ਇਯਂ ਨਾਰੀ ਪਤਿਲੋਕਂ ਵृਣਾਨਾ ਨਿ ਪਦ੍ਯਤ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਮਨੁਪਾਲਯਨ੍ਤੀ ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਚੇਹ ਧੇਹਿ
ਇਹ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੋਈ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ। ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਪਾਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਰੱਖ।
ਉਦੀਰ੍ष੍ਵ ਨਾਰ੍ਯਭਿ ਜੀਵਲੋਕਂ ਗਤਾਸੁਮੇਤਮੁਪ ਸ਼ੇष ਏਹਿ । ਹਸ੍ਤਗ੍ਰਾਭਸ੍ਯ ਦਧਿषੋਸ੍ਤਵੇਦਂ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਜਨਿਤ੍ਵਮਭਿ ਸਂ ਬਭੂਥ
ਉਠ, ਔਰਤ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਆ, ਇਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਸ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਗਈ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈਂ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਯੁਵਤਿਂ ਨੀਯਮਾਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਮृਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਣੀਯਮਾਨਾਮ੍ । ਅਨ੍ਧੇਨ ਯਤ੍ਤਮਸਾ ਪ੍ਰਾਵृਤਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਾਕ੍ਤੋ ਅਪਾਚੀਮਨਯਂ ਤਦੇਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਜੀਵਤ ਸੀ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।
ਪ੍ਰਜਾਨਤ੍ਯਘ੍ਨ੍ਯੇ ਜੀਵਲੋਕਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਨ੍ਥਾਮਨੁਸਂਚਰਨ੍ਤੀ । ਅਯਂ ਤੇ ਗੋਪਤਿਸ੍ਤਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੋਕਮਧਿ ਰੋਹਯੈਨਮ੍
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹੇ ਤੇ ਤੁਰਦੀ ਹੈਂ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ।
ਉਪ ਦ੍ਯਾਮੁਪ ਵੇਤਸਮਵਤ੍ਤਰੋ ਨਦੀਨਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਪਿਤ੍ਤਮਪਾਮਸਿ
ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵੱਲ ਉੱਠ, ਨਦੀਆਂ ਵੱਲ ਉਤਰ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਿੱਤ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਂ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਮਦਹਸ੍ਤਮੁ ਨਿਰ੍ਵਾਪਯ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਯਾਮ੍ਬੂਰਤ੍ਰ ਰੋਹਤੁ ਸ਼ਾਣ੍ਡਦੂਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਲ੍ਕਸ਼ਾ
ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਮਾਨ ਤੌਰ ਤੇ ਭਸਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਠੰਢਾ ਕਰ; ਉਹ ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਕੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਠੇ।
ਇਦਂ ਤ ਏਕਂ ਪੁਰ ਊ ਤ ਏਕਂ ਤृਤੀਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ਵ । ਸਂਵੇਸ਼ਨੇ ਤਨ੍ਵਾ ਚਾਰੁਰੇਧਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮੇ ਸਧਸ੍ਥੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ; ਤੀਜੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਦਾਖਲ ਹੋ; ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਪ੍ਰੇਹਿ ਪ੍ਰ ਦ੍ਰਵੌਕਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਸਲਿਲੇ ਸਧਸ੍ਥੇ । ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨਃ ਸਂ ਸੋਮੇਨ ਮਦਸ੍ਵ ਸਂ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ
ਉੱਠ, ਚੱਲ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ; ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਚ੍ਯਵਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਭਰਸ੍ਵ ਮਾ ਤੇ ਗਾਤ੍ਰਾ ਵਿ ਹਾਯਿ ਮੋ ਸ਼ਰੀਰਮ੍ । ਮਨੋ ਨਿਵਿष੍ਟਮਨੁਸਂਵਿਸ਼ਸ੍ਵ ਯਤ੍ਰ ਭੂਮੇਰ੍ਜੁषਸੇ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ
ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਝਾੜ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਣ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਨਾ ਵਿਖਰ ਜਾਵੇ; ਆਪਣੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਜਾ।
ਵਰ੍ਚਸਾ ਮਾਂ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸੋ ਅਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾ ਮਧੁਨਾ ਘृਤੇਨ । ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਮਾ ਪ੍ਰਤਰਂ ਤਾਰਯਨ੍ਤੋ ਜਰਸੇ ਮਾ ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ
ਸੋਮਾ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਲਗਾਓ, ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘੀ ਲਗਾਓ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੁੱਢੇਪਾ, ਬਿਨਾ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।
{੧੩} ਵਰ੍ਚਸਾ ਮਾਂ ਸਮਨਕ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਮੇਧਾਂ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ੍ਯਨਕ੍ਤ੍ਵਾਸਨ੍ । ਰਯਿਂ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਨਿ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਯੋਨਾ ਮਾਪਃ ਪਵਨੈਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ
ਅਗਨਿ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੁੱਧੀ ਦੇਵੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਨ ਦੇਣ, ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਵਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪਰਿ ਮਾਮਧਾਤਾਮਾਦਿਤ੍ਯਾ ਮਾ ਸ੍ਵਰਵੋ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ । ਵਰ੍ਚੋ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ੍ਯਨਕ੍ਤੁ ਹਸ੍ਤਯੋਰ੍ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਮਾ ਸਵਿਤਾ ਕृਣੋਤੁ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਆਦਿਤਿਆ ਮੇਰੀ ਵਧੀਕ ਸ਼ੋਭਾ ਕਰਣ; ਇੰਦਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਸਵਿਤਾ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਬੁੱਢੇਪਾ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯੋ ਮਮਾਰ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰੇਯਾਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ਲੋਕਮੇਤਮ੍ । ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਸਂਗਮਨਂ ਜਨਾਨਾਂ ਯਮਂ ਰਾਜਾਨਂ ਹਵਿषਾ ਸਪਰ੍ਯਤ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਸਭਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ, ਯਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਉਸਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੋ।
ਪਰਾ ਯਾਤ ਪਿਤਰ ਆ ਚ ਯਾਤਾਯਂ ਵੋ ਯਜ੍ਞੋ ਮਧੁਨਾ ਸਮਕ੍ਤਃ । ਦਤ੍ਤੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਿਣੇਹ ਭਦ੍ਰਂ ਰਯਿਂ ਚ ਨਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਦਧਾਤ
ਪਿਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਜਾਓ ਤੇ ਮੁੜ ਆਓ; ਇਹ ਯਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨ ਦਿਓ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਵੱਲੀ ਵਧੀਆ繁ਸਤੀ ਦੇਵੋ।
ਕਣ੍ਵਃ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਾਨ੍ ਪੁਰੁਮੀਢੋ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਵਾਸ਼੍ਵਃ ਸੋਭਰ੍ਯਰ੍ਚਨਾਨਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਯਂ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰਤ੍ਰਿਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵਾਮਦੇਵਃ
ਕਣਵਾ, ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ, ਪੁਰੁਮੀਧਾ, ਅਗਸਤ, ਸ਼ਿਆਵਾਸ਼ਵ, ਸੋਭਰੀ, ਅਰਚਨਾਨਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜਮਦਗ੍ਨੇ ਵਸਿष੍ਠ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਗੋਤਮ ਵਾਮਦੇਵ । ਸ਼ਰ੍ਦਿਰ੍ਨੋ ਅਤ੍ਰਿਰਗ੍ਰਭੀਨ੍ ਨਮੋਭਿਃ ਸੁਸਂਸ਼ਾਸਃ ਪਿਤਰੋ ਮृਡਤਾ ਨਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੋਤਮ, ਵਾਮਦੇਵ, ਅਤ੍ਰਿ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਚੰਗਾ ਜੱਸ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ।
ਕਸ੍ਯੇ ਮृਜਾਨਾ ਅਤਿ ਯਨ੍ਤਿ ਰਿਪ੍ਰਮਾਯੁਰ੍ਦਧਾਨਾਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਨਵੀਯਃ । ਆਪ੍ਯਾਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਧਨੇਨਾਧ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਰਭਯੋ ਗृਹੇषੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਈਏ।
ਅਞ੍ਜਤੇ ਵ੍ਯਞ੍ਜਤੇ ਸਮਞ੍ਜਤੇ ਕ੍ਰਤੁਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਮਧੁਨਾਭ੍ਯਞ੍ਜਤੇ । ਸਿਨ੍ਧੋਰੁਚ੍ਛ੍ਵਾਸੇ ਪਤਯਨ੍ਤਮੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਵਾਃ ਪਸ਼ੁਮਾਸੁ ਗृਹ੍ਨਤੇ
ਉਹ ਲਗਾਉਂਦੇ, ਸਜਾਉਂਦੇ, ਮਿਲਾਉਂਦੇ, ਇਰਾਦਾ ਜਗਾਉਂਦੇ, ਮਿੱਠਾ ਨਾਲ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤੇ ਉੱਡਦੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਵੋ ਮੁਦ੍ਰਂ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਂ ਚ ਤੇਨੋ ਸਚਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸੋ ਹਿ ਭੂਤ । ਤੇ ਅਰ੍ਵਾਣਃ ਕਵਯ ਆ ਸ਼ृਣੋਤ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰਾ ਵਿਦਥੇ ਹੁਯਮਾਨਾਃ
ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਮਾ-ਭੋਗ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਜੱਸ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਸੁਣੋ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਯੇ ਅਤ੍ਰਯੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨਵਗ੍ਵਾ ਇष੍ਟਾਵਨ੍ਤੋ ਰਾਤਿषਾਚੋ ਦਧਾਨਾਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਨ੍ਤਃ ਸੁਕृਤੋ ਯ ਉ ਸ੍ਥਾਸਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਾਦਯਧ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਅਤ੍ਰਿ, ਅੰਗਿਰਸ, ਨਵਗਵ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭੋਗ ਵਾਲੇ, ਨੇਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
{੧੪} ਅਧਾ ਯਥਾ ਨਃ ਪਿਤਰਃ ਪਰਾਸਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਸੋ ਅਗ੍ਨ ऋਤਮਾਸ਼ਸ਼ਾਨਾਃ । ਸ਼ੁਚੀਦਯਨ੍ ਦੀਧ੍ਯਤ ਉਕ੍ਥਸ਼ਸਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤੋ ਅਰੁਣੀਰਪ ਵ੍ਰਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਚਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕਦੇ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਸਨ—
ਸੁਕਰ੍ਮਾਨਃ ਸੁਰੁਚੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਅਯੋ ਨ ਦੇਵਾ ਜਨਿਮਾ ਧਮਨ੍ਤਃ । ਸ਼ੁਚਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਾਵृਧਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਰ੍ਵੀਂ ਗਵ੍ਯਾਂ ਪਰਿषਦਂ ਨੋ ਅਕ੍ਰਨ੍
ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੌੜੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੰਗਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਯੂਥੇਵ ਕ੍ਸ਼ੁਮਤਿ ਪਸ਼੍ਵੋ ਅਖ੍ਯਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾਨ੍ਤ੍ਯੁਗ੍ਰਃ । ਮਰ੍ਤਾਸਸ਼੍ਚਿਦੁਰ੍ਵਸ਼ੀਰਕृਪ੍ਰਨ੍ ਵृਧੇ ਚਿਦਰ੍ਯ ਉਪਰਸ੍ਯਾਯੋਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ; ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਧਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚੇ, ਉਤਮ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਅਕਰ੍ਮ ਤੇ ਸ੍ਵਪਸੋ ਅਭੂਮ ऋਤਮਵਸ੍ਰਨ੍ਨ੍ ਉषਸੋ ਵਿਭਾਤੀਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਯਦਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਨਿਰਭਰ, ਅਸੀਂ ਸਚਾਈ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾ ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪਾਤੁ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਬਚਾਏ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧਾਤਾ ਮਾ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪਾਤੁ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਧਾਤ੍ਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਬਚਾਏ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਮਾਦਿਤ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪਾਤੁ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਅਦਿਤੀ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਬਚਾਏ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮੋ ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਰੁਦੀਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪਾਤੁ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਸੋਮ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਬਚਾਏ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਤਾ ਹ ਤ੍ਵਾ ਧਰੁਣੋ ਧਾਰਯਾਤਾ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਭਾਨੁਂ ਸਵਿਤਾ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਥਾਂ ਰੱਖੇ; ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਿ ਪੁਰਾ ਸਮ੍ਵृਤਃ ਸ੍ਵਧਾਯਾਮਾ ਦਧਾਮਿ ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ । ਲੋਕਕृਤਃ ਪਥਿਕृਤੋ ਯਜਾਮਹੇ ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੁਤਭਾਗਾ ਇਹ ਸ੍ਥ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਪਰ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।