ਮਯਾ ਗਾਵੋ ਗੋਪਤਿਨਾ ਸਚਧ੍ਵਮਯਂ ਵੋ ਗੋष੍ਠ ਇਹ ਪੋषਯਿष੍ਣੁਃ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਬਹੁਲਾ ਭਵਨ੍ਤੀਰ੍ਜੀਵਾ ਜੀਵਨ੍ਤੀਰੁਪ ਵਃ ਸਦੇਮ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੱਛਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਹੋਵੋ; ਇਹ ਵੱਛਾ-ਘਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪਾਲੇਗਾ। ਧਨ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵਧੋ, ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਰਹੋ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੀਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਹਂ ਵਣਿਜਂ ਚੋਦਯਾਮਿ ਸ ਨ ਐਤੁ ਪੁਰਏਤਾ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ । ਨੁਦਨ੍ਨ੍ ਅਰਾਤਿਂ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਂ ਮृਗਂ ਸ ਈਸ਼ਾਨੋ ਧਨਦਾ ਅਸ੍ਤੁ ਮਹ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਆਵੇ, ਸਾਡਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ। ਵੈਰ ਤੇ ਚੋਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ।
ਯੇ ਪਨ੍ਥਾਨੋ ਬਹਵੋ ਦੇਵਯਾਨਾ ਅਨ੍ਤਰਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸਂਚਰਨ੍ਤਿ । ਤੇ ਮਾ ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਪਯਸਾ ਘृਤੇਨ ਯਥਾ ਕ੍ਰੀਤ੍ਵਾ ਧਨਮਾਹਰਾਣਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਹ, ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਖਰੀਦ ਕੇ ਧਨ ਘਰ ਲਿਆ ਸਕਾਂ।
ਇਧ੍ਮੇਨਾਗ੍ਨ ਇਚ੍ਛਮਾਨੋ ਘृਤੇਨ ਜੁਹੋਮਿ ਹਵ੍ਯਂ ਤਰਸੇ ਬਲਾਯ । ਯਾਵਦੀਸ਼ੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਨ੍ਦਮਾਨ ਇਮਾਂ ਧਿਯਂ ਸ਼ਤਸੇਯਾਯ ਦੇਵੀਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਲੱਕੜ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ। ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਸਮਰਥ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਲਈ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
ਇਮਾਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ਰਣਿਂ ਮੀਮृषੋ ਨੋ ਯਮਧ੍ਵਾਨਮਗਾਮ ਦੂਰਮ੍ । ਸ਼ੁਨਂ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਪਣੋ ਵਿਕ੍ਰਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਣਃ ਫਲਿਨਂ ਮਾ ਕृਣੋਤੁ । ਇਦਂ ਹਵ੍ਯਂ ਸਂਵਿਦਾਨੌ ਜੁषੇਥਾਂ ਸ਼ੁਨਂ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਚਰਿਤਮੁਤ੍ਥਿਤਂ ਚ
ਹੇ ਅੱਗ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਸਮਝ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੂਰਲੇ ਰਸਤੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਏ। ਸਾਡਾ ਵਪਾਰ ਤੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਸਫਲ ਹੋਵੇ, ਸਾਡਾ ਵਟਾਂਦਰਾ ਫਲ ਦੇਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਇਹ ਹਵਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰੋ; ਸਾਡਾ ਕੰਮ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੁਕੰਮਲ, ਸਫਲ ਹੋਵੇ।
ਯੇਨ ਧਨੇਨ ਪ੍ਰਪਣਂ ਚਰਾਮਿ ਧਨੇਨ ਦੇਵਾ ਧਨਮਿਚ੍ਛਮਾਨਃ । ਤਨ੍ ਮੇ ਭੂਯੋ ਭਵਤੁ ਮਾ ਕਨੀਯੋऽਗ੍ਨੇ ਸਾਤਘ੍ਨੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਹਵਿषਾ ਨਿ षੇਧ
ਜਿਸ ਧਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸੇ ਧਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਘਟੇ ਨਾ। ਹੇ ਅੱਗ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਬਿਠਾ।
ਯੇਨ ਧਨੇਨ ਪ੍ਰਪਣਂ ਚਰਾਮਿ ਧਨੇਨ ਦੇਵਾ ਧਨਮਿਚ੍ਛਮਾਨਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰੁਚਿਮਾ ਦਧਾਤੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸਵਿਤਾ ਸੋਮੋ ਅਗ੍ਨਿਃ
ਜਿਸ ਧਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸੇ ਧਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੁਚੀ ਪਾਏ—ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਵਿਤਾ, ਸੋਮ ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਨਮਸਾ ਵਯਂ ਹੋਤਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਸ੍ਤੁਮਃ । ਸ ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਾਤ੍ਮਸੁ ਗੋषੁ ਪ੍ਰਾਣੇषੁ ਜਾਗृਹਿ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਹੋਤਰ, ਹੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਔਲਾਦ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਤੇ ਸਦਮਿਦ੍ਭਰੇਮਾਸ਼੍ਵਾਯੇਵ ਤਿष੍ਠਤੇ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸਮਿषਾ ਮਦਨ੍ਤੋ ਮਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿਵੇਸ਼ਾ ਰਿषਾਮ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਈਏ, ਤੇ ਅੱਗੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨਾ ਸਹੀਏ।
