ਇਹੇਦਸਾਥ ਨ ਪਰੋ ਗਮਾਥੇਮਂ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਵਰ੍ਧਯਾਥ । ਸ਼ੁਭਂ ਯਤੀਰੁਸ੍ਰਿਯਾਃ ਸੋਮਵਰ੍ਚਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਕ੍ਰਨ੍ਨ੍ ਇਹ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ
ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਜਾਓ; ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਵਧਣ; ਜੋ ਕੁਝ ਸੂਰਿਆ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਚਮਕ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਕਰਣ।
ਇਮਂ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਂ ਵਿਸ਼ਾਥਾਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨ ਮਿਨਾਤਿ ਭਾਗਮ੍ । ਅਸ੍ਮੈ ਵਃ ਪੂषਾ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਅਸ੍ਮੈ ਵੋ ਧਾਤਾ ਸਵਿਤਾ ਸੁਵਾਤਿ
ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਘਟਾਏ ਨਾ; ਉਸ ਲਈ ਪੂਸ਼ਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ, ਉਸ ਲਈ ਧਾਤਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ।
ਅਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ऋਜਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਪਨ੍ਥਾਨੋ ਯੇਭਿਃ ਸਖਾਯੋ ਯਨ੍ਤਿ ਨੋ ਵਰੇਯਮ੍ । ਸਂ ਭਗੇਨ ਸਮਰ੍ਯਮ੍ਣਾ ਸਂ ਧਾਤਾ ਸृਜਤੁ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਰਾਹ ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਹੋਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੋਸਤ ਸਾਨੂੰ ਚੁਣਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਗਾ, ਅਰਯਮਨ ਤੇ ਧਾਤਾ ਮਿਲ ਕੇ ਚਮਕ ਦੇਣ।
ਯਚ੍ਚ ਵਰ੍ਚੋ ਅਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਸੁਰਾਯਾਂ ਚ ਯਦਾਹਿਤਮ੍ । ਯਦ੍ਗੋष੍ਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਚਸ੍ਤੇਨੇਮਾਂ ਵਰ੍ਚਸਾਵਤਮ੍
ਜੋ ਚਮਕ ਪਾਸਿਆਂ ਜਾਂ ਮਦਿਰਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਉਸ ਚਮਕ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਯੇਨ ਮਹਾਨਘ੍ਨ੍ਯਾ ਜਘਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੇਨ ਵਾ ਸੁਰਾ । ਯੇਨਾਕ੍ਸ਼ਾ ਅਭ੍ਯषਿਚ੍ਯਨ੍ਤ ਤੇਨੇਮਾਂ ਵਰ੍ਚਸਾਵਤਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜਾਂ ਮਦਿਰਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਚਮਕ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਯੋ ਅਨਿਧ੍ਮੋ ਦੀਦਯਦਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ ਈਡਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ । ਅਪਾਂ ਨਪਾਨ੍ ਮਧੁਮਤੀਰਪੋ ਦਾ ਯਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵੀਰ੍ਯਾਵਾਨ੍
ਜੋ ਬਿਨਾ ਇੰਦਨ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਇਆ।
ਇਦਮਹਂ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਗ੍ਰਾਭਂ ਤਨੂਦੂषਿਮਪੋਹਾਮਿ । ਯੋ ਭਦ੍ਰੋ ਰੋਚਨਸ੍ਤਮੁਦਚਾਮਿ
ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪਕੜ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਉਭਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਸ੍ਯੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ੍ਨਪਨੀਰ੍ਹਰਨ੍ਤ੍ਵਵੀਰਘ੍ਨੀਰੁਦਜਨ੍ਤ੍ਵਾਪਃ । ਅਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪਰ੍ਯੇਤੁ ਪੂषਨ੍ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਦੇਵਰਸ਼੍ਚ
ਪੰਡਿਤ ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ, ਪਾਣੀ ਨਿਸ਼ਫਲਤਾ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਪੂਸ਼ਾ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜਾਵੇ, ਸਸੁਰ ਤੇ ਦੇਵਰ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਂ ਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਮੁ ਸਨ੍ਤ੍ਵਾਪਃ ਸ਼ਂ ਮੇਥਿਰ੍ਭਵਤੁ ਸ਼ਂ ਯੁਗਸ੍ਯ ਤਰ੍ਦ੍ਮ । ਸ਼ਂ ਤ ਆਪਃ ਸ਼ਤਪਵਿਤ੍ਰਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਸ਼ਮੁ ਪਤ੍ਯਾ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਸ੍ਵ
ਸੋਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਣੀ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਮਿਲਾਪ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੋੜਾ ਹੌਲੀ ਹੋਵੇ; ਪਾਣੀ ਸੌ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿਚ ਰਹੋ।
{੪} ਖੇ ਰਥਸ੍ਯ ਖੇऽਨਸਃ ਖੇ ਯੁਗਸ੍ਯ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਅਪਾਲਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿष੍ਪੂਤ੍ਵਾਕृਣੋਃ ਸੂਰ੍ਯਤ੍ਵਚਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਥ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਧੁਰਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜੋੜਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ; ਤੂੰ ਸੂਰਿਆ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਬਣਾਈ।
ਆਸ਼ਾਸਾਨਾ ਸੌਮਨਸਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਰਯਿਮ੍ । ਪਤ੍ਯੁਰਨੁਵ੍ਰਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਂ ਨਹ੍ਯਸ੍ਵਾਮृਤਾਯ ਕਮ੍
ਉਮੀਦ ਭਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਮਿਲੇ।
ਯਥਾ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨਦੀਨਾਂ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੁषੁਵੇ ਵृषਾ । ਏਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੇਧਿ ਪਤ੍ਯੁਰਸ੍ਤਂ ਪਰੇਤ੍ਯ
ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਬਣ ਕੇ ਵੱਸ।
ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੇਧਿ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇषੁ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੁਤ ਦੇਵृषੁ । ਨਨਾਨ੍ਦੁਃ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੇਧਿ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੁਤ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਓ, ਭਰਾ, ਨਨਦਾਂ ਤੇ ਸਾਸ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਬਣ।
ਯਾ ਅਕृਨ੍ਤਨ੍ਨ੍ ਅਵਯਨ੍ ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਨਿਰੇ ਯਾ ਦੇਵੀਰਨ੍ਤਾਮਭਿਤੋऽਦਦਨ੍ਤ । ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਜਰਸੇ ਸਂ ਵ੍ਯਯਨ੍ਤ੍ਵਾਯੁष੍ਮਤੀਦਂ ਪਰਿ ਧਤ੍ਸ੍ਵ ਵਾਸਃ
ਜੋ ਨੇ ਕੱਟਿਆ, ਨਾ ਵੰਡਿਆ, ਜੋ ਨੇ ਬੁਣਿਆ, ਜੋ ਨੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਤੇਰੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਭਰਿਆ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾ ਲੈ।
ਜੀਵਂ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਵਿ ਨਯਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਰਂ ਦੀਰ੍ਘਾਮਨੁ ਪ੍ਰਸਿਤਿਂ ਦੀਧ੍ਯੁਰ੍ਨਰਃ । ਵਾਮਂ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯ ਇਦਂ ਸਮੀਰਿਰੇ ਮਯਃ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਜਨਯੇ ਪਰਿष੍ਵਜੇ
ਜੀਉਂਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਰਸਮ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਰੋਂਦੇ ਹਨ, ਲੰਮੀ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ—ਮੈਂ ਵਧੂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਯੋਨਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਧਾਰਯਾਮਿ ਤੇऽਸ਼੍ਮਾਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਉਪਸ੍ਥੇ । ਤਮਾ ਤਿष੍ਠਾਨੁਮਾਦ੍ਯਾ ਸੁਵਰ੍ਚਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਤ ਆਯੁਃ ਸਵਿਤਾ ਕृਣੋਤੁ
ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ, ਦਿਵ੍ਯ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੱਥਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ, ਸਵਿਤਾ ਤੇਰੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਕਰੇ।
ਯੇਨਾਗ੍ਨਿਰਸ੍ਯਾ ਭੂਮ੍ਯਾ ਹਸ੍ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਤੇਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਹਸ੍ਤਂ ਮਾ ਵ੍ਯਥਿष੍ਠਾ ਮਯਾ ਸਹ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਧਨੇਨ ਚ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਦਾ ਹਾਂ; ਡਰ ਨਾ—ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਸਮੇਤ ਰਹੀ।
ਦੇਵਸ੍ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਹਸ੍ਤਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਸੁਪ੍ਰਜਸਂ ਕृਣੋਤੁ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੁਭਗਾਂ ਜਤਵੇਦਾਃ ਪਤ੍ਯੇ ਪਤ੍ਨੀਂ ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਕृਣੋਤੁ
ਸਵਿਤਾ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜੇ, ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਕਰੇ; ਅੱਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਵਧੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਕਰੇ।
ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਸੌਭਗਤ੍ਵਾਯ ਹਸ੍ਤਂ ਮਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਜਰਦष੍ਟਿਰ੍ਯਥਾਸਃ । ਭਗੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸਵਿਤਾ ਪੁਰਂਧਿਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਦੁਰ੍ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਃ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਫੜਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਵੇਂ; ਭਗੋ, ਅਰਯਮਾ, ਸਵਿਤਾ, ਪੁਰੰਧਿ—ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਦੇਣ।
{੫} ਭਗਸ੍ਤੇ ਹਸ੍ਤਮਗ੍ਰਹੀਤ੍ਸਵਿਤਾ ਹਸ੍ਤਮਗ੍ਰਹੀਤ੍। ਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਮਸਿ ਧਰ੍ਮਣਾਹਂ ਗृਹਪਤਿਸ੍ਤਵ
ਭਗੋ ਨੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ; ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਘਰ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਮਮੇਯਮਸ੍ਤੁ ਪੋष੍ਯਾ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਦਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਮਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤਿ ਸਂ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਇਹ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵੇ; ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ, ਸੌ ਸਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਵੋ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਾਸੋ ਵ੍ਯਦਧਾਚ੍ਛੁਭੇ ਕਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਾ ਕਵੀਨਾਮ੍ । ਤੇਨੇਮਾਂ ਨਾਰੀਂ ਸਵਿਤਾ ਭਗਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਮਿਵ ਪਰਿ ਧਤ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਯਾ
ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਨਾਲ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਭਗੋ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਸੂਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਭਗੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸੋਮ ਇਮਾਂ ਨਾਰਿਂ ਪ੍ਰਜਯਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਭਗੋ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਰੁਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੋਮ—ਇਹ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਕੇਸ਼ਾਁ ਅਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਤੇਨੇਮਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਾਰੀਂ ਪਤ੍ਯੇ ਸਂ ਸ਼ੋਭਯਾਮਸਿ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਬਣਾਏ; ਉਸ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਤੀ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਯਦਵਸ੍ਤ ਯੋषਾ ਜਾਯਾਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸੇ ਮਨਸਾ ਚਰਨ੍ਤੀਮ੍ । ਤਾਮਨ੍ਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਸਖਿਭਿਰ੍ਨਵਗ੍ਵੈਃ ਕ ਇਮਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵਿ ਚਚਰ੍ਤ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਇਹ ਔਰਤ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੈ: ਪਤਨੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਕੌਣ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ?
ਅਹਂ ਵਿ ष੍ਯਾਮਿ ਮਯਿ ਰੂਪਮਸ੍ਯਾ ਵੇਦਦਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਮਨਸਃ ਕੁਲਾਯਮ੍ । ਨ ਸ੍ਤੇਯਮਦ੍ਮਿ ਮਨਸੋਦਮੁਚ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਰਥ੍ਨਾਨੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਮਨ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ; ਮੈਂ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਮਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੁਟਿਆ, ਮੈਂ ਆਪ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਦ੍ਯੇਨ ਤ੍ਵਾਬਧ੍ਨਾਤ੍ਸਵਿਤਾ ਸੁਸ਼ੇਵਾਃ । ਉਰੁਂ ਲੋਕਂ ਸੁਗਮਤ੍ਰ ਪਨ੍ਥਾਂ ਕृਣੋਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਹਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਵਧੁ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵਧੂ, ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੌੜਾ ਜਗ ਤੇ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ਯਚ੍ਛਧ੍ਵਮਪ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹਨਾਥੇਮਂ ਨਾਰੀਂ ਸੁਕृਤੇ ਦਧਾਤ । ਧਾਤਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਤਿਮਸ੍ਯੈ ਵਿਵੇਦ ਭਗੋ ਰਾਜਾ ਪੁਰ ਏਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਉਠੋ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੋ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਪਤੀ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਭਗੋ ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ।
ਭਗਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ ਚਤੁਰਃ ਪਾਦਾਨ੍ ਭਗਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯੁष੍ਪਲਾਨਿ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪਿਪੇਸ਼ ਮਧ੍ਯਤੋऽਨੁ ਵਰ੍ਧ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸਾ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੁਮਙ੍ਗਲੀ
ਭਾਗ ਨੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਭਾਗ ਨੇ ਚਾਰ ਪਹੀਏ ਵੀ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ, ਸਪੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।
ਸੁਕਿਂਸ਼ੁਕਂ ਵਹਤੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਸੁਵृਤਂ ਸੁਚਕ੍ਰਮ੍ । ਆ ਰੋਹ ਸੂਰ੍ਯੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਸ੍ਯੋਨਂ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਵਹਤੁਂ ਕृਣੁ ਤ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਚੰਗੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਨਵੀਂ ਵਧੂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ; ਪਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਣਾ।