ਅਦੇਵृਘ੍ਨ੍ਯਪਤਿਘ੍ਨੀਹੈਧਿ ਸ਼ਿਵਾ ਪਸ਼ੁਭ੍ਯਃ ਸੁਯਮਾ ਸੁਵਰ੍ਚਾਃ । ਪ੍ਰਜਾਵਤੀ ਵੀਰਸੂਰ੍ਦੇਵृਕਾਮਾ ਸ੍ਯੋਨੇਮਮਗ੍ਨਿਂ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਂ ਸਪਰ੍ਯ
ਭਰਾ-ਵਿਆਹੀ ਨਾਲ ਵੈਰ-ਰਹਿਤ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ; ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਣਣ ਵਾਲੀ, ਭਰਾ-ਵਿਆਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਮਿੱਠੀ, ਇਸ ਘਰ ਦੇ ਅੱਗ ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤਃ ਕਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀਦਮਾਗਾ ਅਹਂ ਤ੍ਵੇਡੇ ਅਭਿਭੂਃ ਸ੍ਵਾਦ੍ਗृਹਾਤ੍। ਸ਼ੂਨ੍ਯੈषੀ ਨਿਰ੍ऋਤੇ ਯਾਜਗਨ੍ਥੋਤ੍ਤਿष੍ਠਾਰਾਤੇ ਪ੍ਰ ਪਤ ਮੇਹ ਰਂਸ੍ਥਾਃ
ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉਠੀ, ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਇੱਥੇ ਆਈ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਜਾ ਕੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਹ ਘਰ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ; ਉਠ, ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾ, ਇੱਥੇ ਨਾ ਰਹਿ।
ਯਦਾ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਮਸਪਰ੍ਯੈਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਗ੍ਨਿਂ ਵਧੂਰਿਯਮ੍ । ਅਧਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਨਾਰਿ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਮਸ੍ਕੁਰੁ
ਜੇ ਵਧੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
{੮} ਸ਼ਰ੍ਮ ਵਰ੍ਮੈਤਦਾ ਹਰਾਸ੍ਯੈ ਨਾਰ੍ਯਾ ਉਪਸ੍ਤਿਰੇ । ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਪ੍ਰ ਜਾਯਤਾਂ ਭਗਸ੍ਯ ਸੁਮਤਾਵਸਤ੍
ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਇਹ ਕਵਚ ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਰੀ ਲਈ ਵਿਛਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਭਾਗਾ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇ।
ਯਂ ਬਲ੍ਬਜਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯਥ ਚਰ੍ਮ ਚੋਪਸ੍ਤृਣੀਥਨ । ਤਦਾ ਰੋਹਤੁ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਪਤਿਮ੍
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਬਲਬਜਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹੋ ਤੇ ਚਮੜਾ ਪਸਾਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੁੜੀ ਜੋ ਪਤੀ ਲੱਭਦੀ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵਧੇ।
ਉਪ ਸ੍ਤृਣੀਹਿ ਬਲ੍ਬਜਮਧਿ ਚਰ੍ਮਣਿ ਰੋਹਿਤੇ । ਤਤ੍ਰੋਪਵਿਸ਼੍ਯ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਇਮਮਗ੍ਨਿਂ ਸਪਰ੍ਯਤੁ
ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਬਲਬਜਾ ਵਿਛਾ; ਉੱਥੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਆ ਰੋਹ ਚਰ੍ਮੋਪ ਸੀਦਾਗ੍ਨਿਮੇष ਦੇਵੋ ਹਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸਰ੍ਵਾ । ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਂ ਜਨਯ ਪਤ੍ਯੇ ਅਸ੍ਮੈ ਸੁਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯੋ ਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ ਏषਃ
ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਅੱਗ ਕੋਲ ਬੈਠ; ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਇਸ ਪਤੀ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਜਣ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਪਾ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ।
ਵਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਾਂ ਮਾਤੁਰਸ੍ਯਾ ਉਪਸ੍ਥਾਨ੍ ਨਾਨਾਰੂਪਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਜਾਯਮਾਨਾਃ । ਸੁਮਙ੍ਗਲ੍ਯੁਪ ਸੀਦੇਮਮਗ੍ਨਿਂ ਸਂਪਤ੍ਨੀ ਪ੍ਰਤਿ ਭੂषੇਹ ਦੇਵਾਨ੍
ਮਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਣ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਬੈਠ, ਇਸ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਸਹ-ਪਤਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਓ।
ਸੁਮਙ੍ਗਲੀ ਪ੍ਰਤਰਣੀ ਗृਹਾਣਾਂ ਸੁਸ਼ੇਵਾ ਪਤ੍ਯੇ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਯ ਸ਼ਂਭੂਃ । ਸ੍ਯੋਨਾ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵੈ ਪ੍ਰ ਗृਹਾਨ੍ ਵਿਸ਼ੇਮਾਨ੍
ਚੰਗੀ, ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ; ਪਤੀ ਲਈ ਚੰਗੀ, ਸਸੁਰ ਲਈ ਦਇਆਲੂ। ਮਿੱਠੀ, ਸਾਸ ਲਈ, ਸਭ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਆ।
ਸ੍ਯੋਨਾ ਭਵ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਯੋਨਾ ਪਤ੍ਯੇ ਗृਹੇਭ੍ਯਃ । ਸ੍ਯੋਨਾਸ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯੈ ਵਿਸ਼ੇ ਸ੍ਯੋਨਾ ਪੁष੍ਟਾਯੈषਾਂ ਭਵ
ਸਸੁਰਾਂ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਹੋ, ਪਤੀ ਤੇ ਘਰਾਂ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਹੋ; ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਿੱਠੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਹੋ।
ਸੁਮਙ੍ਗਲੀਰਿਯਂ ਵਧੂਰਿਮਾਂ ਸਮੇਤ ਪਸ਼੍ਯਤ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਸ੍ਯੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯੈਰ੍ਵਿਪਰੇਤਨ
ਇਹ ਵਧੂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਗ ਦੋ, ਤੇ ਅਭਾਗ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਯਾ ਦੁਰ੍ਹਾਰ੍ਦੋ ਯੁਵਤਯੋ ਯਾਸ਼੍ਚੇਹ ਜਰਤੀਰਪਿ । ਵਰ੍ਚੋ ਨ੍ਵਸ੍ਯੈ ਸਂ ਦਤ੍ਤਾਥਾਸ੍ਤਂ ਵਿਪਰੇਤਨ
ਜੋ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਮਨ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਅਭਾਗ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।
ਰੁਕ੍ਮਪ੍ਰਸ੍ਤਰਣਂ ਵਹ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਣਿ ਬਿਭ੍ਰਤਮ੍ । ਆਰੋਹਤ੍ਸੂਰ੍ਯਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬृਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ ਕਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਲਿਆਓ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਧਾਰਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਿਆ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਚੜ੍ਹੇ।
{੯} ਆ ਰੋਹ ਤਲ੍ਪਂ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨੇਹ ਪ੍ਰਜਾਂ ਜਨਯ ਪਤ੍ਯੇ ਅਸ੍ਮੈ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਵ ਸੁਬੁਧਾ ਬੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰਗ੍ਰਾ ਉषਸਃ ਪ੍ਰਤਿ ਜਾਗਰਾਸਿ
ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਇੱਥੇ, ਇਸ ਪਤੀ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਜਣ। ਇੰਦਰਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੜ ਕੇ, ਸਵੇਰ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਗ ਪਏ।
ਦੇਵਾ ਅਗ੍ਰੇ ਨ੍ਯਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪਤ੍ਨੀਃ ਸਮਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤ ਤਨ੍ਵਸ੍ਤਨੂਭਿਃ । ਸੂਰ੍ਯੇਵ ਨਾਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀ ਪਤ੍ਯਾ ਸਂ ਭਵੇਹ
ਦੇਵਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਏ; ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ। ਔਰਤ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਬਹੁ-ਰੂਪ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ, ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ; ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋ ਨਮਸੇਡਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾ । ਜਾਮਿਮਿਚ੍ਛ ਪਿਤृषਦਂ ਨ੍ਯਕ੍ਤਾਂ ਸ ਤੇ ਭਾਗੋ ਜਨੁषਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਧਿ
ਉਠੋ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਲੱਭੋ ਜੋ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੈ—ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਅਪ੍ਸਰਸਃ ਸਧਮਾਦਂ ਮਦਨ੍ਤਿ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਮਨ੍ਤਰਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ । ਤਾਸ੍ਤੇ ਜਨਿਤ੍ਰਮਭਿ ਤਾਃ ਪਰੇਹਿ ਨਮਸ੍ਤੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰ੍ਤੁਨਾ ਕृਣੋਮਿ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਵਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜਨਮ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਗੰਧਰਵ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯ ਨਮਸੇ ਨਮੋ ਭਾਮਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਚ ਕृਣ੍ਮਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੇ ਨਮੋऽਭਿ ਜਾਯਾ ਅਪ੍ਸਰਸਃ ਪਰੇਹਿ
ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਾਮਾ ਅਤੇ ਅੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਧੂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ।
ਰਾਯਾ ਵਯਂ ਸੁਮਨਸਃ ਸ੍ਯਾਮੋਦਿਤੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮਾਵੀਵृਤਾਮ । ਅਗਨ੍ਤ੍ਸ ਦੇਵਃ ਪਰਮਂ ਸਧਸ੍ਥਮਗਨ੍ਮ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਤ ਆਯੁਃ
ਅਸੀਂ ਧਨ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ, ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ; ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ। ਦੇਵਤਾ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਆਏ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਂ ਪਿਤਰਾਵृਤ੍ਵਿਯੇ ਸृਜੇਥਾਂ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਚ ਰੇਤਸੋ ਭਵਾਥਃ । ਮਰ੍ਯ ਇਵ ਯੋषਾਮਧਿ ਰੋਹਯੈਨਾਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਕृਣ੍ਵਾਥਾਮਿਹ ਪੁष੍ਯਤਂ ਰਯਿਮ੍
ਮਾਂ-ਪਿਓ, ਜੋ ਬੀਜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵਧੂ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰਨ; ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਿਵਾਹ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵਧੋ।
ਤਾਂ ਪੂषਂ ਛਿਵਤਮਾਮੇਰਯਸ੍ਵ ਯਸ੍ਯਾਂ ਬੀਜਂ ਮਨੁष੍ਯਾ ਵਪਨ੍ਤਿ । ਯਾ ਨ ਊਰੂ ਉਸ਼ਤੀ ਵਿਸ਼੍ਰਯਾਤਿ ਯਸ੍ਯਾਮੁਸ਼ਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਹਰੇਮ ਸ਼ੇਪਃ
ਪੂਸ਼ਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਤੰਗਾਂ ਕਦੇ ਥੱਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਢਿੱਲੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ—ਉਸ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਬੰਨ੍ਹ ਹਟਾ ਸਕੀਏ।
ਆ ਰੋਹੋਰੁਮੁਪ ਧਤ੍ਸ੍ਵ ਹਸ੍ਤਂ ਪਰਿ ष੍ਵਜਸ੍ਵ ਜਾਯਾਂ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਃ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਕृਣ੍ਵਾਥਾਮਿਹ ਮੋਦਮਾਨੌ ਦੀਰ੍ਘਂ ਵਾਮਾਯੁਃ ਸਵਿਤਾ ਕृਣੋਤੁ
ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਲੈ, ਆਪਣੀ ਤੰਗ 'ਤੇ ਰੱਖ; ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਖੁਸ਼ ਰਹੋ; ਸਵਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ।
ਆ ਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਜਨਯਤੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਹੋਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਨਕ੍ਤ੍ਵਰ੍ਯਮਾ । ਅਦੁਰ੍ਮਙ੍ਗਲੀ ਪਤਿਲੋਕਮਾ ਵਿਸ਼ੇਮਂ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਸ਼ਂ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੇ; ਦਿਨ-ਰਾਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਯਮਾਨ ਨਾਲ ਜੋੜਨ। ਅਸੀਂ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਜਾਵਾਂ; ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
{੧੦} ਦੇਵੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਮਨੁਨਾ ਸਾਕਮੇਤਦ੍ਵਾਧੂਯਂ ਵਾਸੋ ਵਧ੍ਵਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ । ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚਿਕਿਤੁषੇ ਦਦਾਤਿ ਸ ਇਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਤਲ੍ਪਾਨਿ ਹਨ੍ਤਿ
ਇਹ ਵਧੂ ਦਾ ਕੱਪੜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਵਧੂ ਦਾ ਲਿਬਾਸ ਅਤੇ ਵਧੂਪਤੀ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਕਿਸੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਵਿਵਾਹ-ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਮੇ ਦਤ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਗਂ ਵਧੂਯੋਰ੍ਵਾਧੂਯਂ ਵਾਸੋ ਵਧ੍ਵਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ । ਯੁਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇऽਨੁਮਨ੍ਯਮਾਨੌ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਸਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਤਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਵਧੂ ਦਾ ਕੱਪੜਾ, ਵਧੂ ਦਾ ਲਿਬਾਸ—ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੋ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸ੍ਯੋਨਾਦ੍ਯੋਨੇਰਧਿ ਬਧ੍ਯਮਾਨੌ ਹਸਾਮੁਦੌ ਮਹਸਾ ਮੋਦਮਾਨੌ । ਸੁਗੂ ਸੁਪੁਤ੍ਰੌ ਸੁਗृਹੌ ਤਰਾਥੋ ਜੀਵਾਵੁषਸੋ ਵਿਭਾਤੀਃ
ਸੁਖਦਾਈ ਵਿਵਾਹ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ, ਵੱਡੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ—ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਬੱਚੇ, ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਹੋਵੋ; ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ, ਸਵੇਰ ਵੇਖੋ।
ਨਵਂ ਵਸਾਨਃ ਸੁਰਭਿਃ ਸੁਵਾਸਾ ਉਦਾਗਾਂ ਜੀਵ ਉषਸੋ ਵਿਭਾਤੀਃ । ਆਣ੍ਡਾਤ੍ਪਤਤ੍ਰੀਵਾਮੁਕ੍ਸ਼ਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦੇਨਸਸ੍ਪਰਿ
ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ, ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਜੀਵਤ ਉਠੋ ਤੇ ਸਵੇਰ ਵੇਖੋ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੋ।
ਸ਼ੁਮ੍ਭਨੀ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਤਿਸੁਮ੍ਨੇ ਮਹਿਵ੍ਰਤੇ । ਆਪਃ ਸਪ੍ਤ ਸੁਸ੍ਰੁਵੁਰ੍ਦੇਵੀਸ੍ਤਾ ਨੋ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਸਜੀ-ਸਜਾਈ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਵਚਨ ਵਾਲੀ; ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ।
ਸੂਰ੍ਯਾਯੈ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਚ । ਯੇ ਭੂਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਸ੍ਤੇਭ੍ਯ ਇਦਮਕਰਂ ਨਮਃ
ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ; ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਯ ऋਤੇ ਚਿਦਭਿਸ਼੍ਰਿषਃ ਪੁਰਾ ਜਤ੍ਰੁਭ੍ਯ ਆਤृਦਃ । ਸਂਧਾਤਾ ਸਂਧਿਂ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਰ੍ਨਿष੍ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਹ੍ਰੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਦੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਬੰਨ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਬਹੁ-ਦਾਤਾ ਮਘਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਆਚੀ ਚੀਜ਼ ਮੁੜ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।