ਪ੍ਰਾਤਰਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਾਤਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਭਗਂ ਪੂषਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸੋਮਮੁਤ ਰੁਦ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ
ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਮਿਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਸਵੇਰੇ ਭਗਾ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਸਵੇਰੇ ਸੋਮ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਜਿਤਂ ਭਗਮੁਗ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ ਵਯਂ ਪੁਤ੍ਰਮਦਿਤੇਰ੍ਯੋ ਵਿਧਰ੍ਤਾ । ਆਧ੍ਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਾ ਚਿਦ੍ਯਂ ਭਗਂ ਭਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਯਾਹ
ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਭਗਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬੜਾ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਸਮਝੇ, ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਭਗਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਗ ਪ੍ਰਣੇਤਰ੍ਭਗ ਸਤ੍ਯਰਾਧੋ ਭਗੇਮਾਂ ਧਿਯਮੁਦਵਾ ਦਦਨ੍ ਨਃ । ਭਗ ਪ੍ਰ ਣੋ ਜਨਯ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਰ੍ਭਗ ਪ੍ਰ ਨृਭਿਰ੍ਨृਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਭਗਾ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾ, ਹੇ ਭਗਾ, ਸੱਚਾ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਦੇ। ਹੇ ਭਗਾ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਬਖ਼ਸ਼, ਹੇ ਭਗਾ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਬਣੀਏ।
ਉਤੇਦਾਨੀਂ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮੋਤ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵ ਉਤ ਮਧ੍ਯੇ ਅਹ੍ਨਾਮ੍ । ਉਤੋਦਿਤੌ ਮਘਵਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮਤੌ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ, ਦਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਹੋਈਏ। ਜਦੋਂ ਦਾਤਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿਚ ਰਹੀਏ।
ਭਗ ਏਵ ਭਗਵਾਁ ਅਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸ੍ਤੇਨਾ ਵਯਂ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਭਗ ਸਰ੍ਵ ਇਜ੍ਜੋਹਵੀਮਿ ਸ ਨੋ ਭਗ ਪੁਰਏਤਾ ਭਵੇਹ
ਸਿਰਫ ਭਗਾ ਹੀ ਸਾਡਾ ਭਾਗ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਸਾਨੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਭਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਸਮਧ੍ਵਰਾਯੋषਸੋ ਨਮਨ੍ਤ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵੇਵ ਸ਼ੁਚਯੇ ਪਦਾਯ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਂ ਵਸੁਵਿਦਂ ਭਗਂ ਮੇ ਰਥਮਿਵਾਸ਼੍ਵਾ ਵਾਜਿਨ ਆ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਨ ਆਪਣੀ ਸੁੱਚੀ ਰਾਹ ਲਈ ਨਮਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਨਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਾ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਾਵਤੀਰ੍ਗੋਮਤੀਰ੍ਨ ਉषਾਸੋ ਵੀਰਵਤੀਃ ਸਦਮੁਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਭਦ੍ਰਾਃ । ਘृਤਂ ਦੁਹਾਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਪੀਤਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਦਾ ਸੁੱਖਦਾਈ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁਭਾਗੀ ਸਵੇਰਾਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੀ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸੀਰਾ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਕਵਯੋ ਯੁਗਾ ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ ਪृਥਕ੍। ਧੀਰਾ ਦੇਵੇषੁ ਸੁਮ੍ਨਯੌ
ਸਿਆਣੇ ਹਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਲ ਦੀਆਂ ਜੋਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਚਵਾਨ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਯੁਨਕ੍ਤ ਸੀਰਾ ਵਿ ਯੁਗਾ ਤਨੋਤ ਕृਤੇ ਯੋਨੌ ਵਪਤੇਹ ਬੀਜਮ੍ । ਵਿਰਾਜਃ ਸ਼੍ਨੁष੍ਟਿਃ ਸਭਰਾ ਅਸਨ੍ ਨੋ ਨੇਦੀਯ ਇਤ੍ਸृਣ੍ਯਃ ਪਕ੍ਵਮਾ ਯਵਨ੍
ਹਲ ਜੋੜੋ, ਜੋਤਾਂ ਲਾਓ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਬੀਜ ਬੋਵੋ। ਹਲ, ਹਲ ਦੀ ਧਾਰੀ, ਜੋਤ ਤੇ ਜੋੜੀ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ, ਨੇੜੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਸਾਨੂੰ ਪੱਕੀ ਫਸਲ ਦੇਵੇ।
ਲਾਙ੍ਗਲਂ ਪਵੀਰਵਤ੍ਸੁਸ਼ੀਮਂ ਸੋਮਸਤ੍ਸਰੁ । ਉਦਿਦ੍ਵਪਤੁ ਗਾਮਵਿਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਵਦ੍ਰਥਵਾਹਨਂ ਪੀਬਰੀਂ ਚ ਪ੍ਰਫਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਚੰਗੀ ਧਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਉਹ ਗਾਂ, ਦੌਲਤ ਉਤਲੇ, ਜੋੜੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਹਲ ਦੀ ਧਾਰੀ ਤੇ ਚਾਬੁਕ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੀਤਾਂ ਨਿ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਤਾਂ ਪੂषਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ । ਸਾ ਨਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਦੁਹਾਮੁਤ੍ਤਰਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਸਮਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਲਵੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਵਾਫਰ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ੁਨਂ ਸੁਫਾਲਾ ਵਿ ਤੁਦਨ੍ਤੁ ਭੂਮਿਂ ਸ਼ੁਨਂ ਕੀਨਾਸ਼ਾ ਅਨੁ ਯਨ੍ਤੁ ਵਾਹਾਨ੍ । ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਾ ਹਵਿषਾ ਤੋਸ਼ਮਾਨਾ ਸੁਪਿਪ੍ਪਲਾ ਓषਧੀਃ ਕਰ੍ਤਮਸ੍ਮੈ
ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਵਾਲੇ ਹਲਵਾਹੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋਤਣ, ਮਜ਼ਦੂਰ ਜੋੜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਣ। ਹਲ ਤੇ ਜੋਤ, ਭੇਟ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ, ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਬੂਟੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ।
ਸ਼ੁਨਂ ਵਾਹਾਃ ਸ਼ੁਨਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਨਂ ਕृषਤੁ ਲਾਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸ਼ੁਨਂ ਵਰਤ੍ਰਾ ਬਧ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਨਮष੍ਟ੍ਰਾਮੁਦਿਙ੍ਗਯ
ਜੋੜੀਆਂ ਭਲੀਆਂ ਹੋਣ, ਲੋਕ ਭਲੇ ਹੋਣ, ਹਲ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਰੱਸੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਚਾਬੁਕ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੁਨਾਸੀਰੇਹ ਸ੍ਮ ਮੇ ਜੁषੇਥਾਮ੍ । ਯਦ੍ਦਿਵਿ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਪਯਸ੍ਤੇਨੇਮਾਮੁਪ ਸਿਞ੍ਚਤਮ੍
ਹੇ ਹਲ ਤੇ ਜੋਤ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੋ। ਜਿਹੜਾ ਦੁੱਧ ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਇਸ ਖੇਤ ਉੱਤੇ ਵਗਾ ਦਿਓ।
ਸੀਤੇ ਵਨ੍ਦਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾਰ੍ਵਾਚੀ ਸੁਭਗੇ ਭਵ । ਯਥਾ ਨਃ ਸੁਮਨਾ ਅਸੋ ਯਥਾ ਨਃ ਸੁਫਲਾ ਭੁਵਃ
ਹੇ ਸੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਿਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ।
ਘृਤੇਨ ਸੀਤਾ ਮਧੁਨਾ ਸਮਕ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਰਨੁਮਤਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ । ਸਾ ਨਃ ਸੀਤੇ ਪਯਸਾਭ੍ਯਾਵਵृਤ੍ਸ੍ਵੋਰ੍ਜਸ੍ਵਤੀ ਘृਤਵਤ੍ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ
ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਸੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਘੀ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲੀ।
ਇਮਾਂ ਖਨਾਮ੍ਯੋषਧਿਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਬਲਵਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਯਯਾ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਬਾਧਤੇ ਯਯਾ ਸਂਵਿਨ੍ਦਤੇ ਪਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਔਖਧੀ ਖੋਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੌਤਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਦੇਵਜੂਤੇ ਸਹਸ੍ਵਤਿ । ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਮੇ ਪਰਾ ਣੁਦ ਪਤਿਂ ਮੇ ਕੇਵਲਂ ਕृਧਿ
ਉਤਤਾਨਪਰਨੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਹੀ ਰਹੇ।
ਨਹਿ ਤੇ ਨਾਮ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਮਸੇ ਪਤੌ । ਪਰਾਮੇਵ ਪਰਾਵਤਂ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਗਮਯਾਮਸਿ
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੂੰ ਇਸ ਪਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈਂ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਭੇਜੀਏ।
ਉਤ੍ਤਰਾਹਮੁਤ੍ਤਰ ਉਤ੍ਤਰੇਦੁਤ੍ਤਰਾਭ੍ਯਃ । ਅਧਃ ਸਪਤ੍ਨੀ ਯਾ ਮਮਾਧਰਾ ਸਾਧਰਾਭ੍ਯਃ
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਾਂ, ਉੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਹੇਠਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ।
ਅਹਮਸ੍ਮਿ ਸਹਮਾਨਾਥੋ ਤ੍ਵਮਸਿ ਸਾਸਹਿਃ । ਉਭੇ ਸਹਸ੍ਵਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਮੇ ਸਹਾਵਹੈ
ਮੈਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਦੋਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਈਏ।