ਪਰ੍ਣੋऽਸਿ ਤਨੂਪਾਨਃ ਸਯੋਨਿਰ੍ਵੀਰੋ ਵੀਰੇਣ ਮਯਾ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਤੇਨ ਬਧ੍ਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾ ਮਣੇ
ਤੂੰ ਪੱਤਾ ਹੈਂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ। ਸਾਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਣੀ, ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਮਾਨ੍ ਪੁਂਸਃ ਪਰਿਜਾਤੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਃ ਖਦਿਰਾਦਧਿ । ਸ ਹਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਮਾਮਕਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਪੁਰਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਰੁੱਖ, ਖਦੀਰ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਨਿਃ ਸ਼ृਣੀਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਵੈਬਾਧਦੋਧਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨਾ ਮੇਦੀ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣੇਨ ਚ
ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇ, ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ; ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ।
ਯਥਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਨਿਰਭਨੋऽਨ੍ਤਰ੍ਮਹਤ੍ਯਰ੍ਣਵੇ । ਏਵਾ ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਭਙ੍ਗ੍ਧਿ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਰੁੱਖ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਇਉਂ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਸਹਮਾਨਸ਼੍ਚਰਸਿ ਸਾਸਹਾਨ ਇਵ ऋषਭਃ । ਤੇਨਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਸਹਿषੀਮਹਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਕਰਦਾ, ਚਲਦਾ, ਵਧੀਆ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਸਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ। ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।
ਸਿਨਾਤ੍ਵੇਨਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਾਸ਼ੈਰਮੋਕ੍ਯੈਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਮਾਮਕਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾਸ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਹੋਣ। ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾਨ੍ ਆਰੋਹਨ੍ ਕृਣੁषੇऽਧਰਾਨ੍ । ਏਵਾ ਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਵਿष੍ਵਗ੍ਭਿਨ੍ਦ੍ਧਿ ਸਹਸ੍ਵ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋੜ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਤੇऽਧਰਾਞ੍ਚਃ ਪ੍ਰ ਪ੍ਲਵਨ੍ਤਾਂ ਛਿਨ੍ਨਾ ਨੌਰਿਵ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍। ਨ ਵੈਬਾਧਪ੍ਰਣੁਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਨਰਸ੍ਤਿ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਜੋ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਨੌਕ ਵਾਂਗ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਪ੍ਰੈਣਾਨ੍ ਨੁਦੇ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰ ਚਿਤ੍ਤੇਨੋਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ । ਪ੍ਰੈਣਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਯਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਯ ਨੁਦਾਮਹੇ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪੀਪਲ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰਿਣਸ੍ਯ ਰਘੁष੍ਯਦੋऽਧਿ ਸ਼ੀਰ੍षਣਿ ਭੇषਜਮ੍ । ਸ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਵਿषਾਣਯਾ ਵਿषੂਚੀਨਮਨੀਨਸ਼ਤ੍
ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਹਰਣ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇਲਾਜ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ, ਸੁੱਕਾ ਰੋਗ ਤੇ ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਣੋ ਵृषਾ ਪਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਕ੍ਰਮੀਤ੍। ਵਿषਾਣੇ ਵਿ ष੍ਯ ਗੁष੍ਪਿਤਂ ਯਦਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਹृਦਿ
ਤਾਕਤਵਰ ਹਰਣ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਦੋ ਯਦਵਰੋਚਤੇ ਚਤੁष੍ਪਕ੍ਸ਼ਮਿਵ ਛਦਿਃ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮਙ੍ਗੇਭ੍ਯੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਚਾਰ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਰਦਾ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਮੂ ਯੇ ਦਿਵਿ ਸੁਭਗੇ ਵਿਚृਤੌ ਨਾਮ ਤਾਰਕੇ । ਵਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਮੁਞ੍ਚਤਾਮਧਮਂ ਪਾਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ! ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਦੋਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਣ।
ਆਪ ਇਦ੍ਵਾ ਉ ਭੇषਜੀਰਾਪੋ ਅਮੀਵਚਾਤਨੀਃ । ਆਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੇषਜੀਸ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਤ੍
ਪਾਣੀ ਇਲਾਜੀ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹਨ—ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ।
ਯਦਾਸੁਤੇਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਨਾਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੇ । ਵੇਦਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਬਣਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪਵਾਸੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਮਪਵਾਸ ਉषਸਾਮੁਤ । ਅਪਾਸ੍ਮਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਭੂਤਮਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮੁਚ੍ਛਤੁ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲੁਕਣ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਲੁਕਣ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਬੇਕਦਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਆ ਯਾਤੁ ਮਿਤ੍ਰ ऋਤੁਭਿਃ ਕਲ੍ਪਮਾਨਃ ਸਂਵੇਸ਼ਯਨ੍ ਪृਥਿਵੀਮੁਸ੍ਰਿਯਾਭਿਃ । ਅਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਰੁਣੋ ਵਾਯੁਰਗ੍ਨਿਰ੍ਬृਹਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਂਵੇਸ਼੍ਯਂ ਦਧਾਤੁ
ਮਿੱਤਰ ਰੁੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੁੱਖਾਲਾ ਰਾਜ ਦਿਵਣ।
ਧਾਤਾ ਰਾਤਿਃ ਸਵਿਤੇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵਚਃ । ਹੁਵੇ ਦੇਵੀਮਦਿਤਿਂ ਸ਼ੂਰਪੁਤ੍ਰਾਂ ਸਜਾਤਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯਮੇष੍ਠਾ ਯਥਾਸਾਨਿ
ਧਾਤਾ, ਰਾਤੀ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਤਵਸ਼ਟਾ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ; ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਹੁਵੇ ਸੋਮਂ ਸਵਿਤਾਰਂ ਨਮੋਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਮਹਮੁਤ੍ਤਰਤ੍ਵੇ । ਅਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦੀਦਾਯਦ੍ਦੀਰ੍ਘਮੇਵ ਸਜਾਤੈਰਿਦ੍ਧੋऽਪ੍ਰਤਿਬ੍ਰੁਵਦ੍ਭਿਃ
ਮੈਂ ਸੋਮ, ਜੋ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਾਰੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਭੜਕਾਈ ਗਈ ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਇਹੇਦਸਾਥ ਨ ਪਰੋ ਗਮਾਥੇਰ੍ਯੋ ਗੋਪਾਃ ਪੁष੍ਟਪਤਿਰ੍ਵ ਆਜਤ੍। ਅਸ੍ਮੈ ਕਾਮਾਯੋਪ ਕਾਮਿਨੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵੋ ਦੇਵਾ ਉਪਸਂਯਨ੍ਤੁ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਜਾਓ—ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ।
ਸਂ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ ਸਂ ਵ੍ਰਤਾ ਸਮਾਕੂਤੀਰ੍ਨਮਾਮਸਿ । ਅਮੀ ਯੇ ਵਿਵ੍ਰਤਾ ਸ੍ਥਨ ਤਾਨ੍ ਵਃ ਸਂ ਨਮਯਾਮਸਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ, ਵਚਨ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਇਕ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਗृਭ੍ਣਾਮਿ ਮਨਸਾ ਮਨਾਂਸਿ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਮਨੁ ਚਿਤ੍ਤੇਭਿਰੇਤ । ਮਮ ਵਸ਼ੇषੁ ਹृਦਯਾਨਿ ਵਃ ਕृਣੋਮਿ ਮਮ ਯਾਤਮਨੁਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨ ਏਤ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲੋ।
ਕਰ੍ਸ਼ਫਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਫਸ੍ਯ ਦ੍ਯੌਃ ਪਿਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਾ । ਯਥਾਭਿਚਕ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾਪ ਕृਣੁਤਾ ਪੁਨਃ
ਹਲ ਦੀ ਫਾਲ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਮਾਂ ਧਰਤੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ, ਓ ਪਾਣੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੇਰ ਮਿਲਾ ਦਿਓ।
ਅਸ਼੍ਰੇष੍ਮਾਣੋ ਅਧਾਰਯਨ੍ ਤਥਾ ਤਨ੍ ਮਨੁਨਾ ਕृਤਮ੍ । ਕृਣੋਮਿ ਵਧ੍ਰਿ ਵਿष੍ਕਨ੍ਧਂ ਮੁष੍ਕਾਬਰ੍ਹੋ ਗਵਾਮਿਵ
ਜੋ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਮਿਲਿਆ; ਇਹ ਮਨੂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਮੈਂ ਬੰਜਰ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਥਣ ਵਾਂਗ ਫਲਦਾਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਿਸ਼ਙ੍ਗੇ ਸੂਤ੍ਰੇ ਖृਗਲਂ ਤਦਾ ਬਧ੍ਨਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ । ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਂ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਕਾਬਵਂ ਵਧ੍ਰਿਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਬਨ੍ਧੁਰਃ
ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਖੜਗਲ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਨਰਮੰਦ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰਵਸਯੁ, ਸ਼ੁਸ਼ਮ, ਕਾਬਵ ਅਤੇ ਵਧਰੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਣ।
ਯੇਨਾ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਸ਼੍ਚਰਥ ਦੇਵਾ ਇਵਾਸੁਰਮਾਯਯਾ । ਸ਼ੁਨਾਂ ਕਪਿਰਿਵ ਦੂषਣੋ ਬਨ੍ਧੁਰਾ ਕਾਬਵਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਵਸਯੁ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ; ਬੰਧੁਰਾ ਤੇ ਕਾਬਵ ਬਾਂਦਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਗੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੁष੍ਟ੍ਯੈ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਭਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਦੂषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਬਵਮ੍ । ਉਦਾਸ਼ਵੋ ਰਥਾ ਇਵ ਸ਼ਪਥੇਭਿਃ ਸਰਿष੍ਯਥ
ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਲਈ ਬੁਰਾ ਆਖਾਂਗਾ, ਕਾਬਵ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ।
ਏਕਸ਼ਤਂ ਵਿष੍ਕਨ੍ਧਾਨਿ ਵਿष੍ਠਿਤਾ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ । ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਰੇ ਉਜ੍ਜਹਰੁਰ੍ਮਣਿਂ ਵਿष੍ਕਨ੍ਧਦੂषਣਮ੍
ਇਕ ਸੌ ਵਿਸਕੰਧਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਵਿਸਕੰਧਾ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਤਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਾ ਹ ਵ੍ਯੁਵਾਸ ਸਾ ਧੇਨੁਰਭਵਦ੍ਯਮੇ । ਸਾ ਨਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਦੁਹਾਮੁਤ੍ਤਰਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਸਮਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਗੀ, ਉਹ ਯਮ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣੀ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਯਾਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਧੇਨੁਮੁਪਾਯਤੀਮ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੁਮਙ੍ਗਲੀ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਜੋ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।