ਰੋਹਿਤਃ ਕਾਲੋ[http://puranastudy.freeoda.com/pur_index6/kaala.htm ਕਾਲੋਪਰਿ ਟਿਪ੍ਪਣੀ] ਅਭਵਦ੍ਰੋਹਿਤੋऽਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਰੋਹਿਤੋ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਮੁਖਂ ਰੋਹਿਤਃ ਸ੍ਵਰਾਭਰਤ੍
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਕਾਲ ਬਣ ਗਿਆ, ਲਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ; ਲਾਲ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਲਾਲ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਝਲਦਾ ਹੈ।
ਰੋਹਿਤੋ ਲੋਕੋ ਅਭਵਦ੍ਰੋਹਿਤੋऽਤ੍ਯਤਪਦ੍ਦਿਵਮ੍ । ਰੋਹਿਤੋ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਭੂਮਿਂ ਸਮੁਦ੍ਰਮਨੁ ਸਂ ਚਰਤ੍
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਲਾਲ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ; ਲਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
{੧੦} ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਮਚਰਦ੍ਰੋਹਿਤੋऽਧਿਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ । ਦਿਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਮਾਦ੍ਭੂਮਿਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭੂਤਂ ਵਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਿਆ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਰੋਹਨ੍ ਛੁਕ੍ਰੋ ਬृਹਤੀਰਤਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦ੍ਵੇ ਰੂਪੇ ਕृਣੁਤੇ ਰੋਚਮਾਨਃ । ਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ ਮਹਿषੋ ਵਾਤਮਾਯਾ ਯਾਵਤੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਅਭਿ ਯਦ੍ਵਿਭਾਤਿ
ਉੱਗਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ, ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੋ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਜੀਬ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡਾ, ਹਵਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਨ੍ਯਦੇਤਿ ਪਰ੍ਯਨ੍ਯਦਸ੍ਯਤੇऽਹੋਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਮਹਿषਃ ਕਲ੍ਪਮਾਨਃ । ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਯਂ ਰਜਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਂ ਗਾਤੁਵਿਦਂ ਹਵਾਮਹੇ ਨਾਧਮਾਨਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਮਹਿਸ਼। ਅਸੀਂ, ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਪृਥਿਵੀਪ੍ਰੋ ਮਹਿषੋ ਨਾਧਮਾਨਸ੍ਯ ਗਾਤੁਰਦਬ੍ਧਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਬਭੂਵ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਂਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਸੁਵਿਦਤ੍ਰੋ ਯਜਤ੍ਰ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਯਦਹਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ
ਪ੍ਰਥਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਿਸ਼ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ, ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਸੁਣੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਵਿਭ੍ਰਾਜਨ੍ ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਸੁਵਿਦਤ੍ਰੋ ਯਜਤ੍ਰ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਯਦਹਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ
ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਸੁਣੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਬੋਧ੍ਯਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧਾ ਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧੇਨੁਮਿਵਾਯਤੀਮੁषਾਸਮ੍ । ਯਹ੍ਵਾ ਇਵ ਪ੍ਰ ਵਯਾਮੁਜ੍ਜਿਹਾਨਾਃ ਪ੍ਰ ਭਾਨਵਃ ਸਿਸ੍ਰਤੇ ਨਾਕਮਚ੍ਛ
ਅੱਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਿਧ ਨਾਲ ਜਾਗ ਪਈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਈਆਂ।
ਯੋ ਮਾਰਯਤਿ ਪ੍ਰਾਣਯਤਿ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਨ੍ਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਜੋ ਮੌਤ ਦਿੰਦਾ, ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਯਃ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਤਰ੍ਪਯਤ੍ਯਪਾਨੇਨ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਠਰਂ ਯਃ ਪਿਪਰ੍ਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਜੋ ਸਾਹ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਲਟੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਰਾਟ੍ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਸਹ ਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਯਃ ਪਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪਰਮਸ੍ਯ ਤੇਜ ਆਦਦੇ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਟ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅੱਗ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪੰਕਤੀ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਾਹ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ षਡੁਰ੍ਵੀਃ ਪਞ੍ਚ ਦਿਸ਼ੋ ਅਧਿਸ਼੍ਰਿਤਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰ ਆਪੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਤ੍ਰਯੋऽਕ੍ਸ਼ਰਾਃ । ਯੋ ਅਨ੍ਤਰਾ ਰੋਦਸੀ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषੈਕ੍ਸ਼ਤ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਵਿਸਤਾਰ, ਪੰਜ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਚਾਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਯੋ ਅਨ੍ਨਾਦੋ ਅਨ੍ਨਪਤਿਰ੍ਬਭੂਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਰੁਤ ਯਃ । ਭੂਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਯਸ੍ਪਤਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਭੋਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬੋਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਮਿਤਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਙ੍ਗਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਮਾਸਂ ਯੋ ਨਿਰ੍ਮਿਮੀਤੇ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾਲ ਤੀਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇਰਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਮਾਪਿਆ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਕृਸ੍ਣਂ ਨਿਯਾਨਂ ਹਰਯਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਅਪੋ ਵਸਾਨਾ ਦਿਵਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਿ । ਤ ਆਵਵृਤ੍ਰਨ੍ਤ੍ਸਦਨਾਦृਤਸ੍ਯ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਕਾਲੇ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਪੰਛੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਯਤ੍ਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਰੋਚਨਾਵਦ੍ਯਤ੍ਸਂਹਿਤਂ ਪੁष੍ਕਲਂ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯਾ ਆਰ੍ਪਿਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸਾਕਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਕਸ਼ਯਪ, ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾ, ਰੌਸ਼ਨ, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚੰਦ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸੂਰਜ ਇਕੱਠੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
{੧੨} ਬृਹਦੇਨਮਨੁ ਵਸ੍ਤੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਰਥਂਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍। ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਸਾਨੇ ਸਦਮਪ੍ਰਮਾਦਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਤ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਥੰਤਰਾ ਪਿੱਛੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਬृਹਦਨ੍ਯਤਃ ਪਕ੍ਸ਼ ਆਸੀਦ੍ਰਥਂਤਰਮਨ੍ਯਤਃ ਸਬਲੇ ਸਧ੍ਰੀਚੀ । ਯਦ੍ਰੋਹਿਤਮਜਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਤ ਇੱਕ ਪੱਖ ਸੀ, ਰਥੰਤਰਾ ਦੂਜਾ, ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ; ਉਹ ਰੋਹਿਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਸ ਵਰੁਣਃ ਸਾਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸ ਮਿਤ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਾਤਰੁਦ੍ਯਨ੍ । ਸ ਸਵਿਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਾਤਿ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਪਤਿ ਮਧ੍ਯਤੋ ਦਿਵਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਰੁਣ, ਅੱਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਵਿਤਾ ਬਣ ਕੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਬਣ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਪਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਸਹਸ੍ਰਾਹ੍ਣ੍ਯਂ ਵਿਯਤਾਵਸ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਹਰੇਰ੍ਹਂਸਸ੍ਯ ਪਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ । ਸ ਦੇਵਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਉਰਸ੍ਯੁਪਦਦ੍ਯ ਸਂਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਯਾਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਨ ਉਸ ਤੇਜ਼ ਹੰਸ ਦੇ ਪੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਅਯਂ ਸ ਦੇਵੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਰਮੂਲਃ ਪਰੁਸ਼ਾਕੋ ਅਤ੍ਤ੍ਰਿਃ । ਯ ਇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਭੁਵਨਂ ਜਜਾਨ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਇਹ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ, ਖੜਕਦਾਰ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਹਰਯੋ ਰਘੁष੍ਯਦੋ ਦੇਵਂ ਦਿਵਿ ਵਰ੍ਚਸਾ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਮ੍ । ਯਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਤਨ੍ਵਸ੍ਤਪਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਸੁਵਰ੍ਣੈਃ ਪਟਰੈਰ੍ਵਿ ਭਾਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਘੋੜੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉਪਰਲੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐ ਰੋਹਿਤ, ਉਥਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇ।
ਯੇਨਾਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ ਹਰਿਤਃ ਸਮ੍ਵਹਨ੍ਤਿ ਯੇਨ ਯਜ੍ਞੇਨ ਬਹਵੋ ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ਤਃ । ਯਦੇਕਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਬਹੁਧਾ ਵਿਭਾਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੇ ਘੋੜੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐ ਰੋਹਿਤ, ਉਥਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇ।
ਸਪ੍ਤ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਰਥਮੇਕਚਕ੍ਰਮੇਕੋ ਅਸ਼੍ਵੋ ਵਹਤਿ ਸਪ੍ਤਨਾਮਾ । ਤ੍ਰਿਨਾਭਿ ਚਕ੍ਰਮਜਰਮਨਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰੇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਧਿ ਤਸ੍ਥੁਃ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਅष੍ਟਧਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਹਤਿ ਵਹ੍ਨਿਰੁਗ੍ਰਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਤਾ ਮਤੀਨਾਮ੍ । ऋਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਤੁਂ ਮਨਸਾ ਮਿਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪਵਤੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਸਮ੍ਯਞ੍ਚਂ ਤਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋऽਨੁ ਸਰ੍ਵਾ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਮਮृਤਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭੇ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਿੱਧੀ ਤੰਦ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐ ਰੋਹਿਤ, ਉਥਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇ।
{੧੩} ਨਿਮ੍ਰੁਚਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਵ੍ਯੁषੋ ਹ ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਰਜਾਂਸਿ ਦਿਵੋ ਅਙ੍ਗ ਤਿਸ੍ਰਃ । ਵਿਦ੍ਮਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਰੇਧਾ ਜਨਿਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰੇਧਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾਨਿ ਵਿਦ੍ਮ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਵਿ ਯ ਔਰ੍ਣੋਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਜਾਯਮਾਨ ਆ ਸਮੁਦ੍ਰਮਦਧਾਤਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਉਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐ ਰੋਹਿਤ, ਉਥਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਃ ਕੇਤੁਭਿਰ੍ਹਿਤੋऽਰ੍ਕਃ ਸਮਿਦ੍ਧ ਉਦਰੋਚਥਾ ਦਿਵਿ । ਕਿਮਭ੍ਯਾਰ੍ਚਨ੍ ਮਰੁਤਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰੋ ਯਦ੍ਰੋਹਿਤਮਜਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
੧੩.੩ ਯ ਇਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਜਜਾਨ ਯੋ ਦ੍ਰਾਪਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਸ੍ਤੇ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਃ षਡੁਰ੍ਵੀਰ੍ਯਾਃ ਪਤਙ੍ਗੋ ਅਨੁ ਵਿਚਾਕਸ਼ੀਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਤਾ ऋਤੁਥਾ ਪਵਨ੍ਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਅਧਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯੈਤਦਾਗੋ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਜਿਨਾਤਿ । ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਨ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਉਡਦਾ ਸੂਰਜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਹਵਾ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਘਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ: ਜੋ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਝਟਕ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਸੱਤ ਜਣੇ ਇੱਕ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਘੋੜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੱਤ ਨਾਮ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਰਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਤਿੰਨ ਨਾਭੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਨਾਂ ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐ ਰੋਹਿਤ, ਉਥਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇ।
ਅਠ ਵਾਰ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਜਣੇ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਤੰਦ ਨੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐ ਰੋਹਿਤ, ਉਥਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇ।
ਤਿੰਨ ਪਹਿਰਾਂ ਉਤਰੇ, ਤਿੰਨ ਪਹਿਰਾਂ ਚੜ੍ਹੇ, ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐ ਰੋਹਿਤ, ਉਥਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇ।
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਗਾਉਣ 'ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਰੁਤ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਜਣਿਆ? ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐ ਰੋਹਿਤ, ਉਥਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇ।