ਉਪਜੀਵਾ ਸ੍ਥੋਪ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੀਓ, ਮੈਂ ਵੀ ਲੰਬਾ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਸਂਜੀਵਾ ਸ੍ਥ ਸਂ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਓ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਜੀਵਲਾ ਸ੍ਥ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਓ, ਮੈਂ ਵੀ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੀਵ ਸੂਰ੍ਯ ਜੀਵ ਦੇਵਾ ਜੀਵਾ ਜੀਵ੍ਯਾਸਮਹਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਇੰਦਰ ਜੀਓ, ਸੂਰਜ ਜੀਓ, ਦੇਵਤਾ ਜੀਓ, ਮੈਂ ਵੀ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਸ੍ਤੁਤਾ ਮਯਾ ਵਰਦਾ ਵੇਦਮਾਤਾ ਪ੍ਰ ਚੋਦਯਨ੍ਤਾਂ ਪਾਵਮਾਨੀ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮ੍ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਸ਼ੁਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਮ੍ । ਮਹ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮ੍
ਮੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਵੈਦ ਮਾਤਾ ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ, ਸਾਹ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਇੱਜ਼ਤ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕੋਸ਼ਾਦੁਦਭਰਾਮ ਵੇਦਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰਵ ਦਧ੍ਮ ਏਨਮ੍ । ਕृਤਮਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਤੇਨ ਮਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਪਸਾਵਤੇਹ
ਜਿਸ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੀਂ ਵੈਦ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਰੱਖੀਏ। ਯਜਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵृषਭਂ ਵਯਂ ਸੁਤੇ ਸੋਮੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਸ ਪਾਹਿ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸਃ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਵਜੋਂ ਸੋਮ ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਸੋਮ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮਾਲਕ।
ਮਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪਾਥਾ ਦਿਵੋ ਵਿਮਹਸਃ । ਸ ਸੁਗੋਪਾਤਮੋ ਜਨਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਯ ਵਸ਼ਾਨ੍ਨਾਯ ਸੋਮਪृष੍ਠਾਯ ਵੇਧਸੇ । ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਵਿਧੇਮਾਗ੍ਨਯੇ
ਜੋ ਬਲਦ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਆਉ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਈਏ।
20.2 ਮਰੁਤਃ ਪੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸੁष੍ਟੁਭਃ ਸ੍ਵਰ੍ਕਾਦृਤੁਨਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਨ੍ਤੁ
ਮਰੁਤ ਪੋਤ੍ਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ, ਚਮਕ ਨਾਲ, ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ।
ਅਗ੍ਨਿਰਾਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਤ੍ਸੁष੍ਟੁਭਃ ਸ੍ਵਰ੍ਕਾਦृਤੁਨਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤੁ
ਅੱਗ, ਅੱਗਨੀਧ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ, ਚਮਕ ਨਾਲ, ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਮ ਪੀਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਸੁष੍ਟੁਭਃ ਸ੍ਵਰ੍ਕਾਦृਤੁਨਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤੁ
ਇੰਦਰ, ਪੂਜਾਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ, ਚਮਕ ਨਾਲ, ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਮ ਪੀਵੇ।
ਦੇਵੋ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸੁष੍ਟੁਭਃ ਸ੍ਵਰ੍ਕਾਦृਤੁਨਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤੁ
ਦੇਵਤਾ ਦ੍ਰਵਿਨੋਦਾ, ਪੋਤ੍ਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ, ਚਮਕ ਨਾਲ, ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਮ ਪੀਵੇ।
ਆ ਯਾਹਿ ਸੁषੁਮਾ ਹਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਪਿਬਾ ਇਮਮ੍ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਦੋ ਮਮ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਦਾ ਆਸਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜਾ ਹਰੀ ਵਹਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨਾ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਨਃ ਸ਼ृਣੁ
ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਸੁਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਯੁਜਾ ਸੋਮਪਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਿਨਃ । ਸੁਤਾਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਨਿਕਲਣ ਸਮੇਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਯਾਹਿ ਸੁਤਾਵਤੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਸੁष੍ਟੁਤੀਰੁਪ । ਪਿਬਾ ਸੁ ਸ਼ਿਪ੍ਰਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਧਸਃ
ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆ। ਸੋਮ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਪੀ, ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਿਆਂ।
ਆ ਤੇ ਸਿਞ੍ਚਾਮਿ ਕੁਕ੍ਸ਼੍ਯੋਰਨੁ ਗਾਤ੍ਰਾ ਵਿ ਧਾਵਤੁ । ਗृਭਾਯ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਮਧੁ
ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਜਾਵੇ; ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਪਕੜ।
ਸ੍ਵਾਦੁष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਸਂਸੁਦੇ ਮਧੁਮਾਨ੍ ਤਨ੍ਵੇ ਤਵ । ਸੋਮਃ ਸ਼ਮਸ੍ਤੁ ਤੇ ਹृਦੇ
ਮਿੱਠਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਣਿਆ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ; ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ।
ਅਯਮੁ ਤ੍ਵਾ ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਜਨੀਰਿਵਾਭਿ ਸਂਵृਤਃ । ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਪਤੁ
ਇਹ ਸੋਮ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਤੁਵਿਗ੍ਰੀਵੋ ਵਪੋਦਰਃ ਸੁਬਾਹੁਰਨ੍ਧਸੋ ਸਦੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਤੇ
ਵੱਡੀ ਗਰਦਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੇਟ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰੇਹਿ ਪੁਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਸ਼ਾਨ ਓਜਸਾ । ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਵृਤ੍ਰਹਂ ਜਹਿ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧ; ਸਭ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਤ੍ਵਙ੍ਕੁਸ਼ੋ ਯੇਨਾ ਵਸੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ । ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਤੇਰਾ ਅੰਗੁਸ਼ ਲੰਮਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀੜਦਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮੋ ਨਿਪੂਤੋ ਅਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ । ਏਹੀਮਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਾ ਪਿਬ
ਇਹ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਬਰਸੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਆ, ਜਲਦੀ ਆ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀ ਲੈ।
ਸ਼ਾਚਿਗੋ ਸ਼ਾਚਿਪੂਜਨਾਯਂ ਰਣਾਯ ਤੇ ਸੁਤਃ । ਆਖਣ੍ਡਲ ਪ੍ਰ ਹੂਯਸੇ
ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਆਖੰਡਲ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੇ ਸ਼ृਙ੍ਗਵृषੋ ਨਪਾਤ੍ਪ੍ਰਣਪਾਤ੍ਕੁਣ੍ਡਪਾਯ੍ਯਃ । ਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਧ੍ਰ ਆ ਮਨਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਕੁੰਡਪਾਇਆ ਤੇਰੇ ਹਨ—ਉਸ 'ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਧਰਿਆ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵृषਭਂ ਵਯਂ ਸੁਤੇ ਸੋਮੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਸ ਪਾਹਿ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸਃ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਨੂੰ, ਸੋਮ ਪੀੜਣ ਵੇਲੇ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਸੋਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਵਿਦਂ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਹਰ੍ਯ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ । ਪਿਬਾ ਵृषਸ੍ਵ ਤਾਤृਪਿਮ੍
ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਕਰਤੂਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਸਲਾਘਾ ਹੋਇਆ; ਪੀ, ਮਸਤ ਹੋ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਣੋ ਧਿਤਾਵਾਨਂ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰ੍। ਤਿਰ ਸ੍ਤਵਾਨ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ
ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਯਜਨ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲ; ਤੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਲਾਘਾ ਹੋਇਆ, ਪਾਰ ਲੰਘ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਤਵ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਪਤੇ । ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਪੀੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ; ਚਮਕਦੇ ਬੂੰਦਾਂ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਹਨ।