ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਮਵृਣੋਚ੍ਛਰ੍ਧਨੀਤਿਃ ਪ੍ਰ ਮਾਯਿਨਾਮਮਿਨਾਦ੍ਵਰ੍ਪਣੀਤਿਃ । ਅਹਨ੍ ਵ੍ਯਂਸਮੁਸ਼ਧਗ੍ਵਨੇष੍ਵਾਵਿਰ੍ਧੇਨਾ ਅਕृਣੋਦ੍ਰਾਮ੍ਯਾਣਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਧੋਖੇਬਾਜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਗੁਫਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ, ਲੁਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਇਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾ ਜਨਯਨ੍ਨ੍ ਅਹਾਨਿ ਜਿਗਾਯੋਸ਼ਿਗ੍ਭਿਃ ਪृਤਨਾ ਅਭਿष੍ਟਿਃ । ਪ੍ਰਾਰੋਚਯਨ੍ ਮਨਵੇ [https://vedastudy.yolasite.com/ketu1.php ਕੇਤੁ ਉਪਰਿ ਟਿਪ੍ਪਣੀ], [http://puranastudy.000space.com/pur_index15/nachiketa.htm ਆਰੁਣਕੇਤੁਕ ਉਪਰਿ ਟਿਪ੍ਪਣੀ]। ਬृਹਦ੍ਦੈਵਜ੍ਞਰਞ੍ਜਨੇ [https://sa.wikisource.org/s/2xff ੩੨.੬] ਕਥਨਮਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ ਕੇਤੁਗ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਰੂਪਃ ਮੀਨਾਵਤਾਰਃ ਅਸ੍ਤਿ - ਕੇਤੋਰ੍ਮੀਨਾਵਤਾਰਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੇਪਿ ਖੇਟਜਾਃ । ਪੁਰਾਣੇषੁ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਵਤਾਰਸ੍ਯ ਏਕਂ ਵੈਸ਼ਿष੍ਟ੍ਯਂ ਜਲਪ੍ਰਲਯਤਃ ਮਨੋਃ ਰਕ੍ਸ਼ਣਮਸ੍ਤਿ। ਕੇਤੁਮਹ੍ਨਾਮਵਿਨ੍ਦਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਬृਹਤੇ ਰਣਾਯ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਬਣਾਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਮਨੂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਇਆ, ਵੱਡੇ ਰਣ ਲਈ ਅੱਗ ਲੱਭੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁਜੋ ਬਰ੍ਹਣਾ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ ਨृਵਦ੍ਦਧਾਨੋ ਨਰ੍ਯਾ ਪੁਰੂਣਿ । ਅਚੇਤਯਦ੍ਧਿਯ ਇਮਾ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰੇਮਂ ਵਰ੍ਣਮਤਿਰਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮਾਸਾਮ੍
ਇੰਦਰ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਮਰਦਾਨਾ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਸ ਨੇ ਗਾਇਕ ਲਈ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਜਗਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁਝ ਦਿੱਤੀ।
ਮਹੋ ਮਹਾਨਿ ਪਨਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਸੁਕृਤਾ ਪੁਰੂਣਿ । ਵृਜਨੇਨ ਵृਜਿਨਾਨ੍ਤ੍ਸਂ ਪਿਪੇष ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਦਸ੍ਯੂਂਰਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਾਃ
ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਹਨ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ, ਦੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਧੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹ੍ਨਾ ਵਰਿਵਸ਼੍ਚਕਾਰ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸਤ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਃ । ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਸਦਨੇ ਅਸ੍ਯ ਤਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਉਕ੍ਥੇਭਿਃ ਕਵਯੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੌੜੀ ਰਾਹ ਬਣਾਈ, ਸੱਚਾ ਸਰਤਾਜ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ; ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਵਾਨ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਰਾਸਾਹਂ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਸਹੋਦਾਂ ਸਸਵਾਂਸਂ ਸ੍ਵਰਪਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀਃ । ਸਸਾਨ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮੁਤੇਮਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯਨੁ ਧੀਰਣਾਸਃ
ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਯੋਗ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀਆਂ—ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਬਣਾਏ; ਬੁਧੀਮਾਨ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਸਾਨਾਤ੍ਯਾਮੁਤ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਸਾਨੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਸਾਨ ਪੁਰੁਭੋਜਸਂ ਗਾਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਯਮੁਤ ਭੋਗਂ ਸਸਾਨ ਹਤ੍ਵੀ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਯਂ ਵਰ੍ਣਮਾਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਾਫਰ ਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਦੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਰੀਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਲਿਆਇਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਓषਧੀਰਸਨੋਦਹਾਨਿ ਵਨਸ੍ਪਤੀਂਰਸਨੋਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਬਿਭੇਦ ਬਲਂ ਨੁਨੁਦੇ ਵਿਵਾਚੋऽਥਾਭਵਦ੍ਦਮਿਤਾਭਿਕ੍ਰਤੂਨਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੌਦੇ, ਪਾਣੀ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਚਲਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਉਦੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੈਰਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਯੇ ਮਹਯਾ ਵਸਿष੍ਠ । ਆ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸ਼ਵਸਾ ਤਤਾਨੋਪਸ਼੍ਰੋਤਾ ਮ ਈਵਤੋ ਵਚਾਂਸਿ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਬੋਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਾਮਿ ਘੋष ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵਜਾਮਿਰਿਰਜ੍ਯਨ੍ਤ ਯਚ੍ਛੁਰੁਧੋ ਵਿਵਾਚਿ । ਨਹਿ ਸ੍ਵਮਾਯੁਸ਼੍ਚਿਕਿਤੇ ਜਨੇषੁ ਤਾਨੀਦਂਹਾਂਸ੍ਯਤਿ ਪਰ੍ष੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍
ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਣੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਯੁਜੇ ਰਥਂ ਗਵੇषਣਂ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮੁਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਜੁਜੁषਾਣਮਸ੍ਥੁਃ । ਵਿ ਬਾਧਿष੍ਟ ਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤੀ ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਖੋਜੀ ਰਥ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਭਜਨਾਂ ਵੱਲ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਜਿਹੜਾ ਕਿ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਆਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਿਪ੍ਯੁ ਸ੍ਤਰ੍ਯੋ ਨ ਗਾਵੋ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨ੍ ऋਤਂ ਜਰਿਤਾਰਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ । ਯਾਹਿ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਨਿਯੁਤੋ ਨੋ ਅਚ੍ਛਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਧੀਭਿਰ੍ਦਯਸੇ ਵਿ ਵਾਜਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਭਰ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਕਦੇ ਹਟਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਗਾਇਕ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਾਫਰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਮਦਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਦਯਨ੍ਤੁ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਂ ਤੁਵਿਰਾਧਸਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ । ਏਕੋ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਦਯਸੇ ਹਿ ਮਰ੍ਤਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਛੂਰ ਸਵਨੇ ਮਾਦਯਸ੍ਵ
ਇੰਦਰ, ਉਹ ਮੌਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ, ਜੋ ਗਾਇਕ ਲਈ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਮਰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਵੀਰ, ਇਸ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਏਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਂ ਵਸਿष੍ਠਾਸੋ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕੈਃ । ਸ ਨ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵੀਰਵਦ੍ਧਾਤੁ ਗੋਮਦ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ, ਧਨ-ਧਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ऋਜੀषੀ ਵਜ੍ਰੀ ਵृषਭਸ੍ਤੁਰਾषਾਟ੍ਛੁष੍ਮੀ ਰਾਜਾ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸੋਮਪਾਵਾ । ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮੁਪ ਯਾਸਦਰ੍ਵਾਙ੍ਮਾਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਸਵਨੇ ਮਤ੍ਸਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਚਲਾਕ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਬਲਵਾਨ, ਰਾਜਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ—ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਭਜਨ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਉਦੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੈਰਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਯੇ ਮਹਯਾ ਵਸਿष੍ਠ । ਆ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸ਼ਵਸਾ ਤਤਾਨੋਪਸ਼੍ਰੋਤਾ ਮ ਈਵਤੋ ਵਚਾਂਸਿ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਬੋਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਾਮਿ ਘੋष ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵਜਾਮਿਰਿਰਜ੍ਯਨ੍ਤ ਯਚ੍ਛੁਰੁਧੋ ਵਿਵਾਚਿ । ਨਹਿ ਸ੍ਵਮਾਯੁਸ਼੍ਚਿਕਿਤੇ ਜਨੇषੁ ਤਾਨੀਦਂਹਾਂਸ੍ਯਤਿ ਪਰ੍ष੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍
ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਣੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਯੁਜੇ ਰਥਂ ਗਵੇषਣਂ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮੁਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਜੁਜੁषਾਣਮਸ੍ਥੁਃ । ਵਿ ਬਾਧਿष੍ਟ ਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤੀ ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਖੋਜੀ ਰਥ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਭਜਨਾਂ ਵੱਲ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਜਿਹੜਾ ਕਿ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਆਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਿਪ੍ਯੁ ਸ੍ਤਰ੍ਯੋ ਨ ਗਾਵੋ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨ੍ ऋਤਂ ਜਰਿਤਾਰਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ । ਯਾਹਿ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਨਿਯੁਤੋ ਨੋ ਅਛਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਧੀਭਿਰ੍ਦਯਸੇ ਵਿ ਵਾਜਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਭਰ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਕਦੇ ਹਟਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਗਾਇਕ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਾਫਰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਮਦਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਦਯਨ੍ਤੁ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਂ ਤੁਵਿਰਾਧਸਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ । ਏਕੋ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਦਯਸੇ ਹਿ ਮਰ੍ਤਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਛੂਰ ਸਵਨੇ ਮਾਦਯਸ੍ਵ
ਇੰਦਰ, ਉਹ ਮੌਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ, ਜੋ ਗਾਇਕ ਲਈ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਮਰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਵੀਰ, ਇਸ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਏਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਂ ਵਸਿष੍ਠਾਸੋ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕੈਃ । ਸ ਨ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵੀਰਵਦ੍ਧਾਤੁ ਗੋਮਦ੍ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ, ਧਨ-ਧਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ऋਜੀषੀ ਵਜ੍ਰੀ ਵृषਭਸ੍ਤੁਰਾषਾਟ੍ਛੁष੍ਮੀ ਰਾਜਾ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸੋਮਪਾਵਾ । ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮੁਪ ਯਾਸਦਰ੍ਵਾਙ੍ਮਾਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਸਵਨੇ ਮਤ੍ਸਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਚਲਾਕ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਬਲਵਾਨ, ਰਾਜਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ—ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਭਜਨ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਵਯਮੁ ਤ੍ਵਾਮਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਸ੍ਥੂਰਂ ਨ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭਰਨ੍ਤੋऽਵਸ੍ਯਵਃ । ਵਾਜੇ ਚਿਤ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਰ ਵਾਂਗ, ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਨਾਮ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਵਡ਼ੀਅਤਮ ਤੇ ਅਜੋਕੇ, ਸਦਾ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਊਤਯੇ ਸ ਨੋ ਯੁਵੋਗ੍ਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਯੋ ਧृषਤ੍। ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧ੍ਯਵਿਤਾਰਂ ਵਵृਮਹੇ ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਦਦ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਤਿੱਖਾ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜਿਹੜਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਯੋ ਨ ਇਦਮਿਦਂ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰ ਵਸ੍ਯ ਆਨਿਨਾਯ ਤਮੁ ਵ ਸ੍ਤੁषੇ । ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਤਯੇ
ਜੋ ਸਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਵਾਧਾ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਚਰ੍षਣੀਸਹਂ ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਯੋ ਅਮਨ੍ਦਤ । ਆ ਤੁ ਨਃ ਸ ਵਯਤਿ ਗਵ੍ਯਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਸ਼ਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇਵੇ; ਮਘਵਾਨ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰ ਮਂਹਿष੍ਠਾਯ ਬृਹਤੇ ਬृਹਦ੍ਰਯੇ ਸਤ੍ਯਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਤਵਸੇ ਮਤਿਂ ਭਰੇ । ਅਪਾਮਿਵ ਪ੍ਰਵਣੇ ਯਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਰਾਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁ ਸ਼ਵਸੇ ਅਪਾਵृਤਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਮਹਾਨ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਢਲਾਨ ਤੇ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਖੁੱਲੀ ਹੈ।
ਅਧ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁ ਹਾਸਦਿष੍ਟਯ ਆਪੋ ਨਿਮ੍ਨੇਵ ਸਵਨਾ ਹਵਿष੍ਮਤਃ । ਯਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇ ਨ ਸਮਸ਼ੀਤ ਹਰ੍ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਃ ਸ਼੍ਨਥਿਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਹਵਿਸ਼ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਜਰ, ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਗਿਆ, ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੋ ਠਹਿਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਮੈ ਭੀਮਾਯ ਨਮਸਾ ਸਮਧ੍ਵਰ ਉषੋ ਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰ ਆ ਭਰਾ ਪਨੀਯਸੇ । ਯਸ੍ਯ ਧਾਮ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਨਾਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਕਾਰਿ ਹਰਿਤੋ ਨਾਯਸੇ
ਉਸ ਭੈਮਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦੀ ਭੋਰ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ, ਨਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਨਣ ਬਣਾਇਆ।