ਤਂ ਸਭਾ ਚ ਸਮਿਤਿਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾ ਚ ਸੁਰਾ ਚਾਨੁਵ੍ਯਚਲਨ੍
ਸਭਾ, ਸਲਾਹਕਾਰ ਮੰਡਲੀ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀਆਂ।
ਸਭਾਯਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸ ਸਮਿਤੇਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਧਾਮ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭਾ, ਸਲਾਹਕਾਰ ਮੰਡਲੀ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਞੋऽਤਿਥਿਰ੍ਗृਹਾਨ੍ ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਵੇ—
ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਮੇਨਮਾਤ੍ਮਨੋ ਮਾਨਯੇਤ੍ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਨਾ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ ਤਥਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਨਾ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ ॥ ਅਤੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚੋਦਤਿष੍ਠਤਾਂ ਤੇ ਅਬ੍ਰੂਤਾਂ ਕਂ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਵੇਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਰਾਜ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੋਵੇਂ ਉੱਠੇ; ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਕੌਣ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ?'
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਵਾ ਇਤਿ
'ਬ੍ਰਹਮ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਵਜੋਂ ਜਾਵੇ, ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰ ਵਜੋਂ ਜਾਵੇ,' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਤੋ ਵੈ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਵਜੋਂ ਗਿਆ, ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰ ਵਜੋਂ ਗਿਆ।
ਇਯਂ ਵਾ ਉ ਪृਥਿਵੀ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦ੍ਯੌਰੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਹੈ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ।
ਅਯਂ ਵਾ ਉ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਾਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍
ਇਹ ਅੱਗ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹੈ।
ਐਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਚ੍ਛਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸੀ ਭਵਤਿ
ਬ੍ਰਹਮ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਗ੍ਨਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੇਦ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—
ਐਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਗਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਾਨ੍ ਭਵਤਿ
ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਿਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—
ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋऽਤਿਥਿਰ੍ਗृਹਾਨ੍ ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਘਰ ਆਵੇ—
ਸ੍ਵਯਮੇਨਮਭ੍ਯੁਦੇਤ੍ਯ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਕ੍ਵਾਵਾਤ੍ਸੀਰ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋਦਕਂ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਵਸ਼ਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਨਿਕਾਮਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁੱਛੋ: 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਤਰਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।'
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਕ੍ਵਾਵਾਤ੍ਸੀਰਿਤਿ ਪਥ ਏਵ ਤੇਨ ਦੇਵਯਾਨਾਨ੍ ਅਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋਦਕਮਿਤ੍ਯਪ ਏਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਪਾਣੀ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਪਾਣੀ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਾਣਮੇਵ ਤੇਨ ਵਰ੍षੀਯਾਂਸਂ ਕੁਰੁਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਣ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਨਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਵਸ਼ਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਵਸ਼ਮੇਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਨਂ ਵਸ਼ੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਨਾਂ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਸ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਸ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵਸ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਨਿਕਾਮਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਨਿਕਾਮਮੇਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਨਂ ਨਿਕਾਮੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਨਿਕਾਮੇ ਨਿਕਾਮਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਉਦ੍ਧृਤੇष੍ਵਗ੍ਨਿष੍ਵਧਿਸ਼੍ਰਿਤੇऽਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇऽਤਿਥਿਰ੍ਗृਹਾਨ੍ ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਜਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਸਥਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸਵਾਗਤ ਕਰੇ—
ਸ੍ਵਯਮੇਨਮਭ੍ਯੁਦੇਤ੍ਯ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਾਤਿ ਸृਜ ਹੋष੍ਯਾਮੀਤਿ
ਉਹ ਖੁਦ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਅਨੁਮਤੀ ਦੇ; ਮੈਂ ਹਵਨ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਸ ਚਾਤਿਸृਜੇਜ੍ਜੁਹੁਯਾਨ੍ ਨ ਚਾਤਿਸृਜੇਨ੍ ਨ ਜੁਹੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਅਨੁਮਤੀ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਅਨੁਮਤੀ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦੁषਾ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੇਨਾਤਿਸृष੍ਟੋ ਜੁਹੋਤਿ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਅਨੁਮਤੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰ ਪਿਤृਯਾਣਂ ਪਨ੍ਥਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਪ੍ਰ ਦੇਵਯਾਨਮ੍
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦੇਵੇष੍ਵਾ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ ਹੁਤਮਸ੍ਯ ਭਵਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਹਵਨ ਕਦੇ ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕ ਆਯਤਨਂ ਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦੁषਾ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੇਨਾਤਿਸृष੍ਟੋ ਜੁਹੋਤਿ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਅਨੁਮਤੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।