ਆ ਤ੍ਵਾ ਹਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯੁਜੋ ਜਨਾਨਾਂ ਰਥੇ ਵਹਨ੍ਤੁ ਹਰਿਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਪਿਬਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਤਿਭृਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਵੋ ਹਰ੍ਯਨ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਸਧਮਾਦੇ ਦਸ਼ੋਣਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੀਲੇ ਗਲ੍ਹਾ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਣ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਪੀ। ਯਜਨ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ।
ਅਪਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਰਿਵਃ ਸੁਤਾਨਾਮਥੋ ਇਦਂ ਸਵਨਂ ਕੇਵਲਂ ਤੇ । ਮਮਦ੍ਧਿ ਸੋਮਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵृषਂ ਜਠਰ ਆ ਵृषਸ੍ਵ
ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਹੁਣ ਇਹ ਖਾਸ ਪਾਨ ਤੇਰਾ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਵੱਡੇ, ਬਲਵਾਨ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈ।
ਅਪ੍ਸੁ ਧੂਤਸ੍ਯ ਹਰਿਵਃ ਪਿਬੇਹ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਜਠਰਂ ਪृਣਸ੍ਵ । ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਯਮਦ੍ਰਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤੇਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਮਦਮੁਕ੍ਥਵਾਹਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਤ ਪੀ ਲੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਨ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸੋਮਾ-ਰਸ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਮਸਤ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾ, ਮੌਜ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਂ ਪੀਤਿਂ ਵृष੍ਣ ਇਯਰ੍ਮਿ ਸਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯੈ ਸੁਤਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਧੇਨਾਭਿਰਿਹ ਮਾਦਯਸ੍ਵ ਧੀਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਗृਣਾਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਾਨ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜ ਕਰ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਊਤੀ ਸ਼ਚੀਵਸ੍ਤਵ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵਯੋ ਦਧਾਨਾ ਉਸ਼ਿਜ ऋਤਜ੍ਞਾਃ । ਪ੍ਰਜਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਂਸੋ ਦੁਰੋਣੇ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਗृਣਨ੍ਤਃ ਸਧਮਾਦ੍ਯਾਸਃ
ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਚੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਗਾਇਕ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਜਾਤ ਏਵ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮਨਸ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਪਰ੍ਯਭੂषਤ੍। ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਾਦ੍ਰੋਦਸੀ ਅਭ੍ਯਸੇਤਾਂ ਨृਮ੍ਣਸ੍ਯ ਮਹ੍ਨਾ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਹੇ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਵ੍ਯਥਮਾਨਾਮਦृਂਹਦ੍ਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਾਮਰਮ੍ਣਾਤ੍। ਯੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਮਮੇ ਵਰੀਯੋ ਯੋ ਦ੍ਯਾਮਸ੍ਤਭ੍ਨਾਤ੍ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਬਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਆਪਕ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯੋ ਹਤ੍ਵਾਹਿਮਰਿਣਾਤ੍ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ ਯੋ ਗਾ ਉਦਾਜਦਪਧਾ ਵਲਸ੍ਯ । ਯੋ ਅਸ਼੍ਮਨੋਰਨ੍ਤਰਗ੍ਨਿਂ ਜਜਾਨ ਸਂਵृਕ੍ਸਮਤ੍ਸੁ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਛੱਡੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਲਾ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯੇਨੇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ੍ਯਵਨਾ ਕृਤਾਨਿ ਯੋ ਦਾਸਂ ਵਰ੍ਣਮਧਰਂ ਗੁਹਾਕਃ । ਸ਼੍ਵਘ੍ਨੀਵ ਯੋ ਜਿਗੀਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮਾਦਦਰ੍ਯਃ ਪੁष੍ਟਾਨਿ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ-ਫਿਰਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਸਾ ਜਾਤੀ, ਹੇਠਲਾ ਰੰਗ, ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਂ ਸ੍ਮਾ ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕੁਹ ਸੇਤਿ ਘੋਰਮੁਤੇਮਾਹੁਰ੍ਨੈषੋ ਅਸ੍ਤੀਤ੍ਯੇਨਮ੍ । ਸੋ ਅਰ੍ਯਃ ਪੁष੍ਟੀਰ੍ਵਿਜ ਇਵਾ ਮਿਨਾਤਿ ਸ਼੍ਰਦਸ੍ਮੈ ਧਤ੍ਤ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਡਰ ਕੇ ਪੁੱਛਦੇ, 'ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?' ਤੇ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ'—ਉਹ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤਰੱਕੀਸ਼ੁਦਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯੋ ਰਧ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਦਿਤਾ ਯਃ ਕृਸ਼ਸ੍ਯ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਨਾਧਮਾਨਸ੍ਯ ਕੀਰੇਃ । ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਯੋऽਵਿਤਾ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰਃ ਸੁਤਸੋਮਸ੍ਯ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਗਾਇਕ ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਿ ਯਸ੍ਯ ਗਾਵੋ ਯਸ੍ਯ ਗ੍ਰਾਮਾ ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਰਥਾਸਃ । ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯ ਉषਸਂ ਜਜਾਨ ਯੋ ਅਪਾਂ ਨੇਤਾ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਿੰਡ, ਤੇ ਰਥ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਵੇਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਂ ਕ੍ਰਨ੍ਦਸੀ ਸਂਯਤੀ ਵਿਹ੍ਵਯੇਤੇ ਪਰੇऽਵਰੇ ਉਭਯਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾਃ । ਸਮਾਨਂ ਚਿਦ੍ਰਥਮਾਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਾ ਨਾਨਾ ਹਵੇਤੇ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਰੋਣ ਵਾਲੇ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਕੋ ਰਥ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ऋਤੇ ਵਿਜਯਨ੍ਤੇ ਜਨਾਸੋ ਯਂ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਅਵਸੇ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਂ ਬਭੂਵ ਯੋ ਅਚ੍ਯੁਤਚ੍ਯੁਤ੍ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਜੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਪ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਸ੍ਵਤੋ ਮਹ੍ਯੇਨੋ ਦਧਾਨਾਨ੍ ਅਮਨ੍ਯਮਾਨਾਂ ਛਰ੍ਵਾ ਜਘਾਨ । ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਧਤੇ ਨਾਨੁਦਦਾਤਿ ਸ਼ृਧ੍ਯਾਂ ਯੋ ਦਸ੍ਯੋਰ੍ਹਨ੍ਤਾ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਣ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿਹੜਾ ਸਮਝਦੇ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਭੱਜਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜੋ ਦਾਸਯੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਭਰਂ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਂ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਦ੍ਯਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਤ੍। ਓਜਾਯਮਾਨਂ ਯੋ ਅਹਿਂ ਜਘਾਨ ਦਾਨੁਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸ਼ੰਭਰ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਧਦੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੁੱਤੇ ਦਾਨੂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਿਆ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਭਰਂ ਪਰ੍ਯਤਰਤ੍ਕਸੀਭਿਰ੍ਯੋऽਚਾਰੁਕਾਸ੍ਨਾਪਿਬਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਿਰੌ ਯਜਮਾਨਂ ਬਹੁਂ ਜਨਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਮੂਰ੍ਛਤ੍ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਨਾਸ ਦਾ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲਿਆ; ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਜਨਤਾ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋ ਗਈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ਵृषਭਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍ ਅਵਾਸृਜਤ੍ਸਰ੍ਤਵੇ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ । ਯੋ ਰੌਹਿਣਮਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਦ੍ਯਾਮਾਰੋਹਨ੍ਤਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਸੱਤ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੱਢ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਹਾ ਦਿੱਤੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਜਰ ਵਾਲੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਰੌਹਿਨਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਦ੍ਯਾਵਾ ਚਿਦਸ੍ਮੈ ਪृਥਿਵੀ ਮਮੇਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਚ੍ਚਿਦਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਾ ਭਯਨ੍ਤੇ । ਯਃ ਸੋਮਪਾ ਨਿਚਿਤੋ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਮਵਤਿ ਯਃ ਪਚਨ੍ਤਂ ਯਃ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਂ ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਮੂਤੀ । ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਧਨਂ ਯਸ੍ਯ ਸੋਮੋ ਯਸ੍ਯੇਦਂ ਰਾਧਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਭਜਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇਹ ਦੌਲਤ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਜਾਤੋ ਵ੍ਯਖ੍ਯਤ੍ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ ਭੁਵੋ ਨ ਵੇਦ ਜਨਿਤੁਃ ਪਰਸ੍ਯ । ਸ੍ਤਵਿष੍ਯਮਾਣੋ ਨੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕੋ।
ਯਃ ਸੋਮਕਾਮੋ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਃ ਸੂਰਿਰ੍ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਰੇਜਨ੍ਤੇ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਯੋ ਜਘਾਨ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਯ ਏਕਵੀਰਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਵੀਰ ਹੈ — ਉਹ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਪਚਤੇ ਦੁਧ੍ਰ ਆ ਚਿਦ੍ਵਾਜਂ ਦਰ੍ਦਰ੍षਿ ਸ ਕਿਲਾਸਿ ਸਤ੍ਯਃ । ਵਯਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਹ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸੁਵੀਰਾਸੋ ਵਿਦਥਮਾ ਵਦੇਮ
ਜੋ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਬਹਾਦਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰ ਤਵਸੇ ਤੁਰਾਯ ਪ੍ਰਯੋ ਨ ਹਰ੍ਮਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮਾਹਿਨਾਯ । ऋਚੀषਮਾਯਾਧ੍ਰਿਗਵ ਓਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਰਾਤਤਮਾ
ਉਸ ਲਈ, ਵਾਸਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਡਿਆਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਟ। ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰਯ ਇਵ ਪ੍ਰ ਯਂਸਿ ਭਰਾਮ੍ਯਾਨ੍ਗੂषਂ ਬਾਧੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹृਦਾ ਮਨਸਾ ਮਨੀषਾ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਯ ਪਤ੍ਯੇ ਧਿਯੋ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ
ਉਸ ਲਈ, ਭੇਟ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਦਿਲ, ਮਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਸੁੰਦਰ ਹੋਣ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਯਮੁਪਮਂ ਸ੍ਵਰ੍षਾਂ ਭਰਾਮ੍ਯਾਙ੍ਗੂषਮਾਸ੍ਯੇਨ । ਮਂਹਿष੍ਠਮਛੋਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਤੀਨਾਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸੂਰਿਂ ਵਾਵृਧਧ੍ਯੈ
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਚਾ, ਚਮਕਦਾ ਗੀਤ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਆਓ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਵਧਾਈਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸਂ ਹਿਨੋਮਿ ਰਥਂ ਨ ਤष੍ਟੇਵ ਤਤ੍ਸਿਨਾਯ । ਗਿਰਸ਼੍ਚ ਗਿਰ੍ਵਾਹਸੇ ਸੁਵृਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵਂ ਮੇਧਿਰਾਯ
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਤਕਾਰ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਜਬੂਤੀ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੀਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਡਿਆਈ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਲਈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਸਪ੍ਤਿਮਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰ੍ਕਂ ਜੁਹ੍ਵਾ ਸਮਞ੍ਜੇ । ਵੀਰਂ ਦਾਨੌਕਸਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯੈ ਪੁਰਾਂ ਗੂਰ੍ਤਸ਼੍ਰਵਸਂ ਦਰ੍ਮਾਣਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੇ ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਗੀਤ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਬਹਾਦਰ, ਦਾਨੀ, ਪੁਰਾਣੇ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਸ੍ਵਪਸ੍ਤਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਰਣਾਯ । ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਿਦਦ੍ਯੇਨ ਮਰ੍ਮ ਤੁਜਨ੍ਨ੍ ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਤੁਜਤਾ ਕਿਯੇਧਾਃ
ਉਸ ਲਈ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਯੋਗ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ। ਜਿਸ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜਿੰਦ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਮਾਤੁਃ ਸਵਨੇषੁ ਸਦ੍ਯੋ ਮਹਃ ਪਿਤੁਂ ਪਪਿਵਾਂ ਚਾਰ੍ਵਨ੍ਨਾ । ਮੁषਾਯਦ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਚਤਂ ਸਹੀਯਾਨ੍ ਵਿਧ੍ਯਦ੍ਵਰਾਹਂ ਤਿਰੋ ਅਦ੍ਰਿਮਸ੍ਤਾ
ਉਸ ਲਈ, ਮਾਂ ਦੇ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡਾ ਜਾਮ ਪੀ ਗਿਆ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।