ਆਸ਼ਾਸਾਨਾ ਸੌਮਨਸਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਰਯਿਮ੍ । ਪਤ੍ਯੁਰਨੁਵ੍ਰਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਂ ਨਹ੍ਯਸ੍ਵਾਮृਤਾਯ ਕਮ੍
ਉਮੀਦ ਭਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਮਿਲੇ।
ਯਥਾ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨਦੀਨਾਂ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੁषੁਵੇ ਵृषਾ । ਏਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੇਧਿ ਪਤ੍ਯੁਰਸ੍ਤਂ ਪਰੇਤ੍ਯ
ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਬਣ ਕੇ ਵੱਸ।
ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੇਧਿ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇषੁ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੁਤ ਦੇਵृषੁ । ਨਨਾਨ੍ਦੁਃ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੇਧਿ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੁਤ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਓ, ਭਰਾ, ਨਨਦਾਂ ਤੇ ਸਾਸ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਬਣ।
ਯਾ ਅਕृਨ੍ਤਨ੍ਨ੍ ਅਵਯਨ੍ ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਨਿਰੇ ਯਾ ਦੇਵੀਰਨ੍ਤਾਮਭਿਤੋऽਦਦਨ੍ਤ । ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਜਰਸੇ ਸਂ ਵ੍ਯਯਨ੍ਤ੍ਵਾਯੁष੍ਮਤੀਦਂ ਪਰਿ ਧਤ੍ਸ੍ਵ ਵਾਸਃ
ਜੋ ਨੇ ਕੱਟਿਆ, ਨਾ ਵੰਡਿਆ, ਜੋ ਨੇ ਬੁਣਿਆ, ਜੋ ਨੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਤੇਰੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਭਰਿਆ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾ ਲੈ।
ਜੀਵਂ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਵਿ ਨਯਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਰਂ ਦੀਰ੍ਘਾਮਨੁ ਪ੍ਰਸਿਤਿਂ ਦੀਧ੍ਯੁਰ੍ਨਰਃ । ਵਾਮਂ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯ ਇਦਂ ਸਮੀਰਿਰੇ ਮਯਃ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਜਨਯੇ ਪਰਿष੍ਵਜੇ
ਜੀਉਂਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਰਸਮ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਰੋਂਦੇ ਹਨ, ਲੰਮੀ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ—ਮੈਂ ਵਧੂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਯੋਨਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਧਾਰਯਾਮਿ ਤੇऽਸ਼੍ਮਾਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਉਪਸ੍ਥੇ । ਤਮਾ ਤਿष੍ਠਾਨੁਮਾਦ੍ਯਾ ਸੁਵਰ੍ਚਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਤ ਆਯੁਃ ਸਵਿਤਾ ਕृਣੋਤੁ
ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ, ਦਿਵ੍ਯ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੱਥਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ, ਸਵਿਤਾ ਤੇਰੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਕਰੇ।
ਯੇਨਾਗ੍ਨਿਰਸ੍ਯਾ ਭੂਮ੍ਯਾ ਹਸ੍ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਤੇਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਹਸ੍ਤਂ ਮਾ ਵ੍ਯਥਿष੍ਠਾ ਮਯਾ ਸਹ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਧਨੇਨ ਚ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਦਾ ਹਾਂ; ਡਰ ਨਾ—ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਸਮੇਤ ਰਹੀ।
ਦੇਵਸ੍ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਹਸ੍ਤਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਸੁਪ੍ਰਜਸਂ ਕृਣੋਤੁ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੁਭਗਾਂ ਜਤਵੇਦਾਃ ਪਤ੍ਯੇ ਪਤ੍ਨੀਂ ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਕृਣੋਤੁ
ਸਵਿਤਾ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜੇ, ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਕਰੇ; ਅੱਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਵਧੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਕਰੇ।
ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਸੌਭਗਤ੍ਵਾਯ ਹਸ੍ਤਂ ਮਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਜਰਦष੍ਟਿਰ੍ਯਥਾਸਃ । ਭਗੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸਵਿਤਾ ਪੁਰਂਧਿਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਦੁਰ੍ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਃ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਫੜਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਵੇਂ; ਭਗੋ, ਅਰਯਮਾ, ਸਵਿਤਾ, ਪੁਰੰਧਿ—ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਦੇਣ।
{੫} ਭਗਸ੍ਤੇ ਹਸ੍ਤਮਗ੍ਰਹੀਤ੍ਸਵਿਤਾ ਹਸ੍ਤਮਗ੍ਰਹੀਤ੍। ਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਮਸਿ ਧਰ੍ਮਣਾਹਂ ਗृਹਪਤਿਸ੍ਤਵ
ਭਗੋ ਨੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ; ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਘਰ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਮਮੇਯਮਸ੍ਤੁ ਪੋष੍ਯਾ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਦਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਮਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤਿ ਸਂ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਇਹ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵੇ; ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ, ਸੌ ਸਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਵੋ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਾਸੋ ਵ੍ਯਦਧਾਚ੍ਛੁਭੇ ਕਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਾ ਕਵੀਨਾਮ੍ । ਤੇਨੇਮਾਂ ਨਾਰੀਂ ਸਵਿਤਾ ਭਗਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਮਿਵ ਪਰਿ ਧਤ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਯਾ
ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਨਾਲ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਭਗੋ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਸੂਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਭਗੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸੋਮ ਇਮਾਂ ਨਾਰਿਂ ਪ੍ਰਜਯਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਭਗੋ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਰੁਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੋਮ—ਇਹ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਕੇਸ਼ਾਁ ਅਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਤੇਨੇਮਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਾਰੀਂ ਪਤ੍ਯੇ ਸਂ ਸ਼ੋਭਯਾਮਸਿ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਬਣਾਏ; ਉਸ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਯਦਵਸ੍ਤ ਯੋषਾ ਜਾਯਾਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸੇ ਮਨਸਾ ਚਰਨ੍ਤੀਮ੍ । ਤਾਮਨ੍ਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਸਖਿਭਿਰ੍ਨਵਗ੍ਵੈਃ ਕ ਇਮਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵਿ ਚਚਰ੍ਤ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਇਹ ਔਰਤ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੈ: ਪਤਨੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਕੌਣ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ?
ਅਹਂ ਵਿ ष੍ਯਾਮਿ ਮਯਿ ਰੂਪਮਸ੍ਯਾ ਵੇਦਦਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਮਨਸਃ ਕੁਲਾਯਮ੍ । ਨ ਸ੍ਤੇਯਮਦ੍ਮਿ ਮਨਸੋਦਮੁਚ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਰਥ੍ਨਾਨੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਮਨ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ; ਮੈਂ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਮਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੁਟਿਆ, ਮੈਂ ਆਪ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਦ੍ਯੇਨ ਤ੍ਵਾਬਧ੍ਨਾਤ੍ਸਵਿਤਾ ਸੁਸ਼ੇਵਾਃ । ਉਰੁਂ ਲੋਕਂ ਸੁਗਮਤ੍ਰ ਪਨ੍ਥਾਂ ਕृਣੋਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਹਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਵਧੁ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵਧੂ, ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੌੜਾ ਜਗ ਤੇ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ਯਚ੍ਛਧ੍ਵਮਪ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹਨਾਥੇਮਂ ਨਾਰੀਂ ਸੁਕृਤੇ ਦਧਾਤ । ਧਾਤਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਤਿਮਸ੍ਯੈ ਵਿਵੇਦ ਭਗੋ ਰਾਜਾ ਪੁਰ ਏਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਉਠੋ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੋ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਪਤੀ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਭਗੋ ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ।
ਭਗਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ ਚਤੁਰਃ ਪਾਦਾਨ੍ ਭਗਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯੁष੍ਪਲਾਨਿ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪਿਪੇਸ਼ ਮਧ੍ਯਤੋऽਨੁ ਵਰ੍ਧ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸਾ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੁਮਙ੍ਗਲੀ
ਭਾਗ ਨੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਭਾਗ ਨੇ ਚਾਰ ਪਹੀਏ ਵੀ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ, ਸਪੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।
ਸੁਕਿਂਸ਼ੁਕਂ ਵਹਤੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਸੁਵृਤਂ ਸੁਚਕ੍ਰਮ੍ । ਆ ਰੋਹ ਸੂਰ੍ਯੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਸ੍ਯੋਨਂ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਵਹਤੁਂ ਕृਣੁ ਤ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਚੰਗੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਨਵੀਂ ਵਧੂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ; ਪਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਣਾ।
ਅਭ੍ਰਾਤृਘ੍ਨੀਂ ਵਰੁਣਾਪਸ਼ੁਘ੍ਨੀਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪਤਿਘ੍ਨੀਂ ਪੁਤ੍ਰਿਣੀਮਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਵਿਤਰ੍ਵਹ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਦਇਆ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਮਾ ਹਿਂਸਿष੍ਟਂ ਕੁਮਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਥੂਣੇ ਦੇਵਕृਤੇ ਪਥਿ । ਸ਼ਾਲਾਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸ੍ਯੋਨਂ ਕृਣ੍ਮੋ ਵਧੂਪਥਮ੍
ਹੇ ਥੰਮ੍ਹ, ਜੋ ਰਸਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਵਧੂ ਦਾ ਰਾਹ ਸੁਖਦਾਇਕ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਰਂ ਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨ੍ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਅਨਾਵ੍ਯਾਧਾਂ ਦੇਵਪੁਰਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯ ਸ਼ਿਵਾ ਸ੍ਯੋਨਾ ਪਤਿਲੋਕੇ ਵਿ ਰਾਜ
ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਜੋੜੀ ਜਾਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕ।
14.2 (ਵਿਵਾਹ ਪ੍ਰਕਰਣਮ੍) ਤੁਭ੍ਯਮਗ੍ਰੇ ਪਰ੍ਯਵਹਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਵਹਤੁਨਾ ਸਹ । ਸ ਨਃ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਜਾਯਾਂ ਦਾ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਹ
ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਵਧੂ ਰਥ ਨੂੰ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਵਧੂ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ।
ਪੁਨਃ ਪਤ੍ਨੀਮਗ੍ਨਿਰਦਾਦਾਯੁषਾ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸਾ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਸ੍ਯਾ ਯਃ ਪਤਿਰ੍ਜੀਵਾਤਿ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅੱਗ ਨੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਜੀਵੇ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਜਾਯਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਤੇऽਪਰਃ ਪਤਿਃ । ਤृਤੀਯੋ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੇ ਪਤਿਸ੍ਤੁਰੀਯਸ੍ਤੇ ਮਨੁष੍ਯਜਾਃ
ਸੋਮਾ ਤੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਪਤੀ ਸੀ, ਗੰਧਰਵ ਦੂਜਾ, ਅੱਗ ਤੀਜਾ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਨੁੱਖ।
ਸੋਮੋ ਦਦਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਦਦਦਗ੍ਨਯੇ । ਰਯਿਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚਾਦਾਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹ੍ਯਮਥੋ ਇਮਾਮ੍
ਸੋਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇਹ ਵਧੂ ਦਿੱਤੀ।
ਆ ਵਾਮਗਨ੍ਤ੍ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਨ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹृਤ੍ਸੁ ਕਾਮਾ ਅਰਂਸਤ । ਅਭੂਤਂ ਗੋਪਾ ਮਿਥੁਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਅਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਦੁਰ੍ਯਾਮਸ਼ੀਮਹਿ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਆਓ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਰਾਖੇ ਬਣੋ। ਅਸੀਂ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਪਿਆਰ ਮਿਲੀਏ।
ਸਾ ਮਨ੍ਦਸਾਨਾ ਮਨਸਾ ਸ਼ਿਵੇਨ ਰਯਿਂ ਧੇਹਿ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਵਚਸ੍ਯਮ੍ । ਸੁਗਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸੁਪ੍ਰਪਾਣਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਪਥਿष੍ਠਾਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਤਮ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਸਭ ਵਿਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਚੰਗਾ ਪਾਰ, ਚੰਗਾ ਪਾਣੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਬਣਾਓ ਤੇ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਯਾ ਓषਧਯੋ ਯਾ ਨਦ੍ਯੋ ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾ ਵਨਾ । ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵਧੁ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਂ ਪਤ੍ਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਜੋ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ, ਖੇਤ ਤੇ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਉਹ ਵਧੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਤੀ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।