਸ੍ਰਕ੍ਤਿਮृਤਸ੍ਪृਸ਼ਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਪਰਿ ਤਨ੍ਵਂ ਮਮੇ
ਮੈਂ ਅੱਠ ਕਦਮਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਵੀਂ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਰੂਪ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਕ੍ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਮਕृਪੇਤਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਦ੍ਦਸ੍ਯੁਹਾਭਵਃ
ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ੍ ਓਜਸਾ ਸਹ ਪੀਤ੍ਵੀ ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਅਵੇਪਯਃ । ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਮੂ ਸੁਤਮ੍
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਜਬਾਂ ਹਿਲਾਈਆਂ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ ਲਿਆ।
ਭਿਨ੍ਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ ਪਰਿ ਬਾਧੋ ਜਹੀ ਮृਧਃ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰ। ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯਦ੍ਵੀਲਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਰੇ ਯਤ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨੇ ਪਰਾਭृਤਮ੍ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਢਿੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਨੁषੋ ਭੂਰੇਰ੍ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਤਿ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤੋਤਾ ਨਵ੍ਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਃ । ਨਰਂ ਨृषਾਹਂ ਮਂਹਿष੍ਠਮ੍
ਗਾਇਕ ਨਵੇਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ; ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਉਕ੍ਥਾਨਿ ਰਣ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯ । ਅਪਾਮਵੋ ਨ ਸਮੁਦ੍ਰੇ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਸੁष੍ਟੁਤ੍ਯਾ ਵਿਵਾਸੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਰਾਜਂ ਭਰੇ ਕृਤ੍ਨੁਮ੍ । ਮਹੋ ਵਾਜਿਨਂ ਸਨਿਭ੍ਯਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਮੁ ਤੇ ਸਮਤਸਿ ਕਪੋਤ ਇਵ ਗਰ੍ਭਧਿਮ੍ । ਵਚਸ੍ਤਚ੍ਚਿਨ੍ ਨ ਓਹਸੇ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਬੂਤਰ ਅੰਦਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਰਾਧਾਨਾਂ ਪਤੇ ਗਿਰ੍ਵਾਹੋ ਵੀਰ ਯਸ੍ਯ ਤੇ । ਵਿਭੂਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸੂਨृਤਾ
ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ! ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੱਚਾਈ ਹੋਵੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ੍ਤਿष੍ਠਾ ਨ ਊਤਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਜੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਸਮਨ੍ਯੇषੁ ਬ੍ਰਵਾਵਹੈ
ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਣੇਤਾਰਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚ੍ਛਾ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਮਤ੍ਸੁ । ਸਾਸਹ੍ਵਾਂਸਂ ਯੁਧਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍
ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾ।
ਸ ਨਃ ਪਪ੍ਰਿਃ ਪਾਰਯਾਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਨਾਵਾ ਪੁਰੁਹੂਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਕੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੇ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜੋਭਿਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯਾ ਚ ਗਾਤੁਯਾ ਚ । ਅਚ੍ਛਾ ਚ ਨਃ ਸੁਮ੍ਨਂ ਨੇषਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਤੇ ਸਚੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਚਲ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਜਯਾਮਸਿ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ । ਸ ਵृषਾ ਵृषਭੋ ਭੁਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ। ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਦਾਮਨੇ ਕृਤ ਓਜਿष੍ਠਃ ਸ ਮਦੇ ਹਿਤਃ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੀ ਸ਼੍ਲੋਕੀ ਸ ਸੋਮ੍ਯਃ
ਇੰਦਰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ, ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗਿਰਾ ਵਜ੍ਰੋ ਨ ਸਂਭृਤਃ ਸਬਲੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਃ । ਵਵਕ੍ਸ਼ ऋष੍ਵੋ ਅਸ੍ਤृਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੀਬਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਉੱਚਾ, ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਗਾਥਿਨੋ ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਕੇਭਿਰਰ੍ਕਿਣਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ
ਗਾਇਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਭਜਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਧਰ੍ਯੋਃ ਸਚਾ ਸਂਮਿਸ਼੍ਲ ਆ ਵਚੋਯੁਜਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਇੰਦਰ, ਦੋ ਸੁਹਣੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯਦ੍ਦਿਵਿ । ਵਿ ਗੋਭਿਰਦ੍ਰਿਮੈਰਯਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆ ਯਾਹਿ ਸੁषੁਮਾ ਹਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਪਿਬਾ ਇਮਮ੍ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਦੋ ਮਮ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਬਰ੍ਹਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਹੈ।