ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ਸ੍ਵਪਾ ਇਹ ਭੁਵਦਗ੍ਨੇ ਵ੍ਯਚਸ੍ਵ ਰੋਦਸੀ ਉਰੂਚੀ । ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸ ਆਮੁਂ ਨਯ ਨਮਸਾ ਰਾਤਹਵ੍ਯਮ੍
ਸੁੱਤਾ ਜਾਗ ਪਵੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਚਮਕ, ਦੋਵਾਂ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੋ। ਮਰੁਤ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਲਈ ਲੈ ਜਾਣ।
ਦੂਰੇ ਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤਮਰੁषਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤੁ ਸਖ੍ਯਾਯ ਵਿਪ੍ਰਮ੍ । ਯਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਬृਹਤੀਮਰ੍ਕਮਸ੍ਮੈ ਸੌਤ੍ਰਾਮਣ੍ਯਾ ਦਧृषਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ
ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ, ਸਿਆਣੇ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚਲਾਉਣ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਬ੍ਰਹਤੀ ਅਤੇ ਸੌਤ੍ਰਾਮਣੀ ਮੰਤ੍ਰ ਉਸ ਲਈ ਰਚੇ।
ਅਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ ਵਰੁਣੋ ਹ੍ਵਯਤੁ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਵਯਤੁ ਪਰ੍ਵਤੇਭ੍ਯਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਵਯਤੁ ਵਿਡ੍ਭ੍ਯ ਆਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ ਆ ਪਤੇਮਾਃ
ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਬੁਲਾਏ, ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਬੁਲਾਏ। ਇੰਦਰ ਤੈਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਬੁਲਾਏ, ਅਤੇ ਬਾਜ ਬਣ ਕੇ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਪਈਏ।
{੪} ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਹਵ੍ਯਂ ਨਯਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਅਪਰੁਦ੍ਧਂ ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਨ੍ਥਾਂ ਕृਣੁਤਾਂ ਸੁਗਂ ਤ ਇਮਂ ਸਜਾਤਾ ਅਭਿਸਂਵਿਸ਼ਧ੍ਵਮ੍
ਬਾਜ ਹਵਨ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਦੂਰ ਤੋਂ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੈ ਆਵੇ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਰਸਤਾ ਆਸਾਨ ਕਰ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਕ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਣ।
{੫} ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜਨਾਃ ਪ੍ਰਤਿ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਵृषਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਦੀਧਰਨ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਣ, ਮਿੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਣ। ਇੰਦਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਬਣਾਈ ਹੈ।
{੬} ਯਸ੍ਤੇ ਹਵਂ ਵਿਵਦਤ੍ਸਜਾਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਟ੍ਯਃ । ਅਪਾਞ੍ਚਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾਥੇਮਮਿਹਾਵ ਗਮਯ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਬਸ ਕਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸੋਦਿਹਿ ਪ੍ਰਾਙ੍ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤਿਰੇਕਰਾਟ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿ ਰਾਜ । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੂਪਸਦ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਯੋ ਭਵੇਹ
ਆ, ਰਾਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ। ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸਰਤਾਜ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਣ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼ੋ ਵृਣਤਾਂ ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾਮਿਮਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਃ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵੀਃ । ਵਰ੍ष੍ਮਨ੍ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਕਕੁਦਿ ਸ਼੍ਰਯਸ੍ਵ ਤਤੋ ਨ ਉਗ੍ਰੋ ਵਿ ਭਜਾ ਵਸੂਨਿ
ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਚੁਣਣ, ਇਹ ਪੰਜ ਦਿਵੀ ਪਾਸੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਣ। ਰਾਜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵੱਸ, ਫਿਰ ਦਿਆਲਤਾ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਵੰਡ।
ਅਚ੍ਛ ਤ੍ਵਾ ਯਨ੍ਤੁ ਹਵਿਨਃ ਸਜਾਤਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦੂਤੋ ਅਜਿਰਃ ਸਂ ਚਰਾਤੈ । ਜਾਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਮਨਸੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਬਹੁਂ ਬਲਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਸ਼੍ਯਾਸਾ ਉਗ੍ਰਃ
ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਆਉਣ। ਅਗਨਿ ਤੇਰਾ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦਾ ਰਹੇ। ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਤੂੰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਧੀਆ ਭੇਟਾਂ ਵੇਖੇ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੋਭਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੁ । ਅਧਾ ਮਨੋ ਵਸੁਦੇਯਾਯ ਕृਣੁष੍ਵ ਤਤੋ ਨ ਉਗ੍ਰੋ ਵਿ ਭਜਾ ਵਸੂਨਿ
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਲਾਉਣ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ 'ਤੇ ਲਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਵੰਡ।
ਆ ਪ੍ਰ ਦ੍ਰਵ ਪਰਮਸ੍ਯਾਃ ਪਰਾਵਤਃ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍ । ਤਦਯਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣਸ੍ਤਥਾਹ ਸ ਤ੍ਵਾਯਮਹ੍ਵਤ੍ਸ ਉਪੇਦਮੇਹਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੌੜ ਕੇ ਆ। ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ। ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਇਉਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਕੋਲ ਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਰੇਹਿ ਸਂ ਹ੍ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਥਾ ਵਰੁਣੈਃ ਸਂਵਿਦਾਨਃ । ਸ ਤ੍ਵਾਯਮਹ੍ਵਤ੍ਸ੍ਵੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਸ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸ ਉ ਕਲ੍ਪਯਦ੍ਵਿਸ਼ਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾ। ਤੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਥ੍ਯਾ ਰੇਵਤੀਰ੍ਬਹੁਧਾ ਵਿਰੂਪਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਗਤ੍ਯ ਵਰੀਯਸ੍ਤੇ ਅਕ੍ਰਨ੍ । ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਵਿਦਾਨਾ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮੀਮੁਗ੍ਰਃ ਸੁਮਨਾ ਵਸ਼ੇਹ
ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਹਾਂ, ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚੰਗਾ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਆਯਮਗਨ੍ ਪਰ੍ਣਮਣਿਰ੍ਬਲੀ ਬਲੇਨ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ਤ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ । ਓਜੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਯ ਓषਧੀਨਾਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਮਾ ਜਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਪ੍ਰਯਾਵਨ੍
ਪੱਤੇ ਦੀ ਮਣੀ ਆਈ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਾਰਦੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਤੇ ਚਮਕ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਧੇ, ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ।
ਮਯਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਣਮਣੇ ਮਯਿ ਧਾਰਯਤਾਦ੍ਰਯਿਮ੍ । ਅਹਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯਾਭੀਵਰ੍ਗੇ ਨਿਜੋ ਭੂਯਾਸਮੁਤ੍ਤਮਃ
ਹੇ ਪੱਤੇ ਦੀ ਮਣੀ, ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਢੁੱਕਵਾਂ ਬਣਾਏ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਚਾ ਹੋਵਾਂ।
ਯਂ ਨਿਦਧੁਰ੍ਵਨਸ੍ਪਤੌ ਗੁਹ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਣਿਮ੍ । ਤਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਹਾਯੁषਾ ਦੇਵਾ ਦਦਤੁ ਭਰ੍ਤਵੇ
ਉਹ ਮਣੀ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੁੱਖ ਵਿਚ ਲੁਕਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ। ਦੇਵਤੇ ਉਹ ਮਣੀ ਸਾਡੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣ, ਰੱਖਣ ਲਈ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਰ੍ਣਃ ਸਹ ਉਗ੍ਰਮਾਗਨ੍ਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰੁਣੇਨ ਸ਼ਿष੍ਟਃ । ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਾਸਂ ਬਹੁ ਰੋਚਮਾਨੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਤ੍ਵਾਯ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯ
ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੱਤਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਇਆ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਹ ਪਿਆਰਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਆ ਮਾਰੁਕ੍ਸ਼ਤ੍ਪਰ੍ਣਮਣਿਰ੍ਮਹ੍ਯਾ ਅਰਿष੍ਟਤਾਤਯੇ । ਯਥਾਹਮੁਤ੍ਤਰੋऽਸਾਨ੍ਯਰ੍ਯਮ੍ਣ ਉਤ ਸਂਵਿਦਃ
ਪੱਤੇ ਦੀ ਮਣੀ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਧੀਵਾਨੋ ਰਥਕਾਰਾਃ ਕਰ੍ਮਾਰਾ ਯੇ ਮਨੀषਿਣਃ । ਉਪਸ੍ਤੀਨ੍ ਪਰ੍ਣ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵਭਿਤੋ ਜਨਾਨ੍
ਜੋ ਚਲਾਕ ਹਨ—ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲੋਹਾਰ ਤੇ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ—ਹੇ ਪੱਤੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ।
ਯੇ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਕृਤਃ ਸੂਤਾ ਗ੍ਰਾਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਉਪਸ੍ਤੀਨ੍ ਪਰ੍ਣ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵਭਿਤੋ ਜਨਾਨ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲਾਏ ਹੋਏ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ—ਹੇ ਪੱਤੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ।
ਪਰ੍ਣੋऽਸਿ ਤਨੂਪਾਨਃ ਸਯੋਨਿਰ੍ਵੀਰੋ ਵੀਰੇਣ ਮਯਾ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਤੇਨ ਬਧ੍ਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾ ਮਣੇ
ਤੂੰ ਪੱਤਾ ਹੈਂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ। ਸਾਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਣੀ, ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਮਾਨ੍ ਪੁਂਸਃ ਪਰਿਜਾਤੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਃ ਖਦਿਰਾਦਧਿ । ਸ ਹਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਮਾਮਕਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਪੁਰਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਰੁੱਖ, ਖਦੀਰ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਨਿਃ ਸ਼ृਣੀਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਵੈਬਾਧਦੋਧਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨਾ ਮੇਦੀ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣੇਨ ਚ
ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇ, ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ; ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ।
ਯਥਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਨਿਰਭਨੋऽਨ੍ਤਰ੍ਮਹਤ੍ਯਰ੍ਣਵੇ । ਏਵਾ ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਭਙ੍ਗ੍ਧਿ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਰੁੱਖ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਇਉਂ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਸਹਮਾਨਸ਼੍ਚਰਸਿ ਸਾਸਹਾਨ ਇਵ ऋषਭਃ । ਤੇਨਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਸਹਿषੀਮਹਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਕਰਦਾ, ਚਲਦਾ, ਵਧੀਆ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਸਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ। ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।
ਸਿਨਾਤ੍ਵੇਨਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਾਸ਼ੈਰਮੋਕ੍ਯੈਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਮਾਮਕਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵੇष੍ਮਿ ਯੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾਸ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਹੋਣ। ਹੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾਨ੍ ਆਰੋਹਨ੍ ਕृਣੁषੇऽਧਰਾਨ੍ । ਏਵਾ ਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਵਿष੍ਵਗ੍ਭਿਨ੍ਦ੍ਧਿ ਸਹਸ੍ਵ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋੜ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਤੇऽਧਰਾਞ੍ਚਃ ਪ੍ਰ ਪ੍ਲਵਨ੍ਤਾਂ ਛਿਨ੍ਨਾ ਨੌਰਿਵ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍। ਨ ਵੈਬਾਧਪ੍ਰਣੁਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਨਰਸ੍ਤਿ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਜੋ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਨੌਕ ਵਾਂਗ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਪ੍ਰੈਣਾਨ੍ ਨੁਦੇ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰ ਚਿਤ੍ਤੇਨੋਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ । ਪ੍ਰੈਣਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਯਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਯ ਨੁਦਾਮਹੇ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪੀਪਲ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰਿਣਸ੍ਯ ਰਘੁष੍ਯਦੋऽਧਿ ਸ਼ੀਰ੍षਣਿ ਭੇषਜਮ੍ । ਸ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਵਿषਾਣਯਾ ਵਿषੂਚੀਨਮਨੀਨਸ਼ਤ੍
ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਹਰਣ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇਲਾਜ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਖੇਤਰੀ ਰੋਗ, ਸੁੱਕਾ ਰੋਗ ਤੇ ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।