ਤੇਨ ਤਮਭ੍ਯਤਿਸृਜਾਮੋ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ
ਇਸ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਰੋਧੀ ਵੱਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਪਾਮਗ੍ਰਮਸਿ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਵੋऽਭ੍ਯਵਸृਜਾਮਿ
ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਖੜਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋऽਪ੍ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਰਤਿ ਤਂ ਸृਜਾਮਿ ਮ੍ਰੋਕਂ ਖਨਿਂ ਤਨੂਦੂषਿਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਵ ਆਪੋऽਗ੍ਨਿਰਾਵਿਵੇਸ਼ ਸ ਏष ਯਦ੍ਵੋ ਘੋਰਂ ਤਦੇਤਤ੍
ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਬਣ ਕੇ ਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਹ ਇਹੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਣਾਭਿ षਿਞ੍ਚੇਤ੍
ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਵ ਕਰੇ।
ਅਰਿਪ੍ਰਾ ਆਪੋ ਅਪ ਰਿਪ੍ਰਮਸ੍ਮਤ੍
ਪਾਣੀਆਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰਾਸ੍ਮਦੇਨੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਉਹ ਸਾਡਾ ਦੋਸ਼ ਲੈ ਜਾਵਣ; ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈ ਜਾਵਣ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਮਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਪਸ਼੍ਯਤਾਪਃ ਸ਼ਿਵਯਾ ਤਨ੍ਵੋਪ ਸ੍ਪृਸ਼ਤ ਤ੍ਵਚਂ ਮੇ
ਪਾਣੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ; ਚੰਗੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਛੂਹੋ।
ਸ਼ਿਵਾਨ੍ ਅਗ੍ਨੀਨ੍ ਅਪ੍ਸੁषਦੋ ਹਵਾਮਹੇ ਮਯਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਰ੍ਚ ਆ ਧਤ੍ਤ ਦੇਵੀਃ
ਅਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਦੇਣ।
ਨਿਰ੍ਦੁਰਰ੍ਮਣ੍ਯ ਊਰ੍ਜਾ ਮਧੁਮਤੀ ਵਾਕ੍
ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ, ਤਾਕਤ ਭਰੀ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ।
ਮਧੁਮਤੀ ਸ੍ਥ ਮਧੁਮਤੀਂ ਵਾਚਮੁਦੇਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠੇ ਰਹੋ; ਮੈਂ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਾਂ।
ਉਪਹੂਤੋ ਮੇ ਗੋਪਾਃ ਉਪਹੂਤੋ ਗੋਪੀਥਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਖਵਾਲੀ ਸੱਦੀ ਗਈ ਹੈ; ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੱਦੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸੁਸ਼੍ਰੁਤੌ ਕਰ੍ਣੌ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੁਤੌ ਕਰ੍ਣੌ ਭਦ੍ਰਂ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰੂਯਾਸਮ੍
ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਚੰਗਾ ਸੁਣਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ; ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਭਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣਨ; ਮੈਂ ਭਲੇ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਣਾਂ।
ਸੁਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਚ ਮੋਪਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਚ ਮਾ ਹਾਸਿष੍ਟਾਂ ਸੌਪਰ੍ਣਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਜਸ੍ਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ
ਚੰਗਾ ਸੁਣਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨਾ; ਬਾਜ਼ ਦੀ ਅੱਖ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦੀ ਰਹੇ।
ऋषੀਣਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰੋऽਸਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਦੈਵਾਯ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰਾਯ
ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਚੌਕ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਦੈਵੀ ਚੌਕ ਵਜੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਧਾਹਂ ਰਯੀਣਾਂ ਮੂਰ੍ਧਾ ਸਮਾਨਾਨਾਂ ਭੂਯਾਸਮ੍
ਮੈਂ ਧਨ ਦਾ ਸਿਰ ਹੋਵਾਂ, ਤੇ ਸਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਹੋਵਾਂ।
ਰੁਜਸ਼੍ਚ ਮਾ ਵੇਨਸ਼੍ਚ ਮਾ ਹਾਸਿष੍ਟਾਂ ਮੂਰ੍ਧਾ ਚ ਮਾ ਵਿਧਰ੍ਮਾ ਚ ਮਾ ਹਾਸਿष੍ਟਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਚੋਟ ਨਾ ਆਵੇ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਤੇ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਚ ਮਾ ਚਮਸਸ਼੍ਚ ਮਾ ਹਾਸਿष੍ਟਾਂ ਧਰ੍ਤਾ ਚ ਮਾ ਧਰੁਣਸ਼੍ਚ ਮਾ ਹਾਸਿष੍ਟਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵਿਅਪਕਤਾ ਤੇ ਕਮਚੀ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਮੇਰੇ ਸਹਾਰਾ ਤੇ ਆਧਾਰ ਨਾ ਖੋ ਜਾਵੇ।
ਵਿਮੋਕਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਦ੍ਰਪਵਿਸ਼੍ਚ ਮਾ ਹਾਸਿष੍ਟਾਮਾਰ੍ਦ੍ਰਦਾਨੁਸ਼੍ਚ ਮਾ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਮਾ ਹਾਸਿष੍ਟਾਮ੍
ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਨਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮ ਆਤ੍ਮਾ ਨृਮਣਾ ਨਾਮ ਹृਦ੍ਯਃ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਅਸਂਤਾਪਂ ਮੇ ਹृਦਯਮੁਰ੍ਵੀ ਗਵ੍ਯੂਤਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਮਿ ਵਿਧਰ੍ਮਣਾ
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਮੈਂ ਵਿਅਪਕ ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਚਰਾਗਾਹ ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਨਾਭਿਰਹਂ ਰਯੀਣਾਂ ਨਾਭਿਃ ਸਮਾਨਾਨਾਂ ਭੂਯਾਸਮ੍
ਮੈਂ ਧਨ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੋਵਾਂ, ਤੇ ਸਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੋਵਾਂ।
ਸ੍ਵਾਸਦਸਿ ਸੂषਾ ਅਮृਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਾ
ਤੂੰ ਆਸਨ ਹੈਂ, ਭੰਡਾ ਹੈਂ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਅਮਰ ਹੈਂ।
ਮਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਣੋ ਹਾਸੀਨ੍ ਮੋ ਅਪਾਨੋऽਵਹਾਯ ਪਰਾ ਗਾਤ੍
ਮੇਰੀ ਸਾਂਸ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਮੇਰੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਸਾਂਸ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਦੂਰ ਜਾਵੇ।
ਸੂਰ੍ਯੋ ਮਾਹ੍ਨਃ ਪਾਤ੍ਵਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵਾਯੁਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਮੋ ਮਨੁष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਭ੍ਯਃ
ਸੂਰਜ ਦਿਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਗਨਿ ਧਰਤੀ ਦੀ, ਵਾਯੂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ, ਯਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਧਰਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਨੌ ਮਾ ਮਾ ਹਾਸਿष੍ਟਂ ਮਾ ਜਨੇ ਪ੍ਰ ਮੇषਿ
ਮੇਰੀ ਸਾਂਸ ਤੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਸਾਂਸ ਨਾ ਖੋ ਜਾਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਾ ਕੱਢੋ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਦ੍ਯੋषਸੋ ਦੋषਸਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਆਪਃ ਸਰ੍ਵਗਣੋ ਅਸ਼ੀਯ
ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਗਤਾਂ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਮਿਲਣ।
ਸ਼ਕ੍ਵਰੀ ਸ੍ਥ ਪਸ਼ਵੋ ਮੋਪ ਸ੍ਥੇषੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਾਵਗ੍ਨਿਰ੍ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਦਧਾਤੁ
ਤੂੰ ਸ਼ਕਵਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਸ਼ੂ ਹੈਂ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਜਾਵਣ; ਮੇਰੀ ਸਾਂਸ ਤੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਸਾਂਸ, ਅਗਨਿ ਮੈਨੂੰ ਹੁਨਰ ਦੇਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮ ਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਜਨਿਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਯਮਸ੍ਯ ਕਰਣਃ । ਅਨ੍ਤਕੋऽਸਿ ਮृਤ੍ਯੁਰਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਤਥਾ ਸਂ ਵਿਦ੍ਮ ਸ ਨਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਾਤ੍ਪਾਹਿ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਤਪਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸੁੱਤਿਆ; ਤੂੰ ਯਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਕਰਤਾਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸੁੱਤਿਆ; ਸਾਨੂੰ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਵਿਦ੍ਮ ਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਜਨਿਤ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਯਮਸ੍ਯ ਕਰਣਃ । ਅਨ੍ਤਕੋऽਸਿ ਮृਤ੍ਯੁਰਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਤਥਾ ਸਂ ਵਿਦ੍ਮ ਸ ਨਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਾਤ੍ਪਾਹਿ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਤਪਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸੁੱਤਿਆ; ਤੂੰ ਨਿਰ੍ਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਯਮ ਦਾ ਕਰਤਾਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸੁੱਤਿਆ; ਸਾਨੂੰ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।