ਪ੍ਰ ਤੇ ਮਹੇ ਵਿਦਥੇ ਸ਼ਂਸਿषਂ ਹਰੀ ਪ੍ਰ ਤੇ ਵਨ੍ਵੇ ਵਨੁषੋ ਹਰ੍ਯਤਂ ਮਦਮ੍ । ਘृਤਂ ਨ ਯੋ ਹਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਰੁ ਸੇਚਤ ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਹਰਿਵਰ੍ਪਸਂ ਗਿਰਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਘੀ ਵਾਂਗ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹਸਤੀ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਸਮਾ ਜਾਵਣ।
ਹਰਿਂ ਹਿ ਯੋਨਿਮਭਿ ਯੇ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤੋ ਹਰੀ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯਥਾ ਸਦਃ । ਆ ਯਂ ਪृਣਨ੍ਤਿ ਹਰਿਭਿਰ੍ਨ ਧੇਨਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੂषਂ ਹਰਿਵਨ੍ਤਮਰ੍ਚਤ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਘਰ ਵਾਂਗ, ਮਿਲ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਭਾਂਡਾ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ।
ਸੋ ਅਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰੋ ਹਰਿਤੋ ਯ ਆਯਸੋ ਹਰਿਰ੍ਨਿਕਾਮੋ ਹਰਿਰਾ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੀ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰੋ ਹਰਿਮਨ੍ਯੁਸਾਯਕ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਨਿ ਰੂਪਾ ਹਰਿਤਾ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਿਰੇ
ਉਸ ਦਾ ਵਜਰ ਪੀਲਾ, ਲੋਹਾ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੀਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹ ਪੀਲੇ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਗਲ੍ਹਾ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਪੀਲਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਪੀਲੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਿਵਿ ਨ ਕੇਤੁਰਧਿ ਧਾਯਿ ਹਰ੍ਯਤੋ ਵਿਵ੍ਯਚਦ੍ਵਜ੍ਰੋ ਹਰਿਤੋ ਨ ਰਂਹ੍ਯਾ । ਤੁਦਦਹਿਂ ਹਰਿਸ਼ਿਪ੍ਰੋ ਯ ਆਯਸਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋਕਾ ਅਭਵਦ੍ਧਰਿਮ੍ਭਰਃ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ, ਪੀਲਾ ਵਜਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਪੀਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਜਰ ਜਿੱਤ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਗਲ੍ਹਾ ਵਾਲਾ, ਲੋਹਾ ਦਾ ਬਣਿਆ। ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਨਣਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂਤ੍ਵਮਹਰ੍ਯਥਾ ਉਪਸ੍ਤੁਤਃ ਪੂਰ੍ਵੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਕੇਸ਼ ਯਜ੍ਵਭਿਃ । ਤ੍ਵਂ ਹਰ੍ਯਸਿ ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮਸਾਮਿ ਰਾਧੋ ਹਰਿਜਾਤ ਹਰ੍ਯਤਮ੍
ਤੂੰ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀਲੇ ਵਾਲਾ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਪੀਲਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਦਾਤ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੀਲੀ ਹੈ।
ਤਾ ਵਜ੍ਰਿਣਂ ਮਨ੍ਦਿਨਂ ਸ੍ਤੋਮ੍ਯਂ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰਥੇ ਵਹਤੋ ਹਰ੍ਯਤਾ ਹਰੀ । ਪੁਰੂਣ੍ਯਸ੍ਮੈ ਸਵਨਾਨਿ ਹਰ੍ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਾ ਹਰਯੋ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ
ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼, ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੇ, ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਕਈ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਅਰਂ ਕਾਮਾਯ ਹਰਯੋ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ ਸ੍ਥਿਰਾਯ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ ਹਰਯੋ ਹਰੀ ਤੁਰਾ । ਅਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯੋ ਹਰਿਭਿਰ੍ਜੋषਮੀਯਤੇ ਸੋ ਅਸ੍ਯ ਕਾਮਂ ਹਰਿਵਨ੍ਤਮਾਨਸ਼ੇ
ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰੱਖਿਆ। ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਸ਼੍ਮਸ਼ਾਰੁਰ੍ਹਰਿਕੇਸ਼ ਆਯਸਸ੍ਤੁਰਸ੍ਪੇਯੇ ਯੋ ਹਰਿਪਾ ਅਵਰ੍ਧਤ । ਅਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯੋ ਹਰਿਭਿਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਸੁਰਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੁਰਿਤਾ ਪਾਰਿषਦ੍ਧਰੀ
ਪੀਲੇ ਦਾਡੀ, ਪੀਲੇ ਵਾਲਾਂ, ਲੋਹਾ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਤੇਜ਼, ਜੋ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਵੇਵ ਯਸ੍ਯ ਹਰਿਣੀ ਵਿਪੇਤਤੁਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਵਾਜਾਯ ਹਰਿਣੀ ਦਵਿਧ੍ਵਤਃ । ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਕृਤੇ ਚਮਸੇ ਮਰ੍ਮृਜਦ੍ਧਰੀ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮਦਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਤਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਨ ਲਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੀਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਵਿੱਖਰ ਗਈਆਂ। ਜਿੱਤ ਲਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੀਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਦੌੜ ਪਈਆਂ। ਕਟੋਰੀ ਲਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੀਲੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕੀਤਾ। ਪੀਲੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੀ ਕੇ।
ਆ ਰੋਦਸੀ ਹਰ੍ਯਮਾਣੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਨਵ੍ਯਂਨਵ੍ਯਂ ਹਰ੍ਯਸਿ ਮਨ੍ਮ ਨੁ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪ੍ਰ ਪਸ੍ਤ੍ਯਮਸੁਰ ਹਰ੍ਯਤਂ ਗੋਰਾਵਿष੍ਕृਧਿ ਹਰਯੇ ਸੂਰ੍ਯਾਯ
ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੂੰ ਇਸ ਪਿਆਰੇ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਵਸੇਬਾ ਦਿਖਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਗਾਂ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਲਈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਹਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯੁਜੋ ਜਨਾਨਾਂ ਰਥੇ ਵਹਨ੍ਤੁ ਹਰਿਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਪਿਬਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਤਿਭृਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਵੋ ਹਰ੍ਯਨ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਸਧਮਾਦੇ ਦਸ਼ੋਣਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੀਲੇ ਗਲ੍ਹਾ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਣ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਪੀ। ਯਜਨ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ।
ਅਪਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਰਿਵਃ ਸੁਤਾਨਾਮਥੋ ਇਦਂ ਸਵਨਂ ਕੇਵਲਂ ਤੇ । ਮਮਦ੍ਧਿ ਸੋਮਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵृषਂ ਜਠਰ ਆ ਵृषਸ੍ਵ
ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਹੁਣ ਇਹ ਖਾਸ ਪਾਨ ਤੇਰਾ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਵੱਡੇ, ਬਲਵਾਨ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈ।
ਅਪ੍ਸੁ ਧੂਤਸ੍ਯ ਹਰਿਵਃ ਪਿਬੇਹ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਜਠਰਂ ਪृਣਸ੍ਵ । ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਯਮਦ੍ਰਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤੇਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਮਦਮੁਕ੍ਥਵਾਹਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਤ ਪੀ ਲੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਨ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸੋਮਾ-ਰਸ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਮਸਤ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾ, ਮੌਜ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਂ ਪੀਤਿਂ ਵृष੍ਣ ਇਯਰ੍ਮਿ ਸਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯੈ ਸੁਤਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਧੇਨਾਭਿਰਿਹ ਮਾਦਯਸ੍ਵ ਧੀਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਗृਣਾਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਾਨ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜ ਕਰ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਊਤੀ ਸ਼ਚੀਵਸ੍ਤਵ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵਯੋ ਦਧਾਨਾ ਉਸ਼ਿਜ ऋਤਜ੍ਞਾਃ । ਪ੍ਰਜਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਂਸੋ ਦੁਰੋਣੇ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਗृਣਨ੍ਤਃ ਸਧਮਾਦ੍ਯਾਸਃ
ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਚੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਗਾਇਕ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਜਾਤ ਏਵ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮਨਸ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਪਰ੍ਯਭੂषਤ੍। ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਾਦ੍ਰੋਦਸੀ ਅਭ੍ਯਸੇਤਾਂ ਨृਮ੍ਣਸ੍ਯ ਮਹ੍ਨਾ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਹੇ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਵ੍ਯਥਮਾਨਾਮਦृਂਹਦ੍ਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਾਮਰਮ੍ਣਾਤ੍। ਯੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਮਮੇ ਵਰੀਯੋ ਯੋ ਦ੍ਯਾਮਸ੍ਤਭ੍ਨਾਤ੍ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਬਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਆਪਕ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯੋ ਹਤ੍ਵਾਹਿਮਰਿਣਾਤ੍ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ ਯੋ ਗਾ ਉਦਾਜਦਪਧਾ ਵਲਸ੍ਯ । ਯੋ ਅਸ਼੍ਮਨੋਰਨ੍ਤਰਗ੍ਨਿਂ ਜਜਾਨ ਸਂਵृਕ੍ਸਮਤ੍ਸੁ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਛੱਡੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਲਾ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯੇਨੇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ੍ਯਵਨਾ ਕृਤਾਨਿ ਯੋ ਦਾਸਂ ਵਰ੍ਣਮਧਰਂ ਗੁਹਾਕਃ । ਸ਼੍ਵਘ੍ਨੀਵ ਯੋ ਜਿਗੀਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮਾਦਦਰ੍ਯਃ ਪੁष੍ਟਾਨਿ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ-ਫਿਰਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਸਾ ਜਾਤੀ, ਹੇਠਲਾ ਰੰਗ, ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਂ ਸ੍ਮਾ ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕੁਹ ਸੇਤਿ ਘੋਰਮੁਤੇਮਾਹੁਰ੍ਨੈषੋ ਅਸ੍ਤੀਤ੍ਯੇਨਮ੍ । ਸੋ ਅਰ੍ਯਃ ਪੁष੍ਟੀਰ੍ਵਿਜ ਇਵਾ ਮਿਨਾਤਿ ਸ਼੍ਰਦਸ੍ਮੈ ਧਤ੍ਤ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਡਰ ਕੇ ਪੁੱਛਦੇ, 'ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?' ਤੇ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ'—ਉਹ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤਰੱਕੀਸ਼ੁਦਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯੋ ਰਧ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਦਿਤਾ ਯਃ ਕृਸ਼ਸ੍ਯ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਨਾਧਮਾਨਸ੍ਯ ਕੀਰੇਃ । ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਯੋऽਵਿਤਾ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰਃ ਸੁਤਸੋਮਸ੍ਯ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਗਾਇਕ ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਿ ਯਸ੍ਯ ਗਾਵੋ ਯਸ੍ਯ ਗ੍ਰਾਮਾ ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਰਥਾਸਃ । ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯ ਉषਸਂ ਜਜਾਨ ਯੋ ਅਪਾਂ ਨੇਤਾ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਿੰਡ, ਤੇ ਰਥ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਵੇਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਂ ਕ੍ਰਨ੍ਦਸੀ ਸਂਯਤੀ ਵਿਹ੍ਵਯੇਤੇ ਪਰੇऽਵਰੇ ਉਭਯਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾਃ । ਸਮਾਨਂ ਚਿਦ੍ਰਥਮਾਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਾ ਨਾਨਾ ਹਵੇਤੇ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਰੋਣ ਵਾਲੇ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਕੋ ਰਥ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ऋਤੇ ਵਿਜਯਨ੍ਤੇ ਜਨਾਸੋ ਯਂ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਅਵਸੇ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਂ ਬਭੂਵ ਯੋ ਅਚ੍ਯੁਤਚ੍ਯੁਤ੍ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਜੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਪ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਸ੍ਵਤੋ ਮਹ੍ਯੇਨੋ ਦਧਾਨਾਨ੍ ਅਮਨ੍ਯਮਾਨਾਂ ਛਰ੍ਵਾ ਜਘਾਨ । ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਧਤੇ ਨਾਨੁਦਦਾਤਿ ਸ਼ृਧ੍ਯਾਂ ਯੋ ਦਸ੍ਯੋਰ੍ਹਨ੍ਤਾ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਣ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿਹੜਾ ਸਮਝਦੇ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਭੱਜਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜੋ ਦਾਸਯੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਭਰਂ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਂ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਦ੍ਯਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਤ੍। ਓਜਾਯਮਾਨਂ ਯੋ ਅਹਿਂ ਜਘਾਨ ਦਾਨੁਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸ਼ੰਭਰ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਧਦੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੁੱਤੇ ਦਾਨੂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਿਆ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਭਰਂ ਪਰ੍ਯਤਰਤ੍ਕਸੀਭਿਰ੍ਯੋऽਚਾਰੁਕਾਸ੍ਨਾਪਿਬਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਿਰੌ ਯਜਮਾਨਂ ਬਹੁਂ ਜਨਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਮੂਰ੍ਛਤ੍ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਨਾਸ ਦਾ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲਿਆ; ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਜਨਤਾ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋ ਗਈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ਵृषਭਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍ ਅਵਾਸृਜਤ੍ਸਰ੍ਤਵੇ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ । ਯੋ ਰੌਹਿਣਮਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਦ੍ਯਾਮਾਰੋਹਨ੍ਤਂ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਸੱਤ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੱਢ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਹਾ ਦਿੱਤੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਜਰ ਵਾਲੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਰੌਹਿਨਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਦ੍ਯਾਵਾ ਚਿਦਸ੍ਮੈ ਪृਥਿਵੀ ਮਮੇਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਚ੍ਚਿਦਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਾ ਭਯਨ੍ਤੇ । ਯਃ ਸੋਮਪਾ ਨਿਚਿਤੋ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਮਵਤਿ ਯਃ ਪਚਨ੍ਤਂ ਯਃ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਂ ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਮੂਤੀ । ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਧਨਂ ਯਸ੍ਯ ਸੋਮੋ ਯਸ੍ਯੇਦਂ ਰਾਧਃ ਸ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਜੋ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਭਜਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇਹ ਦੌਲਤ ਹੈ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ।