ਮਮੇਯਮਸ੍ਤੁ ਪੋष੍ਯਾ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਦਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਮਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤਿ ਸਂ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਇਹ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵੇ; ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ, ਸੌ ਸਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਵੋ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਾਸੋ ਵ੍ਯਦਧਾਚ੍ਛੁਭੇ ਕਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਾ ਕਵੀਨਾਮ੍ । ਤੇਨੇਮਾਂ ਨਾਰੀਂ ਸਵਿਤਾ ਭਗਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਮਿਵ ਪਰਿ ਧਤ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਯਾ
ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਨਾਲ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਭਗੋ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਸੂਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਭਗੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸੋਮ ਇਮਾਂ ਨਾਰਿਂ ਪ੍ਰਜਯਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਭਗੋ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਰੁਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੋਮ—ਇਹ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਕੇਸ਼ਾਁ ਅਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਤੇਨੇਮਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਾਰੀਂ ਪਤ੍ਯੇ ਸਂ ਸ਼ੋਭਯਾਮਸਿ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਬਣਾਏ; ਉਸ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਯਦਵਸ੍ਤ ਯੋषਾ ਜਾਯਾਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸੇ ਮਨਸਾ ਚਰਨ੍ਤੀਮ੍ । ਤਾਮਨ੍ਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਸਖਿਭਿਰ੍ਨਵਗ੍ਵੈਃ ਕ ਇਮਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵਿ ਚਚਰ੍ਤ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਇਹ ਔਰਤ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੈ: ਪਤਨੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਕੌਣ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ?
ਅਹਂ ਵਿ ष੍ਯਾਮਿ ਮਯਿ ਰੂਪਮਸ੍ਯਾ ਵੇਦਦਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਮਨਸਃ ਕੁਲਾਯਮ੍ । ਨ ਸ੍ਤੇਯਮਦ੍ਮਿ ਮਨਸੋਦਮੁਚ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਰਥ੍ਨਾਨੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਮਨ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ; ਮੈਂ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਮਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੁਟਿਆ, ਮੈਂ ਆਪ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਦ੍ਯੇਨ ਤ੍ਵਾਬਧ੍ਨਾਤ੍ਸਵਿਤਾ ਸੁਸ਼ੇਵਾਃ । ਉਰੁਂ ਲੋਕਂ ਸੁਗਮਤ੍ਰ ਪਨ੍ਥਾਂ ਕृਣੋਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਹਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਵਧੁ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵਧੂ, ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੌੜਾ ਜਗ ਤੇ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ਯਚ੍ਛਧ੍ਵਮਪ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹਨਾਥੇਮਂ ਨਾਰੀਂ ਸੁਕृਤੇ ਦਧਾਤ । ਧਾਤਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਤਿਮਸ੍ਯੈ ਵਿਵੇਦ ਭਗੋ ਰਾਜਾ ਪੁਰ ਏਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਉਠੋ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੋ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਪਤੀ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਭਗੋ ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ।
ਭਗਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ ਚਤੁਰਃ ਪਾਦਾਨ੍ ਭਗਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯੁष੍ਪਲਾਨਿ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪਿਪੇਸ਼ ਮਧ੍ਯਤੋऽਨੁ ਵਰ੍ਧ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸਾ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੁਮਙ੍ਗਲੀ
ਭਾਗ ਨੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਭਾਗ ਨੇ ਚਾਰ ਪਹੀਏ ਵੀ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ, ਸਪੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।
ਸੁਕਿਂਸ਼ੁਕਂ ਵਹਤੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਸੁਵृਤਂ ਸੁਚਕ੍ਰਮ੍ । ਆ ਰੋਹ ਸੂਰ੍ਯੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਸ੍ਯੋਨਂ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਵਹਤੁਂ ਕृਣੁ ਤ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਚੰਗੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਨਵੀਂ ਵਧੂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ; ਪਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਣਾ।
ਅਭ੍ਰਾਤृਘ੍ਨੀਂ ਵਰੁਣਾਪਸ਼ੁਘ੍ਨੀਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪਤਿਘ੍ਨੀਂ ਪੁਤ੍ਰਿਣੀਮਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਵਿਤਰ੍ਵਹ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਦਇਆ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਮਾ ਹਿਂਸਿष੍ਟਂ ਕੁਮਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਥੂਣੇ ਦੇਵਕृਤੇ ਪਥਿ । ਸ਼ਾਲਾਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸ੍ਯੋਨਂ ਕृਣ੍ਮੋ ਵਧੂਪਥਮ੍
ਹੇ ਥੰਮ੍ਹ, ਜੋ ਰਸਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਵਧੂ ਦਾ ਰਾਹ ਸੁਖਦਾਇਕ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਰਂ ਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨ੍ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਅਨਾਵ੍ਯਾਧਾਂ ਦੇਵਪੁਰਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯ ਸ਼ਿਵਾ ਸ੍ਯੋਨਾ ਪਤਿਲੋਕੇ ਵਿ ਰਾਜ
ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਜੋੜੀ ਜਾਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕ।
14.2 (ਵਿਵਾਹ ਪ੍ਰਕਰਣਮ੍) ਤੁਭ੍ਯਮਗ੍ਰੇ ਪਰ੍ਯਵਹਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਵਹਤੁਨਾ ਸਹ । ਸ ਨਃ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਜਾਯਾਂ ਦਾ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਹ
ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਵਧੂ ਰਥ ਨੂੰ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਵਧੂ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ।
ਪੁਨਃ ਪਤ੍ਨੀਮਗ੍ਨਿਰਦਾਦਾਯੁषਾ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸਾ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਸ੍ਯਾ ਯਃ ਪਤਿਰ੍ਜੀਵਾਤਿ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅੱਗ ਨੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਜੀਵੇ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਜਾਯਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਤੇऽਪਰਃ ਪਤਿਃ । ਤृਤੀਯੋ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੇ ਪਤਿਸ੍ਤੁਰੀਯਸ੍ਤੇ ਮਨੁष੍ਯਜਾਃ
ਸੋਮਾ ਤੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਪਤੀ ਸੀ, ਗੰਧਰਵ ਦੂਜਾ, ਅੱਗ ਤੀਜਾ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਨੁੱਖ।
ਸੋਮੋ ਦਦਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਦਦਦਗ੍ਨਯੇ । ਰਯਿਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚਾਦਾਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹ੍ਯਮਥੋ ਇਮਾਮ੍
ਸੋਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇਹ ਵਧੂ ਦਿੱਤੀ।
ਆ ਵਾਮਗਨ੍ਤ੍ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਨ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹृਤ੍ਸੁ ਕਾਮਾ ਅਰਂਸਤ । ਅਭੂਤਂ ਗੋਪਾ ਮਿਥੁਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਅਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਦੁਰ੍ਯਾਮਸ਼ੀਮਹਿ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਆਓ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਰਾਖੇ ਬਣੋ। ਅਸੀਂ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਪਿਆਰ ਮਿਲੀਏ।
ਸਾ ਮਨ੍ਦਸਾਨਾ ਮਨਸਾ ਸ਼ਿਵੇਨ ਰਯਿਂ ਧੇਹਿ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਵਚਸ੍ਯਮ੍ । ਸੁਗਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸੁਪ੍ਰਪਾਣਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਪਥਿष੍ਠਾਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਤਮ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਸਭ ਵਿਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਚੰਗਾ ਪਾਰ, ਚੰਗਾ ਪਾਣੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਬਣਾਓ ਤੇ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਯਾ ਓषਧਯੋ ਯਾ ਨਦ੍ਯੋ ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾ ਵਨਾ । ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵਧੁ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਂ ਪਤ੍ਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਜੋ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ, ਖੇਤ ਤੇ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਉਹ ਵਧੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਤੀ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਏਮਂ ਪਨ੍ਥਾਮਰੁਕ੍ਸ਼ਾਮ ਸੁਗਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਹਨਮ੍ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵੀਰੋ ਨ ਰਿष੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਵਸੁ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਰਾਹ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਸਾਨ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਵੀਰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਦਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਸੁ ਮੇ ਨਰਃ ਸ਼ृਣੁਤ ਯਯਾਸ਼ਿषਾ ਦਂਪਤੀ ਵਾਮਮਸ਼੍ਨੁਤਃ । ਯੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਅਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀਰੇषੁ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯੇषੁ ਯੇऽਧਿ ਤਸ੍ਥੁਃ । ਸ੍ਯੋਨਾਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਯੈ ਵਧ੍ਵੈ ਭਵਨ੍ਤੁ ਮਾ ਹਿਂਸਿषੁਰ੍ਵਹਤੁਮੁਹ੍ਯਮਾਨਮ੍
ਹੇ ਲੋਕੋ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦੰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਤੇ ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਨਸਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਵਧੂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਵੇਂ ਘਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ।
ਯੇ ਵਧ੍ਵਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਹਤੁਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾਮਨੁ । ਪੁਨਸ੍ਤਾਨ੍ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਦੇਵਾ ਨਯਨ੍ਤੁ ਯਤ ਆਗਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਵਧੂ ਨੂੰ ਰੋਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਨਯ ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾਵਣ ਜਿਥੋਂ ਉਹ ਆਏ ਹਨ।
{੭} ਮਾ ਵਿਦਨ੍ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨੋ ਯ ਆਸੀਦਨ੍ਤਿ ਦਂਪਤੀ । ਸੁਗੇਨ ਦੁਰ੍ਗਮਤੀਤਾਮਪ ਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਵਰਾਤਯਃ
ਜੋ ਚੋਰ ਦੰਪਤੀ ਦੀ ਘਾਤ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ। ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਥਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ।
ਸਂ ਕਾਸ਼ਯਾਮਿ ਵਹਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਗृਹੈਰਘੋਰੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਮਿਤ੍ਰਿਯੇਣ । ਪਰ੍ਯਾਣਦ੍ਧਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਯਦਸ੍ਤਿ ਸ੍ਯੋਨਂ ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਸਵਿਤਾ ਤਤ੍ਕृਣੋਤੁ
ਮੈਂ ਵਧੂ ਰਥ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ, ਘਰ, ਨਰਮ ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਵਿਤਾ ਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸੁਖਦਾਇਕ ਕਰੇ।
ਸ਼ਿਵਾ ਨਾਰੀਯਮਸ੍ਤਮਾਗਨ੍ਨ੍ ਇਮਂ ਧਾਤਾ ਲੋਕਮਸ੍ਯੈ ਦਿਦੇਸ਼ । ਤਾਮਰ੍ਯਮਾ ਭਗੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ
ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਨਾਰੀ ਘਰ ਆਈ ਹੈ; ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਰਯਮਨ, ਭਾਗ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵਧਾਓ।
ਆਤ੍ਮਨ੍ਵਤ੍ਯੁਰ੍ਵਰਾ ਨਾਰੀਯਮਾਗਨ੍ ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਰੋ ਵਪਤ ਬੀਜਮਸ੍ਯਾਮ੍ । ਸਾ ਵਃ ਪ੍ਰਜਾਂ ਜਨਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਭ੍ਯੋ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਦੁਗ੍ਧਮृषਭਸ੍ਯ ਰੇਤਃ
ਆਤਮ ਵਾਲੀ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਇੱਥੇ ਆਵੇ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰਖ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਵਾਪੇ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਜਣੇ, ਆਪਣੇ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਬਲਦ ਦੀ ਰਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਾਲੇ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠ ਵਿਰਾਡਸਿ ਵਿष੍ਣੁਰਿਵੇਹ ਸਰਸ੍ਵਤਿ । ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਪ੍ਰ ਜਾਯਤਾਂ ਭਗਸ੍ਯ ਸੁਮਤਾਵਸਤ੍
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੀ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਮਹਾਨ, ਸਰਸਵਤੀ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਭਾਗਾ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇ।
ਉਦ੍ਵ ਊਰ੍ਮਿਃ ਸ਼ਮ੍ਯਾ ਹਨ੍ਤ੍ਵਾਪੋ ਯੋਕ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਞ੍ਚਤ । ਮਾਦੁष੍ਕृਤੌ ਵ੍ਯੇਨਸਾਵਘ੍ਨ੍ਯਾਵਸ਼ੁਨਮਾਰਤਾਮ੍
ਲਹਿਰ ਉੱਠੇ, ਹੌਲੇ ਮਾਰੇ; ਪਾਣੀਆਂ, ਬੰਧਨ ਖੋਲੋ। ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਅਘੋਰਚਕ੍ਸ਼ੁਰਪਤਿਘ੍ਨੀ ਸ੍ਯੋਨਾ ਸ਼ਗ੍ਮਾ ਸੁਸ਼ੇਵਾ ਸੁਯਮਾ ਗृਹੇਭ੍ਯਃ । ਵੀਰਸੂਰ੍ਦੇਵृਕਾਮਾ ਸਂ ਤ੍ਵਯੈਧਿषੀਮਹਿ ਸੁਮਸ੍ਯਮਾਨਾ
ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ, ਵੈਰ-ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ, ਦਇਆਲੂ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ, ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਆਈ — ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਭਰਾ-ਵਿਆਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭਣ ਆਵੇ।