ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਜਿਤਂ ਭਗਮੁਗ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ ਵਯਂ ਪੁਤ੍ਰਮਦਿਤੇਰ੍ਯੋ ਵਿਧਰ੍ਤਾ । ਆਧ੍ਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਾ ਚਿਦ੍ਯਂ ਭਗਂ ਭਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਯਾਹ
ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਭਗਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬੜਾ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਸਮਝੇ, ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਭਗਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਗ ਪ੍ਰਣੇਤਰ੍ਭਗ ਸਤ੍ਯਰਾਧੋ ਭਗੇਮਾਂ ਧਿਯਮੁਦਵਾ ਦਦਨ੍ ਨਃ । ਭਗ ਪ੍ਰ ਣੋ ਜਨਯ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਰ੍ਭਗ ਪ੍ਰ ਨृਭਿਰ੍ਨृਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਭਗਾ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾ, ਹੇ ਭਗਾ, ਸੱਚਾ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਦੇ। ਹੇ ਭਗਾ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਬਖ਼ਸ਼, ਹੇ ਭਗਾ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਬਣੀਏ।
ਉਤੇਦਾਨੀਂ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮੋਤ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵ ਉਤ ਮਧ੍ਯੇ ਅਹ੍ਨਾਮ੍ । ਉਤੋਦਿਤੌ ਮਘਵਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮਤੌ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ, ਦਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਹੋਈਏ। ਜਦੋਂ ਦਾਤਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿਚ ਰਹੀਏ।
ਭਗ ਏਵ ਭਗਵਾਁ ਅਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸ੍ਤੇਨਾ ਵਯਂ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਭਗ ਸਰ੍ਵ ਇਜ੍ਜੋਹਵੀਮਿ ਸ ਨੋ ਭਗ ਪੁਰਏਤਾ ਭਵੇਹ
ਸਿਰਫ ਭਗਾ ਹੀ ਸਾਡਾ ਭਾਗ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਸਾਨੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਭਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਸਮਧ੍ਵਰਾਯੋषਸੋ ਨਮਨ੍ਤ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵੇਵ ਸ਼ੁਚਯੇ ਪਦਾਯ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਂ ਵਸੁਵਿਦਂ ਭਗਂ ਮੇ ਰਥਮਿਵਾਸ਼੍ਵਾ ਵਾਜਿਨ ਆ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਨ ਆਪਣੀ ਸੁੱਚੀ ਰਾਹ ਲਈ ਨਮਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਨਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਾ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਾਵਤੀਰ੍ਗੋਮਤੀਰ੍ਨ ਉषਾਸੋ ਵੀਰਵਤੀਃ ਸਦਮੁਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਭਦ੍ਰਾਃ । ਘृਤਂ ਦੁਹਾਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਪੀਤਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਦਾ ਸੁੱਖਦਾਈ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁਭਾਗੀ ਸਵੇਰਾਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੀ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸੀਰਾ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਕਵਯੋ ਯੁਗਾ ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ ਪृਥਕ੍। ਧੀਰਾ ਦੇਵੇषੁ ਸੁਮ੍ਨਯੌ
ਸਿਆਣੇ ਹਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਲ ਦੀਆਂ ਜੋਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਚਵਾਨ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਯੁਨਕ੍ਤ ਸੀਰਾ ਵਿ ਯੁਗਾ ਤਨੋਤ ਕृਤੇ ਯੋਨੌ ਵਪਤੇਹ ਬੀਜਮ੍ । ਵਿਰਾਜਃ ਸ਼੍ਨੁष੍ਟਿਃ ਸਭਰਾ ਅਸਨ੍ ਨੋ ਨੇਦੀਯ ਇਤ੍ਸृਣ੍ਯਃ ਪਕ੍ਵਮਾ ਯਵਨ੍
ਹਲ ਜੋੜੋ, ਜੋਤਾਂ ਲਾਓ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਬੀਜ ਬੋਵੋ। ਹਲ, ਹਲ ਦੀ ਧਾਰੀ, ਜੋਤ ਤੇ ਜੋੜੀ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ, ਨੇੜੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਸਾਨੂੰ ਪੱਕੀ ਫਸਲ ਦੇਵੇ।
ਲਾਙ੍ਗਲਂ ਪਵੀਰਵਤ੍ਸੁਸ਼ੀਮਂ ਸੋਮਸਤ੍ਸਰੁ । ਉਦਿਦ੍ਵਪਤੁ ਗਾਮਵਿਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਵਦ੍ਰਥਵਾਹਨਂ ਪੀਬਰੀਂ ਚ ਪ੍ਰਫਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਚੰਗੀ ਧਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਉਹ ਗਾਂ, ਦੌਲਤ ਉਤਲੇ, ਜੋੜੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਹਲ ਦੀ ਧਾਰੀ ਤੇ ਚਾਬੁਕ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੀਤਾਂ ਨਿ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਤਾਂ ਪੂषਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ । ਸਾ ਨਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਦੁਹਾਮੁਤ੍ਤਰਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਸਮਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਲਵੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਵਾਫਰ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ੁਨਂ ਸੁਫਾਲਾ ਵਿ ਤੁਦਨ੍ਤੁ ਭੂਮਿਂ ਸ਼ੁਨਂ ਕੀਨਾਸ਼ਾ ਅਨੁ ਯਨ੍ਤੁ ਵਾਹਾਨ੍ । ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਾ ਹਵਿषਾ ਤੋਸ਼ਮਾਨਾ ਸੁਪਿਪ੍ਪਲਾ ਓषਧੀਃ ਕਰ੍ਤਮਸ੍ਮੈ
ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਵਾਲੇ ਹਲਵਾਹੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋਤਣ, ਮਜ਼ਦੂਰ ਜੋੜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਣ। ਹਲ ਤੇ ਜੋਤ, ਭੇਟ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ, ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਬੂਟੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ।
ਸ਼ੁਨਂ ਵਾਹਾਃ ਸ਼ੁਨਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਨਂ ਕृषਤੁ ਲਾਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸ਼ੁਨਂ ਵਰਤ੍ਰਾ ਬਧ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਨਮष੍ਟ੍ਰਾਮੁਦਿਙ੍ਗਯ
ਜੋੜੀਆਂ ਭਲੀਆਂ ਹੋਣ, ਲੋਕ ਭਲੇ ਹੋਣ, ਹਲ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਰੱਸੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਚਾਬੁਕ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੁਨਾਸੀਰੇਹ ਸ੍ਮ ਮੇ ਜੁषੇਥਾਮ੍ । ਯਦ੍ਦਿਵਿ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਪਯਸ੍ਤੇਨੇਮਾਮੁਪ ਸਿਞ੍ਚਤਮ੍
ਹੇ ਹਲ ਤੇ ਜੋਤ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੋ। ਜਿਹੜਾ ਦੁੱਧ ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਇਸ ਖੇਤ ਉੱਤੇ ਵਗਾ ਦਿਓ।
ਸੀਤੇ ਵਨ੍ਦਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾਰ੍ਵਾਚੀ ਸੁਭਗੇ ਭਵ । ਯਥਾ ਨਃ ਸੁਮਨਾ ਅਸੋ ਯਥਾ ਨਃ ਸੁਫਲਾ ਭੁਵਃ
ਹੇ ਸੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਿਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ।
ਘृਤੇਨ ਸੀਤਾ ਮਧੁਨਾ ਸਮਕ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਰਨੁਮਤਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ । ਸਾ ਨਃ ਸੀਤੇ ਪਯਸਾਭ੍ਯਾਵਵृਤ੍ਸ੍ਵੋਰ੍ਜਸ੍ਵਤੀ ਘृਤਵਤ੍ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ
ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਸੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਘੀ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲੀ।
ਇਮਾਂ ਖਨਾਮ੍ਯੋषਧਿਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਬਲਵਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਯਯਾ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਬਾਧਤੇ ਯਯਾ ਸਂਵਿਨ੍ਦਤੇ ਪਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਔਖਧੀ ਖੋਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੌਤਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਦੇਵਜੂਤੇ ਸਹਸ੍ਵਤਿ । ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਮੇ ਪਰਾ ਣੁਦ ਪਤਿਂ ਮੇ ਕੇਵਲਂ ਕृਧਿ
ਉਤਤਾਨਪਰਨੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਹੀ ਰਹੇ।
ਨਹਿ ਤੇ ਨਾਮ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਮਸੇ ਪਤੌ । ਪਰਾਮੇਵ ਪਰਾਵਤਂ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਗਮਯਾਮਸਿ
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੂੰ ਇਸ ਪਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈਂ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਭੇਜੀਏ।
ਉਤ੍ਤਰਾਹਮੁਤ੍ਤਰ ਉਤ੍ਤਰੇਦੁਤ੍ਤਰਾਭ੍ਯਃ । ਅਧਃ ਸਪਤ੍ਨੀ ਯਾ ਮਮਾਧਰਾ ਸਾਧਰਾਭ੍ਯਃ
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਾਂ, ਉੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਹੇਠਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ।
ਅਹਮਸ੍ਮਿ ਸਹਮਾਨਾਥੋ ਤ੍ਵਮਸਿ ਸਾਸਹਿਃ । ਉਭੇ ਸਹਸ੍ਵਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਮੇ ਸਹਾਵਹੈ
ਮੈਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਦੋਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਈਏ।
ਅਭਿ ਤੇऽਧਾਂ ਸਹਮਾਨਾਮੁਪ ਤੇऽਧਾਂ ਸਹੀਯਸੀਮ੍ । ਮਾਮਨੁ ਪ੍ਰ ਤੇ ਮਨੋ ਵਤ੍ਸਂ ਗੌਰਿਵ ਧਾਵਤੁ ਪਥਾ ਵਾਰਿਵ ਧਾਵਤੁ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ਿਤਂ ਮ ਇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਸ਼ਿਤਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮ੍ । ਸਂਸ਼ਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਜਰਮਸ੍ਤੁ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਯੇषਾਮਸ੍ਮਿ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਮੇਰੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ। ਮੇਰਾ ਰਾਜਸੀ ਬਲ ਕਦੇ ਨਾ ਢਲੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਪੂਜਾਰੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਸਮਹਮੇषਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਮੋਜੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮ੍ । ਵृਸ਼੍ਚਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਬਾਹੂਨ੍ ਅਨੇਨ ਹਵਿषਾ ਅਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵਾਂ। ਇਸ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿਆਂ।
ਨੀਚੈਃ ਪਦ੍ਯਨ੍ਤਾਮਧਰੇ ਭਵਨ੍ਤੁ ਯੇ ਨਃ ਸੂਰਿਂ ਮਘਵਾਨਂ ਪृਤਨ੍ਯਾਨ੍ । ਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਉਨ੍ ਨਯਾਮਿ ਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਹਮ੍
ਜੋ ਸਾਡੇ ਦਾਨੀ ਸਰਦਾਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿਣ। ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿਆਂ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੀਯਾਂਸਃ ਪਰਸ਼ੋਰਗ੍ਨੇਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਤਰਾ ਉਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਾਤ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੀਯਾਂਸੋ ਯੇषਾਮਸ੍ਮਿ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਪੂਜਾਰੀ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੀਖਣਤਾ ਕੁਹਾੜੀ, ਅੱਗ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੋਵੇ।
ਏषਾਮਹਮਾਯੁਧਾ ਸਂ ਸ੍ਯਾਮ੍ਯੇषਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਵੀਰਂ ਵਰ੍ਧਯਾਮਿ । ਏषਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਜਰਮਸ੍ਤੁ ਜਿष੍ਣ੍ਵੇषਾਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇऽਵਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਵਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਵਧਾਵਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਨਾ ਢਲੇ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਰਹੇ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ।
ਉਦ੍ਧਰ੍षਨ੍ਤਾਂ ਮਘਵਨ੍ ਵਾਜਿਨਾਨ੍ਯੁਦ੍ਵੀਰਾਣਾਂ ਜਯਤਾਮੇਤੁ ਘੋषਃ । ਪृਥਗ੍ਘੋषਾ ਉਲੁਲਯਃ ਕੇਤੁਮਨ੍ਤ ਉਦੀਰਤਾਮ੍ । ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਮਰੁਤੋ ਯਨ੍ਤੁ ਸੇਨਯਾ
ਮਘਵਾਨ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿਨ੍ਹਕਾਰ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ। ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਜਾਣ, ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਉਣ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ।
ਪ੍ਰੇਤਾ ਜਯਤਾ ਨਰ ਉਗ੍ਰਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਬਾਹਵਃ । ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇषਵੋऽਬਲਧਨ੍ਵਨੋ ਹਤੋਗ੍ਰਾਯੁਧਾ ਅਬਲਾਨ੍ ਉਗ੍ਰਬਾਹਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਜਿੱਤੋ, ਹੇ ਮਰਦੋ! ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੀਰ ਤੀਖੇ, ਧਨੁਸ਼ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਹਥਿਆਰ ਭਿਆਨਕ ਹੋਣ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ।
ਅਵਸृष੍ਟਾ ਪਰਾ ਪਤ ਸ਼ਰਵ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਸ਼ਿਤੇ । ਜਯ ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਜਹ੍ਯੇषਾਂ ਵਰਂਵਰਂ ਮਾਮੀषਾਂ ਮੋਚਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਹੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੀਖੇ ਹੋਏ ਤੀਰ, ਛੁੱਟ ਕੇ ਦੂਰ ਉੱਡ ਜਾ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ।
ਅਯਂ ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ऋਤ੍ਵਿਯੋ ਯਤੋ ਜਾਤੋ ਅਰੋਚਥਾਃ । ਤਂ ਜਾਨਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨ ਆ ਰੋਹਾਧਾ ਨੋ ਵਰ੍ਧਯ ਰਯਿਮ੍
ਇਹ ਤੇਰਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਹੇ ਯਾਜਕ, ਜਿਥੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਚਮਕਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਤੇ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾ।