ਯੋऽਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੋऽਪਾਨਸ੍ਤਾ ਇਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੈਰ ਦੀ ਤਲੀ ਇਹ ਦਾਨ ਹਨ।
ਯੋऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵ੍ਯਾਨਃ ਸੇਯਂ ਭੂਮਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਾਸ਼ ਇਹ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਯੋऽਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਵ੍ਯਾਨਸ੍ਤਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਾਸ਼ ਉਹ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਹੈ।
ਯੋऽਸ੍ਯ ਤृਤੀਯੋ ਵ੍ਯਾਨਃ ਸਾ ਦ੍ਯੌਃ
ਉਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਸਾਸ਼ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ।
ਯੋऽਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਵ੍ਯਾਨਸ੍ਤਾਨਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ
ਉਸ ਦੀ ਚੌਥੀ ਸਾਸ਼ ਇਹ ਤਾਰੇ ਹਨ।
ਯੋऽਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਮੋ ਵ੍ਯਾਨਸ੍ਤ ऋਤਵਃ
ਉਸ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਸਾਸ਼ ਇਹ ਰੁੱਤਾਂ ਹਨ।
ਯੋऽਸ੍ਯ षष੍ਠੋ ਵ੍ਯਾਨਸ੍ਤ ਆਰ੍ਤਵਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਸਾਸ਼ ਇਹ ਅਰਤਵ ਹਨ।
ਯੋऽਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੋ ਵ੍ਯਾਨਃ ਸ ਸਂਵਤ੍ਸਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਸਾਸ਼ ਸਾਲ ਹੈ।
ਸਮਾਨਮਰ੍ਥਂ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਵਾ ਏਤਦृਤਵੋऽਨੁਪਰਿਯਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਂ ਚ
ਦੇਵਤੇ ਇਕੋ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਰੁੱਤਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ।
ਯਦਾਦਿਤ੍ਯਮਭਿਸਂਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਤਤ੍ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀਂ ਚ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਮਾਵੱਸ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਵੀ।
ਏਕਂ ਤਦੇषਾਮਮृਤਤ੍ਵਮਿਤ੍ਯਾਹੁਤਿਰੇਵ
ਇਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਮਰਤਾ ਹੈ—ਯਜਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਸ੍ਯ
ਉਸ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ—
ਯਦਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਕ੍ਸ਼੍ਯਸੌ ਸ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਯਦਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯਮਕ੍ਸ਼੍ਯਸੌ ਸ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਸੂਰਜ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ।
ਯੋऽਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਕਰ੍ਣੋऽਯਂ ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯੋऽਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯਃ ਕਰ੍ਣੋऽਯਂ ਸ ਪਵਮਾਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਕੰਨ ਅੱਗ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਖੱਬਾ ਕੰਨ ਪਵਮਾਨ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇ ਨਾਸਿਕੇ ਦਿਤਿਸ਼੍ਚਾਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਰ੍षਕਪਾਲੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰਃ ਸ਼ਿਰਃ
ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਹਨ; ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੋਪੜੀ ਦੀਆਂ ਪਲਟਾਂ ਹਨ; ਸਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ।
ਅਹ੍ਨਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਙ੍ਨਮੋ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਾਯ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਵੱਲ। ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਤਿਸृष੍ਟੋ ਅਪਾਂ ਵृषਭੋऽਤਿਸृष੍ਟਾ ਅਗ੍ਨਯੋ ਦਿਵ੍ਯਾਃ
ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਾਂਡ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਸਮਾਨੀ ਅੱਗਾਂ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਰੁਜਨ੍ ਪਰਿਰੁਜਨ੍ ਮृਣਨ੍ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍
ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਘੇਰਣ ਵਾਲਾ, ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਮ੍ਰੋਕੋ ਮਨੋਹਾ ਖਨੋ ਨਿਰ੍ਦਾਹ ਆਤ੍ਮਦੂषਿਸ੍ਤਨੂਦੂषਿਃ
ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਚੁਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ, ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਇਦਂ ਤਮਤਿ ਸृਜਾਮਿ ਤਂ ਮਾਭ੍ਯਵਨਿਕ੍ਸ਼ਿ
ਇਹ ਹਨੇਰਾ ਮੈਂ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਘੇਰੇ।
ਤੇਨ ਤਮਭ੍ਯਤਿਸृਜਾਮੋ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ
ਇਸ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਰੋਧੀ ਵੱਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਪਾਮਗ੍ਰਮਸਿ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਵੋऽਭ੍ਯਵਸृਜਾਮਿ
ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਖੜਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋऽਪ੍ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਰਤਿ ਤਂ ਸृਜਾਮਿ ਮ੍ਰੋਕਂ ਖਨਿਂ ਤਨੂਦੂषਿਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਵ ਆਪੋऽਗ੍ਨਿਰਾਵਿਵੇਸ਼ ਸ ਏष ਯਦ੍ਵੋ ਘੋਰਂ ਤਦੇਤਤ੍
ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਬਣ ਕੇ ਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਹ ਇਹੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਣਾਭਿ षਿਞ੍ਚੇਤ੍
ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਵ ਕਰੇ।
ਅਰਿਪ੍ਰਾ ਆਪੋ ਅਪ ਰਿਪ੍ਰਮਸ੍ਮਤ੍
ਪਾਣੀਆਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰਾਸ੍ਮਦੇਨੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਉਹ ਸਾਡਾ ਦੋਸ਼ ਲੈ ਜਾਵਣ; ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈ ਜਾਵਣ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਮਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਪਸ਼੍ਯਤਾਪਃ ਸ਼ਿਵਯਾ ਤਨ੍ਵੋਪ ਸ੍ਪृਸ਼ਤ ਤ੍ਵਚਂ ਮੇ
ਪਾਣੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ; ਚੰਗੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਛੂਹੋ।
ਸ਼ਿਵਾਨ੍ ਅਗ੍ਨੀਨ੍ ਅਪ੍ਸੁषਦੋ ਹਵਾਮਹੇ ਮਯਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਰ੍ਚ ਆ ਧਤ੍ਤ ਦੇਵੀਃ
ਅਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਦੇਣ।
ਨਿਰ੍ਦੁਰਰ੍ਮਣ੍ਯ ਊਰ੍ਜਾ ਮਧੁਮਤੀ ਵਾਕ੍
ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ, ਤਾਕਤ ਭਰੀ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ।