ਇਹ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਰੀਣਸਾ ਮਹੇ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਰਾਧਸੇ । ਸਰੋ ਗੌਰੋ ਯਥਾ ਪਿਬ
ਇਥੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ। ਓ ਵੱਛਾ, ਝੀਲ ਤੋਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੀ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਗੋਪਤਿਂ ਗਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ । ਸੂਨੁਂ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ, ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾ। ਸੱਚ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ।
ਆ ਹਰਯਃ ਸਸृਜ੍ਰਿਰੇऽਰੁषੀਰਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ । ਯਤ੍ਰਾਭਿ ਸਂਨਵਾਮਹੇ
ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਲਾਲੀ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਛੱਡੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਵ ਆਸ਼ਿਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਮਧੁ । ਯਤ੍ਸੀਮੁਪਹ੍ਵਰੇ ਵਿਦਤ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਗਾਂ ਨੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਂ ਵਿਚ ਲੱਭਿਆ।
ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦ੍ਰ੍ਯਗ੍ਘੁਵਾਨਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਾਹ੍ਯਦ੍ਰਿਵਃ
ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ; ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਦੋ ਹਲਕੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਓ ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ।
ਸਤ੍ਤੋ ਹੋਤਾ ਨ ऋਤ੍ਵਿਯਸ੍ਤਿਸ੍ਤਿਰੇ ਬਰ੍ਹਿਰਾਨੁषਕ੍। ਅਯੁਜ੍ਰਨ੍ ਪ੍ਰਾਤਰਦ੍ਰਯਃ
ਪੁਜਾਰੀ, ਰਿਤਵਿਆਸ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਲਗਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤ ਆ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੀਦ । ਵੀਹਿ ਸ਼ੂਰ ਪੁਰੋਲਾਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਭਜਨ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ, ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠ। ਅੱਗੇ ਦੀ ਭੇਟ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ, ਓ ਵੀਰ।
ਰਾਰਨ੍ਧਿ ਸਵਨੇषੁ ਣ ਏषੁ ਸ੍ਤੋਮੇषੁ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਉਕ੍ਥੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਰਸਾਂ ਵਿਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ, ਭਜਨਾਂ ਵਿਚ, ਓ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਮਤਯਃ ਸੋਮਪਾਮੁਰੁਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਰਃ
ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਾਵਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਵੱਛਾ ਵਾਂਗ ਮਾਵਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨ੍ਧਸੋ ਰਾਧਸੇ ਤਨ੍ਵਾ ਮਹੇ । ਨ ਸ੍ਤੋਤਾਰਂ ਨਿਦੇ ਕਰਃ
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਲਈ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ।
ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਯਵੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਜਰਾਮਹੇ । ਉਤ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਯੁਰ੍ਵਸੋ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਵੀ, ਦਾਨੀ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ।
ਮਾਰੇ ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਿ ਮੁਮੁਚੋ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਵਾਙ੍ਯਾਹਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਧਾਵੋ ਮਤ੍ਸ੍ਵੇਹ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਜਾਣ; ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਤ੍ਵਾ ਸੁਖੇ ਰਥੇ ਵਹਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨਾ । ਘृਤਸ੍ਨੂ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ
ਕੁੰਨ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ; ਮੱਖਣ ਲਗੀਆਂ ਕੁਸ਼ਾਂ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੋਵੇ।
ਉਪ ਨਃ ਸੁਤਮਾ ਗਹਿ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਵਾਸ਼ਿਰਮ੍ । ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਮਯੁਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਗਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦਮਾ ਗਹਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਠਾਂ ਗ੍ਰਾਵਭਿਃ ਸੁਤਮ੍ । ਕੁਵਿਨ੍ ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਣਵਃ
ਇੰਦਰ, ਇਸ ਮਸਤ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀਣ ਆ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਰੱਜਾ ਦੇਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਥਾ ਗਿਰੋ ਮਮਾਛਾਗੁਰਿषਿਤਾ ਇਤਃ । ਆਵृਤੇ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਬਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਉਚਾਰੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਸ੍ਤੋਮੈਰਿਹ ਹਵਾਮਹੇ । ਉਕ੍ਥੇਭਿਃ ਕੁਵਿਦਾਗਮਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਜਾਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਤਾਨ੍ ਦਧਿष੍ਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਜਠਰੇ ਵਾਜਿਨੀਵਸੋ
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਜਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਧਨਂਜਯਂ ਵਾਜੇषੁ ਦਧृषਂ ਕਵੇ । ਅਧਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਵਾਸ਼ਿਰਂ ਯਵਾਸ਼ਿਰਂ ਚ ਨਃ ਪਿਬ । ਆਗਤ੍ਯਾ ਵृषਭਿਃ ਸੁਤਮ੍
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਜੌ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੀ; ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਆ।
ਤੁਭ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵ ਓਕ੍ਯੇ ਸੋਮਂ ਚੋਦਾਮਿ ਪੀਤਯੇ । ਏष ਰਾਰਨ੍ਤੁ ਤੇ ਹृਦਿ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੁਭੇ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਵਾਮਹੇ । ਕੁਸ਼ਿਕਾਸੋ ਅਵਸ੍ਯਵਃ
ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਂਗ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਾਵਤਿ ਪ੍ਰਥਮੋ ਗੋषੁ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸੁਪ੍ਰਾਵੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਵੋਤਿਭਿਃ । ਤਮਿਤ੍ਪृਣਕ੍ਸ਼ਿ ਵਸੁਨਾ ਭਵੀਯਸਾ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਪੋ ਯਥਾਭਿਤੋ ਵਿਚੇਤਸਃ
ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਪੋ ਨ ਦੇਵੀਰੁਪ ਯਨ੍ਤਿ ਹੋਤ੍ਰਿਯਮਵਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਤਤਂ ਯਥਾ ਰਜਃ । ਪ੍ਰਾਚੈਰ੍ਦੇਵਾਸਃ ਪ੍ਰ ਣਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਯੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਿਯਂ ਜੋषਯਨ੍ਤੇ ਵਰਾ ਇਵ
ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਦਰੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਖੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਆਕਾਸ਼ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਜਦੇ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ।
ਅਧਿ ਦ੍ਵਯੋਰਦਧਾ ਉਕ੍ਥ੍ਯਂ ਵਚੋ ਯਤਸ੍ਰੁਚਾ ਮਿਥੁਨਾ ਯਾ ਸਪਰ੍ਯਤਃ । ਅਸਂਯਤ੍ਤੋ ਵ੍ਰਤੇ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਪੁष੍ਯਤਿ ਭਦ੍ਰਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਦੋਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਕਤੀਆਂ ਤੇ ਬਾਣੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਵਚਨ ਅਟੁੱਟ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੱਸਦਾ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਭਲਾਈ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈਂ।
ਆਦਙ੍ਗਿਰਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦਧਿਰੇ ਵਯ ਇਦ੍ਧਾਗ੍ਨਯਃ ਸ਼ਮ੍ਯਾ ਯੇ ਸੁਕृਤ੍ਯਯਾ । ਸਰ੍ਵਂ ਪਣੇਃ ਸਮਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤ ਭੋਜਨਮਸ਼੍ਵਾਵਨ੍ਤਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਾ ਪਸ਼ੁਂ ਨਰਃ
ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ; ਜੋ ਅੱਗ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਣੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਭੋਜਨ, ਘੋੜੇ, ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ।
ਯਜ੍ਞੈਰਥਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪਥਸ੍ਤਤੇ ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵ੍ਰਤਪਾ ਵੇਨ ਆਜਨਿ । ਆ ਗਾ ਆਜਦੁਸ਼ਨਾ ਕਾਵ੍ਯਃ ਸਚਾ ਯਮਸ੍ਯ ਜਾਤਮਮृਤਂ ਯਜਾਮਹੇ
ਅਥਰਵ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ; ਉਸ ਤੋਂ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਨਾ ਜਨਮਿਆ। ਕਾਵਿਆ ਉਸ਼ਨਾ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਵੇ; ਅਸੀਂ ਯਮ ਦੇ ਅਮਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਵਾ ਯਤ੍ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਾਯ ਵृਜ੍ਯਤੇऽਰ੍ਕੋ ਵਾ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾਘੋषਤੇ ਦਿਵਿ । ਗ੍ਰਾਵਾ ਯਤ੍ਰ ਵਦਤਿ ਕਰੁਰੁਕ੍ਥ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਭਿਪਿਤ੍ਵੇषੁ ਰਣ੍ਯਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਕੁਸ਼ ਬਿਛਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੱਥਰ ਰਸ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਵੀ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਭੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਂ ਪੀਤਿਂ ਵृष੍ਣ ਇਯਰ੍ਮਿ ਸਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯੈ ਸੁਤਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਧੇਨਾਭਿਰਿਹ ਮਾਦਯਸ੍ਵ ਧੀਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਗृਣਾਨਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਯੋਗੇਯੋਗੇ ਤਵਸ੍ਤਰਂ ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਤਯੇ
ਹਰ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।