ਊਰ੍ਵੋਰੋਜੋ ਜਙ੍ਘਯੋਰ੍ਜਵਃ ਪਾਦਯੋਃ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਅਰਿष੍ਟਾਨਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਿਭृष੍ਟਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਪੂਰੇ ਰਹਣ।
ਤਨੂਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਮੇ ਸਹੇ ਦਤਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰਸ਼ੀਯ । ਸ੍ਯੋਨਂ ਮੇ ਸੀਦ ਪੁਰੁਃ ਪृਣਸ੍ਵ ਪਵਮਾਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ
ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਹੇ; ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਲੈ ਲਵਾਂ। ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਭਰ ਦੇ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਾ ਕृਣੁ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਜਸੁ ਮਾ ਕृਣੁ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤ ਉਤ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਉਤਾਰ੍ਯੇ
ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਕਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਰੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਬੋਧਯ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਯਜਮਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯ
ਉਠ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ; ਯਜਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ। ਆਯੁ, ਸਾਹ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਯਸ਼ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਧਾ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਮਾਹਾਰ੍षਂ ਬृਹਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸੇ । ਸ ਮੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਚ ਮੇਧਾਂ ਚ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤੁ
ਅੱਗ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਲਈ ਸਮੀਧ ਲਿਆ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇਵੇ।
ਇਧ੍ਮੇਨ ਤ੍ਵਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਮਿਧਾ ਵਰ੍ਧਯਾਮਸਿ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਨ੍ ਵਰ੍ਧਯ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਧਨੇਨ ਚ
ਸਮੀਧ ਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਵਧਾ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚਿਦਾ ਤੇ ਦਾਰੂਣਿ ਦਧ੍ਮਸਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸ਼ਿਵਂ ਤਜ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਲੱਕੜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਏਤਾਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਸ੍ਤ੍ਵਮਿਦ੍ਧਃ ਸਮਿਦ੍ਭਵ । ਆਯੁਰਸ੍ਮਾਸੁ ਧੇਹ੍ਯਮृਤਤ੍ਵਮਾਚਾਰ੍ਯਾਯ
ਇਹ ਸਮਿਧਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗ; ਜਲ ਕੇ ਸਮਿਧ ਬਣ। ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਹਰਿਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਦਿਵਮਾਰੁਹੋऽਰ੍ਚਿषਾ ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤਿ ਦਿਵਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਮ੍ । ਅਵ ਤਾਂ ਜਹਿ ਹਰਸਾ ਜਾਤਵੇਦੋऽਬਿਭ੍ਯਦੁਗ੍ਰੋऽਰ੍ਚਿषਾ ਦਿਵਮਾ ਰੋਹ ਸੂਰ੍ਯ
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਹ ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ। ਤੂੰ ਭੜਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੂਰਜ।
ਅਯੋਜਾਲਾ ਅਸੁਰਾ ਮਾਯਿਨੋऽਯਸ੍ਮਯੈਃ ਪਾਸ਼ੈਰਙ੍ਕਿਨੋ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਤਾਂਸ੍ਤੇ ਰਨ੍ਧਯਾਮਿ ਹਰਸਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਹਸ੍ਰऋष੍ਟਿਃ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ ਪਾਹਿ ਵਜ੍ਰਃ
ਉਹ ਦੈਤ, ਚਲਾਕ ਜਾਦੂਗਰ, ਜੋ ਲੋਹੇ ਦੇ ਫੰਦੇ ਲਾ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਾਂਧਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਵਜਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਵੇਖੀਏ।
ਜੀਵੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਈਏ।
ਬੁਧ੍ਯੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜਾਗੀਏ।
ਰੋਹੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਫਲਫੂਲਈਏ।
ਪੂषੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਪਾਲੀਏ।
ਭਵੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਤਰੱਕੀ ਕਰੀਏ।
ਭੂषੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਖਿੜੀਏ।
ਭੂਯਸੀਃ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜੀਈਏ।
ਅਵ੍ਯਸਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਚਸਸ਼੍ਚ ਬਿਲਂ ਵਿ ष੍ਯਾਮਿ ਮਾਯਯਾ । ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵੇਦਮਥ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਣ੍ਮਹੇ
ਜੋ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਬੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਦੂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਖੋਹ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ; ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਜੀਵਾ ਸ੍ਥ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੀਓ, ਮੈਂ ਵੀ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਉਪਜੀਵਾ ਸ੍ਥੋਪ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੀਓ, ਮੈਂ ਵੀ ਲੰਬਾ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਸਂਜੀਵਾ ਸ੍ਥ ਸਂ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਓ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਜੀਵਲਾ ਸ੍ਥ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਓ, ਮੈਂ ਵੀ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੀਵ ਸੂਰ੍ਯ ਜੀਵ ਦੇਵਾ ਜੀਵਾ ਜੀਵ੍ਯਾਸਮਹਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਇੰਦਰ ਜੀਓ, ਸੂਰਜ ਜੀਓ, ਦੇਵਤਾ ਜੀਓ, ਮੈਂ ਵੀ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।
ਸ੍ਤੁਤਾ ਮਯਾ ਵਰਦਾ ਵੇਦਮਾਤਾ ਪ੍ਰ ਚੋਦਯਨ੍ਤਾਂ ਪਾਵਮਾਨੀ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮ੍ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਸ਼ੁਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਮ੍ । ਮਹ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮ੍
ਮੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਵੈਦ ਮਾਤਾ ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ, ਸਾਹ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਇੱਜ਼ਤ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕੋਸ਼ਾਦੁਦਭਰਾਮ ਵੇਦਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰਵ ਦਧ੍ਮ ਏਨਮ੍ । ਕृਤਮਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਤੇਨ ਮਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਪਸਾਵਤੇਹ
ਜਿਸ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੀਂ ਵੈਦ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਰੱਖੀਏ। ਯਜਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵृषਭਂ ਵਯਂ ਸੁਤੇ ਸੋਮੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਸ ਪਾਹਿ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸਃ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਵਜੋਂ ਸੋਮ ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਸੋਮ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮਾਲਕ।
ਮਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪਾਥਾ ਦਿਵੋ ਵਿਮਹਸਃ । ਸ ਸੁਗੋਪਾਤਮੋ ਜਨਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਯ ਵਸ਼ਾਨ੍ਨਾਯ ਸੋਮਪृष੍ਠਾਯ ਵੇਧਸੇ । ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਵਿਧੇਮਾਗ੍ਨਯੇ
ਜੋ ਬਲਦ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਆਉ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਈਏ।
20.2 ਮਰੁਤਃ ਪੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸੁष੍ਟੁਭਃ ਸ੍ਵਰ੍ਕਾਦृਤੁਨਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਨ੍ਤੁ
ਮਰੁਤ ਪੋਤ੍ਰ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ, ਚਮਕ ਨਾਲ, ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ।