ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਣੋ ਵृषਾ ਪਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਕ੍ਰਮੀਤ੍। ਵਿषਾਣੇ ਵਿ ष੍ਯ ਗੁष੍ਪਿਤਂ ਯਦਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਹृਦਿ
ਤਾਕਤਵਰ ਹਰਣ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਦੋ ਯਦਵਰੋਚਤੇ ਚਤੁष੍ਪਕ੍ਸ਼ਮਿਵ ਛਦਿਃ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮਙ੍ਗੇਭ੍ਯੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਚਾਰ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਰਦਾ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਮੂ ਯੇ ਦਿਵਿ ਸੁਭਗੇ ਵਿਚृਤੌ ਨਾਮ ਤਾਰਕੇ । ਵਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਮੁਞ੍ਚਤਾਮਧਮਂ ਪਾਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ! ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਦੋਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਣ।
ਆਪ ਇਦ੍ਵਾ ਉ ਭੇषਜੀਰਾਪੋ ਅਮੀਵਚਾਤਨੀਃ । ਆਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੇषਜੀਸ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਤ੍
ਪਾਣੀ ਇਲਾਜੀ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹਨ—ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ।
ਯਦਾਸੁਤੇਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਨਾਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੇ । ਵੇਦਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਬਣਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪਵਾਸੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਮਪਵਾਸ ਉषਸਾਮੁਤ । ਅਪਾਸ੍ਮਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਭੂਤਮਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮੁਚ੍ਛਤੁ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲੁਕਣ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਲੁਕਣ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਬੇਕਦਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਆ ਯਾਤੁ ਮਿਤ੍ਰ ऋਤੁਭਿਃ ਕਲ੍ਪਮਾਨਃ ਸਂਵੇਸ਼ਯਨ੍ ਪृਥਿਵੀਮੁਸ੍ਰਿਯਾਭਿਃ । ਅਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਰੁਣੋ ਵਾਯੁਰਗ੍ਨਿਰ੍ਬृਹਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਂਵੇਸ਼੍ਯਂ ਦਧਾਤੁ
ਮਿੱਤਰ ਰੁੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੁੱਖਾਲਾ ਰਾਜ ਦਿਵਣ।
ਧਾਤਾ ਰਾਤਿਃ ਸਵਿਤੇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵਚਃ । ਹੁਵੇ ਦੇਵੀਮਦਿਤਿਂ ਸ਼ੂਰਪੁਤ੍ਰਾਂ ਸਜਾਤਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯਮੇष੍ਠਾ ਯਥਾਸਾਨਿ
ਧਾਤਾ, ਰਾਤੀ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਤਵਸ਼ਟਾ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ; ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਹੁਵੇ ਸੋਮਂ ਸਵਿਤਾਰਂ ਨਮੋਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਮਹਮੁਤ੍ਤਰਤ੍ਵੇ । ਅਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦੀਦਾਯਦ੍ਦੀਰ੍ਘਮੇਵ ਸਜਾਤੈਰਿਦ੍ਧੋऽਪ੍ਰਤਿਬ੍ਰੁਵਦ੍ਭਿਃ
ਮੈਂ ਸੋਮ, ਜੋ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਾਰੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਭੜਕਾਈ ਗਈ ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਇਹੇਦਸਾਥ ਨ ਪਰੋ ਗਮਾਥੇਰ੍ਯੋ ਗੋਪਾਃ ਪੁष੍ਟਪਤਿਰ੍ਵ ਆਜਤ੍। ਅਸ੍ਮੈ ਕਾਮਾਯੋਪ ਕਾਮਿਨੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵੋ ਦੇਵਾ ਉਪਸਂਯਨ੍ਤੁ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਜਾਓ—ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ।
ਸਂ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ ਸਂ ਵ੍ਰਤਾ ਸਮਾਕੂਤੀਰ੍ਨਮਾਮਸਿ । ਅਮੀ ਯੇ ਵਿਵ੍ਰਤਾ ਸ੍ਥਨ ਤਾਨ੍ ਵਃ ਸਂ ਨਮਯਾਮਸਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ, ਵਚਨ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਇਕ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਗृਭ੍ਣਾਮਿ ਮਨਸਾ ਮਨਾਂਸਿ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਮਨੁ ਚਿਤ੍ਤੇਭਿਰੇਤ । ਮਮ ਵਸ਼ੇषੁ ਹृਦਯਾਨਿ ਵਃ ਕृਣੋਮਿ ਮਮ ਯਾਤਮਨੁਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨ ਏਤ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲੋ।
ਕਰ੍ਸ਼ਫਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਫਸ੍ਯ ਦ੍ਯੌਃ ਪਿਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਾ । ਯਥਾਭਿਚਕ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾਪ ਕृਣੁਤਾ ਪੁਨਃ
ਹਲ ਦੀ ਫਾਲ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਮਾਂ ਧਰਤੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ, ਓ ਪਾਣੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੇਰ ਮਿਲਾ ਦਿਓ।
ਅਸ਼੍ਰੇष੍ਮਾਣੋ ਅਧਾਰਯਨ੍ ਤਥਾ ਤਨ੍ ਮਨੁਨਾ ਕृਤਮ੍ । ਕृਣੋਮਿ ਵਧ੍ਰਿ ਵਿष੍ਕਨ੍ਧਂ ਮੁष੍ਕਾਬਰ੍ਹੋ ਗਵਾਮਿਵ
ਜੋ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਮਿਲਿਆ; ਇਹ ਮਨੂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਮੈਂ ਬੰਜਰ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਥਣ ਵਾਂਗ ਫਲਦਾਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਿਸ਼ਙ੍ਗੇ ਸੂਤ੍ਰੇ ਖृਗਲਂ ਤਦਾ ਬਧ੍ਨਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ । ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਂ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਕਾਬਵਂ ਵਧ੍ਰਿਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਬਨ੍ਧੁਰਃ
ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਖੜਗਲ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਨਰਮੰਦ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰਵਸਯੁ, ਸ਼ੁਸ਼ਮ, ਕਾਬਵ ਅਤੇ ਵਧਰੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਣ।
ਯੇਨਾ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਸ਼੍ਚਰਥ ਦੇਵਾ ਇਵਾਸੁਰਮਾਯਯਾ । ਸ਼ੁਨਾਂ ਕਪਿਰਿਵ ਦੂषਣੋ ਬਨ੍ਧੁਰਾ ਕਾਬਵਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਵਸਯੁ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ; ਬੰਧੁਰਾ ਤੇ ਕਾਬਵ ਬਾਂਦਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਗੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੁष੍ਟ੍ਯੈ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਭਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਦੂषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਬਵਮ੍ । ਉਦਾਸ਼ਵੋ ਰਥਾ ਇਵ ਸ਼ਪਥੇਭਿਃ ਸਰਿष੍ਯਥ
ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਲਈ ਬੁਰਾ ਆਖਾਂਗਾ, ਕਾਬਵ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ।
ਏਕਸ਼ਤਂ ਵਿष੍ਕਨ੍ਧਾਨਿ ਵਿष੍ਠਿਤਾ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ । ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਰੇ ਉਜ੍ਜਹਰੁਰ੍ਮਣਿਂ ਵਿष੍ਕਨ੍ਧਦੂषਣਮ੍
ਇਕ ਸੌ ਵਿਸਕੰਧਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਵਿਸਕੰਧਾ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਤਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਾ ਹ ਵ੍ਯੁਵਾਸ ਸਾ ਧੇਨੁਰਭਵਦ੍ਯਮੇ । ਸਾ ਨਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਦੁਹਾਮੁਤ੍ਤਰਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਸਮਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਗੀ, ਉਹ ਯਮ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣੀ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਯਾਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਧੇਨੁਮੁਪਾਯਤੀਮ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੁਮਙ੍ਗਲੀ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਜੋ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯੁਪਾਸ੍ਮਹੇ । ਸਾ ਨ ਆਯੁष੍ਮਤੀਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸਂ ਸृਜ
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਾਲ ਦੀ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਜੋੜੇ।
ਇਯਮੇਵ ਸਾ ਯਾ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛਦਾਸ੍ਵਿਤਰਾਸੁ ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ । ਮਹਾਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਯਾਂ ਮਹਿਮਾਨੋ ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਧੂਰ੍ਜਿਗਾਯ ਨਵਗਜ੍ਜਨਿਤ੍ਰੀ
ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੌਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਵਧੂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾ ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਘੋषਮਕ੍ਰਤ ਹਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਃ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰੀਣਮ੍ । ਏਕਾष੍ਟਕੇ ਸੁਪ੍ਰਜਸਃ ਸੁਵੀਰਾ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੱਥਰ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਲ ਲਈ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ।
ਇਡਾਯਾਸ੍ਪਦਂ ਘृਤਵਤ੍ਸਰੀਸृਪਂ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪ੍ਰਤਿ ਹਵ੍ਯਾ ਗृਭਾਯ । ਯੇ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਮਯਿ ਰਨ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ
ਇਡਾ ਦੇ ਘਰ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦ, ਤੂੰ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਆ ਮਾ ਪੁष੍ਟੇ ਚ ਪੋषੇ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮਤੌ ਸ੍ਯਾਮ । ਪੂਰ੍ਣਾ ਦਰ੍ਵੇ ਪਰਾ ਪਤ ਸੁਪੂਰ੍ਣਾ ਪੁਨਰਾ ਪਤ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤ੍ਸਂਭੁਞ੍ਜਤੀषਮੂਰ੍ਜਂ ਨ ਆ ਭਰ
ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਵਾਧੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਤ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ; ਭਰੇ ਹੋਏ ਚਮਚੇ ਤੋਂ ਉੱਡ ਪਵੇਂ, ਫਿਰ ਭਰਪੂਰ ਚਮਚੇ ਤੋਂ ਉੱਡ ਪਵੇਂ; ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਆਯਮਗਨ੍ਤ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਃ ਪਤਿਰੇਕਾष੍ਟਕੇ ਤਵ । ਸਾ ਨ ਆਯੁष੍ਮਤੀਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸਂ ਸृਜ
ਇਹ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ, ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇਰੇ ਲਈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਜੋੜੇ।
ऋਤੂਨ੍ ਯਜ ऋਤੁਪਤੀਨ੍ ਆਰ੍ਤਵਾਨ੍ ਉਤ ਹਾਯਨਾਨ੍ । ਸਮਾਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ ਮਾਸਾਨ੍ ਭੂਤਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਯਜੇ
ਮੈਂ ਰੁੱਤਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ, ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹੀਨਿਆਂ, ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ।
ऋਤੁਭ੍ਯष੍ਟ੍ਵਾਰ੍ਤਵੇਭ੍ਯੋ ਮਾਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇਭ੍ਯਃ । ਧਾਤ੍ਰੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰੇ ਸਮृਧੇ ਭੂਤਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਯਜੇ
ਰੁੱਤਾਂ, ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ; ਪਾਲਣਹਾਰ, ਬਣਾਉਣਹਾਰ, ਖੁਸ਼ਹਾਲਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਡਯਾ ਜੁਹ੍ਵਤੋ ਵਯਂ ਦੇਵਾਨ੍ ਘृਤਵਤਾ ਯਜੇ । ਗृਹਾਨ੍ ਅਲੁਭ੍ਯਤੋ ਵਯਂ ਸਂ ਵਿਸ਼ੇਮੋਪ ਗੋਮਤਃ
ਇਡਾ ਨਾਲ, ਘਿਉ ਵਾਲਾ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕਰੀਏ।
ਏਕਾष੍ਟਕਾ ਤਪਸਾ ਤਪ੍ਯਮਾਨਾ ਜਜਾਨ ਗਰ੍ਭਂ ਮਹਿਮਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਤੇਨ ਦੇਵਾ ਵ੍ਯਸਹਨ੍ਤ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਹਨ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੂਨਾਮਭਵਚ੍ਛਚੀਪਤਿਃ
ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਤਪ ਕੇ ਵੱਡਾ ਬੀਜ, ਇੰਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਉਹ ਦੱਸਿਉਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ।