ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯੇਵਾਸ੍ਯ ਭੂਤਾਨ੍ਯੁਪਸਦੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਧ੍ਰੁਵਾਂ ਦਿਸ਼ਮਨੁ ਵ੍ਯਚਲਤ੍। [੧] ਤਂ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚੌषਧਯਸ਼੍ਚ ਵਨਸ੍ਪਤਯਸ਼੍ਚ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵੀਰੁਧਸ਼੍ਚਾਨੁਵ੍ਯਚਲਨ੍ । ਭੂਮੇਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸੋऽਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚੌषਧੀਨਾਂ ਚ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨਾਂ ਚ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਵੀਰੁਧਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਧਾਮ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ ਸ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਂ ਦਿਸ਼ਮਨੁ ਵ੍ਯਚਲਤ੍। [੪] ਤਮृਤਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਨੁਵ੍ਯਚਲਨ੍ । [੫] ऋਤਸ੍ਯ ਚ ਵੈ ਸ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਧਾਮ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ ਸ ਉਤ੍ਤਮਾਂ ਦਿਸ਼ਮਨੁ ਵ੍ਯਚਲਤ੍। [੭] ਤਮृਚਸ਼੍ਚ ਸਾਮਾਨਿ ਚ ਯਜੂਂषਿ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚਾਨੁਵ੍ਯਚਲਨ੍ । [੮] ऋਚਾਂ ਚ ਵੈ ਸ ਸਾਮ੍ਨਾਂ ਚ ਯਜੁषਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਧਾਮ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਉਹ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਰੁੱਖ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਘਾਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਰੁੱਖ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਘਾਹ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਪਰਲੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਸੱਚ, ਹਕੀਕਤ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ, ਹਕੀਕਤ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਰਿਗ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਾਮ ਦੇ ਗੀਤ, ਯਜੁਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਗ, ਸਾਮ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਹਿਮਾ ਸਦ੍ਰੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾਨ੍ਤਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਗਚ੍ਛਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ, ਰੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਚ ਪਿਤਾ ਚ ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚਾਪਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਵਰ੍षਂ ਭੂਤ੍ਵਾਨੁਵ੍ਯਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਹ, ਪਾਣੀ, ਸ਼ਰਧਾ, ਮੀਂਹ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਐਨਮਾਪੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੈਨਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯੈਨਂ ਵਰ੍षਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਪਾਣੀ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਰਧਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਲੋਕਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਚਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਚ ਭੂਤ੍ਵਾਭਿਪਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤਨ੍ਤ
ਸ਼ਰਧਾ, ਯਜਨ, ਸੰਸਾਰ, ਅੰਨ ਅਤੇ ਅੰਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਸੋऽਰਜ੍ਯਤ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਯੋऽਜਾਯਤ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜਨ ਵੰਸ਼ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵਿਸ਼ਃ ਸਬਨ੍ਧੂਨ੍ ਅਨ੍ਨਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਮਭ੍ਯੁਦਤਿष੍ਠਤ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਖਾਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ਾਂ ਚ ਵੈ ਸ ਸਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਚਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਧਾਮ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਖਾਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਿਸ਼ੋऽਨੁ ਵ੍ਯਚਲਤ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਂ ਸਭਾ ਚ ਸਮਿਤਿਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾ ਚ ਸੁਰਾ ਚਾਨੁਵ੍ਯਚਲਨ੍
ਸਭਾ, ਸਲਾਹਕਾਰ ਮੰਡਲੀ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀਆਂ।
ਸਭਾਯਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸ ਸਮਿਤੇਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਧਾਮ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭਾ, ਸਲਾਹਕਾਰ ਮੰਡਲੀ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਞੋऽਤਿਥਿਰ੍ਗृਹਾਨ੍ ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਵੇ—
ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਮੇਨਮਾਤ੍ਮਨੋ ਮਾਨਯੇਤ੍ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਨਾ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ ਤਥਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਨਾ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ ॥ ਅਤੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚੋਦਤਿष੍ਠਤਾਂ ਤੇ ਅਬ੍ਰੂਤਾਂ ਕਂ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਵੇਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਰਾਜ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੋਵੇਂ ਉੱਠੇ; ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਕੌਣ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ?'
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਵਾ ਇਤਿ
'ਬ੍ਰਹਮ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਵਜੋਂ ਜਾਵੇ, ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰ ਵਜੋਂ ਜਾਵੇ,' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਤੋ ਵੈ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਵਜੋਂ ਗਿਆ, ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰ ਵਜੋਂ ਗਿਆ।
ਇਯਂ ਵਾ ਉ ਪृਥਿਵੀ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦ੍ਯੌਰੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਹੈ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ।
ਅਯਂ ਵਾ ਉ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਾਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍
ਇਹ ਅੱਗ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹੈ।
ਐਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਚ੍ਛਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸੀ ਭਵਤਿ
ਬ੍ਰਹਮ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਗ੍ਨਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੇਦ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—
ਐਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਗਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਾਨ੍ ਭਵਤਿ
ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਿਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—
ਤਦ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋऽਤਿਥਿਰ੍ਗृਹਾਨ੍ ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਘਰ ਆਵੇ—
ਸ੍ਵਯਮੇਨਮਭ੍ਯੁਦੇਤ੍ਯ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਕ੍ਵਾਵਾਤ੍ਸੀਰ੍ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋਦਕਂ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਵਸ਼ਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਨਿਕਾਮਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁੱਛੋ: 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਤਰਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।'
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਕ੍ਵਾਵਾਤ੍ਸੀਰਿਤਿ ਪਥ ਏਵ ਤੇਨ ਦੇਵਯਾਨਾਨ੍ ਅਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋਦਕਮਿਤ੍ਯਪ ਏਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਪਾਣੀ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਪਾਣੀ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਾਣਮੇਵ ਤੇਨ ਵਰ੍षੀਯਾਂਸਂ ਕੁਰੁਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਣ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਨਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੇਨਮਾਹ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ ਯਥਾ ਤੇ ਵਸ਼ਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਵਸ਼ਮੇਵ ਤੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਧੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, 'ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ!'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।