ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਭृਤਿਰ੍ਮੁਖਂ ਚ ਵਾਚਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇਣ ਮਨਸਾ ਜੁਹੋਮਿ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਤਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਦੇਵਾ ਯਨ੍ਤੁ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਖ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਮੂੰਹ—ਮੈਂ ਇਹ ਬੋਲੀ, ਸੁਣਨ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਯਜਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਸ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਆਉਣ।
ਆ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਮਤਿਂ ਸਂਭਲੋ ਗਮੇਦਿਮਾਂ ਕੁਮਾਰੀਂ ਸਹ ਨੋ ਭਗੇਨ । ਜੁष੍ਟਾ ਵਰੇषੁ ਸਮਨੇषੁ ਵਲ੍ਗੁਰੋषਂ ਪਤ੍ਯਾ ਸੌਭਗਮਸ੍ਤੁ ਅਸ੍ਯੈ
ਅੱਗ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ; ਇਹ ਕੁੜੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਭਾਗ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ; ਚੋਣ, ਸਭਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ 'ਚ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ 'ਚ ਸੁਖ ਪਾਵੇ।
ਸੋਮਜੁष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜੁष੍ਟਮਰ੍ਯਮ੍ਣਾ ਸਂਭृਤਂ ਭਗਮ੍ । ਧਾਤੁਰ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯੇਨ ਕृਣੋਮਿ ਪਤਿਵੇਦਨਮ੍
ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ, ਅਰਯਮਨ ਤੇ ਭਾਗ ਨੇ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਦੇਵਤਾ ਧਾਤਾ ਦੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਯਮਗ੍ਨੇ ਨਾਰੀ ਪਤਿਂ ਵਿਦੇष੍ਟ ਸੋਮੋ ਹਿ ਰਾਜਾ ਸੁਭਗਾਂ ਕृਣੋਤਿ । ਸੁਵਾਨਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਮਹਿषੀ ਭਵਾਤਿ ਗਤ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਸੁਭਗਾ ਵਿ ਰਾਜਤੁ
ਹੇ ਅੱਗ, ਇਹ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ; ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਕੇ, ਇਹ ਮਹਾਰਾਣੀ ਬਣੇ; ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ 'ਚ ਚਮਕੇ।
ਯਥਾਖਰੋ ਮਘਵਂਸ਼੍ਚਾਰੁਰੇष ਪ੍ਰਿਯੋ ਮृਗਾਣਾਂ ਸੁषਦਾ ਬਭੂਵ । ਏਵਾ ਭਗਸ੍ਯ ਜੁष੍ਟੇਯਮਸ੍ਤੁ ਨਾਰੀ ਸਂਪ੍ਰਿਯਾ ਪਤ੍ਯਾਵਿਰਾਧਯਨ੍ਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਗਧਾ, ਮਘਵਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਭਾਗ ਦੀ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ ਇਹ ਨਾਰੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੇ।
ਭਗਸ੍ਯ ਨਾਵਮਾ ਰੋਹ ਪੂਰ੍ਣਾਮਨੁਪਦਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਤਯੋਪਪ੍ਰਤਾਰਯ ਯੋ ਵਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮ੍ਯਃ
ਭਾਗ ਦੀ ਨੌਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜੋ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਰ ਨੂੰ ਮਿਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ।
ਆ ਕ੍ਰਨ੍ਦਯ ਧਨਪਤੇ ਵਰਮਾਮਨਸਂ ਕृਣੁ । ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਣੁ ਯੋ ਵਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮ੍ਯਃ
ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰ, ਵਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਕਰ। ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਵਰ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਗੁਲ੍ਗੁਲ੍ਵਯਮੌਕ੍ਸ਼ੋ ਅਥੋ ਭਗਃ । ਏਤੇ ਪਤਿਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਦੁਃ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮਾਯ ਵੇਤ੍ਤਵੇ ॥੭ ਆ ਤੇ ਨਯਤੁ ਸਵਿਤਾ ਨਯਤੁ ਪਤਿਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮ੍ਯਃ । ਤ੍ਵਮਸ੍ਯੈ ਧੇਹ੍ਯੋषਧੇ
ਇਹ ਸੋਨਾ, ਇਹ ਤਾਵੀਜ਼, ਇਹ ਬਲਦ ਤੇ ਭਾਗ—ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾ ਕਿ ਵਰ ਜਾਣ ਸਕੇ। ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ; ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਦਹਨ੍ਨ੍ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਮਰਾਤਿਮ੍ । ਸ ਸੇਨਾਂ ਮੋਹਯਤੁ ਪਰੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਕृਣਵਜ੍ਜਾਤਵੇਦਾਃ
ਅੱਗੀ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰੇ, ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਵੈਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ। ਜਾਤਵੇਦ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਬੇਅਸਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਯੂਯਮੁਗ੍ਰਾ ਮਰੁਤ ਈਦृਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਭਿ ਪ੍ਰੇਤ ਮृਣਤ ਸਹਧ੍ਵਮ੍ । ਅਮੀਮृਣਨ੍ ਵਸਵੋ ਨਾਥਿਤਾ ਇਮੇ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹ੍ਯੇषਾਂ ਦੂਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ, ਭਿਆਨਕ ਮਰੁਤੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਓ; ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਮਾਰੋ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਵਸੂ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਮਦਦ ਲਈ ਆਏ ਹਨ; ਅੱਗੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਮਿਤ੍ਰਸੇਨਾਂ ਮਘਵਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਛਤ੍ਰੂਯਤੀਮਭਿ । ਯੁਵਂ ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਦਹਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹੇ ਮਘਵਨ, ਸਾਡੀ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਜੋ ਸਾਡੇ ਖਿਲਾਫ ਖੜੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਾੜ ਦਿਓ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇਰੇ, ਅਤੇ ਹੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰਸੂਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਵਤਾ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰ ਤੇ ਵਜ੍ਰਃ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ਨ੍ ਏਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ । ਜਹਿ ਪ੍ਰਤੀਚੋ ਅਨੂਚਃ ਪਰਾਚੋ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸਤ੍ਯਂ ਕृਣੁਹਿ ਚਿਤ੍ਤਮੇषਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਵਜਰ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜੇ। ਸਾਹਮਣੇ, ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਰ ਥਾਂ ਅਸਥਿਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੇਨਾਂ ਮੋਹਯਾਮਿਤ੍ਰਾਣਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਵਾਤਸ੍ਯ ਧ੍ਰਾਜ੍ਯਾ ਤਾਨ੍ ਵਿषੂਚੋ ਵਿ ਨਾਸ਼ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿਓ। ਅੱਗ ਅਤੇ ਵਾਤ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੌਂਚਲੇ ਕਰ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੇਨਾਂ ਮੋਹਯਤੁ ਮਰੁਤੋ ਘ੍ਨਨ੍ਤ੍ਵੋਜਸਾ । ਚਕ੍ਸ਼ੂਂਸ੍ਯਗ੍ਨਿਰਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਪੁਨਰੇਤੁ ਪਰਾਜਿਤਾ
ਇੰਦਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇ, ਮਰੁਤ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ। ਅੱਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲੈ ਲਵੇ, ਅਤੇ ਹਾਰ ਚੁੱਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਣ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨੋ ਦੂਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਦਹਨ੍ਨ੍ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਮਰਾਤਿਮ੍ । ਸ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮੋਹਯਤੁ ਪਰੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਕृਣਵਜ੍ਜਾਤਵੇਦਾਃ
ਸਾਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੂਤ ਅੱਗ ਆਵੇ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਅਤੇ ਵੈਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਬਸ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਰਮੂਮੁਹਦ੍ਯਾਨਿ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵੋ ਹृਦਿ । ਵਿ ਵੋ ਧਮਤ੍ਵੋਕਸਃ ਪ੍ਰ ਵੋ ਧਮਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਅੱਗ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਉਡਾ ਦੇਵੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੰਞਾ ਦੇਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮੋਹਯਨ੍ਨ੍ ਅਰ੍ਵਾਙਾਕੂਤ੍ਯਾ ਚਰ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਵਾਤਸ੍ਯ ਧ੍ਰਾਜ੍ਯਾ ਤਾਨ੍ ਵਿषੂਚੋ ਵਿ ਨਾਸ਼ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਟਕਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਅਤੇ ਵਾਤ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੌਂਚਲੇ ਕਰ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ।
ਵ੍ਯਾਕੂਤਯ ਏषਾਮਿਤਾਥੋ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮੁਹ੍ਯਤ । ਅਥੋ ਯਦਦ੍ਯੈषਾਂ ਹृਦਿ ਤਦੇषਾਂ ਪਰਿ ਨਿਰ੍ਜਹਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਅਤਾਂ ਭਟਕ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਟਕ ਜਾਣ। ਅਤੇ ਅੱਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ।
ਅਮੀषਾਂ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿਮੋਹਯਨ੍ਤੀ ਗृਹਾਣਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯਪ੍ਵੇ ਪਰੇਹਿ । ਅਭਿ ਪ੍ਰੇਹਿ ਨਿਰ੍ਦਹ ਹृਤ੍ਸੁ ਸ਼ੋਕੈਰ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਮਿਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਮਸਾ ਵਿਧ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਫੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ। ਅੱਗੇ ਵਧ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦੁਖ ਨਾਲ ਸਾੜ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਜ।
ਅਸੌ ਯਾ ਸੇਨਾ ਮਰੁਤਃ ਪਰੇषਾਮਸ੍ਮਾਨ੍ ਐਤ੍ਯਭ੍ਯੋਜਸਾ ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾ । ਤਾਂ ਵਿਧ੍ਯਤ ਤਮਸਾਪਵ੍ਰਤੇਨ ਯਥੈषਾਮਨ੍ਯੋ ਅਨ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਾਤ੍
ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਖਿਲਾਫ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਵੱਜੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣੇ।
ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ਸ੍ਵਪਾ ਇਹ ਭੁਵਦਗ੍ਨੇ ਵ੍ਯਚਸ੍ਵ ਰੋਦਸੀ ਉਰੂਚੀ । ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸ ਆਮੁਂ ਨਯ ਨਮਸਾ ਰਾਤਹਵ੍ਯਮ੍
ਸੁੱਤਾ ਜਾਗ ਪਵੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਚਮਕ, ਦੋਵਾਂ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੋ। ਮਰੁਤ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਲਈ ਲੈ ਜਾਣ।
ਦੂਰੇ ਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤਮਰੁषਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤੁ ਸਖ੍ਯਾਯ ਵਿਪ੍ਰਮ੍ । ਯਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਬृਹਤੀਮਰ੍ਕਮਸ੍ਮੈ ਸੌਤ੍ਰਾਮਣ੍ਯਾ ਦਧृषਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ
ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ, ਸਿਆਣੇ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚਲਾਉਣ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਬ੍ਰਹਤੀ ਅਤੇ ਸੌਤ੍ਰਾਮਣੀ ਮੰਤ੍ਰ ਉਸ ਲਈ ਰਚੇ।
ਅਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ ਵਰੁਣੋ ਹ੍ਵਯਤੁ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਵਯਤੁ ਪਰ੍ਵਤੇਭ੍ਯਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਵਯਤੁ ਵਿਡ੍ਭ੍ਯ ਆਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ ਆ ਪਤੇਮਾਃ
ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਬੁਲਾਏ, ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਬੁਲਾਏ। ਇੰਦਰ ਤੈਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਬੁਲਾਏ, ਅਤੇ ਬਾਜ ਬਣ ਕੇ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਪਈਏ।
{੪} ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਹਵ੍ਯਂ ਨਯਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਅਪਰੁਦ੍ਧਂ ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਨ੍ਥਾਂ ਕृਣੁਤਾਂ ਸੁਗਂ ਤ ਇਮਂ ਸਜਾਤਾ ਅਭਿਸਂਵਿਸ਼ਧ੍ਵਮ੍
ਬਾਜ ਹਵਨ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਦੂਰ ਤੋਂ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੈ ਆਵੇ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਰਸਤਾ ਆਸਾਨ ਕਰ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਕ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਣ।
{੫} ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜਨਾਃ ਪ੍ਰਤਿ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਵृषਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਦੀਧਰਨ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਣ, ਮਿੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਣ। ਇੰਦਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਬਣਾਈ ਹੈ।
{੬} ਯਸ੍ਤੇ ਹਵਂ ਵਿਵਦਤ੍ਸਜਾਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਟ੍ਯਃ । ਅਪਾਞ੍ਚਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾਥੇਮਮਿਹਾਵ ਗਮਯ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਬਸ ਕਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸੋਦਿਹਿ ਪ੍ਰਾਙ੍ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤਿਰੇਕਰਾਟ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿ ਰਾਜ । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੂਪਸਦ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਯੋ ਭਵੇਹ
ਆ, ਰਾਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ। ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸਰਤਾਜ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਣ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼ੋ ਵृਣਤਾਂ ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾਮਿਮਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਃ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵੀਃ । ਵਰ੍ष੍ਮਨ੍ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਕਕੁਦਿ ਸ਼੍ਰਯਸ੍ਵ ਤਤੋ ਨ ਉਗ੍ਰੋ ਵਿ ਭਜਾ ਵਸੂਨਿ
ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਚੁਣਣ, ਇਹ ਪੰਜ ਦਿਵੀ ਪਾਸੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਣ। ਰਾਜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵੱਸ, ਫਿਰ ਦਿਆਲਤਾ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਵੰਡ।
ਅਚ੍ਛ ਤ੍ਵਾ ਯਨ੍ਤੁ ਹਵਿਨਃ ਸਜਾਤਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦੂਤੋ ਅਜਿਰਃ ਸਂ ਚਰਾਤੈ । ਜਾਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਮਨਸੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਬਹੁਂ ਬਲਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਸ਼੍ਯਾਸਾ ਉਗ੍ਰਃ
ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਆਉਣ। ਅਗਨਿ ਤੇਰਾ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦਾ ਰਹੇ। ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਤੂੰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਧੀਆ ਭੇਟਾਂ ਵੇਖੇ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੋਭਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੁ । ਅਧਾ ਮਨੋ ਵਸੁਦੇਯਾਯ ਕृਣੁष੍ਵ ਤਤੋ ਨ ਉਗ੍ਰੋ ਵਿ ਭਜਾ ਵਸੂਨਿ
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਲਾਉਣ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ 'ਤੇ ਲਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਵੰਡ।