{੧੭} ਉਚ੍ਛ੍ਵਞ੍ਚਮਾਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਸੁ ਤਿष੍ਠਤੁ ਸਹਸ੍ਰਂ ਮਿਤ ਉਪ ਹਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਤੇ ਗृਹਾਸੋ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਃ ਸ੍ਯੋਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾਸ੍ਮੈ ਸ਼ਰਣਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰ
ਉੱਠਦੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੀ ਰਹੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਉਸ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ; ਤੇਰੇ ਘਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਠਿਕਾਣੇ ਉਸ ਲਈ ਹੋਣ।
ਉਤ੍ਤੇ ਸ੍ਤਭ੍ਨਾਮਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਰੀਮਂ ਲੋਗਂ ਨਿਦਧਨ੍ ਮੋ ਅਹਂ ਰਿषਮ੍ । ਏਤਾਂ ਸ੍ਥੂਣਾਂ ਪਿਤਰੋ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯਮਃ ਸਾਦਨਾ ਤੇ ਕृਣੋਤੁ
ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਟਿਕਾਈ, ਇਹ ਹੱਦ ਰੱਖੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂ। ਪਿਤਰ ਇਹ ਥੰਮ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ; ਯਮ ਉੱਥੇ ਤੇਰਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਏ।
ਇਮਮਗ੍ਨੇ ਚਮਸਂ ਮਾ ਵਿ ਜਿਹ੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਸੋਮ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਅਯਂ ਯਸ਼੍ਚਮਸੋ ਦੇਵਪਾਨਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਹ ਕਮਚਾ ਨਾ ਚਾਟ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੋਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਮਚਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਅਥਰ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਂ ਚਮਸਂ ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਬਿਭਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਤੇ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਣੋਤਿ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦਾਨੀਮ੍
ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਭਰਿਆ ਕਮਚਾ ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਲਈ ਲਿਆ। ਇਸ ਵਿਚ ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਸੋਮ, ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨ ਆਤੁਤੋਦ ਪਿਪੀਲਃ ਸਰ੍ਪ ਉਤ ਵਾ ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਗਦਂ ਕृਣੋਤੁ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਮਾਵਿਵੇਸ਼
ਜੋ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਚੀਟੀ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੈਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ, ਅਗਨਿ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਜ਼ਹਰ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਵੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਯਸ੍ਵਤੀਰੋषਧਯਃ ਪਯਸ੍ਵਨ੍ ਮਾਮਕਂ ਪਯਃ । ਅਪਾਂ ਪਯਸੋ ਯਤ੍ਪਯਸ੍ਤੇਨ ਮਾ ਸਹ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤੁ
ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਦੁੱਧ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਦੁੱਧ—ਉਹ ਦੁੱਧ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਇਮਾ ਨਾਰੀਰਵਿਧਵਾਃ ਸੁਪਤ੍ਨੀਰਾਞ੍ਜਨੇਨ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਸਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਾਮ੍ । ਅਨਸ਼੍ਰਵੋ ਅਨਮੀਵਾਃ ਸੁਰਤ੍ਨਾ ਆ ਰੋਹਨ੍ਤੁ ਜਨਯੋ ਯੋਨਿਮਗ੍ਰੇ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਚੰਗੀਆਂ ਘਰਵਾਲੀਆਂ, ਅੰਜਨ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਛੂਹਣ। ਇਹ ਰੋਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਨਮ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ।
ਸਂ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂ ਯਮੇਨੇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇਨ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ । ਹਿਤ੍ਵਾਵਦ੍ਯਂ ਪੁਨਰਸ੍ਤਮੇਹਿ ਸਂ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਤਨ੍ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਚਾਃ
ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਸਾਰਾ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੜ ਆ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠ ਹੋਣ।
ਯੇ ਨਃ ਪਿਤੁਃ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਯ ਆਵਿਵਿਸ਼ੁਰੁਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਾਦਸੁਨੀਤਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਵਥਾਵਸ਼ਂ ਤਨ੍ਵਃ ਕਲ੍ਪਯਾਤਿ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਦਾ-ਪ੍ਰਦਾਦਾ ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ मुताबिक ਬਣਾਏ।
ਸ਼ਂ ਤੇ ਨੀਹਾਰੋ ਭਵਤੁ ਸ਼ਂ ਤੇ ਪ੍ਰੁष੍ਵਾਵ ਸ਼ੀਯਤਾਮ੍ । ਸ਼ੀਤਿਕੇ ਸ਼ੀਤਿਕਾਵਤਿ ਹ੍ਲਾਦਿਕੇ ਹ੍ਲਾਦਿਕਾਵਤਿ । ਮਣ੍ਡੂਕ੍ਯਪ੍ਸੁ ਸ਼ਂ ਭੁਵ ਇਮਂ ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ਮਯ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਧੁੰਦ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਠੰਡੀ ਓਸ ਪਵੇ। ਠੰਡੀ ਵਿਚ, ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਵਿਚ, ਤਰੋਤਾਜ਼ਗੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਮੰਡੂਕ ਦੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ।
{੧੮} ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਨੋ ਅਭਯਂ ਕृਣੋਤੁ ਯਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਜੀਰਦਾਨੁਃ ਸੁਦਾਨੁਃ । ਇਹੇਮੇ ਵੀਰਾ ਬਹਵੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਗੋਮਦਸ਼੍ਵਵਨ੍ ਮਯ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਟਮ੍
ਵਿਵਸਵਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਜਾਣਦਾ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਣਾ ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਭੈ ਕਰੇ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸੂਰਮੇ ਹੋਣ, ਗਾਂ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋਵੇ।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਨੋ ਅਮृਤਤ੍ਵੇ ਦਧਾਤੁ ਪਰੈਤੁ ਮृਤ੍ਯੁਰਮृਤਂ ਨ ਐਤੁ । ਇਮਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਪੁਰੁषਾਨ੍ ਆ ਜਰਿਮ੍ਣੋ ਮੋ ਸ੍ਵੇषਾਮਸਵੋ ਯਮਂ ਗੁਃ
ਵਿਵਸਵਾਨ ਸਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦੇਵੇ। ਮੌਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਮਰਤਾ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਯਮ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਯੋ ਦਧ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਨ ਮਹ੍ਨਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਕਵਿਃ ਪ੍ਰਮਤਿਰ੍ਮਤੀਨਾਮ੍ । ਤਮਰ੍ਚਤ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਤ੍ਰਾ ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ ਸ ਨੋ ਯਮਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਜੀਵਸੇ ਧਾਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਰੱਖਦਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਿਆਣਾ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੋ। ਉਹ ਯਮ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਵੇ।
ਆ ਰੋਹਤ ਦਿਵਮੁਤ੍ਤਮਾਮृषਯੋ ਮਾ ਬਿਭੀਤਨ । ਸੋਮਪਾਃ ਸੋਮਪਾਯਿਨ ਇਦਂ ਵਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਹਵਿਰਗਨ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੰਤੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਡਰੋ ਨਾ। ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਕੇਤੁਨਾ ਬृਹਤਾ ਭਾਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਾ ਰੋਦਸੀ ਵृषਭੋ ਰੋਰਵੀਤਿ । ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਤਾਦੁਪਮਾਮੁਦਾਨਡਪਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਮਹਿषੋ ਵਵਰ੍ਧ
ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਸੂਚਕ ਵਜੋਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਛਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕੋਨੇ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਉੱਠਦਾ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਮਹਿਲਾ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਨਾਕੇ ਸੁਪਰ੍ਣਮੁਪ ਯਤ੍ਪਤਨ੍ਤਂ ਹ੍ਰ੍ਦਾ ਵੇਨਨ੍ਤੋ ਅਭ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ਤ ਤ੍ਵਾ । ਹਿਰਣ੍ਯਪਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੂਤਂ ਯਮਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਸ਼ਕੁਨਂ ਭੁਰਨ੍ਯੁਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ, ਜਦ ਸੁੰਦਰ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਉਡਦਾ, ਦਿਲੋਂ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖ ਵਾਲਾ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਦੂਤ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਪੰਛੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਂ ਨ ਆ ਭਰ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੁਰੁਹੂਤ ਯਾਮਨਿ ਜੀਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰਸ਼ੀਮਹਿ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਬਹੁਤ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਸਿਖਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਅਪੂਪਾਪਿਹਿਤਾਨ੍ ਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ ਯਾਂਸ੍ਤੇ ਦੇਵਾ ਅਧਾਰਯਨ੍ । ਤੇ ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਧਾਵਨ੍ਤੋ ਮਧੁਮਨ੍ਤੋ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਃ
ਜੋ ਭੰਡੇ ਪੂਪ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਭੰਡੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਓਵਰ ਹੋਣ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਧਾਨਾ ਅਨੁਕਿਰਾਮਿ ਤਿਲਮਿਸ਼੍ਰਾ ਸ੍ਵਧਾਵਤੀਃ । ਤਾਸ੍ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਵਿਭ੍ਵੀਃ ਪ੍ਰਭ੍ਵੀਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਯਮੋ ਰਾਜਾਨੁ ਮਨ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੋ ਅਨਾਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਛਿੜਕਦਾ, ਤਿਲ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਵਾਧੂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ। ਯਮ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।
ਪੁਨਰ੍ਦੇਹਿ ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਯ ਏष ਨਿਹਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਿ । ਯਥਾ ਯਮਸ੍ਯ ਸਾਦਨ ਆਸਾਤੌ ਵਿਦਥਾ ਵਦਨ੍
ਹੇ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਬੈਠੇ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰੇ।
ਆ ਰਭਸ੍ਵ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵਦ੍ਧਰੋ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਸ਼ਰੀਰਮਸ੍ਯ ਸਂ ਦਹਾਥੈਨਂ ਦੇਹਿ ਸੁਕृਤਾਮੁ ਲੋਕੇ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਪਕੜ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਤੇਜ਼ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜ ਦੇ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ।
ਯੇ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਰਾਗਤਾ ਅਪਰੇ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਕੁਲ੍ਯੈਤੁ ਸ਼ਤਧਾਰਾ ਵ੍ਯੁਨ੍ਦਤੀ
ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਜੋ ਅਜੇ ਆਉਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹੇ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਓਵਰ ਹੋਵੇ।
ਏਤਦਾ ਰੋਹ ਵਯ ਉਨ੍ਮृਜਾਨਃ ਸ੍ਵਾ ਇਹ ਬृਹਦੁ ਦੀਦਯਨ੍ਤੇ । ਅਭਿ ਪ੍ਰੇਹਿ ਮਧ੍ਯਤੋ ਮਾਪ ਹਾਸ੍ਥਾਃ ਪਿਤॄਨਾਂ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯੋ ਅਤ੍ਰ
ਇਹ ਹਵਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ। ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਜਾ, ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾ ਸੀ।
ਆ ਰੋਹਤ ਜਨਿਤ੍ਰੀਂ ਜਾਤਵੇਦਸਃ ਪਿਤृਯਾਨੈਃ ਸਂ ਵ ਆ ਰੋਹਯਾਮਿ । ਅਵਾਡ੍ਢਵ੍ਯੇषਿਤੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਈਜਾਨਂ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੁਕृਤਾਂ ਧਤ੍ਤ ਲੋਕੇ
ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਚੜ੍ਹ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਹਵਨ ਦੇ ਦੂਤ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ।
ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਮृਤਵਃ ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤਿ ਹਵਿਃ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਂ ਸ੍ਰੁਚੋ ਯਜ੍ਞਾਯੁਧਾਨਿ । ਤੇਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਪਥਿਭਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨੈਰ੍ਯੈਰੀਜਾਨਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਯਜਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰ ਹੋਏ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਪੂੜਾ, ਚਮਚੇ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੁਗਰਤ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ऋਤਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਮਨੁ ਪਸ਼੍ਯ ਸਾਧ੍ਵਙ੍ਗਿਰਸਃ ਸੁਕृਤੋ ਯੇਨ ਯਨ੍ਤਿ । ਤੇਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਪਥਿਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾ ਮਧੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਤृਤੀਯੇ ਨਾਕੇ ਅਧਿ ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਸ੍ਵ
ਅੰਗਿਰਸ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਜਿਸ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਗਰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਆਦਿਤਿਆ ਮਿੱਠਾ ਸੁਆਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਤੀਜੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੋ ਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਓ।
ਤ੍ਰਯਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਉਪਰਸ੍ਯ ਮਾਯੂ ਨਾਕਸ੍ਯ ਪृष੍ਠੇ ਅਧਿ ਵਿष੍ਟਪਿ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾ ਲੋਕਾ ਅਮृਤੇਨ ਵਿष੍ਠਾ ਇषਮੂਰ੍ਜਂ ਯਜਮਾਨਾਯ ਦੁਹ੍ਰਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਸੋਹਣੇ ਪੰਛੀ, ਉਪਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੁਗਰਤ ਲੋਕ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸਂ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਦ੍ਯਃ ਸਂ ਵਾਤਾਃ ਸਂ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ । ਯਜ੍ਞਮਿਮਂ ਵਰ੍ਧਯਤਾ ਗਿਰਃ ਸਂਸ੍ਰਾਵ੍ਯੇਣ ਹਵਿषਾ ਜੁਹੋਮਿ
ਨਦੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਵਹਣ, ਹਵਾਵਾਂ ਇਕ ਹੋ ਜਾਣ, ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਵਧਾਓ; ਵਹਿੰਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਮਂ ਹੋਮਾ ਯਜ੍ਞਮਵਤੇਮਂ ਸਂਸ੍ਰਾਵਣਾ ਉਤ ਯਜ੍ਞਮਿਮਂ ਵਰ੍ਧਯਤਾ ਗਿਰਃ ਸਂਸ੍ਰਾਵ੍ਯੇਣ ਹਵਿषਾ ਜੁਹੋਮਿ
ਅਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਹਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਵਧਾਓ; ਵਹਿੰਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਰੂਪਂਰੂਪਂ ਵਯੋਵਯਃ ਸਂਰਭ੍ਯੈਨਂ ਪਰਿ ष੍ਵਜੇ । ਯਜ੍ਞਮਿਮਂ ਚਤਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਰਾਵ੍ਯੇਣ ਹਵਿषਾ ਜੁਹੋਮਿ
ਹਰ ਰੂਪ, ਹਰ ਉਮਰ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਓ। ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਵਧਾਏ; ਵਹਿੰਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।