ਘृਤਸ੍ਯ ਜੂਤਿਃ ਸਮਨਾ ਸਦੇਵਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਹਵਿषਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੀ । ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਾਣੋऽਛਿਨ੍ਨੋ ਨੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਛਿਨ੍ਨਾ ਵਯਮਾਯੁषੋ ਵਰ੍ਚਸਃ
ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਕ ਸਾਲ ਲਈ ਹਵਨ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਸੁਣਨ, ਵੇਖਣ ਤੇ ਸਾਹ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ; ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਈਏ।
ਉਪਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣੋ ਹ੍ਵਯਤਾਮੁਪ ਪ੍ਰਾਣਂ ਹਵਾਮਹੇ । ਵਰ੍ਚੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪृਥਿਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰ੍ਚਃ ਸੋਮੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਿਧਤ੍ਤਾ
ਸਾਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਸਾਹ ਸਾਨੂੰ ਸੱਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਾਹ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਚਮਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣੀ ਹੈ; ਚਮਕ ਸੋਮਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇਣ।
ਵਰ੍ਚਸੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸਂਗ੍ਰਹਣੀ ਬਭੂਵਥੁਰ੍ਵਰ੍ਚੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ ਸਂ ਚਰੇਮ । ਯਸ਼ਸਂ ਗਾਵੋ ਗੋਪਤਿਮੁਪ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਾਯਤੀਰ੍ਯਸ਼ੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ ਸਂ ਚਰੇਮ
ਚਮਕ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣ ਗਏ ਹਨ; ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਦੇ ਰਹੀਏ। ਗਾਂਵਾਂ, ਯਸ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਯਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਦੇ ਰਹੀਏ।
ਵ੍ਰਜਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਸ ਹਿ ਵੋ ਨृਪਾਣੋ ਵਰ੍ਮਾ ਸੀਵ੍ਯਧ੍ਵਂ ਬਹੁਲਾ ਪृਥੂਨਿ । ਪੁਰਃ ਕृਣੁਧ੍ਵਮਾਯਸੀਰਧृष੍ਟਾ ਮਾ ਵਃ ਸੁਸ੍ਰੋਚ੍ਚਮਸੋ ਦृਂਹਤ ਤਮ੍
ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਢਾਣ ਬਣਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇਤਾ ਮਨੁੱਖ ਹਨ; ਚੌੜੀ ਤੇ ਮੋਟੀ ਲੋਹ ਦੀ ਜੰਗੀ ਜੁੜੀ ਬਣਾਓ। ਅੱਗੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਹ ਦੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਬਣਾਓ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੰਗੀ ਬਣੀਆਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਂਡੀਆਂ ਨਾ ਟੁੱਟਣ।
ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਭृਤਿਰ੍ਮੁਖਂ ਚ ਵਾਚਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇਣ ਮਨਸਾ ਜੁਹੋਮਿ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਤਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਦੇਵਾ ਯਨ੍ਤੁ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਮੂੰਹ, ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਕੰਨ, ਮਨ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਯਜਨ ਦਾ ਚਸ਼ਮਾ ਤੇ ਮੂਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਯਜਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਉਣ।
ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਮृਤ੍ਵਿਜੋ ਯੇ ਚ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਯੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭਾਗਧੇਯਮ੍ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸਹ ਪਤ੍ਨੀਭਿਰੇਤ੍ਯ ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤਵਿषਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਾ ਅਸਿ ਦੇਵ ਆ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾ । ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵੀਡ੍ਯਃ
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਚਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਵੋ ਵਯਂ ਪ੍ਰਮਿਨਾਮ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵਿਦੁषਾਂ ਦੇਵਾ ਅਵਿਦੁष੍ਟਰਾਸਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਾ ਪृਣਾਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਮਾਵਿਵੇਸ਼
ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਬੂਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਤੋੜਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤਾਂ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਪੂਰਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਪਨ੍ਥਾਮਗਨ੍ਮ ਯਚ੍ਛਕ੍ਨਵਾਮ ਤਦਨੁਪ੍ਰਵੋਢੁਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸ ਯਜਾਤ੍ਸ ਇਦ੍ਧੋਤਾ ਸੋऽਧ੍ਵਰਾਨ੍ਤ੍ਸ ऋਤੂਨ੍ ਕਲ੍ਪਯਾਤਿ
ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗ, ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਤੂਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਙ੍ਮ ਆਸਨ੍ ਨਸੋਃ ਪ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਕ੍ਸ਼੍ਣੋਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਣਯੋਃ । ਅਪਲਿਤਾਃ ਕੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੋਣਾ ਦਨ੍ਤਾ ਬਹੁ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਬਲਮ੍
ਬੋਲੀ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਸਾਹ ਮੇਰੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਨ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ। ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾਪਣ ਨਾ ਆਵੇ, ਮੇਰੇ ਦੰਦ ਨਾ ਟੁੱਟਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ।
ਊਰ੍ਵੋਰੋਜੋ ਜਙ੍ਘਯੋਰ੍ਜਵਃ ਪਾਦਯੋਃ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਅਰਿष੍ਟਾਨਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਿਭृष੍ਟਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਪੂਰੇ ਰਹਣ।
ਤਨੂਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਮੇ ਸਹੇ ਦਤਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰਸ਼ੀਯ । ਸ੍ਯੋਨਂ ਮੇ ਸੀਦ ਪੁਰੁਃ ਪृਣਸ੍ਵ ਪਵਮਾਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ
ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਹੇ; ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਲੈ ਲਵਾਂ। ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਭਰ ਦੇ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਾ ਕृਣੁ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਜਸੁ ਮਾ ਕृਣੁ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤ ਉਤ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਉਤਾਰ੍ਯੇ
ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਕਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਰੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਬੋਧਯ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਯਜਮਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯ
ਉਠ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ; ਯਜਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ। ਆਯੁ, ਸਾਹ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਯਸ਼ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਧਾ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਮਾਹਾਰ੍षਂ ਬृਹਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸੇ । ਸ ਮੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਚ ਮੇਧਾਂ ਚ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤੁ
ਅੱਗ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਲਈ ਸਮੀਧ ਲਿਆ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇਵੇ।
ਇਧ੍ਮੇਨ ਤ੍ਵਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਮਿਧਾ ਵਰ੍ਧਯਾਮਸਿ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਨ੍ ਵਰ੍ਧਯ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਧਨੇਨ ਚ
ਸਮੀਧ ਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਵਧਾ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚਿਦਾ ਤੇ ਦਾਰੂਣਿ ਦਧ੍ਮਸਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸ਼ਿਵਂ ਤਜ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਲੱਕੜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਏਤਾਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਸ੍ਤ੍ਵਮਿਦ੍ਧਃ ਸਮਿਦ੍ਭਵ । ਆਯੁਰਸ੍ਮਾਸੁ ਧੇਹ੍ਯਮृਤਤ੍ਵਮਾਚਾਰ੍ਯਾਯ
ਇਹ ਸਮਿਧਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗ; ਜਲ ਕੇ ਸਮਿਧ ਬਣ। ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਹਰਿਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਦਿਵਮਾਰੁਹੋऽਰ੍ਚਿषਾ ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤਿ ਦਿਵਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਮ੍ । ਅਵ ਤਾਂ ਜਹਿ ਹਰਸਾ ਜਾਤਵੇਦੋऽਬਿਭ੍ਯਦੁਗ੍ਰੋऽਰ੍ਚਿषਾ ਦਿਵਮਾ ਰੋਹ ਸੂਰ੍ਯ
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਹ ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ। ਤੂੰ ਭੜਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੂਰਜ।
ਅਯੋਜਾਲਾ ਅਸੁਰਾ ਮਾਯਿਨੋऽਯਸ੍ਮਯੈਃ ਪਾਸ਼ੈਰਙ੍ਕਿਨੋ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਤਾਂਸ੍ਤੇ ਰਨ੍ਧਯਾਮਿ ਹਰਸਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਹਸ੍ਰऋष੍ਟਿਃ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ ਪਾਹਿ ਵਜ੍ਰਃ
ਉਹ ਦੈਤ, ਚਲਾਕ ਜਾਦੂਗਰ, ਜੋ ਲੋਹੇ ਦੇ ਫੰਦੇ ਲਾ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਾਂਧਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਵਜਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਵੇਖੀਏ।
ਜੀਵੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਈਏ।
ਬੁਧ੍ਯੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜਾਗੀਏ।
ਰੋਹੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਫਲਫੂਲਈਏ।
ਪੂषੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਪਾਲੀਏ।
ਭਵੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਤਰੱਕੀ ਕਰੀਏ।
ਭੂषੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਖਿੜੀਏ।
ਭੂਯਸੀਃ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜੀਈਏ।
ਅਵ੍ਯਸਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਚਸਸ਼੍ਚ ਬਿਲਂ ਵਿ ष੍ਯਾਮਿ ਮਾਯਯਾ । ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵੇਦਮਥ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਣ੍ਮਹੇ
ਜੋ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਬੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਦੂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਖੋਹ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ; ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਜੀਵਾ ਸ੍ਥ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੀਓ, ਮੈਂ ਵੀ ਜੀਉਂ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂ।