{੧੫} ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਿ ਪੁਰਾ ਸਮ੍ਵृਤਃ ਸ੍ਵਧਾਯਾਮਾ ਦਧਾਮਿ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਿ ਪੁਰਾ ਸਂਵृਤਃ ਸ੍ਵਧਾਯਾਮਾ ਦਧਾਮਿ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਿ ਪੁਰਾ ਸਮ੍ਵृਤਃ ਸ੍ਵਧਾਯਾਮਾ ਦਧਾਮਿ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਾਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਿ ਪੁਰਾ ਸਂਵृਤਃ ਸ੍ਵਧਾਯਾਮਾ ਦਧਾਮਿ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਸਥਿਰ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਿ ਪੁਰਾ ਸਮ੍ਵृਤਃ ਸ੍ਵਧਾਯਾਮਾ ਦਧਾਮਿ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਉਪਰ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਤਾਸਿ ਧਰੁਨੋऽਸਿ ਵਂਸਗੋऽਸਿ
ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਨਿਵ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੈਂ।
ਉਦਪੂਰਸਿ ਮਧੁਪੂਰਸਿ ਵਾਤਪੂਰਸਿ
ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਿੱਠਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਇਤਸ਼੍ਚ ਮਾਮੁਤਸ਼੍ਚਾਵਤਾਂ ਯਮੇ ਇਵ ਯਤਮਾਨੇ ਯਦੈਤਮ੍ । ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਭਰਨ੍ ਮਾਨੁषਾ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਆ ਸੀਦਤਾਂ ਸ੍ਵਮੁ ਲੋਕਂ ਵਿਦਾਨੇ
ਇੱਥੋਂ ਤੇ ਉੱਥੋਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਯਮ, ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠੋ, ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ।
ਸ੍ਵਾਸਸ੍ਥੇ ਭਵਤਮਿਨ੍ਦਵੇ ਨੋ ਯੁਜੇ ਵਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਨਮੋਭਿਃ । ਵਿ ਸ਼੍ਲੋਕ ਏਤਿ ਪਥ੍ਯੇਵ ਸੂਰਿਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਾਸ ਏਤਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ। ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਭਜਨ ਕਵੀ ਵਾਂਗ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਜੀਵ ਇਹ ਸੁਣਨ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਦਾਨਿ ਰੁਪੋ ਅਨ੍ਵਰੋਹਚ੍ਚਤੁष੍ਪਦੀਮਨ੍ਵੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤੇਨ । ਅਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿ ਮਿਮੀਤੇ ਅਰ੍ਕਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਾਵਭਿ ਸਂ ਪੁਨਾਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ, ਫਿਰ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਅਟੱਲ ਨਾਲ ਉਹ ਭਜਨ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
{੧੬} ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਕਮਵृਣੀਤ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਕਿਮਮृਤਂ ਨਾਵृਣੀਤ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਮਤਨੁਤ ऋषਿਃ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਯਮਸ੍ਤਨ੍ਵਮਾ ਰਿਰੇਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ ਚੁਣੀ, ਪਰ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣੀ? ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਅਤੇ ਯਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨ ਈਡਿਤੋ ਜਾਤਵੇਦੋऽਵਾਡ੍ਢਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਰਭੀਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ । ਪ੍ਰਾਦਾਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਤੇ ਅਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਅਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਪ੍ਰਯਤਾ ਹਵੀਂषਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਭੇਟਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਾਈਆਂ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ। ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਆਸੀਨਾਸੋ ਅਰੁਣੀਨਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਰਯਿਂ ਧਤ੍ਤ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ । ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਸ੍ਵਃ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤ ਤ ਇਹੋਰ੍ਜਂ ਦਧਾਤ
ਸਵੇਰ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਮਾਨਵ ਨੇ ਭਗਤ ਲਈ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਪਿਤਰੋ, ਉਹ ਧਨ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੋ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤਾਕਤ ਵੀ ਦੋ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਃ ਪਿਤਰ ਏਹ ਗਚ੍ਛਤ ਸਦਃਸਦਃ ਸਦਤ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਯਃ । ਅਤ੍ਤੋ ਹਵੀਂषਿ ਪ੍ਰਯਤਾਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਰਯਿਂ ਚ ਨਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਦਧਾਤ
ਅਗਨਿ-ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰੋ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਆਪਣੇ ਸਹੀ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬੈਠੋ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਵਾਲੇ। ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵੀਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੋ।
ਉਪਹੂਤਾ ਨਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸੋ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯੇषੁ ਨਿਧਿषੁ ਪ੍ਰਿਯੇषੁ । ਤ ਆ ਗਮਨ੍ਤੁ ਤ ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਵਧਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਤੇऽਵਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍
ਸੋਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪਿਤਰੋ, ਸਾਡੀ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਥਾਂ 'ਤੇ—ਉਹ ਆਉਣ, ਇੱਥੇ ਸੁਣਨ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਬੋਲਣ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਯੇ ਨਃ ਪਿਤੁਃ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਅਨੂਜਹਿਰੇ ਸੋਮਪੀਥਂ ਵਸਿष੍ਠਾਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਯਮਃ ਸਮ੍ਰਰਾਣੋ ਹਵੀਂष੍ਯੁਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਉਸ਼ਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮਮਤ੍ਤੁ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਦਾਦਾ ਹਨ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਆਏ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ—ਯਮ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭੇਟਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਏ।
ਯੇ ਤਾਤृषੁਰ੍ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਜੇਹਮਾਨਾ ਹੋਤ੍ਰਾਵਿਦਃ ਸ੍ਤੋਮਤष੍ਟਾਸੋ ਅਰ੍ਕੈਃ । ਆਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਦੇਵਵਨ੍ਦੈਃ ਸਤ੍ਯੈਃ ਕਵਿਭਿਰ੍ऋषਿਭਿਰ੍ਘਰ੍ਮਸਦ੍ਭਿਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਭਜਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਹੀ, ਸੱਚੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਗਰਮ ਭੇਟ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਆਓ।
ਯੇ ਸਤ੍ਯਾਸੋ ਹਵਿਰਦੋ ਹਵਿष੍ਪਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਃ ਸਰਥਂ ਤੁਰੇਣ । ਆਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰੇਭਿਰਰ੍ਵਾਙ੍ਪਰੈਃ ਪੂਰ੍ਵੈਰ੍ऋषਿਭਿਰ੍ਘਰ੍ਮਸਦ੍ਭਿਃ
ਜੋ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਭੇਟਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਹੇ ਅਗਨਿ, ਚੰਗਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਗਰਮ ਭੇਟ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਆਓ।
ਉਪ ਸਰ੍ਪ ਮਾਤਰਂ ਭੂਮਿਮੇਤਾਮੁਰੁਵ੍ਯਚਸਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸੁਸ਼ੇਵਾਮ੍ । ਊਰ੍ਣਮ੍ਰਦਾਃ ਪृਥਿਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤ ਏषਾ ਤ੍ਵਾ ਪਾਤੁ ਪ੍ਰਪਥੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍
ਇਸ ਮਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਓ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਦੂਰ-ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ, ਮਿਹਰਬਾਨ; ਧਰਤੀ, ਉਨ ਵਾਲੀ, ਦੱਖਣੀ ਭਾਗ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੇ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਉਚ੍ਛ੍ਵਞ੍ਚਸ੍ਵ ਪृਥਿਵਿ ਮਾ ਨਿ ਬਾਧਥਾਃ ਸੂਪਾਯਨਾਸ੍ਮੈ ਭਵ ਸੂਪਸਰ੍ਪਣਾ । ਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਸਿਚਾਭ੍ਯੇਨਂ ਭੂਮ ਊਰ੍ਣੁਹਿ
ਉੱਠ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਦਬਾਓ ਨਾ; ਉਸ ਲਈ ਆਸਾਨ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਅਤੇ ਆਸਾਨ ਲੰਘਣ ਯੋਗ ਬਣੋ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਢੱਕ।
{੧੭} ਉਚ੍ਛ੍ਵਞ੍ਚਮਾਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਸੁ ਤਿष੍ਠਤੁ ਸਹਸ੍ਰਂ ਮਿਤ ਉਪ ਹਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਤੇ ਗृਹਾਸੋ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਃ ਸ੍ਯੋਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾਸ੍ਮੈ ਸ਼ਰਣਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰ
ਉੱਠਦੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੀ ਰਹੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਉਸ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ; ਤੇਰੇ ਘਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਠਿਕਾਣੇ ਉਸ ਲਈ ਹੋਣ।
ਉਤ੍ਤੇ ਸ੍ਤਭ੍ਨਾਮਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਰੀਮਂ ਲੋਗਂ ਨਿਦਧਨ੍ ਮੋ ਅਹਂ ਰਿषਮ੍ । ਏਤਾਂ ਸ੍ਥੂਣਾਂ ਪਿਤਰੋ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯਮਃ ਸਾਦਨਾ ਤੇ ਕृਣੋਤੁ
ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਟਿਕਾਈ, ਇਹ ਹੱਦ ਰੱਖੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂ। ਪਿਤਰ ਇਹ ਥੰਮ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ; ਯਮ ਉੱਥੇ ਤੇਰਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਏ।
ਇਮਮਗ੍ਨੇ ਚਮਸਂ ਮਾ ਵਿ ਜਿਹ੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਸੋਮ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਅਯਂ ਯਸ਼੍ਚਮਸੋ ਦੇਵਪਾਨਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਹ ਕਮਚਾ ਨਾ ਚਾਟ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੋਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਮਚਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਅਥਰ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਂ ਚਮਸਂ ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਬਿਭਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਤੇ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਣੋਤਿ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦਾਨੀਮ੍
ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਭਰਿਆ ਕਮਚਾ ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਲਈ ਲਿਆ। ਇਸ ਵਿਚ ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਸੋਮ, ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨ ਆਤੁਤੋਦ ਪਿਪੀਲਃ ਸਰ੍ਪ ਉਤ ਵਾ ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਗਦਂ ਕृਣੋਤੁ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਮਾਵਿਵੇਸ਼
ਜੋ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਚੀਟੀ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੈਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ, ਅਗਨਿ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਜ਼ਹਰ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਵੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਯਸ੍ਵਤੀਰੋषਧਯਃ ਪਯਸ੍ਵਨ੍ ਮਾਮਕਂ ਪਯਃ । ਅਪਾਂ ਪਯਸੋ ਯਤ੍ਪਯਸ੍ਤੇਨ ਮਾ ਸਹ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤੁ
ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਦੁੱਧ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਦੁੱਧ—ਉਹ ਦੁੱਧ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਇਮਾ ਨਾਰੀਰਵਿਧਵਾਃ ਸੁਪਤ੍ਨੀਰਾਞ੍ਜਨੇਨ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਸਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਾਮ੍ । ਅਨਸ਼੍ਰਵੋ ਅਨਮੀਵਾਃ ਸੁਰਤ੍ਨਾ ਆ ਰੋਹਨ੍ਤੁ ਜਨਯੋ ਯੋਨਿਮਗ੍ਰੇ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਚੰਗੀਆਂ ਘਰਵਾਲੀਆਂ, ਅੰਜਨ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਛੂਹਣ। ਇਹ ਰੋਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਨਮ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ।
ਸਂ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂ ਯਮੇਨੇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇਨ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ । ਹਿਤ੍ਵਾਵਦ੍ਯਂ ਪੁਨਰਸ੍ਤਮੇਹਿ ਸਂ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਤਨ੍ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਚਾਃ
ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਸਾਰਾ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੜ ਆ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠ ਹੋਣ।
ਯੇ ਨਃ ਪਿਤੁਃ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਯ ਆਵਿਵਿਸ਼ੁਰੁਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਾਦਸੁਨੀਤਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਵਥਾਵਸ਼ਂ ਤਨ੍ਵਃ ਕਲ੍ਪਯਾਤਿ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਦਾ-ਪ੍ਰਦਾਦਾ ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ मुताबिक ਬਣਾਏ।
ਸ਼ਂ ਤੇ ਨੀਹਾਰੋ ਭਵਤੁ ਸ਼ਂ ਤੇ ਪ੍ਰੁष੍ਵਾਵ ਸ਼ੀਯਤਾਮ੍ । ਸ਼ੀਤਿਕੇ ਸ਼ੀਤਿਕਾਵਤਿ ਹ੍ਲਾਦਿਕੇ ਹ੍ਲਾਦਿਕਾਵਤਿ । ਮਣ੍ਡੂਕ੍ਯਪ੍ਸੁ ਸ਼ਂ ਭੁਵ ਇਮਂ ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ਮਯ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਧੁੰਦ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਠੰਡੀ ਓਸ ਪਵੇ। ਠੰਡੀ ਵਿਚ, ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਵਿਚ, ਤਰੋਤਾਜ਼ਗੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਮੰਡੂਕ ਦੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ।