ਨੂ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੂਰ ਸ੍ਤਵਮਾਨ ਊਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜੂਤਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਵਾਵृਧਸ੍ਵ । ਉਪ ਨੋ ਵਾਜਾਨ੍ ਮਿਮੀਹ੍ਯੁਪ ਸ੍ਤੀਨ੍ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਰੋਟੀ ਦੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਆ ਯਾਹਿ ਸੁषੁਮਾ ਹਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਪਿਬਾ ਇਮਮ੍ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਦੋ ਮਮ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਅਸਨ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਹੈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜਾ ਹਰੀ ਵਹਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨਾ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਨਃ ਸ਼ृਣੁ
ਤੇਰੇ ਕੇਸਰੀ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਸਾਡੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਸੁਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਯੁਜਾ ਸੋਮਪਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਿਨਃ । ਸੁਤਾਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਜੋ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਗਾਥਿਨੋ ਬृਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਕੇਭਿਰਰ੍ਕਿਣਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ
ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਧਰ੍ਯੋਃ ਸਚਾ ਸਂਮਿਸ਼੍ਲ ਆ ਵਚੋਯੁਜਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯਦ੍ਦਿਵਿ । ਵਿ ਗੋਭਿਰਦ੍ਰਿਮੈਰਯਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪਰਿ ਹਵਾਮਹੇ ਜਨੇਭ੍ਯਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਮਸ੍ਤੁ ਕੇਵਲਃ
ਅਸੀਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।
ਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਤਿਰਨ੍ ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ ਰੋਚਨਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਦਭਿਨਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਮਸਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋੜੀ।
ਉਦ੍ਗਾ ਆਜਦਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯ ਆਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ ਗੁਹਾ ਸਤੀਃ । ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਨੁਨੁਦੇ ਵਲਮ੍
ਉਹ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵੋ ਦृਲ੍ਹਾਨਿ ਦृਂਹਿਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਥਿਰਾਣਿ ਨ ਪਰਾਣੁਦੇ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਗ੍ਹਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਿਲਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਅਪਾਮੂਰ੍ਮਿਰ੍ਮਦਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਸ੍ਤੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਜਿਰਾਯਤੇ । ਵਿ ਤੇ ਮਦਾ ਅਰਾਜਿषੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਸਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਜਸ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਮਸਤੀਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂ ਹਿ ਦृਕ੍ਸ਼ਸੇ ਸਂਜਗ੍ਮਾਨੋ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਾ । ਮਨ੍ਦੂ ਸਮਾਨਵਰ੍ਚਸਾ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਠੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋ।
ਅਨਵਦ੍ਯੈਰਭਿਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਮਖਃ ਸਹਸ੍ਵਦਰ੍ਚਤਿ । ਗਣੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯੈਃ
ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਮੇਲਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ।
ਆਦਹ ਸ੍ਵਧਾਮਨੁ ਪੁਨਰ੍ਗਰ੍ਭਤ੍ਵਮੇਰਿਰੇ । ਦਧਾਨਾ ਨਾਮ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਾਇਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਰਵেশ ਕਰ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਧੀਚੋ ਅਸ੍ਥਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਃ । ਜਘਾਨ ਨਵਤੀਰ੍ਨਵ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਨਿਨਵੇਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਇਚ੍ਛਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛਿਰਃ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵਪਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ਵਿਦਚ੍ਛਰ੍ਯਣਾਵਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਅਤ੍ਰਾਹ ਗੋਰਮਨ੍ਵਤ ਨਾਮ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰਪੀਚ੍ਯਮ੍ । ਇਤ੍ਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਗृਹੇ
ਇੱਥੇ ਉਹ ਗਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਲੱਭ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਥੱਲੀ ਜਾਤ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ।
ਵਾਚਮष੍ਟਾਪਦੀਮਹਂ ਨਵਸ੍ਰਕ੍ਤਿਮृਤਸ੍ਪृਸ਼ਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਪਰਿ ਤਨ੍ਵਂ ਮਮੇ
ਮੈਂ ਅੱਠ ਕਦਮਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਵੀਂ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਰੂਪ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਕ੍ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਮਕृਪੇਤਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਦ੍ਦਸ੍ਯੁਹਾਭਵਃ
ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ੍ ਓਜਸਾ ਸਹ ਪੀਤ੍ਵੀ ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਅਵੇਪਯਃ । ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਮੂ ਸੁਤਮ੍
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਜਬਾਂ ਹਿਲਾਈਆਂ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ ਲਿਆ।
ਭਿਨ੍ਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ ਪਰਿ ਬਾਧੋ ਜਹੀ ਮृਧਃ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰ। ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯਦ੍ਵੀਲਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਰੇ ਯਤ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨੇ ਪਰਾਭृਤਮ੍ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਢਿੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਨੁषੋ ਭੂਰੇਰ੍ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਤਿ । ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤੋਤਾ ਨਵ੍ਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਃ । ਨਰਂ ਨृषਾਹਂ ਮਂਹਿष੍ਠਮ੍
ਗਾਇਕ ਨਵੇਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ; ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਉਕ੍ਥਾਨਿ ਰਣ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯ । ਅਪਾਮਵੋ ਨ ਸਮੁਦ੍ਰੇ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਸੁष੍ਟੁਤ੍ਯਾ ਵਿਵਾਸੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਰਾਜਂ ਭਰੇ ਕृਤ੍ਨੁਮ੍ । ਮਹੋ ਵਾਜਿਨਂ ਸਨਿਭ੍ਯਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਮੁ ਤੇ ਸਮਤਸਿ ਕਪੋਤ ਇਵ ਗਰ੍ਭਧਿਮ੍ । ਵਚਸ੍ਤਚ੍ਚਿਨ੍ ਨ ਓਹਸੇ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਬੂਤਰ ਅੰਦਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਰਾਧਾਨਾਂ ਪਤੇ ਗਿਰ੍ਵਾਹੋ ਵੀਰ ਯਸ੍ਯ ਤੇ । ਵਿਭੂਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸੂਨृਤਾ
ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ! ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੱਚਾਈ ਹੋਵੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ੍ਤਿष੍ਠਾ ਨ ਊਤਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਜੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਸਮਨ੍ਯੇषੁ ਬ੍ਰਵਾਵਹੈ
ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੀਏ।