ਨਾष੍ਟਮੋ ਨ ਨਵਮੋ ਦਸ਼ਮੋ ਨਾਪ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ
ਅੱਠਵੀਂ, ਨੌਵੀਂ ਜਾਂ ਦਸਵੀਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ।
ਸ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮੈ ਵਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯਚ੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਤਿ ਯਚ੍ਚ ਨ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਂਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਤਮਿਦਂ ਨਿਗਤਂ ਸਹਃ ਸ ਏष ਏਕ ਏਕਵृਦੇਕ ਏਵ
ਇਹ ਤਾਕਤ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਕ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਇਕੱਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਾ ਏਕਵृਤੋ ਭਵਨ੍ਤਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚਾਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਨਭਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਚਸਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਚਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਚ
ਬ੍ਰਹਮ, ਤਪ, ਕੀਰਤੀ, ਯਸ਼, ਪਾਣੀ, ਆਕਾਸ਼, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਚਮਕ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ।
ਭੂਤਂ ਚ ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਰੁਚਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਧਾ ਚ
ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸਵਰਗ, ਤੇ ਭੇਟ।
ਯ ਏਤਂ ਦੇਵਮੇਕਵृਤਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਸ ਇਕੱਲੇ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ,
ਸ ਏਵ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸੋऽਮृਤਂ ਸੋऽਭ੍ਵਂ ਸ ਰਕ੍ਸ਼ਃ
ਉਹ ਮੌਤ ਹੈ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਥਾਹ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ ਹੈ।
ਸ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਸੁਵਨਿਰ੍ਵਸੁਦੇਯੇ ਨਮੋਵਾਕੇ ਵषਟ੍ਕਾਰੋऽਨੁ ਸਂਹਿਤਃ
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੇ 'ਵਸ਼ਟ' ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪਾਠ ਵਿਚ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੇਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਤਵ ਉਪ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਮਾਸਤੇ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਮੂ ਸਰ੍ਵਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਵਸ਼ੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਾ ਸਹ
ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਨ।
13.7(੧੩.੪) ਸ ਵਾ ਅਹ੍ਨੋऽਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦਹਰਜਾਯਤ
ਉਹ ਦਿਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਦਿਨ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵੈ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਅਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਰਜਾਯਤ
ਉਹ ਰਾਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਰਾਤ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵਾ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਜਾਯਤ
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚਲੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵੈ ਵਾਯੋਰਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਯੁਰਜਾਯਤ
ਉਹ ਹਵਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਹਵਾ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵੈ ਦਿਵੋऽਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਯੌਰਧਿ ਅਜਾਯਤ
ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਪਰਲਾ ਅਸਮਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵੈ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋऽਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਿਸ਼ੋऽਜਾਯਨ੍ਤ
ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਸ ਵੈ ਭੂਮੇਰਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਮਿਰਜਾਯਤ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵਾ ਅਗ੍ਨੇਰਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ
ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਅੱਗ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵਾ ਅਦ੍ਭ੍ਯੋऽਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦਾਪੋऽਜਾਯਨ੍ਤ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵਾ ऋਗ੍ਭ੍ਯੋऽਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦृਚੋऽਜਾਯਨ੍ਤ
ਉਹ ਰਿਗ-ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਰਿਗ-ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਵੈ ਯਜ੍ਞਾਦਜਾਯਤ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਜ੍ਞੋऽਜਾਯਤ
ਉਹ ਯਜਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਯਜਨ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਃ ਸ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਹੀ ਯਜਨ ਹੈ; ਉਹ ਯਜਨ ਉਸ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਤਨਯਤਿ ਸ ਵਿ ਦ੍ਯੋਤਤੇ ਸ ਉ ਅਸ਼੍ਮਾਨਮਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਯ ਵਾ ਭਦ੍ਰਾਯ ਵਾ ਪੁਰੁषਾਯਾਸੁਰਾਯ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਮੰਦੇ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰ ਲਈ—
ਯਦ੍ਵਾ ਕृਣੋष੍ਯੋषਧੀਰ੍ਯਦ੍ਵਾ ਵਰ੍षਸਿ ਭਦ੍ਰਯਾ ਯਦ੍ਵਾ ਜਨ੍ਯਮਵੀਵृਧਃ
ਤੂੰ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਵਾਸਤੇ ਜੋ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਸੰਤਾਨ ਵਧਾਈ ਹੈਂ—
ਤਾਵਾਂਸ੍ਤੇ ਮਘਵਨ੍ ਮਹਿਮੋਪੋ ਤੇ ਤਨ੍ਵਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇਰੇ ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ।
ਉਪੋ ਤੇ ਬਧ੍ਵੇ ਬਦ੍ਧਾਨਿ ਯਦਿ ਵਾਸਿ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਮ੍
ਤੇਰੇ ਬੰਧਨ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਵਾਰੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
13.੮(੧੩.੪) ਭੂਯਾਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਮੁਰਾਦ੍ਭੂਯਾਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਮृਤ੍ਯੁਭ੍ਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਵੇਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਵੇਂ।
ਭੂਯਾਨ੍ ਅਰਾਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾਃ ਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਵਿਭੂਃ ਪ੍ਰਭੂਰਿਤਿ ਤ੍ਵੋਪਾਸ੍ਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਤੂੰ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ—ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ।