ਅਸ਼੍ਨਾਪਿਨਦ੍ਧਂ ਮਧੁ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਨ ਦੀਨ ਉਦਨਿ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਮ੍ । ਨਿष੍ਟਜ੍ਜਭਾਰ ਚਮਸਂ ਨ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਿਰਵੇਣਾ ਵਿਕृਤ੍ਯ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੱਛੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਚਮਚਾ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋषਾਮਵਿਨ੍ਦਤ੍ਸ ਸ੍ਵਃ ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੋ ਅਰ੍ਕੇਣ ਵਿ ਬਬਾਧੇ ਤਮਾਂਸਿ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਗੋਵਪੁषੋ ਵਲਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਜ੍ਜਾਨਂ ਨ ਪਰ੍ਵਣੋ ਜਭਾਰ
ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਲੱਭਿਆ, ਅੱਗ ਲੱਭੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਵਲ ਦੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਮੇਵ ਪਰ੍ਣਾ ਮੁषਿਤਾ ਵਨਾਨਿ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਨਾਕृਪਯਦ੍ਵਲੋ ਗਾਃ । ਅਨਾਨੁਕृਤ੍ਯਮਪੁਨਸ਼੍ਚਕਾਰ ਯਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਾਮਾਸਾ ਮਿਥ ਉਚ੍ਚਰਾਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲੇ ਨੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਵਲ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ; ਜੋ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਲਿਆਉਂਦੇ।
ਅਭਿ ਸ਼੍ਯਾਵਂ ਨ ਕृਸ਼ਨੇਭਿਰਸ਼੍ਵਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭਿਃ ਪਿਤਰੋ ਦ੍ਯਾਮਪਿਂਸ਼ਨ੍ । ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਤਮੋ ਅਦਧੁਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਹਨ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਭਿਨਦਦ੍ਰਿਂ ਵਿਦਦ੍ਗਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਕਾਲਾ ਘੋੜਾ ਪਤਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਰੱਖਿਆ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਚਾਨਣ; ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਪਹਾੜ ਚੀਰ ਕੇ ਗਾਂਵਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ।
ਇਦਮਕਰ੍ਮ ਨਮੋ ਅਭ੍ਰਿਯਾਯ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੀਰਨ੍ਵਾਨੋਨਵੀਤਿ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ ਹਿ ਗੋਭਿਃ ਸੋ ਅਸ਼੍ਵੈਃ ਸ ਵੀਰੇਭਿਃ ਸ ਨृਭਿਰ੍ਨੋ ਵਯੋ ਧਾਤ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਉਸ ਅਟੁੱਟ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਏ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ।
ਅਚ੍ਛਾ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਤਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ ਸਧ੍ਰੀਚੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਉਸ਼ਤੀਰਨੂषਤ । ਪਰਿ ष੍ਵਜਨ੍ਤੇ ਜਨਯੋ ਯਥਾ ਪਤਿਂ ਮਰ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਂ ਮਘਵਾਨਮੂਤਯੇ
ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕ ਮਿਹਰਬਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਮਦਦ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਘਾ ਤ੍ਵਦ੍ਰਿਗਪ ਵੇਤਿ ਮੇ ਮਨਸ੍ਤ੍ਵੇ ਇਤ੍ਕਾਮਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯ । ਰਾਜੇਵ ਦਸ੍ਮ ਨਿ षਦੋऽਧਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸੁ ਸੋਮੇऽਵਪਾਨਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਗਏ! ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠ। ਸਾਨੂੰ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ।
ਵਿषੂਵृਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਮਤੇਰੁਤ ਕ੍ਸ਼ੁਧਃ ਸ ਇਦ੍ਰਾਯੋ ਮਘਵਾ ਵਸ੍ਵ ਈਸ਼ਤੇ । ਤਸ੍ਯੇਦਿਮੇ ਪ੍ਰਵਣੇ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਵਯੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਵृषਭਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਃ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੰਗੀ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਤਾ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਦੇ ਪੱਖ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਵਯੋ ਨ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਪਲਾਸ਼ਮਾਸਦਨ੍ਤ੍ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨ੍ਦਿਨਸ਼੍ਚਮੂषਦਃ । ਪ੍ਰੈषਾਮਨੀਕਂ ਸ਼ਵਸਾ ਦਵਿਦ੍ਯੁਤਦ੍ਵਿਦਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਮਨਵੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਰ੍ਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਚੰਗੀ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਭਗਤ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਨ ਸ਼੍ਵਘ੍ਨੀ ਵਿ ਚਿਨੋਤਿ ਦੇਵਨੇ ਸਂਵਰ੍ਗਂ ਯਨ੍ ਮਘਵਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਜਯਤ੍। ਨ ਤਤ੍ਤੇ ਅਨ੍ਯੋ ਅਨੁ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸ਼ਕਨ੍ ਨ ਪੁਰਾਣੋ ਮਘਵਨ੍ ਨੋਤ ਨੂਤਨਃ
ਕੁੱਤੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿਵਿਆ ਧਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੰਡਦਾ, ਜਦ ਮਿਹਰਬਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਨਾ ਨਵਾਂ, ਹੇ ਦਾਤਾ!
ਵਿਸ਼ਂਵਿਸ਼ਂ ਮਘਵਾ ਪਰ੍ਯਸ਼ਾਯਤ ਜਨਾਨਾਂ ਧੇਨਾ ਅਵਚਾਕਸ਼ਦ੍ਵृषਾ । ਯਸ੍ਯਾਹ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਵਨੇषੁ ਰਣ੍ਯਤਿ ਸ ਤੀਵ੍ਰੈਃ ਸੋਮੈਃ ਸਹਤੇ ਪृਤਨ੍ਯਤਃ
ਦਾਤਾ ਨੇ ਹਰ ਜਾਤ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਬਲਦ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਿਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤਿੱਖੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਜੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪੋ ਨ ਸਿਨ੍ਧੁਮਭਿ ਯਤ੍ਸਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤ੍ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕੁਲ੍ਯਾ ਇਵ ਹ੍ਰਦਮ੍ । ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਹੋ ਅਸ੍ਯ ਸਾਦਨੇ ਯਵਂ ਨ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਦਾਨੁਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਝੀਲ ਵੱਲ। ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤਾਕਤ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਬੀ ਬਰਸਾਤ ਜੌ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਵृषਾ ਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਤਯਦ੍ਰਜਃਸ੍ਵਾ ਯੋ ਅਰ੍ਯਪਤ੍ਨੀਰਕृਣੋਦਿਮਾ ਅਪਃ । ਸ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਮਘਵਾ ਜੀਰਦਾਨਵੇऽਵਿਨ੍ਦਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਨਵੇ ਹਵਿष੍ਮਤੇ
ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਦਾਤਾ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਉਜ੍ਜਾਯਤਾਂ ਪਰਸ਼ੁ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸਹ ਭੂਯਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸੁਦੁਘਾ ਪੁਰਾਣਵਤ੍। ਵਿ ਰੋਚਤਾਮਰੁषੋ ਭਾਨੁਨਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਚੀਤ ਸਤ੍ਪਤਿਃ
ਕੁਹਾੜੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਉੱਠੇ; ਪੁਰਾਣੀ ਗਾਂ ਸੱਚ ਦਾ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ। ਚਮਕਦਾ, ਲਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਉਜਲਾ ਚਮਕੇ; ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ ਵਿਖਾਏ।
ਗੋਭਿष੍ਟਰੇਮਾਮਤਿਂ ਦੁਰੇਵਾਂ ਯਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮ੍ । ਵਯਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਕੇਨ ਵृਜਨੇਨਾ ਜਯੇਮ
ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵੈਰੀ ਸੋਚ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਜੌ ਨਾਲ ਭੁੱਖ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤੋਤ੍ਤਰਸ੍ਮਾਦਧਰਾਦਘਾਯੋਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਤ ਮਧ੍ਯਤੋ ਨਃ ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯਃ ਵਰਿਵਃ ਕृਣੋਤੁ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਪਰੋਂ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੇ; ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਯੁਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਵੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼ਾਥੇ ਉਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ । ਧਤ੍ਤਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕੀਰਯੇ ਚਿਦ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਅਸਮਾਨੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ। ਜੋ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵੀ। ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਕismet ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਵਯਮੁ ਤ੍ਵਾ ਤਦਿਤਰ੍ਥਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਯਨ੍ਤਃ ਸਖਾਯਃ । ਕਣ੍ਵਾ ਉਕ੍ਥੇਭਿਰ੍ਜਰਨ੍ਤੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ। ਕਣਵਾ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਘੇਮਨ੍ਯਦਾ ਪਪਨ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨ੍ ਅਪਸੋ ਨਵਿष੍ਟੌ । ਤਵੇਦੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਚਿਕੇਤ
ਕਦੇ ਵੀ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਨਵੇਂ ਚੰਦ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਂ ਨ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਯ ਸ੍ਪृਹਯਨ੍ਤਿ । ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਮਾਦਮਤਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨੀਂਦ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ ਭੋਜਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਯਵੋऽਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮੋ ਵृषਨ੍ । ਵਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਨੋ ਵਸੋ
ਅਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਗੱਲ, ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਾਣ।
ਮਾ ਨੋ ਨਿਦੇ ਚ ਵਕ੍ਤਵੇऽਰ੍ਯੋ ਰਨ੍ਧੀਰਰਾਵ੍ਨੇ । ਤ੍ਵੇ ਅਪਿ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮਮ
ਕੋਈ ਵੈਰੀ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਮੇਰੀ ਨੀਅਤ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਵਰ੍ਮਾਸਿ ਸਪ੍ਰਥਃ ਪੁਰੋਯੋਧਸ਼੍ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਤਿ ਬ੍ਰੁਵੇ ਯੁਜਾ
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਫੌਜੀ ਜੰਗੀ ਜੁੜਾ ਹੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬਾਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ਵਸੇ ਪृਤਨਾषਾਹ੍ਯਾਯ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ
ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਂ ਸੁ ਤੇ ਮਨ ਉਤ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਾਘਤਃ
ਤੇਰਾ ਮਨ ਤੇ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਹੇ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਨਾਮਾਨਿ ਤੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰੀਮਹੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਮਾਤਿषਾਹ੍ਯੇ
ਹੇ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਸ੍ਯ ਧਾਮਭਿਃ ਸ਼ਤੇਨ ਮਹਯਾਮਸਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰ੍षਣੀਧृਤਃ
ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ ਪੁਰੁਹੂਤਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਭਰੇषੁ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਜੇषੁ ਸਾਸਹਿਰ੍ਭਵ ਤ੍ਵਾਮੀਮਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ
ਹੇ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇषੁ ਪृਤਨਾਜ੍ਯੇ ਪृਤ੍ਸੁਤੂਰ੍षੁ ਸ਼੍ਰਵਃਸੁ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਵਾਭਿਮਾਤਿषੁ
ਮਹਿਮਾ, ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ, ਤੇ ਨਾਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹੀ।