ਐਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਗਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਾਨ੍ ਭਵਤਿ
ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਿਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—
ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋऽਤਿਥਿਰ੍ਗृਹਾਨ੍ ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਘਰ ਆਵੇ—
ਸ੍ਵਯਮੇਨਮਭ੍ਯੁਦੇਤ੍ਯ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਕ੍ਵਾਵਾਤ੍ਸੀਰ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋਦਕਂ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਵਸ਼ਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਨਿਕਾਮਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁੱਛੋ: 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਤਰਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।'
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਕ੍ਵਾਵਾਤ੍ਸੀਰਿਤਿ ਪਥ ਏਵ ਤੇਨ ਦੇਵਯਾਨਾਨ੍ ਅਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋਦਕਮਿਤ੍ਯਪ ਏਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਪਾਣੀ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਪਾਣੀ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਾਣਮੇਵ ਤੇਨ ਵਰ੍षੀਯਾਂਸਂ ਕੁਰੁਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਣ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਨਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਵਸ਼ਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਵਸ਼ਮੇਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਨਂ ਵਸ਼ੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਨਾਂ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਸ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਸ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵਸ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਨਿਕਾਮਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਨਿਕਾਮਮੇਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਨਂ ਨਿਕਾਮੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਨਿਕਾਮੇ ਨਿਕਾਮਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਉਦ੍ਧृਤੇष੍ਵਗ੍ਨਿष੍ਵਧਿਸ਼੍ਰਿਤੇऽਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇऽਤਿਥਿਰ੍ਗृਹਾਨ੍ ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਜਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਸਥਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸਵਾਗਤ ਕਰੇ—
ਸ੍ਵਯਮੇਨਮਭ੍ਯੁਦੇਤ੍ਯ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਾਤਿ ਸृਜ ਹੋष੍ਯਾਮੀਤਿ
ਉਹ ਖੁਦ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਅਨੁਮਤੀ ਦੇ; ਮੈਂ ਹਵਨ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਸ ਚਾਤਿਸृਜੇਜ੍ਜੁਹੁਯਾਨ੍ ਨ ਚਾਤਿਸृਜੇਨ੍ ਨ ਜੁਹੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਅਨੁਮਤੀ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਅਨੁਮਤੀ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦੁषਾ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੇਨਾਤਿਸृष੍ਟੋ ਜੁਹੋਤਿ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਅਨੁਮਤੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰ ਪਿਤृਯਾਣਂ ਪਨ੍ਥਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਪ੍ਰ ਦੇਵਯਾਨਮ੍
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦੇਵੇष੍ਵਾ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ ਹੁਤਮਸ੍ਯ ਭਵਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਹਵਨ ਕਦੇ ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕ ਆਯਤਨਂ ਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦੁषਾ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੇਨਾਤਿਸृष੍ਟੋ ਜੁਹੋਤਿ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਅਨੁਮਤੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦੁषਾ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੇਨਾਨਤਿਸृष੍ਟੋ ਜੁਹੋਤਿ
ਪਰ ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਅਨੁਮਤੀ ਬਿਨਾਂ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨ ਪਿਤृਯਾਣਂ ਪਨ੍ਥਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਨ ਦੇਵਯਾਨਮ੍
ਉਹ ਨਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ।
ਆ ਦੇਵੇषੁ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ ਅਹੁਤਮਸ੍ਯ ਭਵਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਅਹੁਤਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕ ਆਯਤਨਂ ਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦੁषਾ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੇਨਾਨਤਿਸृष੍ਟੋ ਜੁਹੋਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੁਆਰਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡਿਆ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਏਕਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮਤਿਥਿਰ੍ਗृਹੇ ਵਸਤਿ । [੧] ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਏਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
[੨] ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮਤਿਥਿਰ੍ਗृਹੇ ਵਸਤਿ । [੩] ਯੇऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਏਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਦੂਜੀ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
[੪] ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਸ੍ਤृਤੀਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮਤਿਥਿਰ੍ਗृਹੇ ਵਸਤਿ । [੫] ਯੇ ਦਿਵਿ ਪੁਣ੍ਯਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਏਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਤੀਜੀ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
[੬] ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੀਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮਤਿਥਿਰ੍ਗृਹੇ ਵਸਤਿ । [੭] ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਏਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਚੌਥੀ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
[੮] ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋऽਪਰਿਮਿਤਾ ਰਾਤ੍ਰੀਰਤਿਥਿਰ੍ਗृਹੇ ਵਸਤਿ । [੯] ਯ ਏਵਾਪਰਿਮਿਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਏਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
[੧੦] ਅਥ ਯਸ੍ਯਾਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਬ੍ਰੁਵੋ ਨਾਮਬਿਭ੍ਰਤ੍ਯਤਿਥਿਰ੍ਗृਹਾਨ੍ ਆਗਛੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅਵ੍ਰਾਤਿਆ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆਬ੍ਰੂ' ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਘਰ ਆਵੇ—