ਆਦਦਾਨਮਾਙ੍ਗਿਰਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਮੁਪ ਦਾਸਯ
ਅੰਗਿਰਸਾ, ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕੋ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੋ।
ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵੀ ਹ੍ਯੁਚ੍ਯਸੇ ਕृਤ੍ਯਾ ਕੂਲ੍ਬਜਮਾਵृਤਾ
ਤੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਰਮ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਓषਨ੍ਤੀ ਸਮੋषਨ੍ਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਜ੍ਰਃ
ਜੋ ਸਾੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵਜਰ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਪਵਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿ ਧਾਵ ਤ੍ਵਮ੍
ਤੇਜ਼ ਕੌਣੀ ਵਾਲੀ, ਮੌਤ ਬਣ ਕੇ ਦੌੜ ਪਵੋ।
ਆ ਦਤ੍ਸੇ ਜਿਨਤਾਂ ਵਰ੍ਚ ਇष੍ਟਂ ਪੂਰ੍ਤਂ ਚਾਸ਼ਿषਃ
ਤੂੰ ਜਿੱਤ, ਚਮਕ, ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਆਦਾਯ ਜੀਤਂ ਜੀਤਾਯ ਲੋਕੇऽਮੁष੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਸਿ
ਜਿੱਤ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਘ੍ਨ੍ਯੇ ਪਦਵੀਰ੍ਭਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਭਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯਾ
ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਰਾਹ ਬਣ।
ਮੇਨਿਃ ਸ਼ਰਵ੍ਯਾ ਭਵਾਘਾਦਘਵਿषਾ ਭਵ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ।
ਅਘ੍ਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰ ਸ਼ਿਰੋ ਜਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਤਾਗਸੋ ਦੇਵਪੀਯੋਰਰਾਧਸਃ
ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ, ਪਾਪੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਢ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਮੂਰ੍ਣਂ ਮृਦਿਤਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦਹਤੁ ਦੁਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ।
ਵृਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰ ਵृਸ਼੍ਚ ਸਂ ਵृਸ਼੍ਚ ਦਹ ਪ੍ਰ ਦਹ ਸਂ ਦਹ
ਕੱਟ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਟ, ਇਕੱਠੇ ਕੱਟ; ਸਾੜ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜ, ਇਕੱਠੇ ਸਾੜ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਂ ਦੇਵ੍ਯਘ੍ਨ੍ਯ ਆ ਮੂਲਾਦਨੁਸਂਦਹ
ਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ ਨੂੰ ਜੜ ਤੋਂ ਸਾੜ ਦੇ।
ਯਥਾਯਾਦ੍ਯਮਸਾਦਨਾਤ੍ਪਾਪਲੋਕਾਨ੍ ਪਰਾਵਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਏਵਾ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ੍ਯਘ੍ਨ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਤਾਗਸੋ ਦੇਵਪੀਯੋਰਰਾਧਸਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ, ਪਾਪੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਲਈ ਕਰ।
ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਕ੍ਸ਼ੁਰਭृष੍ਟਿਨਾ
ਸੌ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਕੌਣੀ ਵਾਲੀ ਕੌਣੀ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਸ਼ਿਰੋ ਜਹਿ
ਕੰਧੇ ਵੱਢ, ਸਿਰ ਵੱਢ।
ਲੋਮਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂ ਛਿਨ੍ਧਿ ਤ੍ਵਚਮਸ੍ਯ ਵਿ ਵੇष੍ਟਯ
ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਕੱਟੋ, ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਉਤਾਰੋ।
ਮਾਂਸਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਾਤਯ ਸ੍ਨਾਵਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂ ਵृਹ
ਉਸਦਾ ਮਾਸ ਕੱਟੋ, ਉਸਦੇ ਪੱਟੇ ਵੱਖ ਕਰੋ।
ਅਸ੍ਥੀਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੀਡਯ ਮਜ੍ਜਾਨਮਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਹਿ
ਉਸਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਕੁੱਟੋ, ਉਸਦੀ ਮੱਝ ਹਟਾਓ।
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਯਾਙ੍ਗਾ ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿ ਸ਼੍ਰਥਯ
ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਜੋੜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰੋ।
ਅਗ੍ਨਿਰੇਨਂ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਨੁਦਤਾਮੁਦੋषਤੁ ਵਾਯੁਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਮਹਤੋ ਵਰਿਮ੍ਣਃ
ਅੱਗ ਉਸ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦੇਵੇ; ਹਵਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰੇ।
ਸੂਰ੍ਯ ਏਨਂ ਦਿਵਃ ਪ੍ਰ ਣੁਦਤਾਂ ਨ੍ਯੋषਤੁ
ਸੂਰਜ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ।
ਉਦੇਹਿ ਵਾਜਿਨ੍ ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰਿਦਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ ਸੂਨृਤਾਵਤ੍। ਯੋ ਰੋਹਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਜਾਨ ਸ ਤ੍ਵਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਸੁਭृਤਂ ਬਿਭਰ੍ਤੁ
ਉਠੋ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਹੈ; ਇਸ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਆ ਜਾਓ। ਜੋ ਲਾਲ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਂਭੇ।
ਉਦ੍ਵਾਜ ਆ ਗਨ੍ ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼ ਆ ਰੋਹ ਤ੍ਵਦ੍ਯੋਨਯੋ ਯਾਃ । ਸੋਮਂ ਦਧਾਨੋऽਪ ਓषਧੀਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਦੋ ਦ੍ਵਿਪਦ ਆ ਵੇਸ਼ਯੇਹ
ਬਾਹਰ ਆਓ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਹੈ; ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ। ਸੋਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਬੂਟੀਆਂ, ਪਸ਼ੂ, ਚੌਪੈਰ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯੂਯਮੁਗ੍ਰਾ ਮਰੁਤਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯੁਜਾ ਪ੍ਰ ਮृਣੀਤ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ । ਆ ਵੋ ਰੋਹਿਤਃ ਸ਼ृਣਵਤ੍ਸੁਦਾਨਵਸ੍ਤ੍ਰਿषਪ੍ਤਾਸੋ ਮਰੁਤਃ ਸ੍ਵਾਦੁਸਂਮੁਦਃ
ਤੁਸੀਂ, ਤੀਬਰ ਮਰੁਤੋ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਲਾਲ, ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਣੇ; ਤੀਨ-ਸੱਤ ਮਰੁਤ ਮਿੱਠੀ ਰਸ ਮਿਲੇ।
ਰੁਹੋ ਰੁਰੋਹ ਰੋਹਿਤ ਆ ਰੁਰੋਹ ਗਰ੍ਭੋ ਜਨੀਨਾਂ ਜਨੁषਾਮੁਪਸ੍ਥਮ੍ । ਤਾਭਿਃ ਸਂਰਬ੍ਧਮਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਨ੍ षਡੁਰ੍ਵੀਰ੍ਗਾਤੁਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨ੍ ਇਹ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਾਹਾਃ
ਉਹ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਲਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਜਣੇ ਹੋਏ ਦਾ ਭਰੂਣ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਖਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ; ਰਾਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਛੇ ਚੌੜੇ ਨੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜ ਬਣਾਇਆ।
ਆ ਤੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਿਹ ਰੋਹਿਤੋऽਹਾਰ੍षੀਦ੍ਵ੍ਯਾਸ੍ਥਨ੍ ਮृਧੋ ਅਭਯਂ ਤੇ ਅਭੂਤ੍। ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਰੇਵਤੀਭਿਃ ਕਾਮਂ ਦੁਹਾਤਾਮਿਹ ਸ਼ਕ੍ਵਰੀਭਿਃ
ਇੱਥੇ ਲਾਲ ਨੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਲਿਆਇਆ; ਉਹ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ।
ਰੋਹਿਤੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਜਜਾਨ ਤਤ੍ਰ ਤਨ੍ਤੁਂ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਤਤਾਨ । ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਿਯੇऽਜ ਏਕਪਾਦੋऽਦृਂਹਦ੍ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਬਲੇਨ
ਲਾਲ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ; ਉੱਥੇ ਸਰਵੋਚ ਨੇ ਤੰਤੂ ਫੈਲਾਇਆ। ਉੱਥੇ ਅਜਨਮਾ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਬੈਠ ਗਿਆ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ।
ਰੋਹਿਤੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਦृਂਹਤ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵ ਸ੍ਤਭਿਤਂ ਤੇਨ ਨਾਕਃ । ਤੇਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਮਿਤਾ ਰਜਾਂਸਿ ਤੇਨ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਮਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਨ੍
ਲਾਲ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਇਹ ਆਸਰਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼। ਉਸ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼, ਮਾਪੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰ; ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਲੱਭੀ।
ਵਿ ਰੋਹਿਤੋ ਅਮृਸ਼ਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਸਮਾਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪ੍ਰਰੁਹੋ ਰੁਹਸ਼੍ਚ । ਦਿਵਂ ਰੂਢ੍ਵਾ ਮਹਤਾ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਸਂ ਤੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਨਕ੍ਤੁ ਪਯਸਾ ਘृਤੇਨ
ਲਾਲ ਨੇ ਹਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਵਧਦਾ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦਾ। ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਵੇ।