ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੈ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੇऽਗ੍ਨਯੇऽਧਿਪਤਯੇऽਸਿਤਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯੇषੁਮਤੇ । ਏਤਂ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸ੍ਤਂ ਨੋ ਗੋਪਾਯਤਾਸ੍ਮਾਕਮੈਤੋਃ । ਦਿष੍ਟਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਜਰਸੇ ਨਿ ਨੇषਜ੍ਜਰਾ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਪਰਿ ਣੋ ਦਦਾਤ੍ਵਥ ਪਕ੍ਵੇਨ ਸਹ ਸਂ ਭਵੇਮ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਕਾਲੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਵਧਾਪੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯੈ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਧਿਪਤਯੇ ਤਿਰਸ਼੍ਚਿਰਾਜਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰੇ ਯਮਾਯੇषੁਮਤੇ । ਏਤਂ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸ੍ਤਂ ਨੋ ਗੋਪਾਯਤਾਸ੍ਮਾਕਮੈਤੋਃ । ਦਿष੍ਟਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਜਰਸੇ ਨਿ ਨੇषਜ੍ਜਰਾ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਪਰਿ ਣੋ ਦਦਾਤ੍ਵਥ ਪਕ੍ਵੇਨ ਸਹ ਸਂ ਭਵੇਮ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਤਿਰਛੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਯਮ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਵਧਾਪੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯੈ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੇ ਵਰੁਣਾਯਾਧਿਪਤਯੇ ਪृਦਾਕਵੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰੇऽਨ੍ਨਾਯੇषੁਮਤੇ । ਏਤਂ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸ੍ਤਂ ਨੋ ਗੋਪਾਯਤਾਸ੍ਮਾਕਮੈਤੋਃ । ਦਿष੍ਟਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਜਰਸੇ ਨਿ ਨੇषਜ੍ਜਰਾ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਪਰਿ ਣੋ ਦਦਾਤ੍ਵਥ ਪਕ੍ਵੇਨ ਸਹ ਸਂ ਭਵੇਮ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਖਾਣੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਵਧਾਪੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਉਦੀਚ੍ਯੈ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੇ ਸੋਮਾਯਾਧਿਪਤਯੇ ਸ੍ਵਜਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰੇऽਸ਼ਨ੍ਯਾ ਇषੁਮਤ੍ਯੈ । ਏਤਂ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸ੍ਤਂ ਨੋ ਗੋਪਾਯਤਾਸ੍ਮਾਕਮੈਤੋਃ । ਦਿष੍ਟਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਜਰਸੇ ਨਿ ਨੇषਜ੍ਜਰਾ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਪਰਿ ਣੋ ਦਦਾਤ੍ਵਥ ਪਕ੍ਵੇਨ ਸਹ ਸਂ ਭਵੇਮ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਵਧਾਪੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਧ੍ਰੁਵਾਯੈ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੇ ਵਿष੍ਣਵੇऽਧਿਪਤਯੇ ਕਲ੍ਮਾषਗ੍ਰੀਵਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰ ਓषਧੀਭ੍ਯ ਇषੁਮਤੀਭ੍ਯਃ । ਏਤਂ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸ੍ਤਂ ਨੋ ਗੋਪਾਯਤਾਸ੍ਮਾਕਮੈਤੋਃ । ਦਿष੍ਟਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਜਰਸੇ ਨਿ ਨੇषਜ੍ਜਰਾ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਪਰਿ ਣੋ ਦਦਾਤ੍ਵਥ ਪਕ੍ਵੇਨ ਸਹ ਸਂ ਭਵੇਮ
ਸਥਿਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਕਾਲੀ ਗਲ ਵਾਲੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਵਧਾਪੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਯੈ ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇऽਧਿਪਤਯੇ ਸ਼੍ਵਿਤ੍ਰਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰੇ ਵਰ੍षਾਯੇषੁਮਤੇ । ਏਤਂ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸ੍ਤਂ ਨੋ ਗੋਪਾਯਤਾਸ੍ਮਾਕਮੈਤੋਃ । ਦਿष੍ਟਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਜਰਸੇ ਨਿ ਨੇषਜ੍ਜਰਾ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਪਰਿ ਣੋ ਦਦਾਤ੍ਵਥ ਪਕ੍ਵੇਨ ਸਹ ਸਂ ਭਵੇਮ
ਉਪਰ ਵੱਲ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਚਿੱਟੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤੇ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਵਧਾਪੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਦਦਾਮੀਤ੍ਯੇਵ ਬ੍ਰੂਯਾਦਨੁ ਚੈਨਾਮਭੁਤ੍ਸਤ । ਵਸ਼ਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭ੍ਯੋ ਯਾਚਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਜਾਵਦਪਤ੍ਯਵਤ੍
ਉਹ ਕਹੇ, 'ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ,' ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਯਾ ਸ ਵਿ ਕ੍ਰੀਣੀਤੇ ਪਸ਼ੁਭਿਸ਼੍ਚੋਪ ਦਸ੍ਯਤਿ । ਯ ਆਰ੍षੇਯੇਭ੍ਯੋ ਯਾਚਦ੍ਭ੍ਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਾਂ ਨ ਦਿਤ੍ਸਤਿ
ਉਹ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ। ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੂਟਯਾਸ੍ਯ ਸਂ ਸ਼ੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਲੋਣਯਾ ਕਾਟਮਰ੍ਦਤਿ । ਬਣ੍ਡਯਾ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਗृਹਾਃ ਕਾਣਯਾ ਦੀਯਤੇ ਸ੍ਵਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਹਥੌੜੇ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੂੰਛ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਕੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਘਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਆਪਣਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਲੋਹਿਤੋ ਅਧਿष੍ਠਾਨਾਚ੍ਛਕ੍ਨੋ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਗੋਪਤਿਮ੍ । ਤਥਾ ਵਸ਼ਾਯਾਃ ਸਂਵਿਦ੍ਯਂ ਦੁਰਦਭ੍ਨਾ ਹ੍ਯੁਚ੍ਯਸੇ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਰੱਖਵਾਲਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਸਮਝਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਦੋਰਸ੍ਯਾ ਅਧਿष੍ਠਾਨਾਦ੍ਵਿਕ੍ਲਿਨ੍ਦੁਰ੍ਨਾਮ ਵਿਨ੍ਦਤਿ । ਅਨਾਮਨਾਤ੍ਸਂ ਸ਼ੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾ ਮੁਖੇਨੋਪਜਿਘ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ 'ਵਿਕਲਿੰਦੁ' ਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੂੰਘਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾਮ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਅਸ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਣਾਵਾਸ੍ਕੁਨੋਤ੍ਯਾ ਸ ਦੇਵੇषੁ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਕੁਰ੍ਵ ਇਤਿ ਮਨ੍ਯਤੇ ਕਨੀਯਃ ਕृਣੁਤੇ ਸ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਛੇਦਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਲਵਾਂ,' ਪਰ ਛੋਟਾ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਸ੍ਯਾਃ ਕਸ੍ਮੈ ਚਿਦ੍ਭੋਗਾਯ ਬਾਲਾਨ੍ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਕृਨ੍ਤਤਿ । ਤਤਃ ਕਿਸ਼ੋਰਾ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਵਤ੍ਸਾਂਸ਼੍ਚ ਘਾਤੁਕੋ ਵृਕਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਝੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭੇਡੀਆ ਉਤਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਸ੍ਯਾ ਗੋਪਤੌ ਸਤ੍ਯਾ ਲੋਮ ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੋ ਅਜੀਹਿਡਤ੍। ਤਤਃ ਕੁਮਾਰਾ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ਵਿਨ੍ਦਤ੍ਯਨਾਮਨਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਲੂ ਉਸ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੇ ਵਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁੰਡੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਮ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦਸ੍ਯਾਃ ਪਲ੍ਪੂਲਨਂ ਸ਼ਕृਦ੍ਦਾਸੀ ਸਮਸ੍ਯਤਿ । ਤਤੋऽਪਰੂਪਂ ਜਾਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦਵ੍ਯੇष੍ਯਦੇਨਸਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਲਦ ਦੀ ਸਵਾਦ ਦਾਸੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਵਿਅੰਗ ਜੰਮਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਮਾਨਾਭਿ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਾਨ੍ਤ੍ਸਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵਸ਼ਾ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਭ੍ਯੋ ਦੇਯੈषਾ ਤਦਾਹੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਗੋਪਨਮ੍
ਗਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਜੰਮਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈ।
{੧੯} ਯ ਏਨਾਂ ਵਨਿਮਾਯਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਕृਤਾ ਵਸ਼ਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯੇਯਂ ਤਦਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਯ ਏਨਾਂ ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਯਤੇ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯ ਆਰ੍षੇਯੇਭ੍ਯੋ ਯਾਚਦ੍ਭ੍ਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਾਂ ਨ ਦਿਤ੍ਸਤਿ । ਆ ਸ ਦੇਵੇषੁ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਮਨ੍ਯਵੇ
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਸ਼ਾਭੋਗੋ ਅਨ੍ਯਾਮਿਛੇਤ ਤਰ੍ਹਿ ਸਃ । ਹਿਂਸ੍ਤੇ ਅਦਤ੍ਤਾ ਪੁਰੁषਂ ਯਾਚਿਤਾਂ ਚ ਨ ਦਿਤ੍ਸਤਿ
ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਯਥਾ ਸ਼ੇਵਧਿਰ੍ਨਿਹਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਥਾ ਵਸ਼ਾ । ਤਾਮੇਤਦਛਾਯਨ੍ਤਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਖਜਾਨਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਮੇਤਦਛਾਯਨ੍ਤਿ ਯਦ੍ਵਸ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਅਭਿ । ਯਥੈਨਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਜਿਨੀਯਾਦੇਵਾਸ੍ਯਾ ਨਿਰੋਧਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਾਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇ, ਇਹੀ ਉਸ ਦੀ ਰੋਕ ਹੈ।
ਚਰੇਦੇਵਾ ਤ੍ਰੈਹਾਯਣਾਦਵਿਜ੍ਞਾਤਗਦਾ ਸਤੀ । ਵਸ਼ਾਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਰਦ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਰ੍ਹ੍ਯੇष੍ਯਾਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਣਜਾਣ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ, ਲੁਕ ਕੇ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੇ; ਨਾਰਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਣ, ਫਿਰ ਉਹ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।
ਯ ਏਨਾਮਵਸ਼ਾਮਾਹ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਿਹਿਤਂ ਨਿਧਿਮ੍ । ਉਭੌ ਤਸ੍ਮੈ ਭਵਾਸ਼ਰ੍ਵੌ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯੇषੁਮਸ੍ਯਤਃ
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਖਜਾਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਭਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਅਸ੍ਯਾ ਊਧੋ ਨ ਵੇਦਾਥੋ ਅਸ੍ਯਾ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ ਉਤ । ਉਭਯੇਨੈਵਾਸ੍ਮੈ ਦੁਹੇ ਦਾਤੁਂ ਚੇਦਸ਼ਕਦ੍ਵਸ਼ਾਮ੍
ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਥਣ ਜਾਂ ਚੁਚੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਪਰ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰਦਭ੍ਨੈਨਮਾ ਸ਼ਯੇ ਯਾਚਿਤਾਂ ਚ ਨ ਦਿਤ੍ਸਤਿ । ਨਾਸ੍ਮੈ ਕਾਮਾਃ ਸਮृਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਮਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ
ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਣਾ ਚਾਹੇ।
ਦੇਵਾ ਵਸ਼ਾਮਯਾਚਨ੍ ਮੁਖਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਦਦਦ੍ਧੇਡਂ ਨ੍ਯੇਤਿ ਮਾਨੁषਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਾਂ ਮੰਗੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ 'ਹੇੜਾ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਨਹੀਂ।
{੨੦} ਹੇਡਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਨ੍ਯੇਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਦਦਦ੍ਵਸ਼ਾਮ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਿਹਿਤਂ ਭਾਗਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚੇਨ੍ ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਯਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ 'ਹੇੜਾ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯਦਨ੍ਯੇ ਸ਼ਤਂ ਯਾਚੇਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਗੋਪਤਿਂ ਵਸ਼ਾਮ੍ । ਅਥੈਨਾਂ ਦੇਵਾ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨ੍ ਏਵਂ ਹ ਵਿਦੁषੋ ਵਸ਼ਾ
ਜੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੋਂ ਸੌ ਗਾਂ ਮੰਗਣ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਹੈ।'
ਯ ਏਵਂ ਵਿਦੁषੇऽਦਤ੍ਤ੍ਵਾਥਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦਦਦ੍ਵਸ਼ਾਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾ ਤਸ੍ਮਾ ਅਧਿष੍ਠਾਨੇ ਪृਥਿਵੀ ਸਹਦੇਵਤਾ
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਵਾ ਵਸ਼ਾਮਯਾਚਨ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਰੇ ਅਜਾਯਤ । ਤਾਮੇਤਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਰਦਃ ਸਹ ਦੇਵੈਰੁਦਾਜਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਮੰਗੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ।