ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ ਨਾਰਦਾਨੁष੍ਠੁ ਵਿਦੁषੇ ਵਸ਼ਾ । ਕਤਮਾਸਾਂ ਭੀਮਤਮਾ ਯਾਮਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਾਭਵੇਤ੍
ਨਾਰਦ, ਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਕਿਹੜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਵਿਲਿਪ੍ਤੀ ਯਾ ਬृਹਸ੍ਪਤੇऽਥੋ ਸੂਤਵਸ਼ਾ ਵਸ਼ਾ । ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯ ਆਸ਼ਂਸੇਤ ਭੂਤ੍ਯਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਲੀਪ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਰਥਵਾਨ ਦੀ ਗਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਖਾਵੇ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਵੈ ਵਸ਼ਾਜਾਤਾਨਿ ਵਿਲਿਪ੍ਤੀ ਸੂਤਵਸ਼ਾ ਵਸ਼ਾ । ਤਾਃ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਭ੍ਯਃ ਸੋऽਨਾਵ੍ਰਸ੍ਕਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੌ
ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਲੀਪ ਵਾਲੀ, ਰਥਵਾਨ ਦੀ ਤੇ ਆਮ ਗਾਂ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਯਜਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਤਦ੍ਵੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹਵਿਰਿਤਿ ਮਨ੍ਵੀਤ ਯਾਚਿਤਃ । ਵਸ਼ਾਂ ਚੇਦੇਨਂ ਯਾਚੇਯੁਰ੍ਯਾ ਭੀਮਾਦਦੁषੋ ਗृਹੇ
ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹਵਨ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੰਗਣ ਤੇ ਇਉਂ ਸੋਚੋ; ਜੇ ਉਹ ਗਾਂ ਮੰਗਣ, ਤਾਂ ਘਰ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾ ਵਸ਼ਾਂ ਪਰ੍ਯਵਦਨ੍ ਨ ਨੋऽਦਾਦਿਤਿ ਹੀਡਿਤਾਃ । ਏਤਾਭਿਰ੍ऋਗ੍ਭਿਰ੍ਭੇਦਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਸ ਪਰਾਭਵਤ੍
ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਵਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਇਹਨਾਂ ਰਿੱਗਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਉਤੈਨਾਂ ਭੇਦੋ ਨਾਦਦਾਦ੍ਵਸ਼ਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਦੇਵਾ ਆਗਸੋऽਵृਸ਼੍ਚਨ੍ਨ੍ ਅਹਮੁਤ੍ਤਰੇ
ਪਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਵਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਤੂਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਪਿੱਛਲੇਆਂ ਤੋਂ।
ਯੇ ਵਸ਼ਾਯਾ ਅਦਾਨਾਯ ਵਦਨ੍ਤਿ ਪਰਿਰਾਪਿਣਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯਵੇ ਜਾਲ੍ਮਾ ਆ ਵृਸ਼੍ਚਨ੍ਤੇ ਅਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੋ ਵਾਸ਼ਾ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਜਾਲ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਗੋਪਤਿਂ ਪਰਾਣੀਯਾਥਾਹੁਰ੍ਮਾ ਦਦਾ ਇਤਿ । ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਤੇ ਹੇਤੀਂ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਗੋਪਤੀ ਦੀ ਵਾਸ਼ਾ ਨਾ ਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ,' ਰੁਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਲੈਣ।
ਯਦਿ ਹੁਤਾਂ ਯਦ੍ਯਹੁਤਾਮਮਾ ਚ ਪਚਤੇ ਵਸ਼ਾਮ੍ । ਦੇਵਾਨ੍ਤ੍ਸਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ऋਤ੍ਵਾ ਜਿਹ੍ਮੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਚ੍ਛਤਿ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਾਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਈ ਪਕਾਏ, ਜਾਂ ਆਪ ਖਾਏ, ਉਹ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਕੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਮੇਣ ਤਪਸਾ ਸृष੍ਟਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿਤ੍ਤਰ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਟਿਕਾਈ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨਾਵृਤਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪ੍ਰਾਵृਤਾ ਯਸ਼ਸਾ ਪਰੀਵृਤਾ
ਸਚ ਨਾਲ ਢੱਕੀ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ।
ਸ੍ਵਧਯਾ ਪਰਿਹਿਤਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰ੍ਯੂਢਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਾ ਗੁਪ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਲੋਕੋ ਨਿਧਨਮ੍
ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਟਿਕੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਘੇਰੀ, ਦীক্ষਾ ਨਾਲ ਰੱਖੀ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਦਵਾਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਧਿਪਤਿਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਤਾਮਾਦਦਾਨਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵੀਂ ਜਿਨਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਾਸ਼ਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ ਕ੍ਰਾਮਤਿ ਸੂਨृਤਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਸਚ, ਤਾਕਤ, ਨੇਕੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਓਜਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਸਹਸ਼੍ਚ ਬਲਂ ਚ ਵਾਕ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ
ਉਰਜਾ, ਚਮਕ, ਤਾਕਤ, ਬਲ, ਬੋਲੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਵਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਿषਿਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਚਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਚ
ਬ੍ਰਹਮ, ਰਾਜ, ਰਾਜ, ਲੋਕ, ਚਮਕ, ਇਜ਼ਤ, ਰੌਣਕ ਤੇ ਦੌਲਤ—
ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਰੂਪਂ ਚ ਨਾਮ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚਾਪਾਨਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਚ
ਜੀਵਨ, ਰੂਪ, ਨਾਮ, ਮਹਿਮਾ, ਸਾਹ, ਨਿਕਾਸ, ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਸੁਣਨ—
ਪਯਸ਼੍ਚ ਰਸਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਚਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਚ ਰ੍ਤਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚੇष੍ਟਂ ਚ ਪੂਰ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਜਾ ਚ ਪਸ਼ਵਸ਼੍ਚ
ਦੂਧ, ਸਵਾਦ, ਭੋਜਨ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਚ, ਅਸਲ, ਕਰਮ, ਦਾਨ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂ—
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਪ ਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵੀਮਾਦਦਾਨਸ੍ਯ ਜਿਨਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਾਸ਼ਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ।
ਸੈषਾ ਭੀਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵ੍ਯਘਵਿषਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕृਤ੍ਯਾ ਕੂਲ੍ਬਜਮਾਵृਤਾ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਘੋਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮृਤ੍ਯਵਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਡਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੌਤਾਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੂਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰੁषਵਧਾਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਂ ਦੇਵਪੀਯੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵ੍ਯਾਦੀਯਮਾਨਾ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਡ੍ਵੀਸ਼ ਆ ਦ੍ਯਤਿ
ਉਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੀ ਹੋਈ, ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੇਨਿਃ ਸ਼ਤਵਧਾ ਹਿ ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰ੍ਹਿ ਸਾ
ਉਹ ਸੌ ਜਖਮਾਂ ਵਾਲਾ ਦਾਗ ਹੈ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗੌਰ੍ਦੁਰਾਧਰ੍षਾ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਛੇੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਵਜ੍ਰੋ ਧਾਵਨ੍ਤੀ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਉਦ੍ਵੀਤਾ
ਬਿਜਲੀ, ਦੌੜਦੀ ਹੋਈ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੁਆਰਾ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੇਤਿਃ ਸ਼ਫਾਨ੍ ਉਤ੍ਖਿਦਨ੍ਤੀ ਮਹਾਦੇਵੋऽਪੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ
ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ, ਖੁਰਾਂ ਨੂੰ ਖੋਦਦੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਪਵਿਰੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਵਾਸ਼੍ਯਮਾਨਾਭਿ ਸ੍ਫੂਰ੍ਜਤਿ
ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ, ਵੱਜਣ ਤੇ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਹਿਙ੍ਕृਣ੍ਵਤ੍ਯੁਗ੍ਰੋ ਦੇਵਃ ਪੁਚ੍ਛਂ ਪਰ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ਤੀ
ਮੌਤ, ਭਿਆਨਕ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਾ, ਪੂਛ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।