ਆ ਪ੍ਰ ਦ੍ਰਵ ਪਰਮਸ੍ਯਾਃ ਪਰਾਵਤਃ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍ । ਤਦਯਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣਸ੍ਤਥਾਹ ਸ ਤ੍ਵਾਯਮਹ੍ਵਤ੍ਸ ਉਪੇਦਮੇਹਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੌੜ ਕੇ ਆ। ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ। ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਇਉਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਕੋਲ ਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਰੇਹਿ ਸਂ ਹ੍ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਥਾ ਵਰੁਣੈਃ ਸਂਵਿਦਾਨਃ । ਸ ਤ੍ਵਾਯਮਹ੍ਵਤ੍ਸ੍ਵੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਸ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸ ਉ ਕਲ੍ਪਯਦ੍ਵਿਸ਼ਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾ। ਤੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਥ੍ਯਾ ਰੇਵਤੀਰ੍ਬਹੁਧਾ ਵਿਰੂਪਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਗਤ੍ਯ ਵਰੀਯਸ੍ਤੇ ਅਕ੍ਰਨ੍ । ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਵਿਦਾਨਾ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮੀਮੁਗ੍ਰਃ ਸੁਮਨਾ ਵਸ਼ੇਹ
ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਹਾਂ, ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚੰਗਾ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਆਯਮਗਨ੍ ਪਰ੍ਣਮਣਿਰ੍ਬਲੀ ਬਲੇਨ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ਤ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ । ਓਜੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਯ ਓषਧੀਨਾਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਮਾ ਜਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਪ੍ਰਯਾਵਨ੍
ਪੱਤੇ ਦੀ ਮਣੀ ਆਈ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਾਰਦੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਤੇ ਚਮਕ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਧੇ, ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ।
ਮਯਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਣਮਣੇ ਮਯਿ ਧਾਰਯਤਾਦ੍ਰਯਿਮ੍ । ਅਹਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯਾਭੀਵਰ੍ਗੇ ਨਿਜੋ ਭੂਯਾਸਮੁਤ੍ਤਮਃ
ਹੇ ਪੱਤੇ ਦੀ ਮਣੀ, ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਢੁੱਕਵਾਂ ਬਣਾਏ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਚਾ ਹੋਵਾਂ।
ਯਂ ਨਿਦਧੁਰ੍ਵਨਸ੍ਪਤੌ ਗੁਹ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਣਿਮ੍ । ਤਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਹਾਯੁषਾ ਦੇਵਾ ਦਦਤੁ ਭਰ੍ਤਵੇ
ਉਹ ਮਣੀ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੁੱਖ ਵਿਚ ਲੁਕਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ। ਦੇਵਤੇ ਉਹ ਮਣੀ ਸਾਡੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣ, ਰੱਖਣ ਲਈ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਰ੍ਣਃ ਸਹ ਉਗ੍ਰਮਾਗਨ੍ਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰੁਣੇਨ ਸ਼ਿष੍ਟਃ । ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਾਸਂ ਬਹੁ ਰੋਚਮਾਨੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਤ੍ਵਾਯ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯ
ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੱਤਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਇਆ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਹ ਪਿਆਰਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਆ ਮਾਰੁਕ੍ਸ਼ਤ੍ਪਰ੍ਣਮਣਿਰ੍ਮਹ੍ਯਾ ਅਰਿष੍ਟਤਾਤਯੇ । ਯਥਾਹਮੁਤ੍ਤਰੋऽਸਾਨ੍ਯਰ੍ਯਮ੍ਣ ਉਤ ਸਂਵਿਦਃ
ਪੱਤੇ ਦੀ ਮਣੀ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਧੀਵਾਨੋ ਰਥਕਾਰਾਃ ਕਰ੍ਮਾਰਾ ਯੇ ਮਨੀषਿਣਃ । ਉਪਸ੍ਤੀਨ੍ ਪਰ੍ਣ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵਭਿਤੋ ਜਨਾਨ੍
ਜੋ ਚਲਾਕ ਹਨ—ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲੋਹਾਰ ਤੇ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ—ਹੇ ਪੱਤੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ।
ਯੇ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਕृਤਃ ਸੂਤਾ ਗ੍ਰਾਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਉਪਸ੍ਤੀਨ੍ ਪਰ੍ਣ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵਭਿਤੋ ਜਨਾਨ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲਾਏ ਹੋਏ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ—ਹੇ ਪੱਤੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ।
ਪਰ੍ਣੋऽਸਿ ਤਨੂਪਾਨਃ ਸਯੋਨਿਰ੍ਵੀਰੋ ਵੀਰੇਣ ਮਯਾ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਤੇਨ ਬਧ੍ਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾ ਮਣੇ
ਤੂੰ ਪੱਤਾ ਹੈਂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ। ਸਾਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਣੀ, ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਮਾਨ੍ ਪੁਂਸਃ ਪਰਿਜਾਤੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਃ ਖਦਿਰਾਦਧਿ । ਸ ਹਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਮਾਮਕਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਪੁਰਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਰੁੱਖ, ਖਦੀਰ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਨਿਃ ਸ਼ृਣੀਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਵੈਬਾਧਦੋਧਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨਾ ਮੇਦੀ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣੇਨ ਚ
ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇ, ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ; ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ।
ਯਥਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਨਿਰਭਨੋऽਨ੍ਤਰ੍ਮਹਤ੍ਯਰ੍ਣਵੇ । ਏਵਾ ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਭਙ੍ਗ੍ਧਿ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਰੁੱਖ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਇਉਂ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਸਹਮਾਨਸ਼੍ਚਰਸਿ ਸਾਸਹਾਨ ਇਵ ऋषਭਃ । ਤੇਨਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਸਹਿषੀਮਹਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਕਰਦਾ, ਚਲਦਾ, ਵਧੀਆ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਸਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ। ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।
ਸਿਨਾਤ੍ਵੇਨਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਾਸ਼ੈਰਮੋਕ੍ਯੈਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਮਾਮਕਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾਸ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਹੋਣ। ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾਨ੍ ਆਰੋਹਨ੍ ਕृਣੁषੇऽਧਰਾਨ੍ । ਏਵਾ ਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਵਿष੍ਵਗ੍ਭਿਨ੍ਦ੍ਧਿ ਸਹਸ੍ਵ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋੜ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਤੇऽਧਰਾਞ੍ਚਃ ਪ੍ਰ ਪ੍ਲਵਨ੍ਤਾਂ ਛਿਨ੍ਨਾ ਨੌਰਿਵ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍। ਨ ਵੈਬਾਧਪ੍ਰਣੁਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਨਰਸ੍ਤਿ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਜੋ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਨੌਕ ਵਾਂਗ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਪ੍ਰੈਣਾਨ੍ ਨੁਦੇ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰ ਚਿਤ੍ਤੇਨੋਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ । ਪ੍ਰੈਣਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਯਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਯ ਨੁਦਾਮਹੇ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪੀਪਲ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰਿਣਸ੍ਯ ਰਘੁष੍ਯਦੋऽਧਿ ਸ਼ੀਰ੍षਣਿ ਭੇषਜਮ੍ । ਸ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਵਿषਾਣਯਾ ਵਿषੂਚੀਨਮਨੀਨਸ਼ਤ੍
ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਹਰਣ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇਲਾਜ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ, ਸੁੱਕਾ ਰੋਗ ਤੇ ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਣੋ ਵृषਾ ਪਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਕ੍ਰਮੀਤ੍। ਵਿषਾਣੇ ਵਿ ष੍ਯ ਗੁष੍ਪਿਤਂ ਯਦਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਹृਦਿ
ਤਾਕਤਵਰ ਹਰਣ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਦੋ ਯਦਵਰੋਚਤੇ ਚਤੁष੍ਪਕ੍ਸ਼ਮਿਵ ਛਦਿਃ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮਙ੍ਗੇਭ੍ਯੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਚਾਰ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਰਦਾ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਮੂ ਯੇ ਦਿਵਿ ਸੁਭਗੇ ਵਿਚृਤੌ ਨਾਮ ਤਾਰਕੇ । ਵਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਮੁਞ੍ਚਤਾਮਧਮਂ ਪਾਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ! ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਦੋਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਣ।
ਆਪ ਇਦ੍ਵਾ ਉ ਭੇषਜੀਰਾਪੋ ਅਮੀਵਚਾਤਨੀਃ । ਆਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੇषਜੀਸ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਤ੍
ਪਾਣੀ ਇਲਾਜੀ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹਨ—ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ।
ਯਦਾਸੁਤੇਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਨਾਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੇ । ਵੇਦਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਬਣਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪਵਾਸੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਮਪਵਾਸ ਉषਸਾਮੁਤ । ਅਪਾਸ੍ਮਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਭੂਤਮਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮੁਚ੍ਛਤੁ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲੁਕਣ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਲੁਕਣ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਬੇਕਦਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਆ ਯਾਤੁ ਮਿਤ੍ਰ ऋਤੁਭਿਃ ਕਲ੍ਪਮਾਨਃ ਸਂਵੇਸ਼ਯਨ੍ ਪृਥਿਵੀਮੁਸ੍ਰਿਯਾਭਿਃ । ਅਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਰੁਣੋ ਵਾਯੁਰਗ੍ਨਿਰ੍ਬृਹਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਂਵੇਸ਼੍ਯਂ ਦਧਾਤੁ
ਮਿੱਤਰ ਰੁੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੁੱਖਾਲਾ ਰਾਜ ਦਿਵਣ।
ਧਾਤਾ ਰਾਤਿਃ ਸਵਿਤੇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵਚਃ । ਹੁਵੇ ਦੇਵੀਮਦਿਤਿਂ ਸ਼ੂਰਪੁਤ੍ਰਾਂ ਸਜਾਤਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯਮੇष੍ਠਾ ਯਥਾਸਾਨਿ
ਧਾਤਾ, ਰਾਤੀ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਤਵਸ਼ਟਾ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ; ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਹੁਵੇ ਸੋਮਂ ਸਵਿਤਾਰਂ ਨਮੋਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਮਹਮੁਤ੍ਤਰਤ੍ਵੇ । ਅਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦੀਦਾਯਦ੍ਦੀਰ੍ਘਮੇਵ ਸਜਾਤੈਰਿਦ੍ਧੋऽਪ੍ਰਤਿਬ੍ਰੁਵਦ੍ਭਿਃ
ਮੈਂ ਸੋਮ, ਜੋ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਾਰੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਭੜਕਾਈ ਗਈ ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਇਹੇਦਸਾਥ ਨ ਪਰੋ ਗਮਾਥੇਰ੍ਯੋ ਗੋਪਾਃ ਪੁष੍ਟਪਤਿਰ੍ਵ ਆਜਤ੍। ਅਸ੍ਮੈ ਕਾਮਾਯੋਪ ਕਾਮਿਨੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵੋ ਦੇਵਾ ਉਪਸਂਯਨ੍ਤੁ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਜਾਓ—ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ।