{੧੧} ਇਦਮਿਦ੍ਵਾ ਉ ਨਾਪਰਂ ਜਰਸ੍ਯਨ੍ਯਦਿਤੋऽਪਰਮ੍ । ਜਾਯਾ ਪਤਿਮਿਵ ਵਾਸਸਾਭ੍ਯੇਨਂ ਭੂਮ ਊਰ੍ਣੁਹਿ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੇ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵੋਰ੍ਣੋਮਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਮਾਤੁਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭਦ੍ਰਯਾ । ਜੀਵੇषੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤਨ੍ ਮਯਿ ਸ੍ਵਧਾ ਪਿਤृषੁ ਸਾ ਤ੍ਵਯਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦਾ ਹਾਂ। ਜੀਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਪਥਿਕृਤਾ ਸ੍ਯੋਨਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਂ ਦਧਥੁਰ੍ਵਿ ਲੋਕਮ੍ । ਉਪ ਪ੍ਰੇष੍ਯਨ੍ਤਂ ਪੂषਣਂ ਯੋ ਵਹਾਤ੍ਯਞ੍ਜੋਯਾਨੈਃ ਪਥਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਮ੍
ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮ, ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਥਾਂ ਰੱਖੀ। ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਭੇਜੋ, ਜੋ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ।
ਪੂषਾ ਤ੍ਵੇਤਸ਼੍ਚ੍ਯਾਵਯਤੁ ਪ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਅਨष੍ਟਪਸ਼ੁਰ੍ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ । ਸ ਤ੍ਵੈਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿ ਦਦਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਃ
ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਗੁੰਮ ਹੁੰਦੀ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਚੰਗਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਾ ਤ੍ਵਾ ਪਾਤੁ ਪ੍ਰਪਥੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍। ਯਤ੍ਰਾਸਤੇ ਸੁਕृਤੋ ਯਤ੍ਰ ਤ ਈਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਦਧਾਤੁ
ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਪੂਸ਼ਣ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿੱਥੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਏ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ।
ਇਮੌ ਯੁਨਜ੍ਮਿ ਤੇ ਵਹ੍ਨੀ ਅਸੁਨੀਤਾਯ ਵੋਢਵੇ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯਮਸ੍ਯ ਸਾਦਨਂ ਸਮਿਤਿਸ਼੍ਚਾਵ ਗਚ੍ਛਤਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਦੋ ਅੱਗਾਂ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਯਮ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਏਤਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨ੍ਵਾਗਨ੍ਨ੍ ਅਪੈਤਦੂਹ ਯਦਿਹਾਬਿਭਃ ਪੁਰਾ । ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਮਨੁਸਂਕ੍ਰਾਮ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਦਤ੍ਤਂ ਬਹੁਧਾ ਵਿਬਨ੍ਧੁषੁ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਕਪੜਾ ਹੈ, ਇਹ ਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੂੰ ਇਸ਼ਟ ਤੇ ਪੂਰਨ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੱਲ ਵਧ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਕਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਵਰ੍ਮ ਪਰਿ ਗੋਭਿਰ੍ਵ੍ਯਯਸ੍ਵ ਸਂ ਪ੍ਰੋਰ੍ਣੁष੍ਵ ਮੇਦਸਾ ਪੀਵਸਾ ਚ । ਨੇਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਣੁਰ੍ਹਰਸਾ ਜਰ੍ਹृषਾਣੋ ਦਧृਗ੍ਵਿਧਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਪਰੀਙ੍ਖਯਾਤੈ
ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਵਚ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਪਾ ਲੈ। ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਚਰਬੀ ਤੇ ਮੈਦ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈ। ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਦਣ੍ਡਂ ਹਸ੍ਤਾਦਾਦਦਾਨੋ ਗਤਾਸੋਃ ਸਹ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ਬਲੇਨ । ਅਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਵਮਿਹ ਵਯਂ ਸੁਵੀਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਮृਧੋ ਅਭਿਮਾਤੀਰ੍ਜਯੇਮ
ਹੱਥ ਤੋਂ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੁਣਨ, ਚਮਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ—ਇੱਥੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਰਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।
ਧਨੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਦਾਦਦਾਨੋ ਮृਤਸ੍ਯ ਸਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ਬਲੇਨ । ਸਮਾਗृਭਾਯ ਵਸੁ ਭੂਰਿ ਪੁष੍ਟਮਰ੍ਵਾਙ੍ਤ੍ਵਮੇਹ੍ਯੁਪ ਜੀਵਲੋਕਮ੍
ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਕਤ, ਚਮਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—ਧਨ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਨੇੜੇ ਆ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆ।
ਇਯਂ ਨਾਰੀ ਪਤਿਲੋਕਂ ਵृਣਾਨਾ ਨਿ ਪਦ੍ਯਤ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਮਨੁਪਾਲਯਨ੍ਤੀ ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਚੇਹ ਧੇਹਿ
ਇਹ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੋਈ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ। ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਪਾਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਰੱਖ।
ਉਦੀਰ੍ष੍ਵ ਨਾਰ੍ਯਭਿ ਜੀਵਲੋਕਂ ਗਤਾਸੁਮੇਤਮੁਪ ਸ਼ੇष ਏਹਿ । ਹਸ੍ਤਗ੍ਰਾਭਸ੍ਯ ਦਧਿषੋਸ੍ਤਵੇਦਂ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਜਨਿਤ੍ਵਮਭਿ ਸਂ ਬਭੂਥ
ਉਠ, ਔਰਤ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਆ, ਇਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਸ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਗਈ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈਂ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਯੁਵਤਿਂ ਨੀਯਮਾਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਮृਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਣੀਯਮਾਨਾਮ੍ । ਅਨ੍ਧੇਨ ਯਤ੍ਤਮਸਾ ਪ੍ਰਾਵृਤਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਾਕ੍ਤੋ ਅਪਾਚੀਮਨਯਂ ਤਦੇਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਜੀਵਤ ਸੀ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।
ਪ੍ਰਜਾਨਤ੍ਯਘ੍ਨ੍ਯੇ ਜੀਵਲੋਕਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਨ੍ਥਾਮਨੁਸਂਚਰਨ੍ਤੀ । ਅਯਂ ਤੇ ਗੋਪਤਿਸ੍ਤਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੋਕਮਧਿ ਰੋਹਯੈਨਮ੍
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹੇ ਤੇ ਤੁਰਦੀ ਹੈਂ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ।
ਉਪ ਦ੍ਯਾਮੁਪ ਵੇਤਸਮਵਤ੍ਤਰੋ ਨਦੀਨਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਪਿਤ੍ਤਮਪਾਮਸਿ
ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵੱਲ ਉੱਠ, ਨਦੀਆਂ ਵੱਲ ਉਤਰ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਿੱਤ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਂ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਮਦਹਸ੍ਤਮੁ ਨਿਰ੍ਵਾਪਯ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਯਾਮ੍ਬੂਰਤ੍ਰ ਰੋਹਤੁ ਸ਼ਾਣ੍ਡਦੂਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਲ੍ਕਸ਼ਾ
ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਮਾਨ ਤੌਰ ਤੇ ਭਸਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਠੰਢਾ ਕਰ; ਉਹ ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਕੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਠੇ।
ਇਦਂ ਤ ਏਕਂ ਪੁਰ ਊ ਤ ਏਕਂ ਤृਤੀਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ਵ । ਸਂਵੇਸ਼ਨੇ ਤਨ੍ਵਾ ਚਾਰੁਰੇਧਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮੇ ਸਧਸ੍ਥੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ; ਤੀਜੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਦਾਖਲ ਹੋ; ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਪ੍ਰੇਹਿ ਪ੍ਰ ਦ੍ਰਵੌਕਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਸਲਿਲੇ ਸਧਸ੍ਥੇ । ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨਃ ਸਂ ਸੋਮੇਨ ਮਦਸ੍ਵ ਸਂ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ
ਉੱਠ, ਚੱਲ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ; ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਚ੍ਯਵਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਭਰਸ੍ਵ ਮਾ ਤੇ ਗਾਤ੍ਰਾ ਵਿ ਹਾਯਿ ਮੋ ਸ਼ਰੀਰਮ੍ । ਮਨੋ ਨਿਵਿष੍ਟਮਨੁਸਂਵਿਸ਼ਸ੍ਵ ਯਤ੍ਰ ਭੂਮੇਰ੍ਜੁषਸੇ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ
ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਝਾੜ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਣ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਨਾ ਵਿਖਰ ਜਾਵੇ; ਆਪਣੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਜਾ।
ਵਰ੍ਚਸਾ ਮਾਂ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸੋ ਅਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾ ਮਧੁਨਾ ਘृਤੇਨ । ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਮਾ ਪ੍ਰਤਰਂ ਤਾਰਯਨ੍ਤੋ ਜਰਸੇ ਮਾ ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ
ਸੋਮਾ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਲਗਾਓ, ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘੀ ਲਗਾਓ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੁੱਢੇਪਾ, ਬਿਨਾ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।
{੧੩} ਵਰ੍ਚਸਾ ਮਾਂ ਸਮਨਕ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਮੇਧਾਂ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ੍ਯਨਕ੍ਤ੍ਵਾਸਨ੍ । ਰਯਿਂ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਨਿ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਯੋਨਾ ਮਾਪਃ ਪਵਨੈਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ
ਅਗਨਿ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੁੱਧੀ ਦੇਵੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਨ ਦੇਣ, ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਵਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪਰਿ ਮਾਮਧਾਤਾਮਾਦਿਤ੍ਯਾ ਮਾ ਸ੍ਵਰਵੋ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ । ਵਰ੍ਚੋ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ੍ਯਨਕ੍ਤੁ ਹਸ੍ਤਯੋਰ੍ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਮਾ ਸਵਿਤਾ ਕृਣੋਤੁ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਆਦਿਤਿਆ ਮੇਰੀ ਵਧੀਕ ਸ਼ੋਭਾ ਕਰਣ; ਇੰਦਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ਸਵਿਤਾ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਬੁੱਢੇਪਾ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯੋ ਮਮਾਰ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰੇਯਾਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ਲੋਕਮੇਤਮ੍ । ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਸਂਗਮਨਂ ਜਨਾਨਾਂ ਯਮਂ ਰਾਜਾਨਂ ਹਵਿषਾ ਸਪਰ੍ਯਤ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਸਭਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ, ਯਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਉਸਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੋ।
ਪਰਾ ਯਾਤ ਪਿਤਰ ਆ ਚ ਯਾਤਾਯਂ ਵੋ ਯਜ੍ਞੋ ਮਧੁਨਾ ਸਮਕ੍ਤਃ । ਦਤ੍ਤੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਿਣੇਹ ਭਦ੍ਰਂ ਰਯਿਂ ਚ ਨਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਦਧਾਤ
ਪਿਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਜਾਓ ਤੇ ਮੁੜ ਆਓ; ਇਹ ਯਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨ ਦਿਓ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਵੱਲੀ ਵਧੀਆ繁ਸਤੀ ਦੇਵੋ।
ਕਣ੍ਵਃ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਾਨ੍ ਪੁਰੁਮੀਢੋ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਵਾਸ਼੍ਵਃ ਸੋਭਰ੍ਯਰ੍ਚਨਾਨਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਯਂ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰਤ੍ਰਿਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵਾਮਦੇਵਃ
ਕਣਵਾ, ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ, ਪੁਰੁਮੀਧਾ, ਅਗਸਤ, ਸ਼ਿਆਵਾਸ਼ਵ, ਸੋਭਰੀ, ਅਰਚਨਾਨਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜਮਦਗ੍ਨੇ ਵਸਿष੍ਠ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਗੋਤਮ ਵਾਮਦੇਵ । ਸ਼ਰ੍ਦਿਰ੍ਨੋ ਅਤ੍ਰਿਰਗ੍ਰਭੀਨ੍ ਨਮੋਭਿਃ ਸੁਸਂਸ਼ਾਸਃ ਪਿਤਰੋ ਮृਡਤਾ ਨਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੋਤਮ, ਵਾਮਦੇਵ, ਅਤ੍ਰਿ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਚੰਗਾ ਜੱਸ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ।
ਕਸ੍ਯੇ ਮृਜਾਨਾ ਅਤਿ ਯਨ੍ਤਿ ਰਿਪ੍ਰਮਾਯੁਰ੍ਦਧਾਨਾਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਨਵੀਯਃ । ਆਪ੍ਯਾਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਧਨੇਨਾਧ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਰਭਯੋ ਗृਹੇषੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਈਏ।
ਅਞ੍ਜਤੇ ਵ੍ਯਞ੍ਜਤੇ ਸਮਞ੍ਜਤੇ ਕ੍ਰਤੁਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਮਧੁਨਾਭ੍ਯਞ੍ਜਤੇ । ਸਿਨ੍ਧੋਰੁਚ੍ਛ੍ਵਾਸੇ ਪਤਯਨ੍ਤਮੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਵਾਃ ਪਸ਼ੁਮਾਸੁ ਗृਹ੍ਨਤੇ
ਉਹ ਲਗਾਉਂਦੇ, ਸਜਾਉਂਦੇ, ਮਿਲਾਉਂਦੇ, ਇਰਾਦਾ ਜਗਾਉਂਦੇ, ਮਿੱਠਾ ਨਾਲ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤੇ ਉੱਡਦੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਵੋ ਮੁਦ੍ਰਂ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਂ ਚ ਤੇਨੋ ਸਚਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸੋ ਹਿ ਭੂਤ । ਤੇ ਅਰ੍ਵਾਣਃ ਕਵਯ ਆ ਸ਼ृਣੋਤ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰਾ ਵਿਦਥੇ ਹੁਯਮਾਨਾਃ
ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਮਾ-ਭੋਗ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਜੱਸ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਸੁਣੋ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਯੇ ਅਤ੍ਰਯੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨਵਗ੍ਵਾ ਇष੍ਟਾਵਨ੍ਤੋ ਰਾਤਿषਾਚੋ ਦਧਾਨਾਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਨ੍ਤਃ ਸੁਕृਤੋ ਯ ਉ ਸ੍ਥਾਸਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਾਦਯਧ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਅਤ੍ਰਿ, ਅੰਗਿਰਸ, ਨਵਗਵ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭੋਗ ਵਾਲੇ, ਨੇਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ।