ਯੋ ਰਧ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਦਿਤਾ ਯਃ ਕृਸ਼ਸ੍ਯ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਨਾਧਮਾਨਸ੍ਯ ਕੀਰੇਃ । ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਯੋऽਵਿਤਾ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰਃ ਸੁਤਸੋਮਸ੍ਯ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਗਾਇਕ ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਿ ਯਸ੍ਯ ਗਾਵੋ ਯਸ੍ਯ ਗ੍ਰਾਮਾ ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਰਥਾਸਃ । ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯ ਉषਸਂ ਜਜਾਨ ਯੋ ਅਪਾਂ ਨੇਤਾ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਿੰਡ, ਤੇ ਰਥ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਵੇਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਂ ਕ੍ਰਨ੍ਦਸੀ ਸਂਯਤੀ ਵਿਹ੍ਵਯੇਤੇ ਪਰੇऽਵਰੇ ਉਭਯਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾਃ । ਸਮਾਨਂ ਚਿਦ੍ਰਥਮਾਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਾ ਨਾਨਾ ਹਵੇਤੇ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਰੋਣ ਵਾਲੇ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਕੋ ਰਥ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ऋਤੇ ਵਿਜਯਨ੍ਤੇ ਜਨਾਸੋ ਯਂ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਅਵਸੇ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਂ ਬਭੂਵ ਯੋ ਅਚ੍ਯੁਤਚ੍ਯੁਤ੍ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਜੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਪ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਸ੍ਵਤੋ ਮਹ੍ਯੇਨੋ ਦਧਾਨਾਨ੍ ਅਮਨ੍ਯਮਾਨਾਂ ਛਰ੍ਵਾ ਜਘਾਨ । ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਧਤੇ ਨਾਨੁਦਦਾਤਿ ਸ਼ृਧ੍ਯਾਂ ਯੋ ਦਸ੍ਯੋਰ੍ਹਨ੍ਤਾ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਣ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿਹੜਾ ਸਮਝਦੇ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਭੱਜਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜੋ ਦਾਸਯੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਭਰਂ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਂ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਦ੍ਯਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਤ੍। ਓਜਾਯਮਾਨਂ ਯੋ ਅਹਿਂ ਜਘਾਨ ਦਾਨੁਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸ਼ੰਭਰ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਧਦੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੁੱਤੇ ਦਾਨੂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਿਆ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਭਰਂ ਪਰ੍ਯਤਰਤ੍ਕਸੀਭਿਰ੍ਯੋऽਚਾਰੁਕਾਸ੍ਨਾਪਿਬਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਿਰੌ ਯਜਮਾਨਂ ਬਹੁਂ ਜਨਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਮੂਰ੍ਛਤ੍ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਨਾਸ ਦਾ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲਿਆ; ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਜਨਤਾ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋ ਗਈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ਵृषਭਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍ ਅਵਾਸृਜਤ੍ਸਰ੍ਤਵੇ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ । ਯੋ ਰੌਹਿਣਮਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਦ੍ਯਾਮਾਰੋਹਨ੍ਤਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਸੱਤ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੱਢ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਹਾ ਦਿੱਤੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਜਰ ਵਾਲੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਰੌਹਿਨਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਦ੍ਯਾਵਾ ਚਿਦਸ੍ਮੈ ਪृਥਿਵੀ ਮਮੇਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਚ੍ਚਿਦਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਾ ਭਯਨ੍ਤੇ । ਯਃ ਸੋਮਪਾ ਨਿਚਿਤੋ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਮਵਤਿ ਯਃ ਪਚਨ੍ਤਂ ਯਃ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਂ ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਮੂਤੀ । ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਧਨਂ ਯਸ੍ਯ ਸੋਮੋ ਯਸ੍ਯੇਦਂ ਰਾਧਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਭਜਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇਹ ਦੌਲਤ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਜਾਤੋ ਵ੍ਯਖ੍ਯਤ੍ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ ਭੁਵੋ ਨ ਵੇਦ ਜਨਿਤੁਃ ਪਰਸ੍ਯ । ਸ੍ਤਵਿष੍ਯਮਾਣੋ ਨੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕੋ।
ਯਃ ਸੋਮਕਾਮੋ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਃ ਸੂਰਿਰ੍ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਰੇਜਨ੍ਤੇ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਯੋ ਜਘਾਨ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਯ ਏਕਵੀਰਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਵੀਰ ਹੈ — ਉਹ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਪਚਤੇ ਦੁਧ੍ਰ ਆ ਚਿਦ੍ਵਾਜਂ ਦਰ੍ਦਰ੍षਿ ਸ ਕਿਲਾਸਿ ਸਤ੍ਯਃ । ਵਯਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਹ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸੁਵੀਰਾਸੋ ਵਿਦਥਮਾ ਵਦੇਮ
ਜੋ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਬਹਾਦਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰ ਤਵਸੇ ਤੁਰਾਯ ਪ੍ਰਯੋ ਨ ਹਰ੍ਮਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮਾਹਿਨਾਯ । ऋਚੀषਮਾਯਾਧ੍ਰਿਗਵ ਓਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਰਾਤਤਮਾ
ਉਸ ਲਈ, ਵਾਸਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਡਿਆਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਟ। ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰਯ ਇਵ ਪ੍ਰ ਯਂਸਿ ਭਰਾਮ੍ਯਾਨ੍ਗੂषਂ ਬਾਧੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹृਦਾ ਮਨਸਾ ਮਨੀषਾ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਯ ਪਤ੍ਯੇ ਧਿਯੋ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ
ਉਸ ਲਈ, ਭੇਟ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਦਿਲ, ਮਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਸੁੰਦਰ ਹੋਣ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਯਮੁਪਮਂ ਸ੍ਵਰ੍षਾਂ ਭਰਾਮ੍ਯਾਙ੍ਗੂषਮਾਸ੍ਯੇਨ । ਮਂਹਿष੍ਠਮਛੋਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਤੀਨਾਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸੂਰਿਂ ਵਾਵृਧਧ੍ਯੈ
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਚਾ, ਚਮਕਦਾ ਗੀਤ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਆਓ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਵਧਾਈਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸਂ ਹਿਨੋਮਿ ਰਥਂ ਨ ਤष੍ਟੇਵ ਤਤ੍ਸਿਨਾਯ । ਗਿਰਸ਼੍ਚ ਗਿਰ੍ਵਾਹਸੇ ਸੁਵृਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵਂ ਮੇਧਿਰਾਯ
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਤਕਾਰ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਜਬੂਤੀ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੀਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਡਿਆਈ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਲਈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਸਪ੍ਤਿਮਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰ੍ਕਂ ਜੁਹ੍ਵਾ ਸਮਞ੍ਜੇ । ਵੀਰਂ ਦਾਨੌਕਸਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯੈ ਪੁਰਾਂ ਗੂਰ੍ਤਸ਼੍ਰਵਸਂ ਦਰ੍ਮਾਣਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੇ ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਗੀਤ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਬਹਾਦਰ, ਦਾਨੀ, ਪੁਰਾਣੇ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਸ੍ਵਪਸ੍ਤਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਰਣਾਯ । ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਿਦਦ੍ਯੇਨ ਮਰ੍ਮ ਤੁਜਨ੍ਨ੍ ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਤੁਜਤਾ ਕਿਯੇਧਾਃ
ਉਸ ਲਈ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਯੋਗ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ। ਜਿਸ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜਿੰਦ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਮਾਤੁਃ ਸਵਨੇषੁ ਸਦ੍ਯੋ ਮਹਃ ਪਿਤੁਂ ਪਪਿਵਾਂ ਚਾਰ੍ਵਨ੍ਨਾ । ਮੁषਾਯਦ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਚਤਂ ਸਹੀਯਾਨ੍ ਵਿਧ੍ਯਦ੍ਵਰਾਹਂ ਤਿਰੋ ਅਦ੍ਰਿਮਸ੍ਤਾ
ਉਸ ਲਈ, ਮਾਂ ਦੇ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡਾ ਜਾਮ ਪੀ ਗਿਆ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰ੍ਕਮਹਿਹਤ੍ਯ ਊਵੁਃ । ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਜਭ੍ਰ ਉਰ੍ਵੀ ਨਾਸ੍ਯ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਂ ਪਰਿ ष੍ਟਃ
ਉਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਤੂਤ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਚੌੜੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਘੇਰ ਸਕਦਾ।
ਅਸ੍ਯੇਦੇਵ ਪ੍ਰ ਰਿਰਿਚੇ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍। ਸ੍ਵਰਾਲਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਮ ਆ ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰਿਰਮਤ੍ਰੋ ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ ਰਣਾਯ
ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਚਮਕ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਸ੍ਯੇਦੇਵ ਸ਼ਵਸਾ ਸ਼ੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਵਿ ਵृਸ਼੍ਚਦ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਵृਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਗਾ ਨ ਵ੍ਰਾਣਾ ਅਵਨੀਰਮੁਞ੍ਚਦਭਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦਾਵਨੇ ਸਚੇਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝ ਨਾਲ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਤ੍ਵੇषਸਾ ਰਨ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪਰਿ ਯਦ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਸੀਮਯਚ੍ਛਤ੍। ਈਸ਼ਾਨਕृਦ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ ਤੁਰ੍ਵੀਤਯੇ ਗਾਧਂ ਤੁਰ੍ਵਣਿਃ ਕਃ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦਰਿਆ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਵਜਰ ਨਾਲ ਧਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ, ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੁਰਵਣੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਤੂਤੁਜਾਨੋ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਃ ਕਿਯੇਧਾਃ । ਗੋਰ੍ਨ ਪਰ੍ਵ ਵਿ ਰਦਾ ਤਿਰਸ਼੍ਚੇष੍ਯਨ੍ਨ੍ ਅਰ੍ਣਾਂਸ੍ਯਪਾਂ ਚਰਧ੍ਯੈ
ਉਸ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਲਈ ਵਜਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮਾਲਕ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਦਾ, ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾਉਂਦਾ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣਿ ਤੁਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਵ੍ਯ ਉਕ੍ਥੈਃ । ਯੁਧੇ ਯਦਿष੍ਣਾਨ ਆਯੁਧਾਨ੍ਯृਘਾਯਮਾਣੋ ਨਿਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੇ ਨਵੀਆਂ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਦੱਸੋ। ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਭਿਯਾ ਗਿਰਯਸ਼੍ਚ ਦृਲ੍ਹਾ ਦ੍ਯਾਵਾ ਚ ਭੂਮਾ ਜਨੁषਸ੍ਤੁਜੇਤੇ । ਉਪੋ ਵੇਨਸ੍ਯ ਜੋਗੁਵਾਨ ਓਣਿਂ ਸਦ੍ਯੋ ਭੁਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਨੋਧਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੌੜਾ ਅਸਮਾਨ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਗੀਤਕਾਰ ਦੀ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ, ਆਸਰਾ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੁਰੰਤ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਤਾਕਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਯਦਨੁ ਦਾਯ੍ਯੇषਾਮੇਕੋ ਯਦ੍ਵਵ੍ਨੇ ਭੂਰੇਰੀਸ਼ਾਨਃ । ਪ੍ਰੈਤਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਪਸ੍ਪृਧਾਨਂ ਸੌਵਸ਼੍ਵ੍ਯੇ ਸੁष੍ਵਿਮਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਸ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ ਕਈਆਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਏਵਾ ਤੇ ਹਾਰਿਯੋਜਨਾ ਸੁਵृਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਗੋਤਮਾਸੋ ਅਕ੍ਰਨ੍ । ਐषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਪੇਸ਼ਸਂ ਧਿਯਂ ਧਾਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਗੋਤਮਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਅਕਲ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਲ ਸਮੇਤ ਆਵੇ।
ਯ ਏਕ ਇਦ੍ਧਵ੍ਯਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰਭ੍ਯਰ੍ਚ ਆਭਿਃ । ਯਃ ਪਤ੍ਯਤੇ ਵृषਭੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਵਾਨ੍ਤ੍ਸਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁਮਾਯਃ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍
ਉਹ ਇਕੋ ਇਕ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੀ ਹੈ—ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਜੋ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ, ਸੱਚਾ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ।