ਬਨ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਚਯਾ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਜਨਿਤੋਰੇਕੇ ਅਹ੍ਨਿ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਦਮਧ੍ਯਾ ਬਭੂਵਿਥ ਭਿषਗ੍ਭ੍ਯੋ ਰੂਪਮਪਗੂਹਮਾਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਤ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੂੰ ਉਭਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੈਦਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।
ਬृਹਦ੍ਗਾਵਾਸੁਰੇਭ੍ਯੋऽਧਿ ਦੇਵਾਨ੍ ਉਪਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਿਮਾਨਮਿਚ੍ਛਨ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਯ ਦਧੁਰਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਸਃ ਸ੍ਵਰਾਨਸ਼ਾਨਾਃ
ਵੱਡੀ ਗਾਂ, ਮਹਾਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਗਈ, ਵੱਡਾਪਨ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੀਂਦ ਨੂੰ, ਤਿੰਨਤੀਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨੈਤਾਂ ਵਿਦੁਃ ਪਿਤਰੋ ਨੋਤ ਦੇਵਾ ਯੇषਾਂ ਜਲ੍ਪਿਸ਼੍ਚਰਤ੍ਯਨ੍ਤਰੇਦਮ੍ । ਤ੍ਰਿਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਮਦਧੁਰਾਪ੍ਤ੍ਯੇ ਨਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਵਰੁਣੇਨਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਾਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਪਿਤਾ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਗੁਪਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਰਨ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਰੱਖਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਰੂਰਮਭਜਨ੍ਤ ਦੁष੍ਕृਤੋऽਸ੍ਵਪ੍ਨੇਨ ਸੁਕृਤਃ ਪੁਣ੍ਯਮਾਯੁਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਮਦਸਿ ਪਰਮੇਣ ਬਨ੍ਧੁਨਾ ਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਮਨਸੋऽਧਿ ਜਜ੍ਞਿषੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਕਰੂੜ ਹਿੱਸਾ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੰਡ ਲਿਆ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਪਾਇਆ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਡੋਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਵਿਦ੍ਮ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਰਿਜਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਵਿਦ੍ਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਯੋ ਅਧਿਪਾ ਇਹਾ ਤੇ । ਯਸ਼ਸ਼੍ਵਿਨੋ ਨੋ ਯਸ਼ਸੇਹ ਪਾਹ੍ਯਾਰਾਦ੍ਦ੍ਵਿषੇਭਿਰਪ ਯਾਹਿ ਦੂਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਨੀਂਦ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਸਾਡੀ ਇੱਥੇ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ।
ਯਥਾ ਕਲਾਂ ਯਥਾ ਸ਼ਫਂ ਯਥਾ ਰ੍ਣਂ ਸਨ੍ਨਯਨ੍ਤਿ । ਏਵਾ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਪ੍ਰਿਯੇ ਸਂ ਨਯਾਮਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਿੱਸਾ, ਜਿਵੇਂ ਖੁਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਜ਼ਾ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ, ਹੇ ਨਾਪਸੰਦ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਂ ਰਾਜਾਨੋ ਅਗੁਃ ਸਮृਣਾਮ੍ਯਗੁਃ ਸਂ ਕੁष੍ਠਾ ਅਗੁਃ ਸਂ ਕਲਾ ਅਗੁਃ । ਸਮਸ੍ਮਾਸੁ ਯਦ੍ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿषਤੇ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸੁਵਾਮ
ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਕੋੜੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਹਿੱਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਜੋ ਵੀ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਦੂਰ ਕਰੀਏ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਗਰ੍ਭ ਯਮਸ੍ਯ ਕਰ ਯੋ ਭਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨ । ਸ ਮਮ ਯਃ ਪਾਪਸ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵਿषਤੇ ਪ੍ਰ ਹਿਣ੍ਮਃ । ਮਾ ਤृष੍ਟਾਨਾਮਸਿ ਕृष੍ਣਸ਼ਕੁਨੇਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਗਰਭ, ਹੇ ਯਮ ਦਾ ਹੱਥ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਉਲੂ ਜਾਂ ਕਾਲੀ ਚਿੜੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਾ ਵੇਖਾਂ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਤਥਾ ਸਂ ਵਿਦ੍ਮ ਸ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਸ਼੍ਵ ਇਵ ਕਾਯਮਸ਼੍ਵ ਇਵ ਨੀਨਾਹਮ੍ । ਅਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਦੇਵਪੀਯੁਂ ਪਿਯਾਰੁਂ ਵਪ ਯਦਸ੍ਮਾਸੁ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਯਦ੍ਗੋषੁ ਯਚ੍ਚ ਨੋ ਗृਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੁਪਨੇ-ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਸਰੀਰ-ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਤੋਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਤੋਂ, ਜੋ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਨਾਸ੍ਮਾਕਸ੍ਤਦ੍ਦੇਵਪੀਯੁਃ ਪਿਯਾਰੁਰ੍ਨਿष੍ਕਮਿਵ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤਾਮ੍ । ਨਵਾਰਤ੍ਨੀਨ੍ ਅਪਮਯਾ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤਤਃ ਪਰਿ । ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੇ ਨਿਰ੍ਦਯਾਮਸਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਪਿਆਰੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਗਲ੍ਹੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਉਤਾਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨੌ ਰਤਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੀ ਮਾੜੀ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਘृਤਸ੍ਯ ਜੂਤਿਃ ਸਮਨਾ ਸਦੇਵਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਹਵਿषਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੀ । ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਾਣੋऽਛਿਨ੍ਨੋ ਨੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਛਿਨ੍ਨਾ ਵਯਮਾਯੁषੋ ਵਰ੍ਚਸਃ
ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਕ ਸਾਲ ਲਈ ਹਵਨ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਸੁਣਨ, ਵੇਖਣ ਤੇ ਸਾਹ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ; ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਈਏ।
ਉਪਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣੋ ਹ੍ਵਯਤਾਮੁਪ ਪ੍ਰਾਣਂ ਹਵਾਮਹੇ । ਵਰ੍ਚੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪृਥਿਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰ੍ਚਃ ਸੋਮੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਿਧਤ੍ਤਾ
ਸਾਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਸਾਹ ਸਾਨੂੰ ਸੱਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਾਹ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਚਮਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣੀ ਹੈ; ਚਮਕ ਸੋਮਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇਣ।
ਵਰ੍ਚਸੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸਂਗ੍ਰਹਣੀ ਬਭੂਵਥੁਰ੍ਵਰ੍ਚੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ ਸਂ ਚਰੇਮ । ਯਸ਼ਸਂ ਗਾਵੋ ਗੋਪਤਿਮੁਪ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਾਯਤੀਰ੍ਯਸ਼ੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ ਸਂ ਚਰੇਮ
ਚਮਕ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣ ਗਏ ਹਨ; ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਦੇ ਰਹੀਏ। ਗਾਂਵਾਂ, ਯਸ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਯਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਦੇ ਰਹੀਏ।
ਵ੍ਰਜਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਸ ਹਿ ਵੋ ਨृਪਾਣੋ ਵਰ੍ਮਾ ਸੀਵ੍ਯਧ੍ਵਂ ਬਹੁਲਾ ਪृਥੂਨਿ । ਪੁਰਃ ਕृਣੁਧ੍ਵਮਾਯਸੀਰਧृष੍ਟਾ ਮਾ ਵਃ ਸੁਸ੍ਰੋਚ੍ਚਮਸੋ ਦृਂਹਤ ਤਮ੍
ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਢਾਣ ਬਣਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇਤਾ ਮਨੁੱਖ ਹਨ; ਚੌੜੀ ਤੇ ਮੋਟੀ ਲੋਹ ਦੀ ਜੰਗੀ ਜੁੜੀ ਬਣਾਓ। ਅੱਗੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਹ ਦੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਬਣਾਓ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੰਗੀ ਬਣੀਆਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਂਡੀਆਂ ਨਾ ਟੁੱਟਣ।
ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਭृਤਿਰ੍ਮੁਖਂ ਚ ਵਾਚਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇਣ ਮਨਸਾ ਜੁਹੋਮਿ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਤਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਦੇਵਾ ਯਨ੍ਤੁ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਮੂੰਹ, ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਕੰਨ, ਮਨ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਯਜਨ ਦਾ ਚਸ਼ਮਾ ਤੇ ਮੂਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਯਜਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਉਣ।
ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਮृਤ੍ਵਿਜੋ ਯੇ ਚ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਯੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭਾਗਧੇਯਮ੍ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸਹ ਪਤ੍ਨੀਭਿਰੇਤ੍ਯ ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤਵਿषਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਾ ਅਸਿ ਦੇਵ ਆ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾ । ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵੀਡ੍ਯਃ
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਚਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਵੋ ਵਯਂ ਪ੍ਰਮਿਨਾਮ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵਿਦੁषਾਂ ਦੇਵਾ ਅਵਿਦੁष੍ਟਰਾਸਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਾ ਪृਣਾਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਮਾਵਿਵੇਸ਼
ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਬੂਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਤੋੜਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤਾਂ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਪੂਰਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਪਨ੍ਥਾਮਗਨ੍ਮ ਯਚ੍ਛਕ੍ਨਵਾਮ ਤਦਨੁਪ੍ਰਵੋਢੁਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸ ਯਜਾਤ੍ਸ ਇਦ੍ਧੋਤਾ ਸੋऽਧ੍ਵਰਾਨ੍ਤ੍ਸ ऋਤੂਨ੍ ਕਲ੍ਪਯਾਤਿ
ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗ, ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਤੂਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਙ੍ਮ ਆਸਨ੍ ਨਸੋਃ ਪ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਕ੍ਸ਼੍ਣੋਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਣਯੋਃ । ਅਪਲਿਤਾਃ ਕੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੋਣਾ ਦਨ੍ਤਾ ਬਹੁ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਬਲਮ੍
ਬੋਲੀ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਸਾਹ ਮੇਰੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਨ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ। ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾਪਣ ਨਾ ਆਵੇ, ਮੇਰੇ ਦੰਦ ਨਾ ਟੁੱਟਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ।
ਊਰ੍ਵੋਰੋਜੋ ਜਙ੍ਘਯੋਰ੍ਜਵਃ ਪਾਦਯੋਃ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਅਰਿष੍ਟਾਨਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਿਭृष੍ਟਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਪੂਰੇ ਰਹਣ।
ਤਨੂਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਮੇ ਸਹੇ ਦਤਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਰਸ਼ੀਯ । ਸ੍ਯੋਨਂ ਮੇ ਸੀਦ ਪੁਰੁਃ ਪृਣਸ੍ਵ ਪਵਮਾਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ
ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਹੇ; ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਲੈ ਲਵਾਂ। ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਭਰ ਦੇ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਾ ਕृਣੁ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਜਸੁ ਮਾ ਕृਣੁ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤ ਉਤ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਉਤਾਰ੍ਯੇ
ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਕਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਰੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਬੋਧਯ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਯਜਮਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯ
ਉਠ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ; ਯਜਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ। ਆਯੁ, ਸਾਹ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਯਸ਼ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਧਾ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਮਾਹਾਰ੍षਂ ਬृਹਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸੇ । ਸ ਮੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਚ ਮੇਧਾਂ ਚ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤੁ
ਅੱਗ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਲਈ ਸਮੀਧ ਲਿਆ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇਵੇ।
ਇਧ੍ਮੇਨ ਤ੍ਵਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਮਿਧਾ ਵਰ੍ਧਯਾਮਸਿ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਨ੍ ਵਰ੍ਧਯ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਧਨੇਨ ਚ
ਸਮੀਧ ਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਵਧਾ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚਿਦਾ ਤੇ ਦਾਰੂਣਿ ਦਧ੍ਮਸਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸ਼ਿਵਂ ਤਜ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਲੱਕੜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਏਤਾਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਸ੍ਤ੍ਵਮਿਦ੍ਧਃ ਸਮਿਦ੍ਭਵ । ਆਯੁਰਸ੍ਮਾਸੁ ਧੇਹ੍ਯਮृਤਤ੍ਵਮਾਚਾਰ੍ਯਾਯ
ਇਹ ਸਮਿਧਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗ; ਜਲ ਕੇ ਸਮਿਧ ਬਣ। ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਹਰਿਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਦਿਵਮਾਰੁਹੋऽਰ੍ਚਿषਾ ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤਿ ਦਿਵਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਮ੍ । ਅਵ ਤਾਂ ਜਹਿ ਹਰਸਾ ਜਾਤਵੇਦੋऽਬਿਭ੍ਯਦੁਗ੍ਰੋऽਰ੍ਚਿषਾ ਦਿਵਮਾ ਰੋਹ ਸੂਰ੍ਯ
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਹ ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ। ਤੂੰ ਭੜਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੂਰਜ।
ਅਯੋਜਾਲਾ ਅਸੁਰਾ ਮਾਯਿਨੋऽਯਸ੍ਮਯੈਃ ਪਾਸ਼ੈਰਙ੍ਕਿਨੋ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਤਾਂਸ੍ਤੇ ਰਨ੍ਧਯਾਮਿ ਹਰਸਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਹਸ੍ਰऋष੍ਟਿਃ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ ਪਾਹਿ ਵਜ੍ਰਃ
ਉਹ ਦੈਤ, ਚਲਾਕ ਜਾਦੂਗਰ, ਜੋ ਲੋਹੇ ਦੇ ਫੰਦੇ ਲਾ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਾਂਧਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਵਜਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।