{੧੦} ਵੀਮਾਂ ਮਾਤ੍ਰਾਂ ਮਿਮੀਮਹੇ ਯਥਾਪਰਂ ਨ ਮਾਸਾਤੈ । ਸ਼ਤੇ ਸ਼ਰਤ੍ਸੁ ਨੋ ਪੁਰਾ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਉਮਰ ਦੀ ਮਾਪ ਲੈਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਨਾ ਘਟੇ; ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਨਿਰਿਮਾਂ ਮਾਤ੍ਰਾਂ ਮਿਮੀਮਹੇ ਯਥਾਪਰਂ ਨ ਮਾਸਾਤੈ । ਸ਼ਤੇ ਸ਼ਰਤ੍ਸੁ ਨੋ ਪੁਰਾ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਉਮਰ ਦੀ ਮਾਪ ਲੈਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਨਾ ਘਟੇ; ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਉਦਿਮਾਂ ਮਾਤ੍ਰਾਂ ਮਿਮੀਮਹੇ ਯਥਾਪਰਂ ਨ ਮਾਸਾਤੈ । ਸ਼ਤੇ ਸ਼ਰਤ੍ਸੁ ਨੋ ਪੁਰਾ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਉਮਰ ਦੀ ਮਾਪ ਲੈਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਨਾ ਘਟੇ; ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਸਮਿਮਾਂ ਮਾਤ੍ਰਾਂ ਮਿਮੀਮਹੇ ਯਥਾਪਰਂ ਨ ਮਾਸਾਤੈ । ਸ਼ਤੇ ਸ਼ਰਤ੍ਸੁ ਨੋ ਪੁਰਾ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਉਮਰ ਦੀ ਮਾਪ ਲੈਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਨਾ ਘਟੇ; ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਅਮਾਸਿ ਮਾਤ੍ਰਾਂ ਸ੍ਵਰਗਾਮਾਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਭੂਯਾਸਮ੍ । ਯਥਾਪਰਂ ਨ ਮਾਸਾਤੈ ਸ਼ਤੇ ਸ਼ਰਤ੍ਸੁ ਨੋ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਵਾਂ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ। ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਜਾਵਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਜਾਵਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਦਾ ਹੋਵਾਂ।
ਪ੍ਰਾਣੋ ਅਪਾਨੋ ਵ੍ਯਾਨ ਆਯੁਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦृਸ਼ਯੇ ਸੂਰ੍ਯਾਯ । ਅਪਰਿਪਰੇਣ ਪਥਾ ਯਮਰਾਜ੍ਞਃ ਪਿਤॄਨ੍ ਗਚ੍ਛ
ਸਾਸ, ਉਲਟੀ ਸਾਸ, ਵਿਆਪਕ ਸਾਸ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹਨ—ਅਣਭੁੱਲ ਪੱਥਰਾਹੀਂ, ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾ।
ਯੇ ਅਗ੍ਰਵਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਃ ਪਰੇਯੁਰ੍ਹਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾਂਸ੍ਯਨਪਤ੍ਯਵਨ੍ਤਃ । ਤੇ ਦ੍ਯਾਮੁਦਿਤ੍ਯਾਵਿਦਨ੍ਤ ਲੋਕਂ ਨਾਕਸ੍ਯ ਪृष੍ਠੇ ਅਧਿ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾਃ
ਜੋ ਅੱਗੇ ਰਹੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਜੋ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੇ ਬੇਸੰਤਾਨੀ ਛੱਡ ਕੇ—ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਲੋਕ ਲੱਭਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।
ਉਦਨ੍ਵਤੀ ਦ੍ਯੌਰਵਮਾ ਪੀਲੁਮਤੀਤਿ ਮਧ੍ਯਮਾ । ਤृਤੀਯਾ ਹ ਪ੍ਰਦ੍ਯੌਰਿਤਿ ਯਸ੍ਯਾਂ ਪਿਤਰ ਆਸਤੇ
ਆਕਾਸ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵਿਚਲਾ ਹਿੱਸਾ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨ ਪਿਤੁਃ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਯ ਆਵਿਵਿਸ਼ੁਰੁਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਯ ਆਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਂ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਨਮਸਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਦਾ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਦਮਿਦ੍ਵਾ ਉ ਨਾਪਰਂ ਦਿਵਿ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਸਿਚਾਭ੍ਯੇਨਂ ਭੂਮ ਊਰ੍ਣੁਹਿ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲਪੇਟਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੇ।
{੧੧} ਇਦਮਿਦ੍ਵਾ ਉ ਨਾਪਰਂ ਜਰਸ੍ਯਨ੍ਯਦਿਤੋऽਪਰਮ੍ । ਜਾਯਾ ਪਤਿਮਿਵ ਵਾਸਸਾਭ੍ਯੇਨਂ ਭੂਮ ਊਰ੍ਣੁਹਿ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੇ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵੋਰ੍ਣੋਮਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਮਾਤੁਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭਦ੍ਰਯਾ । ਜੀਵੇषੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤਨ੍ ਮਯਿ ਸ੍ਵਧਾ ਪਿਤृषੁ ਸਾ ਤ੍ਵਯਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦਾ ਹਾਂ। ਜੀਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਪਥਿਕृਤਾ ਸ੍ਯੋਨਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਂ ਦਧਥੁਰ੍ਵਿ ਲੋਕਮ੍ । ਉਪ ਪ੍ਰੇष੍ਯਨ੍ਤਂ ਪੂषਣਂ ਯੋ ਵਹਾਤ੍ਯਞ੍ਜੋਯਾਨੈਃ ਪਥਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਮ੍
ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮ, ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਥਾਂ ਰੱਖੀ। ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਭੇਜੋ, ਜੋ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ।
ਪੂषਾ ਤ੍ਵੇਤਸ਼੍ਚ੍ਯਾਵਯਤੁ ਪ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਅਨष੍ਟਪਸ਼ੁਰ੍ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ । ਸ ਤ੍ਵੈਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿ ਦਦਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਃ
ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਗੁੰਮ ਹੁੰਦੀ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਚੰਗਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਾ ਤ੍ਵਾ ਪਾਤੁ ਪ੍ਰਪਥੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍। ਯਤ੍ਰਾਸਤੇ ਸੁਕृਤੋ ਯਤ੍ਰ ਤ ਈਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਦਧਾਤੁ
ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਪੂਸ਼ਣ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿੱਥੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਏ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ।
ਇਮੌ ਯੁਨਜ੍ਮਿ ਤੇ ਵਹ੍ਨੀ ਅਸੁਨੀਤਾਯ ਵੋਢਵੇ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯਮਸ੍ਯ ਸਾਦਨਂ ਸਮਿਤਿਸ਼੍ਚਾਵ ਗਚ੍ਛਤਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਦੋ ਅੱਗਾਂ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਯਮ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਏਤਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨ੍ਵਾਗਨ੍ਨ੍ ਅਪੈਤਦੂਹ ਯਦਿਹਾਬਿਭਃ ਪੁਰਾ । ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਮਨੁਸਂਕ੍ਰਾਮ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਦਤ੍ਤਂ ਬਹੁਧਾ ਵਿਬਨ੍ਧੁषੁ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਕਪੜਾ ਹੈ, ਇਹ ਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੂੰ ਇਸ਼ਟ ਤੇ ਪੂਰਨ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੱਲ ਵਧ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਕਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਵਰ੍ਮ ਪਰਿ ਗੋਭਿਰ੍ਵ੍ਯਯਸ੍ਵ ਸਂ ਪ੍ਰੋਰ੍ਣੁष੍ਵ ਮੇਦਸਾ ਪੀਵਸਾ ਚ । ਨੇਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਣੁਰ੍ਹਰਸਾ ਜਰ੍ਹृषਾਣੋ ਦਧृਗ੍ਵਿਧਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਪਰੀਙ੍ਖਯਾਤੈ
ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਵਚ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਪਾ ਲੈ। ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਚਰਬੀ ਤੇ ਮੈਦ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈ। ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਦਣ੍ਡਂ ਹਸ੍ਤਾਦਾਦਦਾਨੋ ਗਤਾਸੋਃ ਸਹ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ਬਲੇਨ । ਅਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਵਮਿਹ ਵਯਂ ਸੁਵੀਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਮृਧੋ ਅਭਿਮਾਤੀਰ੍ਜਯੇਮ
ਹੱਥ ਤੋਂ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੁਣਨ, ਚਮਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ—ਇੱਥੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਰਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।
ਧਨੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਦਾਦਦਾਨੋ ਮृਤਸ੍ਯ ਸਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ਬਲੇਨ । ਸਮਾਗृਭਾਯ ਵਸੁ ਭੂਰਿ ਪੁष੍ਟਮਰ੍ਵਾਙ੍ਤ੍ਵਮੇਹ੍ਯੁਪ ਜੀਵਲੋਕਮ੍
ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਕਤ, ਚਮਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—ਧਨ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਨੇੜੇ ਆ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆ।
ਇਯਂ ਨਾਰੀ ਪਤਿਲੋਕਂ ਵृਣਾਨਾ ਨਿ ਪਦ੍ਯਤ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਮਨੁਪਾਲਯਨ੍ਤੀ ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਚੇਹ ਧੇਹਿ
ਇਹ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੋਈ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ। ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਪਾਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਰੱਖ।
ਉਦੀਰ੍ष੍ਵ ਨਾਰ੍ਯਭਿ ਜੀਵਲੋਕਂ ਗਤਾਸੁਮੇਤਮੁਪ ਸ਼ੇष ਏਹਿ । ਹਸ੍ਤਗ੍ਰਾਭਸ੍ਯ ਦਧਿषੋਸ੍ਤਵੇਦਂ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਜਨਿਤ੍ਵਮਭਿ ਸਂ ਬਭੂਥ
ਉਠ, ਔਰਤ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਆ, ਇਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਸ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਗਈ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈਂ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਯੁਵਤਿਂ ਨੀਯਮਾਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਮृਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਣੀਯਮਾਨਾਮ੍ । ਅਨ੍ਧੇਨ ਯਤ੍ਤਮਸਾ ਪ੍ਰਾਵृਤਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਾਕ੍ਤੋ ਅਪਾਚੀਮਨਯਂ ਤਦੇਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਜੀਵਤ ਸੀ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।
ਪ੍ਰਜਾਨਤ੍ਯਘ੍ਨ੍ਯੇ ਜੀਵਲੋਕਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਨ੍ਥਾਮਨੁਸਂਚਰਨ੍ਤੀ । ਅਯਂ ਤੇ ਗੋਪਤਿਸ੍ਤਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੋਕਮਧਿ ਰੋਹਯੈਨਮ੍
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹੇ ਤੇ ਤੁਰਦੀ ਹੈਂ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ।
ਉਪ ਦ੍ਯਾਮੁਪ ਵੇਤਸਮਵਤ੍ਤਰੋ ਨਦੀਨਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਪਿਤ੍ਤਮਪਾਮਸਿ
ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵੱਲ ਉੱਠ, ਨਦੀਆਂ ਵੱਲ ਉਤਰ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਿੱਤ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਂ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਮਦਹਸ੍ਤਮੁ ਨਿਰ੍ਵਾਪਯ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਯਾਮ੍ਬੂਰਤ੍ਰ ਰੋਹਤੁ ਸ਼ਾਣ੍ਡਦੂਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਲ੍ਕਸ਼ਾ
ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਮਾਨ ਤੌਰ ਤੇ ਭਸਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਠੰਢਾ ਕਰ; ਉਹ ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਕੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਠੇ।
ਇਦਂ ਤ ਏਕਂ ਪੁਰ ਊ ਤ ਏਕਂ ਤृਤੀਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ਵ । ਸਂਵੇਸ਼ਨੇ ਤਨ੍ਵਾ ਚਾਰੁਰੇਧਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮੇ ਸਧਸ੍ਥੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ; ਤੀਜੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਦਾਖਲ ਹੋ; ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਪ੍ਰੇਹਿ ਪ੍ਰ ਦ੍ਰਵੌਕਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਸਲਿਲੇ ਸਧਸ੍ਥੇ । ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨਃ ਸਂ ਸੋਮੇਨ ਮਦਸ੍ਵ ਸਂ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ
ਉੱਠ, ਚੱਲ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ; ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਚ੍ਯਵਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਭਰਸ੍ਵ ਮਾ ਤੇ ਗਾਤ੍ਰਾ ਵਿ ਹਾਯਿ ਮੋ ਸ਼ਰੀਰਮ੍ । ਮਨੋ ਨਿਵਿष੍ਟਮਨੁਸਂਵਿਸ਼ਸ੍ਵ ਯਤ੍ਰ ਭੂਮੇਰ੍ਜੁषਸੇ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ
ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਝਾੜ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਣ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਨਾ ਵਿਖਰ ਜਾਵੇ; ਆਪਣੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਜਾ।
ਵਰ੍ਚਸਾ ਮਾਂ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸੋ ਅਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾ ਮਧੁਨਾ ਘृਤੇਨ । ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਮਾ ਪ੍ਰਤਰਂ ਤਾਰਯਨ੍ਤੋ ਜਰਸੇ ਮਾ ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ
ਸੋਮਾ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਲਗਾਓ, ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘੀ ਲਗਾਓ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੁੱਢੇਪਾ, ਬਿਨਾ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।