ਪੂਰ੍ਣਃ ਕੁਮ੍ਭੋऽਧਿ ਕਾਲ ਆਹਿਤਸ੍ਤਂ ਵੈ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਬਹੁਧਾ ਨੁ ਸਨ੍ਤਮ੍ । ਸ ਇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਕਾਲਂ ਤਮਾਹੁਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍
ਇੱਕ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਕਾਲ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦਾ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਾਲ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਕਾਸ਼ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਏਵ ਸਂ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਾਭਰਤ੍ਸ ਏਵ ਸਂ ਭੁਵਨਾਨਿ ਪਰ੍ਯੈਤ੍। ਪਿਤਾ ਸਨ੍ਨ੍ ਅਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਏषਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਪਰਮਸ੍ਤਿ ਤੇਜਃ
ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਾਨਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਕਾਲੋऽਮੂਂ ਦਿਵਮਜਨਯਤ੍ਕਾਲ ਇਮਾਃ ਪृਥਿਵੀਰੁਤ । ਕਾਲੇ ਹ ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਚੇषਿਤਂ ਹ ਵਿ ਤਿष੍ਠਤੇ
ਕਾਲ ਨੇ ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਕਾਲ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾ, ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕਾਲੋ ਭੂਤਿਮਸृਜਤ ਕਾਲੇ ਤਪਤਿ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਕਾਲੇ ਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤਾਨਿ ਕਾਲੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਕਾਲ ਨੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤਪਦਾ ਹੈ। ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਅੱਖ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਮਨਃ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਣਃ ਕਾਲੇ ਨਾਮ ਸਮਾਹਿਤਮ੍ । ਕਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਨ੍ਤ੍ਯਾਗਤੇਨ ਪ੍ਰਜਾ ਇਮਾਃ
ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਮਨ ਹੈ, ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਾਸ ਹੈ, ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਇਕੱਠਾ ਹੈ। ਕਾਲ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲੇ ਤਪਃ ਕਾਲੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਕਾਲੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਮਾਹਿਤਮ੍ । ਕਾਲੋ ਹ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯਃ ਪਿਤਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਤਪ ਹੈ, ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾਪਣ ਹੈ, ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਇਕੱਠਾ ਹੈ। ਕਾਲ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ।
ਤੇਨੇषਿਤਂ ਤੇਨ ਜਾਤਂ ਤਦੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਕਾਲੋ ਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਕਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਬਣ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਜਾ ਅਸृਜਤ ਕਾਲੋ ਅਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂਭੂਃ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਕਾਲਾਤ੍ਤਪਃ ਕਾਲਾਦਜਾਯਤ
ਕਾਲ ਨੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਸਵੈ-ਭੂ ਕਸ਼ਯਪ ਕਾਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤਪ ਵੀ ਕਾਲ ਤੋਂ।
ਕਾਲਾਦਾਪਃ ਸਮਭਵਨ੍ ਕਾਲਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਪੋ ਦਿਸ਼ਃ । ਕਾਲੇਨੋਦੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯਃ ਕਾਲੇ ਨਿ ਵਿਸ਼ਤੇ ਪੁਨਃ
ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਕਾਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ, ਤਪ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ। ਕਾਲ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁੜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇਨ ਵਾਤਃ ਪਵਤੇ ਕਾਲੇਨ ਪृਥਿਵੀ ਮਹੀ । ਦ੍ਯੌਰ੍ਮਹੀ ਕਾਲ ਆਹਿਤਾ
ਕਾਲ ਨਾਲ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਕਾਲ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।
ਕਾਲੋ ਹ ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰੋ ਅਜਨਯਤ੍ਪੁਰਾ । ਕਾਲਾਦृਚਃ ਸਮਭਵਨ੍ ਯਜੁਃ ਕਾਲਾਦਜਾਯਤ
ਸਮਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਕੁਝ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰਿਗ-ਵੈਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਪਜੇ, ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਯਜੁਰ-ਵੈਦ ਜਨਮਿਆ।
ਕਾਲੋ ਯਜ੍ਞਂ ਸਮੈਰਯਦ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਭਾਗਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਕਾਲੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਃ ਕਾਲੇ ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਸਮਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਚਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਦੇ ਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਡੋਲ ਹਨ।
ਕਾਲੇऽਯਮਙ੍ਗਿਰਾ ਦੇਵੋऽਥਰ੍ਵਾ ਚਾਧਿ ਤਿष੍ਠਤਃ । ਇਮਂ ਚ ਲੋਕਂ ਪਰਮਂ ਚ ਲੋਕਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਨ੍ ਵਿਧृਤੀਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਃ । ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ ਅਭਿਜਿਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਾਲਃ ਸ ਈਯਤੇ ਪਰਮੋ ਨੁ ਦੇਵਃ
ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਅਥਰਵਨ ਦੇਵਤਾ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰਿਂਰਾਤ੍ਰਿਮਪ੍ਰਯਾਤਂ ਭਰਨ੍ਤੋऽਸ਼੍ਵਾਯੇਵ ਤਿष੍ਠਤੇ ਘਾਸਮਸ੍ਮੈ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸਮਿषਾ ਮਦਨ੍ਤੋ ਮਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿਵੇਸ਼ਾ ਰਿषਾਮ
ਹਰ ਰਾਤ, ਜੋ ਸਦਾ ਚਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਚਾਰਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯਾ ਤੇ ਵਸੋਰ੍ਵਾਤ ਇषੁਃ ਸਾ ਤ ਏषਾ ਤਯਾ ਨੋ ਮृਡ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸਮਿषਾ ਮਦਨ੍ਤੋ ਮਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿਵੇਸ਼ਾ ਰਿषਾਮ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀ ਤੀਰ ਤੇਰੀ ਹੀ ਰਹੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ। ਦੌਲਤ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸਾਯਂਸਾਯਂ ਗृਹਪਤਿਰ੍ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਾਤਃਪ੍ਰਾਤਃ ਸੌਮਨਸਸ੍ਯ ਦਾਤਾ । ਵਸੋਰ੍ਵਸੋਰ੍ਵਸੁਦਾਨ ਏਧਿ ਵਯਂ ਤ੍ਵੇਨ੍ਧਾਨਾਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਪੁषੇਮ
ਹਰ ਸ਼ਾਮ, ਹੇ ਅੱਗ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਹਰ ਸਵੇਰ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਫਲਦੇ-ਫੁਲਦੇ ਰਹੀਏ।
ਪ੍ਰਾਤਃਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗृਹਪਤਿਰ੍ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਾਯਂਸਾਯਂ ਸੌਮਨਸਸ੍ਯ ਦਾਤਾ । ਵਸੋਰ੍ਵਸੋਰ੍ਵਸੁਦਾਨ ਏਧੀਨ੍ਧਾਨਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂਹਿਮਾ ऋਧੇਮ
ਹਰ ਸਵੇਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਹਰ ਸ਼ਾਮ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਜੜਿਆਂ ਤੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰ ਸਕੀਏ।
ਅਪਸ਼੍ਚਾ ਦਗ੍ਧਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭੂਯਾਸਮ੍ । ਅਨ੍ਨਾਦਾਯਾਨ੍ਨਪਤਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਨਮੋ ਅਗ੍ਨਯੇ । ਸਭ੍ਯਃ ਸਭਾਂ ਮੇ ਪਾਹਿ ਯੇ ਚ ਸਭ੍ਯਾਃ ਸਭਾਸਦਃ
ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਬਣਾਂ। ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅੰਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭਾ, ਮੇਰੀ ਸਭਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਭਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਵ੍ਯਸ਼੍ਨਵਨ੍ । ਅਹਰਹਰ੍ਬਲਿਮਿਤ੍ਤੇ ਹਰਨ੍ਤੋऽਸ਼੍ਵਾਯੇਵ ਤਿष੍ਠਤੇ ਘਾਸਮਗ੍ਨੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਨਾਪਤ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਚਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ।
ਯਮਸ੍ਯ ਲੋਕਾਦਧ੍ਯਾ ਬਭੂਵਿਥ ਪ੍ਰਮਦਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਯੁਨਕ੍ਸ਼ਿ ਧੀਰਃ । ਏਕਾਕਿਨਾ ਸਰਥਂ ਯਾਸਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਮਿਮਾਨੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਯੋਨੌ
ਤੂੰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੂੰ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਲਾ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ।
ਬਨ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਚਯਾ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਜਨਿਤੋਰੇਕੇ ਅਹ੍ਨਿ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਦਮਧ੍ਯਾ ਬਭੂਵਿਥ ਭਿषਗ੍ਭ੍ਯੋ ਰੂਪਮਪਗੂਹਮਾਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਤ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੂੰ ਉਭਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੈਦਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।
ਬृਹਦ੍ਗਾਵਾਸੁਰੇਭ੍ਯੋऽਧਿ ਦੇਵਾਨ੍ ਉਪਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਿਮਾਨਮਿਚ੍ਛਨ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਯ ਦਧੁਰਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਸਃ ਸ੍ਵਰਾਨਸ਼ਾਨਾਃ
ਵੱਡੀ ਗਾਂ, ਮਹਾਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਗਈ, ਵੱਡਾਪਨ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੀਂਦ ਨੂੰ, ਤਿੰਨਤੀਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨੈਤਾਂ ਵਿਦੁਃ ਪਿਤਰੋ ਨੋਤ ਦੇਵਾ ਯੇषਾਂ ਜਲ੍ਪਿਸ਼੍ਚਰਤ੍ਯਨ੍ਤਰੇਦਮ੍ । ਤ੍ਰਿਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਮਦਧੁਰਾਪ੍ਤ੍ਯੇ ਨਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਵਰੁਣੇਨਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਾਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਪਿਤਾ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਗੁਪਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਰਨ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਰੱਖਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਰੂਰਮਭਜਨ੍ਤ ਦੁष੍ਕृਤੋऽਸ੍ਵਪ੍ਨੇਨ ਸੁਕृਤਃ ਪੁਣ੍ਯਮਾਯੁਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਮਦਸਿ ਪਰਮੇਣ ਬਨ੍ਧੁਨਾ ਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਮਨਸੋऽਧਿ ਜਜ੍ਞਿषੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਕਰੂੜ ਹਿੱਸਾ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੰਡ ਲਿਆ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਪਾਇਆ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਡੋਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਵਿਦ੍ਮ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਰਿਜਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਵਿਦ੍ਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਯੋ ਅਧਿਪਾ ਇਹਾ ਤੇ । ਯਸ਼ਸ਼੍ਵਿਨੋ ਨੋ ਯਸ਼ਸੇਹ ਪਾਹ੍ਯਾਰਾਦ੍ਦ੍ਵਿषੇਭਿਰਪ ਯਾਹਿ ਦੂਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਨੀਂਦ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਸਾਡੀ ਇੱਥੇ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ।
ਯਥਾ ਕਲਾਂ ਯਥਾ ਸ਼ਫਂ ਯਥਾ ਰ੍ਣਂ ਸਨ੍ਨਯਨ੍ਤਿ । ਏਵਾ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਪ੍ਰਿਯੇ ਸਂ ਨਯਾਮਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਿੱਸਾ, ਜਿਵੇਂ ਖੁਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਜ਼ਾ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ, ਹੇ ਨਾਪਸੰਦ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਂ ਰਾਜਾਨੋ ਅਗੁਃ ਸਮृਣਾਮ੍ਯਗੁਃ ਸਂ ਕੁष੍ਠਾ ਅਗੁਃ ਸਂ ਕਲਾ ਅਗੁਃ । ਸਮਸ੍ਮਾਸੁ ਯਦ੍ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿषਤੇ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸੁਵਾਮ
ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਕੋੜੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਹਿੱਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਜੋ ਵੀ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਦੂਰ ਕਰੀਏ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਗਰ੍ਭ ਯਮਸ੍ਯ ਕਰ ਯੋ ਭਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨ । ਸ ਮਮ ਯਃ ਪਾਪਸ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵਿषਤੇ ਪ੍ਰ ਹਿਣ੍ਮਃ । ਮਾ ਤृष੍ਟਾਨਾਮਸਿ ਕृष੍ਣਸ਼ਕੁਨੇਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਗਰਭ, ਹੇ ਯਮ ਦਾ ਹੱਥ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਉਲੂ ਜਾਂ ਕਾਲੀ ਚਿੜੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਾ ਵੇਖਾਂ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਤਥਾ ਸਂ ਵਿਦ੍ਮ ਸ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਸ਼੍ਵ ਇਵ ਕਾਯਮਸ਼੍ਵ ਇਵ ਨੀਨਾਹਮ੍ । ਅਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਦੇਵਪੀਯੁਂ ਪਿਯਾਰੁਂ ਵਪ ਯਦਸ੍ਮਾਸੁ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਯਦ੍ਗੋषੁ ਯਚ੍ਚ ਨੋ ਗृਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੁਪਨੇ-ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਸਰੀਰ-ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਤੋਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਤੋਂ, ਜੋ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਨਾਸ੍ਮਾਕਸ੍ਤਦ੍ਦੇਵਪੀਯੁਃ ਪਿਯਾਰੁਰ੍ਨਿष੍ਕਮਿਵ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤਾਮ੍ । ਨਵਾਰਤ੍ਨੀਨ੍ ਅਪਮਯਾ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤਤਃ ਪਰਿ । ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੇ ਨਿਰ੍ਦਯਾਮਸਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਪਿਆਰੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਗਲ੍ਹੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਉਤਾਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨੌ ਰਤਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੀ ਮਾੜੀ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।