ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇ ਸੋਮਪੁਤ੍ਰੇ ਦੁਹਿਤਾਸਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਕਾਮਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪੂਰਯ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਹਿ ਨੋ ਹਵਿਃ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਸੋਮ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ; ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਤ੍ਵਾ ਹਵਿषਾ ਜੀਵਨਾਯ ਕਮਜ੍ਞਾਤਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦੁਤ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍। ਗ੍ਰਾਹਿਰ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਯਦ੍ਯੇਤਦੇਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪ੍ਰ ਮੁਮੁਕ੍ਤਮੇਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਦੇ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਲਈ, ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ; ਜੇਕਰ ਇਹ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਦੇਣ।
ਯਦਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯੁਰ੍ਯਦਿ ਵਾ ਪਰੇਤੋ ਯਦਿ ਮृਤ੍ਯੋਰਨ੍ਤਿਕਮੇਵ । ਤਮਾ ਹਰਾਮਿ ਨਿਰ੍ऋਤੇਰੁਪਸ੍ਥਾਦਸ੍ਪਾਰ੍ਸ਼ਮੇਨਂ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯ
ਚਾਹੇ ਇਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਇਹ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਦੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਅਛੂਤਾ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ਼ਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ਤਾਯੁषਾ ਹਵਿषਾਹਾਰ੍षਮੇਨਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਥੈਨਂ ਸ਼ਰਦੋ ਨਯਾਤ੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਸ੍ਯ ਪਾਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਗੁਣੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਂ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨਃ ਸ਼ਤਂ ਹੇਮਨ੍ਤਾਨ੍ ਛਤਮੁ ਵਸਨ੍ਤਾਨ੍ । ਸ਼ਤਂ ਤੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਵਿਤਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਤਾਯੁषਾ ਹਵਿषਾਹਾਰ੍षਮੇਨਮ੍
ਤੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਊਂ, ਵਧਦਾ ਰਹੇਂ; ਸੌ ਜੜੇ, ਸੌ ਬਸੰਤ ਵੇਖੇਂ। ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਸਾਵਿਤਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਕੱਢ ਲੈਣ।
ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਾਵਨਡ੍ਵਾਹਾਵਿਵ ਵ੍ਰਜਮ੍ । ਵ੍ਯਨ੍ਯੇ ਯਨ੍ਤੁ ਮृਤ੍ਯਵੋ ਯਾਨ੍ ਆਹੁਰਿਤਰਾਨ੍ ਛਤਮ੍
ਹਵਾ ਤੇ ਸਾਹ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਵੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਦ ਵਾਟ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਸੌ ਮੌਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਹੋਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਣ।
ਇਹੈਵ ਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਮਾਪ ਗਾਤਮਿਤੋ ਯੁਵਮ੍ । ਸ਼ਰੀਰਮਸ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਜਰਸੇ ਵਹਤਂ ਪੁਨਃ
ਸਾਹ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਇੱਥੋਂ ਨਾ ਜਾਓ। ਇਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਵਾਨੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਓ।
ਜਰਾਯੈ ਤ੍ਵਾ ਪਰਿ ਦਦਾਮਿ ਜਰਾਯੈ ਨਿ ਧੁਵਾਮਿ ਤ੍ਵਾ । ਜਰਾ ਤ੍ਵਾ ਭਦ੍ਰਾ ਨੇष੍ਟ ਵ੍ਯਨ੍ਯੇ ਯਨ੍ਤੁ ਮृਤ੍ਯਵੋ ਯਾਨ੍ ਆਹੁਰਿਤਰਾਨ੍ ਛਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਚੰਗਾ ਬੁਢਾਪਾ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਚਲੇ, ਹੋਰ ਸੌ ਮੌਤਾਂ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਣ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਜਰਿਮਾਹਿਤ ਗਾਮੁਕ੍ਸ਼ਣਮਿਵ ਰਜ੍ਜ੍ਵਾ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੁਰਭ੍ਯਧਤ੍ਤ ਜਾਯਮਾਨਂ ਸੁਪਾਸ਼ਯਾ । ਤਂ ਤੇ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਦਮੁਞ੍ਚਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਬੁਢਾਪੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਾਂਧ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬਾਂਧਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੌਤ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫਾਹਿਆਂ ਨਾਲ ਆਈ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਲਿਆ।
ਇਹੈਵ ਧ੍ਰੁਵਾਂ ਨਿ ਮਿਨੋਮਿ ਸ਼ਾਲਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮੇ ਤਿष੍ਠਾਤਿ ਘृਤਮੁਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ । ਤਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਲੇ ਸਰ੍ਵਵੀਰਾਃ ਸੁਵੀਰਾ ਅਰਿष੍ਟਵੀਰਾ ਉਪ ਸਂ ਚਰੇਮ
ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘਰ ਬਣਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੜਾ ਹੈ, ਘੀ ਵਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਘਰ, ਸਾਰੇ ਬਹਾਦਰ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪੁਰਖ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਸਣ।
ਇਹੈਵ ਧ੍ਰੁਵਾ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠ ਸ਼ਾਲੇऽਸ਼੍ਵਾਵਤੀ ਗੋਮਤੀ ਸੂਨृਤਾਵਤੀ । ਊਰ੍ਜਸ੍ਵਤੀ ਘृਤਵਤੀ ਪਯਸ੍ਵਤ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਯਸ੍ਵ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ
ਇੱਥੇ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿ, ਹੇ ਘਰ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਤਾਕਤ, ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹ।
ਧਰੁਣ੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਲੇ ਬृਹਚ੍ਛਨ੍ਦਾਃ ਪੂਤਿਧਾਨ੍ਯਾ । ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸੋ ਗਮੇਦਾ ਕੁਮਾਰ ਆ ਧੇਨਵਃ ਸਾਯਮਾਸ੍ਪਨ੍ਦਮਾਨਾਃ
ਤੂੰ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰ ਹੈਂ, ਚੌੜੀ ਛਤ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਅਨਾਜ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਛੜਾ ਆਵੇ, ਮੁੰਡਾ ਆਵੇ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ।
ਇਮਾਂ ਸ਼ਾਲਾਂ ਸਵਿਤਾ ਵਾਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਿ ਮਿਨੋਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ । ਉਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੂਦ੍ਨਾ ਮਰੁਤੋ ਘृਤੇਨ ਭਗੋ ਨੋ ਰਾਜਾ ਨਿ ਕृषਿਂ ਤਨੋਤੁ
ਸਾਵਿਤਰ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਜਾਣ ਕੇ ਇਹ ਘਰ ਬਣਾਉਣ। ਮਰੁਤ ਇਸ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ; ਭਗਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਡੀ ਖੇਤੀ ਵਧਾਏ।
ਮਾਨਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨਿ ਸ਼ਰਣਾ ਸ੍ਯੋਨਾ ਦੇਵੀ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਨਿਮਿਤਾਸ੍ਯਗ੍ਰੇ । ਤृਣਂ ਵਸਾਨਾ ਸੁਮਨਾ ਅਸਸ੍ਤ੍ਵਮਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਹਵੀਰਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਮਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਸਰਾ, ਮਿੱਠੀ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਘਾਸ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ऋਤੇਨ ਸ੍ਥੂਣਾਮਧਿ ਰੋਹ ਵਂਸ਼ੋਗ੍ਰੋ ਵਿਰਾਜਨ੍ਨ੍ ਅਪ ਵृਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ । ਮਾ ਤੇ ਰਿषਨ੍ਨ੍ ਉਪਸਤ੍ਤਾਰੋ ਗृਹਾਣਾਂ ਸ਼ਾਲੇ ਸ਼ਤਂ ਜੀਵੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰਾਃ
ਸੱਚ ਨਾਲ ਥੰਮ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਹੇ ਬਾਂਸ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਜੋ ਆਉਣ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ; ਹੇ ਘਰ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਹਾਦਰ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਊਂ।
ਏਮਾਂ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤਰੁਣ ਆ ਵਤ੍ਸੋ ਜਗਤਾ ਸਹ । ਏਮਾਂ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਃ ਕੁਮ੍ਭ ਆ ਦਧ੍ਨਃ ਕਲਸ਼ੈਰਗੁਃ
ਇੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ, ਬਛੜਾ, ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਵਗਦਾ ਘੜਾ, ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ, ਹੋਰ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਨਾਰਿ ਪ੍ਰ ਭਰ ਕੁਮ੍ਭਮੇਤਂ ਘृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾਮਮृਤੇਨ ਸਂਭृਤਾਮ੍ । ਇਮਾਂ ਪਾਤॄਨ੍ ਅਮृਤੇਨ ਸਮਙ੍ਗ੍ਧੀष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਮਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਯੇਨਾਮ੍
ਹੇ ਇਸਤਰੀ, ਇਹ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਲਿਆ, ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ; ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਇਮਾ ਆਪਃ ਪ੍ਰ ਭਰਾਮ੍ਯਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਨਾਸ਼ਨੀਃ । ਗृਹਾਨ੍ ਉਪ ਪ੍ਰ ਸੀਦਾਮ੍ਯਮृਤੇਨ ਸਹਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਦਃ ਸਂਪ੍ਰਯਤੀਰਹਾਵਨਦਤਾ ਹਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਦਾ ਨਦ੍ਯੋ ਨਾਮ ਸ੍ਥ ਤਾ ਵੋ ਨਾਮਾਨਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਜਦੋਂ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਚਲੀਆਂ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ, ਤਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਰਿਆ ਆਖਿਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਹਨ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਂ, ਹੇ ਨਦੀਆਂ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਵਰੁਣੇਨਾਚ੍ਛੀਭਂ ਸਮਵਲ੍ਗਤ । ਤਦਾਪ੍ਨੋਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੋ ਯਤੀਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਪੋ ਅਨੁ ष੍ਠਨ
ਜਦੋਂ ਵਰੁਣ ਨੇ ਭੇਜਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗੀਆਂ, ਤਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਪਾਣੀਓ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹੋ।
ਅਪਕਾਮਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਮਾਨਾ ਅਵੀਵਰਤ ਵੋ ਹਿ ਕਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਦੇਵੀਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਰ੍ਨਾਮ ਵੋ ਹਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਲਾਲਚ ਦੇ ਵਗਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹੋ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੱਦਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ 'ਜਲ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਃ ਵੋ ਦੇਵੋऽਪ੍ਯਤਿष੍ਠਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਦਮਾਨਾ ਯਥਾਵਸ਼ਮ੍ । ਉਦਾਨਿषੁਰ੍ਮਹੀਰਿਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦਕਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੈ', ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪੋ ਭਦ੍ਰਾ ਘृਤਮਿਦਾਪ ਆਸਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨੀषੋਮੌ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਯਾਪ ਇਤ੍ਤਾਃ । ਤੀਵ੍ਰੋ ਰਸੋ ਮਧੁਪृਚਾਮਰਂਗਮ ਆ ਮਾ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸਾ ਗਮੇਤ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਓ ਜਲੋ, ਤੁਸੀਂ ਘਿਉ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਜਲ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਤੇਜ਼ ਸੁਆਦ, ਜੋ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਆਦਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯੁਤ ਵਾ ਸ਼ृਣੋਮ੍ਯਾ ਮਾ ਘੋषੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵਾਙ੍ਮਾਸਾਮ੍ । ਮਨ੍ਯੇ ਭੇਜਾਨੋ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਤਰ੍ਹਿ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾ ਅਤृਪਂ ਯਦਾ ਵਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਧੁਨ ਮੇਰੇ ਤੱਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਜਲ ਦੀ ਬੋਲੀ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਇਦਂ ਵ ਆਪੋ ਹृਦਯਮਯਂ ਵਤ੍ਸ ऋਤਾਵਰੀਃ । ਇਹੇਤ੍ਥਮੇਤ ਸ਼ਕ੍ਵਰੀਰ੍ਯਤ੍ਰੇਦਂ ਵੇਸ਼ਯਾਮਿ ਵਃ
ਹੇ ਜਲੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਹੈ, ਹੇ ਬਛੜਿਆਂ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਖੇ ਹੋ। ਇੱਥੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਵਰੀਓ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂ ਵੋ ਗੋष੍ਠੇਨ ਸੁषਦਾ ਸਂ ਰਯ੍ਯਾ ਸਂ ਸੁਭੂਤ੍ਯਾ । ਅਹਰ੍ਜਾਤਸ੍ਯ ਯਨ੍ ਨਾਮ ਤੇਨਾ ਵਃ ਸਂ ਸृਜਾਮਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ, ਧਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਸਣ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਹੋਵੋ। ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਂ ਵਃ ਸृਜਤ੍ਵਰ੍ਯਮਾ ਸਂ ਪੂषਾ ਸਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੋ ਧਨਂਜਯੋ ਮਯਿ ਪੁष੍ਯਤ ਯਦ੍ਵਸੁ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਯਮਾਨ, ਪੂਸ਼ਨ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਇਕਠੇ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਧਨ ਜਿਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਏ।
ਸਂਜਗ੍ਮਾਨਾ ਅਬਿਭ੍ਯੁषੀਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੋष੍ਠੇ ਕਰੀषਿਣੀਃ । ਬਿਭ੍ਰਤੀਃ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧ੍ਵਨਮੀਵਾ ਉਪੇਤਨ
ਇਸ ਵੱਛਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ, ਨਿੜਰ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗਾਂਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਇਹੈਵ ਗਾਵ ਏਤਨੇਹੋ ਸ਼ਕੇਵ ਪੁष੍ਯਤ । ਇਹੈਵੋਤ ਪ੍ਰ ਜਾਯਧ੍ਵਂ ਮਯਿ ਸਂਜ੍ਞਾਨਮਸ੍ਤੁ ਵਃ
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਗਾਂਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਰੀਸ਼ਾਕ ਪੌਦੇ ਵਾਂਗ ਵਧੋ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਜਨਮ ਲਵੋ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਸ਼ਿਵੋ ਵੋ ਗੋष੍ਠੋ ਭਵਤੁ ਸ਼ਾਰਿਸ਼ਾਕੇਵ ਪੁष੍ਯਤ । ਇਹੈਵੋਤ ਪ੍ਰ ਜਾਯਧ੍ਵਂ ਮਯਾ ਵਃ ਸਂ ਸृਜਾਮਸਿ
ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਛਾ-ਘਰ ਸੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਾਰੀਸ਼ਾਕ ਵਾਂਗ ਵਧੋ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਜਨਮ ਲਵੋ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।