ਜਾਤੋ ਵ੍ਯਖ੍ਯਤ੍ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ ਭੁਵੋ ਨ ਵੇਦ ਜਨਿਤੁਃ ਪਰਸ੍ਯ । ਸ੍ਤਵਿष੍ਯਮਾਣੋ ਨੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕੋ।
ਯਃ ਸੋਮਕਾਮੋ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਃ ਸੂਰਿਰ੍ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਰੇਜਨ੍ਤੇ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਯੋ ਜਘਾਨ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਯ ਏਕਵੀਰਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਵੀਰ ਹੈ — ਉਹ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਪਚਤੇ ਦੁਧ੍ਰ ਆ ਚਿਦ੍ਵਾਜਂ ਦਰ੍ਦਰ੍षਿ ਸ ਕਿਲਾਸਿ ਸਤ੍ਯਃ । ਵਯਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਹ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸੁਵੀਰਾਸੋ ਵਿਦਥਮਾ ਵਦੇਮ
ਜੋ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਬਹਾਦਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰ ਤਵਸੇ ਤੁਰਾਯ ਪ੍ਰਯੋ ਨ ਹਰ੍ਮਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮਾਹਿਨਾਯ । ऋਚੀषਮਾਯਾਧ੍ਰਿਗਵ ਓਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਰਾਤਤਮਾ
ਉਸ ਲਈ, ਵਾਸਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਡਿਆਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਟ। ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰਯ ਇਵ ਪ੍ਰ ਯਂਸਿ ਭਰਾਮ੍ਯਾਨ੍ਗੂषਂ ਬਾਧੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹृਦਾ ਮਨਸਾ ਮਨੀषਾ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਯ ਪਤ੍ਯੇ ਧਿਯੋ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ
ਉਸ ਲਈ, ਭੇਟ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਦਿਲ, ਮਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਸੁੰਦਰ ਹੋਣ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਯਮੁਪਮਂ ਸ੍ਵਰ੍षਾਂ ਭਰਾਮ੍ਯਾਙ੍ਗੂषਮਾਸ੍ਯੇਨ । ਮਂਹਿष੍ਠਮਛੋਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਤੀਨਾਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸੂਰਿਂ ਵਾਵृਧਧ੍ਯੈ
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਚਾ, ਚਮਕਦਾ ਗੀਤ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਆਓ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਵਧਾਈਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸਂ ਹਿਨੋਮਿ ਰਥਂ ਨ ਤष੍ਟੇਵ ਤਤ੍ਸਿਨਾਯ । ਗਿਰਸ਼੍ਚ ਗਿਰ੍ਵਾਹਸੇ ਸੁਵृਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵਂ ਮੇਧਿਰਾਯ
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਤਕਾਰ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਜਬੂਤੀ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੀਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਡਿਆਈ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਲਈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਸਪ੍ਤਿਮਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰ੍ਕਂ ਜੁਹ੍ਵਾ ਸਮਞ੍ਜੇ । ਵੀਰਂ ਦਾਨੌਕਸਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯੈ ਪੁਰਾਂ ਗੂਰ੍ਤਸ਼੍ਰਵਸਂ ਦਰ੍ਮਾਣਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੇ ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਗੀਤ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਬਹਾਦਰ, ਦਾਨੀ, ਪੁਰਾਣੇ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਸ੍ਵਪਸ੍ਤਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਰਣਾਯ । ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਿਦਦ੍ਯੇਨ ਮਰ੍ਮ ਤੁਜਨ੍ਨ੍ ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਤੁਜਤਾ ਕਿਯੇਧਾਃ
ਉਸ ਲਈ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਯੋਗ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ। ਜਿਸ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜਿੰਦ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਮਾਤੁਃ ਸਵਨੇषੁ ਸਦ੍ਯੋ ਮਹਃ ਪਿਤੁਂ ਪਪਿਵਾਂ ਚਾਰ੍ਵਨ੍ਨਾ । ਮੁषਾਯਦ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਚਤਂ ਸਹੀਯਾਨ੍ ਵਿਧ੍ਯਦ੍ਵਰਾਹਂ ਤਿਰੋ ਅਦ੍ਰਿਮਸ੍ਤਾ
ਉਸ ਲਈ, ਮਾਂ ਦੇ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡਾ ਜਾਮ ਪੀ ਗਿਆ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰ੍ਕਮਹਿਹਤ੍ਯ ਊਵੁਃ । ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਜਭ੍ਰ ਉਰ੍ਵੀ ਨਾਸ੍ਯ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਂ ਪਰਿ ष੍ਟਃ
ਉਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਤੂਤ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਚੌੜੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਘੇਰ ਸਕਦਾ।
ਅਸ੍ਯੇਦੇਵ ਪ੍ਰ ਰਿਰਿਚੇ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍। ਸ੍ਵਰਾਲਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਮ ਆ ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰਿਰਮਤ੍ਰੋ ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ ਰਣਾਯ
ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਚਮਕ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਸ੍ਯੇਦੇਵ ਸ਼ਵਸਾ ਸ਼ੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਵਿ ਵृਸ਼੍ਚਦ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਵृਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਗਾ ਨ ਵ੍ਰਾਣਾ ਅਵਨੀਰਮੁਞ੍ਚਦਭਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦਾਵਨੇ ਸਚੇਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝ ਨਾਲ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਤ੍ਵੇषਸਾ ਰਨ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪਰਿ ਯਦ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਸੀਮਯਚ੍ਛਤ੍। ਈਸ਼ਾਨਕृਦ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ ਤੁਰ੍ਵੀਤਯੇ ਗਾਧਂ ਤੁਰ੍ਵਣਿਃ ਕਃ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦਰਿਆ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਵਜਰ ਨਾਲ ਧਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ, ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੁਰਵਣੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਤੂਤੁਜਾਨੋ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਃ ਕਿਯੇਧਾਃ । ਗੋਰ੍ਨ ਪਰ੍ਵ ਵਿ ਰਦਾ ਤਿਰਸ਼੍ਚੇष੍ਯਨ੍ਨ੍ ਅਰ੍ਣਾਂਸ੍ਯਪਾਂ ਚਰਧ੍ਯੈ
ਉਸ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਲਈ ਵਜਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮਾਲਕ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਦਾ, ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾਉਂਦਾ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣਿ ਤੁਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਵ੍ਯ ਉਕ੍ਥੈਃ । ਯੁਧੇ ਯਦਿष੍ਣਾਨ ਆਯੁਧਾਨ੍ਯृਘਾਯਮਾਣੋ ਨਿਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੇ ਨਵੀਆਂ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਦੱਸੋ। ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਭਿਯਾ ਗਿਰਯਸ਼੍ਚ ਦृਲ੍ਹਾ ਦ੍ਯਾਵਾ ਚ ਭੂਮਾ ਜਨੁषਸ੍ਤੁਜੇਤੇ । ਉਪੋ ਵੇਨਸ੍ਯ ਜੋਗੁਵਾਨ ਓਣਿਂ ਸਦ੍ਯੋ ਭੁਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਨੋਧਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੌੜਾ ਅਸਮਾਨ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਗੀਤਕਾਰ ਦੀ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ, ਆਸਰਾ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੁਰੰਤ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਤਾਕਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਯਦਨੁ ਦਾਯ੍ਯੇषਾਮੇਕੋ ਯਦ੍ਵਵ੍ਨੇ ਭੂਰੇਰੀਸ਼ਾਨਃ । ਪ੍ਰੈਤਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਪਸ੍ਪृਧਾਨਂ ਸੌਵਸ਼੍ਵ੍ਯੇ ਸੁष੍ਵਿਮਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਸ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ ਕਈਆਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਏਵਾ ਤੇ ਹਾਰਿਯੋਜਨਾ ਸੁਵृਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਗੋਤਮਾਸੋ ਅਕ੍ਰਨ੍ । ਐषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਪੇਸ਼ਸਂ ਧਿਯਂ ਧਾਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਗੋਤਮਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਅਕਲ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਲ ਸਮੇਤ ਆਵੇ।
ਯ ਏਕ ਇਦ੍ਧਵ੍ਯਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰਭ੍ਯਰ੍ਚ ਆਭਿਃ । ਯਃ ਪਤ੍ਯਤੇ ਵृषਭੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਵਾਨ੍ਤ੍ਸਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁਮਾਯਃ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍
ਉਹ ਇਕੋ ਇਕ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੀ ਹੈ—ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਜੋ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ, ਸੱਚਾ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਤਮੁ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰੋ ਨਵਗ੍ਵਾਃ ਸਪ੍ਤ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਅਭਿ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ । ਨਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦਾਭਂ ਤਤੁਰਿਂ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਠਾਮਦ੍ਰੋਘਵਾਚਂ ਮਤਿਭਿਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਾਡੀਆਂ ਪੁਰਖੀਆਂ ਨੇ, ਨਵਗਵਾ ਤੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਜੋ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸੱਚੀ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤਮੀਮਹੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਯ ਰਾਯਃ ਪੁਰੁਵੀਰਸ੍ਯ ਨृਵਤਃ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੋਃ । ਯੋ ਅष੍ਕृਧੋਯੁਰਜਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਨ੍ ਤਮਾ ਭਰ ਹਰਿਵੋ ਮਾਦਯਧ੍ਯੈ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬਹੁਤ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਨਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਥਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਲਿਆ।
ਤਨ੍ ਨੋ ਵਿ ਵੋਚੋ ਯਦਿ ਤੇ ਪੁਰਾ ਚਿਜ੍ਜਰਿਤਾਰ ਆਨਸ਼ੁਃ ਸੁਮ੍ਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਕਸ੍ਤੇ ਭਾਗਃ ਕਿਂ ਵਯੋ ਦੁਧ੍ਰ ਖਿਦੁਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਪੁਰੂਵਸੋऽਸੁਰਘ੍ਨਃ
ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਕੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਕਿੰਨਾ ਹੈ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ?
ਤਂ ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਂ ਰਥੇष੍ਠਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੇਪੀ ਵਕ੍ਵਰੀ ਯਸ੍ਯ ਨੂ ਗੀਃ । ਤੁਵਿਗ੍ਰਾਭਂ ਤੁਵਿਕੂਰ੍ਮਿਂ ਰਭੋਦਾਂ ਗਾਤੁਮਿषੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤੁਮ੍ਰਮਚ੍ਛ
ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ, ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੀ ਦਾ ਬੋਲ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਪਕੜ ਵੱਡੀ, ਰੂਪ ਮਹਾਨ, ਦਾਤਾ ਖੁਲ੍ਹਾ ਦਿਲ—ਉਹ ਲਾਭ ਲਈ ਉਸ ਮਹਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਯਾ ਹ ਤ੍ਯਂ ਮਾਯਯਾ ਵਾਵृਧਾਨਂ ਮਨੋਜੁਵਾ ਸ੍ਵਤਵਃ ਪਰ੍ਵਤੇਨ । ਅਚ੍ਯੁਤਾ ਚਿਦ੍ਵੀਲਿਤਾ ਸ੍ਵੋਜੋ ਰੁਜੋ ਵਿ ਦृਲ੍ਹਾ ਧृषਤਾ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨ੍
ਇਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਤੇਜ਼ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਹਾੜ ਨਾਲ—ਉਹ ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ, ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਪੱਕੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵੋ ਧਿਯਾ ਨਵ੍ਯਸ੍ਯਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਤ੍ਪਰਿਤਂਸਯਧ੍ਯੈ । ਸ ਨੋ ਵਕ੍ਸ਼ਦਨਿਮਾਨਃ ਸੁਵਹ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਗਹਾਣਿ
ਉਸ ਮਹਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਰੱਖੋ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਚੰਗਾ ਸਾਥੀ ਇੰਦ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਆ ਜਨਾਯ ਦ੍ਰੁਹ੍ਵਣੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਦੀਪਯੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾ । ਤਪਾ ਵृषਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੇ ਸ਼ੋਚਯ ਕ੍ਸ਼ਾਮਪਸ਼੍ਚ
ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਜਗਾ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਸਾੜ। ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ।
ਭੁਵੋ ਜਨਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵੇषਸਂਦृਕ੍। ਧਿष੍ਵ ਵਜ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਜੁਰ੍ਯ ਦਯਸੇ ਵਿ ਮਾਯਾਃ
ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੰਸਾਰ, ਤੇ ਸਭ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਜਰ ਫੜ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਰੀ ਜਾਦੂਈ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ।
ਆ ਸਂਯਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਣਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤੂਰ੍ਯਾਯ ਬृਹਤੀਮਮृਧ੍ਰਾਮ੍ । ਯਯਾ ਦਾਸਾਨ੍ਯਾਰ੍ਯਾਣਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਕਰੋ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਤ੍ਸੁਤੁਕਾ ਨਾਹੁषਾਣਿ
ਸਾਨੂੰ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਅਟੁੱਟ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਵਜਰ ਨਾਲ, ਦਾਸਾ, ਆਰਿਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਸ ਨੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵੇਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾਭਿਰਾ ਗਹਿ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯੋ । ਨ ਯਾ ਅਦੇਵੋ ਵਰਤੇ ਨ ਦੇਵ ਆਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਤੂਯਮਾ ਮਦ੍ਰ੍ਯਦ੍ਰਿਕ੍
ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਪੂਜਾ ਜੋਗ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਨਾਸਤਿਕ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਰੋਕ ਸਕਦਾ, ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆ।