ਏਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਸੁਮਨਾ ਏਭਿਰਿਨ੍ਦੁਭਿਰ੍ਨਿਰੁਨ੍ਧਾਨੋ ਅਮਤਿਂ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਸ੍ਯੁਂ ਦਰਯਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦੁਭਿਰ੍ਯੁਤਦ੍ਵੇषਸਃ ਸਮਿषਾ ਰਭੇਮਹਿ
ਇਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਗਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਸਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੀਏ। ਆਪਸੀ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਫਾ ਮਿਲੇ।
ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯਾ ਸਮਿषਾ ਰਭੇਮਹਿ ਸਂ ਵਾਜੇਭਿਃ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੈਰਭਿਦ੍ਯੁਭਿਃ । ਸਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰਮਤ੍ਯਾ ਵੀਰਸ਼ੁष੍ਮਯਾ ਗੋਅਗ੍ਰਯਾਸ਼੍ਵਾਵਤ੍ਯਾ ਰਭੇਮਹਿ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਾਫਾ ਨਾਲ, ਮਿਲ ਕੇ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ; ਇਨਾਮਾਂ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਰੱਈ, ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ, ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਾਫਾ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਮਦਾ ਅਮਦਨ੍ ਤਾਨਿ ਵृष੍ਣ੍ਯਾ ਤੇ ਸੋਮਾਸੋ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇषੁ ਸਤ੍ਪਤੇ । ਯਤ੍ਕਾਰਵੇ ਦਸ਼ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਮਤੇ ਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬਰ੍ਹਯਃ
ਉਹ ਮਦਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਸੋਮਾਂ, ਓ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇ ਵਿੱਚ। ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਜਕ ਲਈ ਦਸ ਅਟੱਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਧਾ ਯੁਧਮੁਪ ਘੇਦੇषਿ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਪੁਰਾ ਪੁਰਂ ਸਮਿਦਂ ਹਂਸ੍ਯੋਜਸਾ । ਨਮ੍ਯਾ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯਾ ਪਰਾਵਤਿ ਨਿਬਰ੍ਹਯੋ ਨਮੁਚਿਂ ਨਾਮ ਮਾਯਿਨਮ੍
ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਲੜਾਈ ਤੂੰ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਦੂਰ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਨਮੁਚੀ, ਜੋ ਛਲ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਕਰਞ੍ਜਮੁਤ ਪਰ੍ਣਯਂ ਵਧੀਸ੍ਤੇਜਿष੍ਠਯਾਤਿਥਿਗ੍ਵਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਨੀ । ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤਾ ਵਙ੍ਗृਦਸ੍ਯਾਭਿਨਤ੍ਪੁਰੋऽਨਾਨੁਦਃ ਪਰਿषੂਤਾ ऋਜਿਸ਼੍ਵਨਾ
ਤੂੰ ਕਰੰਜਾ ਤੇ ਪਰਣਯਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਮਾਰਿਆ। ਤੂੰ ਵੰਗ੍ਰਦਸ ਦੀਆਂ ਸੌ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਰਿਜ਼ੀਸ਼ਵਨ ਲਈ ਰਾਹ ਸਾਫ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਮੇਤਾਂ ਜਨਰਾਜ੍ਞੋ ਦ੍ਵਿਰ੍ਦਸ਼ਾਬਨ੍ਧੁਨਾ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸੋਪਜਗ੍ਮੁषਃ । षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਨਵਤਿਂ ਨਵ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਨਿ ਚਕ੍ਰੇਣ ਰਥ੍ਯਾ ਦੁष੍ਪਦਾਵृਣਕ੍
ਤੂੰ ਉਹ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਦਸ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਓ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਵਮਾਵਿਥ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸਂ ਤਵੋਤਿਭਿਸ੍ਤਵ ਤ੍ਰਾਮਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਰ੍ਵਯਾਣਮ੍ । ਤ੍ਵਮਸ੍ਮੈ ਕੁਤ੍ਸਮਤਿਥਿਗ੍ਵਮਾਯੁਂ ਮਹੇ ਰਾਜ੍ਞੇ ਯੂਨੇ ਅਰਨ੍ਧਨਾਯਃ
ਤੂੰ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਤੂਰਵਯਾਣਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਤੇ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।
ਯ ਉਦृਚੀਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵਗੋਪਾਃ ਸਖਾਯਸ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਤਮਾ ਅਸਾਮ । ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋषਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਸੁਵੀਰਾ ਦ੍ਰਾਘੀਯ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਦਧਾਨਾਃ
ਜੋ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ, ਰੱਈ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਾਂਗੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਰ ਮਿਲੇ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਵृषਭਾ ਸੁਤੇ ਸੁਤਂ ਸृਜਾਮਿ ਪੀਤਯੇ । ਤृਮ੍ਪਾ ਵ੍ਯਸ਼੍ਨੁਹੀ ਮਦਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਛਾ ਹੈ, ਦਬੇ ਹੋਏ ਵਿਚੋਂ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਣ ਲਈ ਮੈਂ ਰਸ ਵਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਮਦ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ।
ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਮੂਰਾ ਅਵਿष੍ਯਵੋ ਮੋਪਹਸ੍ਵਾਨ ਆ ਦਭਨ੍ । ਮਾਕੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੋ ਵਨਃ
ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਹਾਸਾ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਨਾ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਤੋਂ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕਣ।
ਇਹ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਰੀਣਸਾ ਮਹੇ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਰਾਧਸੇ । ਸਰੋ ਗੌਰੋ ਯਥਾ ਪਿਬ
ਇਥੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ। ਓ ਵੱਛਾ, ਝੀਲ ਤੋਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੀ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਗੋਪਤਿਂ ਗਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ । ਸੂਨੁਂ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ, ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾ। ਸੱਚ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ।
ਆ ਹਰਯਃ ਸਸृਜ੍ਰਿਰੇऽਰੁषੀਰਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ । ਯਤ੍ਰਾਭਿ ਸਂਨਵਾਮਹੇ
ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਲਾਲੀ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਛੱਡੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਵ ਆਸ਼ਿਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਮਧੁ । ਯਤ੍ਸੀਮੁਪਹ੍ਵਰੇ ਵਿਦਤ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਗਾਂ ਨੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਂ ਵਿਚ ਲੱਭਿਆ।
ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦ੍ਰ੍ਯਗ੍ਘੁਵਾਨਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਾਹ੍ਯਦ੍ਰਿਵਃ
ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ; ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਦੋ ਹਲਕੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਓ ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ।
ਸਤ੍ਤੋ ਹੋਤਾ ਨ ऋਤ੍ਵਿਯਸ੍ਤਿਸ੍ਤਿਰੇ ਬਰ੍ਹਿਰਾਨੁषਕ੍। ਅਯੁਜ੍ਰਨ੍ ਪ੍ਰਾਤਰਦ੍ਰਯਃ
ਪੁਜਾਰੀ, ਰਿਤਵਿਆਸ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਲਗਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤ ਆ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੀਦ । ਵੀਹਿ ਸ਼ੂਰ ਪੁਰੋਲਾਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਭਜਨ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ, ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠ। ਅੱਗੇ ਦੀ ਭੇਟ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ, ਓ ਵੀਰ।
ਰਾਰਨ੍ਧਿ ਸਵਨੇषੁ ਣ ਏषੁ ਸ੍ਤੋਮੇषੁ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਉਕ੍ਥੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਰਸਾਂ ਵਿਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ, ਭਜਨਾਂ ਵਿਚ, ਓ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਮਤਯਃ ਸੋਮਪਾਮੁਰੁਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਰਃ
ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਾਵਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਵੱਛਾ ਵਾਂਗ ਮਾਵਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨ੍ਧਸੋ ਰਾਧਸੇ ਤਨ੍ਵਾ ਮਹੇ । ਨ ਸ੍ਤੋਤਾਰਂ ਨਿਦੇ ਕਰਃ
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਲਈ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ।
ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਯਵੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਜਰਾਮਹੇ । ਉਤ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਯੁਰ੍ਵਸੋ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਵੀ, ਦਾਨੀ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ।
ਮਾਰੇ ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਿ ਮੁਮੁਚੋ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਵਾਙ੍ਯਾਹਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਧਾਵੋ ਮਤ੍ਸ੍ਵੇਹ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਜਾਣ; ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਤ੍ਵਾ ਸੁਖੇ ਰਥੇ ਵਹਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨਾ । ਘृਤਸ੍ਨੂ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ
ਕੁੰਨ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ; ਮੱਖਣ ਲਗੀਆਂ ਕੁਸ਼ਾਂ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੋਵੇ।
ਉਪ ਨਃ ਸੁਤਮਾ ਗਹਿ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਵਾਸ਼ਿਰਮ੍ । ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਮਯੁਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਗਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦਮਾ ਗਹਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਠਾਂ ਗ੍ਰਾਵਭਿਃ ਸੁਤਮ੍ । ਕੁਵਿਨ੍ ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਣਵਃ
ਇੰਦਰ, ਇਸ ਮਸਤ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀਣ ਆ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਰੱਜਾ ਦੇਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਥਾ ਗਿਰੋ ਮਮਾਛਾਗੁਰਿषਿਤਾ ਇਤਃ । ਆਵृਤੇ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਬਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਉਚਾਰੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਸ੍ਤੋਮੈਰਿਹ ਹਵਾਮਹੇ । ਉਕ੍ਥੇਭਿਃ ਕੁਵਿਦਾਗਮਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਜਾਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਤਾਨ੍ ਦਧਿष੍ਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਜਠਰੇ ਵਾਜਿਨੀਵਸੋ
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਜਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਧਨਂਜਯਂ ਵਾਜੇषੁ ਦਧृषਂ ਕਵੇ । ਅਧਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਵਾਸ਼ਿਰਂ ਯਵਾਸ਼ਿਰਂ ਚ ਨਃ ਪਿਬ । ਆਗਤ੍ਯਾ ਵृषਭਿਃ ਸੁਤਮ੍
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਜੌ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੀ; ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਆ।