ਯਦ੍ਰਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਮਲਂ ਚਕृਮ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ । ਆਪੋ ਮਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁਮ੍ਭਨ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨੇਃ ਸਂਕਸੁਕਾਚ੍ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗੰਦਗੀ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਅਸੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ ਦੇਣ।
{੧੦} ਤਾ ਅਧਰਾਦੁਦੀਚੀਰਾਵਵृਤ੍ਰਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਨੈਤੀਃ ਪਥਿਭਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨੈਃ । ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯਾਧਿ ਪृष੍ਠੇ ਨਵਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਸਰਿਤਃ ਪੁਰਾਣੀਃ
ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਬੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਹਾੜ ਦੇ ਵੱਢੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਵੀਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਅਕ੍ਰਵ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਂ ਨੁਦਾ ਦੇਵਯਜਨਂ ਵਹ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇ; ਰੱਬੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਰੱਬਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ।
ਇਮਂ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾ ਵਿਵੇਸ਼ਾਯਂ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਮਨ੍ਵਗਾਤ੍। ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਨਂ ਤਂ ਹਰਾਮਿ ਸ਼ਿਵਾਪਰਮ੍
ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਦੋਨੋ ਨੂੰ ਬਾਘ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਚੰਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਿਧਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਗ੍ਨਿਰ੍ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯ ਉਭਯਾਨ੍ ਅਨ੍ਤਰਾ ਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਰੱਬਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹੱਦ ਬਾਹਰ ਹੈ; ਅੱਗ, ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੈ।
ਜੀਵਾਨਾਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰ ਤਿਰ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਲੋਕਮਪਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਯੇ ਮृਤਾਃ । ਸੁਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੋ ਵਿਤਪਨ੍ਨ੍ ਅਰਾਤਿਮੁषਾਮੁषਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸੀਂ ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੈ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੀਉਂਦੇ ਦੀ ਉਮਰ ਲੈ ਜਾ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦੇ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਸਹਮਾਨਃ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਐषਾਮੂਰ੍ਜਂ ਰਯਿਮਸ੍ਮਾਸੁ ਧੇਹਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਪਾ।
ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪਪ੍ਰਿਮਨ੍ਵਾਰਭਧ੍ਵਂ ਸ ਵੋ ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦੁਰਿਤਾਦਵਦ੍ਯਾਤ੍। ਤੇਨਾਪ ਹਤ ਸ਼ਰੁਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਤੇਨ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਰਿ ਪਾਤਾਸ੍ਤਾਮ੍
ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ-ਅੱਗ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਨਾਲ, ਡਿੱਗਦੀ ਤੀਰ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਇਸ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਅਨਡ੍ਵਾਹਂ ਪ੍ਲਵਮਨ੍ਵਾਰਭਧ੍ਵਂ ਸ ਵੋ ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦੁਰਿਤਾਦਵਦ੍ਯਾਤ੍। ਆ ਰੋਹਤ ਸਵਿਤੁਰ੍ਨਾਵਮੇਤਾਂ षਡ੍ਭਿਰੁਰ੍ਵੀਭਿਰਮਤਿਂ ਤਰੇਮ
ਇਹ ਬਲਦ, ਇਹ ਬੇੜੀ ਫੜੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਇਹ ਨਾਵ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ—ਛੇ ਚੌੜੇ ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਈਏ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇ ਅਨ੍ਵੇषਿ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮ੍ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ ਪ੍ਰਤਰਣਃ ਸੁਵੀਰਃ । ਅਨਾਤੁਰਾਨ੍ਤ੍ਸੁਮਨਸਸ੍ਤਲ੍ਪ ਬਿਭ੍ਰਜ੍ਜ੍ਯੋਗੇਵ ਨਃ ਪੁਰੁषਗਨ੍ਧਿਰੇਧਿ
ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪੁਲ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਹੈ, ਬਹਾਦਰ ਹੈ; ਸਿਹਤਮੰਦ, ਖੁਸ਼ ਮਿਜਾਜ ਵਿਛੌਨਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੋੜ ਵਾਂਗ ਸੁਗੰਧੀ ਹੋ ਜਾ।
ਤੇ ਦੇਵੇਭ੍ਯ ਆ ਵृਸ਼੍ਚਨ੍ਤੇ ਪਾਪਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਯਾਨ੍ ਅਗ੍ਨਿਰਨ੍ਤਿਕਾਦਸ਼੍ਵ ਇਵਾਨੁਵਪਤੇ ਨਡਮ੍
ਉਹ ਰੱਬਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਵਿਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਅੱਗ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹੰਦਾ ਹੈ।
{੧੧} ਯੇऽਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਧਨਕਾਮ੍ਯਾ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾ ਸਮਾਸਤੇ । ਤੇ ਵਾ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਕੁਮ੍ਭੀਂ ਪਰ੍ਯਾਦਧਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਭਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇਵ ਪਿਪਤਿषਤਿ ਮਨਸਾ ਮੁਹੁਰਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਯਾਨ੍ ਅਗ੍ਨਿਰਨ੍ਤਿਕਾਦਨੁਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਤਾਵਤਿ
ਮਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਃ ਕृष੍ਣਾ ਭਾਗਧੇਯਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਸੀਸਂ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਪਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤ ਆਹੁਃ । ਮਾषਾਃ ਪਿष੍ਟਾ ਭਾਗਧੇਯਂ ਤੇ ਹਵ੍ਯਮਰਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾ ਗਹ੍ਵਰਂ ਸਚਸ੍ਵ
ਕਾਲੀ ਭੇਡ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਸੀਸਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਮਾਸ਼ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ—ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ।
ਇषੀਕਾਂ ਜਰਤੀਮਿष੍ਟ੍ਵਾ ਤਿਲ੍ਪਿਞ੍ਜਂ ਦਣ੍ਡਨਂ ਨਡਮ੍ । ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਧ੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਮਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਂ ਨਿਰਾਦਧੌ
ਇਸ਼ੀਕਾ, ਤਿਲ ਦੇ ਛਿਲਕੇ, ਡੰਡਾ, ਤੇ ਨਲ worship ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਹ ਜਲਾਏ, ਤੇ ਯਮ ਦੀ ਅੱਗ ਉਸ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਗਈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਮਰ੍ਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪਨ੍ਥਾਂ ਵਿ ਹ੍ਯਾਵਿਵੇਸ਼ । ਪਰਾਮੀषਾਮਸੂਨ੍ ਦਿਦੇਸ਼ ਦੀਰ੍ਘੇਣਾਯੁषਾ ਸਮਿਮਾਨ੍ਤ੍ਸृਜਾਮਿ
ਅਰਕ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਚਲ ਪਿਆ; ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ।
12.3 ਪੁਮਾਨ੍ ਪੁਂਸੋऽਧਿ ਤਿष੍ਠ ਚਰ੍ਮੇਹਿ ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਵਯਸ੍ਵ ਯਤਮਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਤੇ । ਯਾਵਨ੍ਤਾਵਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਮੇਯਥੁਸ੍ਤਦ੍ਵਾਂ ਵਯੋ ਯਮਰਾਜ੍ਯੇ ਸਮਾਨਮ੍
ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨੇ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲੇ ਸੀ, ਉਹੀ ਉਮਰ ਤੁਹਾਡੀ ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ।
ਤਾਵਦ੍ਵਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਤਿ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਤਾਵਤ੍ਤੇਜਸ੍ਤਤਿਧਾ ਵਾਜਿਨਾਨਿ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਚਤੇ ਯਦੈਧੋऽਧਾ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ ਮਿਥੁਨਾ ਸਂ ਭਵਾਥਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ, ਤਾਕਤ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਵੀ ਉਹਨਾ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ; ਜਦ ਅੱਗ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਸਮਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕੇ ਸਮੁ ਦੇਵਯਾਨੇ ਸਂ ਸ੍ਮਾ ਸਮੇਤਂ ਯਮਰਾਜ੍ਯੇषੁ । ਪੂਤੌ ਪਵਿਤ੍ਰੈਰੁਪ ਤਦ੍ਧ੍ਵਯੇਥਾਂ ਯਦ੍ਯਦ੍ਰੇਤੋ ਅਧਿ ਵਾਂ ਸਂਬਭੂਵ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਯਮ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹੋ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੀਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।
ਆਪਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਭਿ ਸਂ ਵਿਸ਼ਧ੍ਵਮਿਮਂ ਜੀਵਂ ਜੀਵਧਨ੍ਯਾਃ ਸਮੇਤ੍ਯ । ਤਾਸਾਂ ਭਜਧ੍ਵਮਮृਤਂ ਯਮਾਹੁਰੋਦਨਂ ਪਚਤਿ ਵਾਂ ਜਨਿਤ੍ਰੀ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰ ਭੋਜਨ ਵੰਡੋ ਜੋ ਮਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਵਾਂ ਪਿਤਾ ਪਚਤਿ ਯਂ ਚ ਮਾਤਾ ਰਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤ੍ਯੈ ਸ਼ਮਲਾਚ੍ਚ ਵਾਚਃ । ਸ ਓਦਨਃ ਸ਼ਤਧਾਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਉਭੇ ਵ੍ਯਾਪ ਨਭਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ
ਉਹ ਭੋਜਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਅਤੇ ਬੋਲ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ—ਉਹ ਭੋਜਨ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅਸਮਾਨੀ ਜਗ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਭੇ ਨਭਸੀ ਉਭਯਾਂਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਨ੍ ਯੇ ਯਜ੍ਵਨਾਮਭਿਜਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਃ । ਤੇषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨ੍ ਮਧੁਮਾਨ੍ ਯੋ ਅਗ੍ਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਜਰਸਿ ਸਂ ਸ਼੍ਰਯੇਥਾਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਜੋ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਉਸ ਅੱਗੇ; ਉਸ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਵੋ।
ਪ੍ਰਾਚੀਂਪ੍ਰਾਚੀਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਮਾ ਰਭੇਥਾਮੇਤਂ ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਃ ਸਚਨ੍ਤੇ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਪਕ੍ਵਂ ਪਰਿਵਿष੍ਟਮਗ੍ਨੌ ਤਸ੍ਯ ਗੁਪ੍ਤਯੇ ਦਂਪਤੀ ਸਂ ਸ਼੍ਰਯੇਥਾਮ੍
ਪੂਰਬੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਕਿਆ ਤੇ ਪਰੋਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੰਪਤੀ ਵਜੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਥੇ ਆਸਰਾ ਲਵੋ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਭਿ ਨਕ੍ਸ਼ਮਾਣੌ ਪਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤੇਥਾਮਭਿ ਪਾਤ੍ਰਮੇਤਤ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਂ ਯਮਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨਃ ਪਕ੍ਵਾਯ ਸ਼ਰ੍ਮ ਬਹੁਲਂ ਨਿ ਯਚ੍ਛਾਤ੍
ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਮੁੜੋ, ਇਸ ਪਾਤਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਓ। ਉਥੇ, ਯਮ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਦਿਸ਼ਾਮਿਯਮਿਦ੍ਵਰਂ ਯਸ੍ਯਾਂ ਸੋਮੋ ਅਧਿਪਾ ਮृਡਿਤਾ ਚ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਯੇਥਾਂ ਸੁਕृਤਃ ਸਚੇਥਾਮਧਾ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ ਮਿਥੁਨਾ ਸਂ ਭਵਾਥਃ
ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਹੈ ਤੇ ਦਇਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਆਸਰਾ ਲਵੋ, ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੋ; ਉਥੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਯੋਤ੍ਤਰਾਵਦ੍ਦਿਸ਼ਾਮੁਦੀਚੀ ਕृਣਵਨ੍ ਨੋ ਅਗ੍ਰਮ੍ । ਪਾਙ੍ਕ੍ਤਂ ਛਨ੍ਦਃ ਪੁਰੁषੋ ਬਭੂਵ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਙ੍ਗੈਃ ਸਹ ਸਂ ਭਵੇਮ
ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਉਤਪਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਉੱਤਰੀ ਦਿਸਾ ਸਾਡੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਣਾਵੇ। ਪਾਂਕਤੀ ਛੰਦ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ; ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ।
{੧੩} ਧ੍ਰੁਵੇਯਂ ਵਿਰਾਣ੍ਨਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯੈ ਸ਼ਿਵਾ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯ ਉਤ ਮਹ੍ਯਮਸ੍ਤੁ । ਸਾ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਦਿਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ ਇਰ੍ਯ ਇਵ ਗੋਪਾ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ ਪਕ੍ਵਮ੍
ਇਹ ਵਿਰਾਜ਼ ਸਥਿਰ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ ਅਦਿਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਗੋਪਾਲ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਅਭਿ ਸਂ ਸ੍ਵਜਸ੍ਵ ਨਃ ਸ਼ਿਵਾ ਨੋ ਵਾਤਾ ਇਹ ਵਾਨ੍ਤੁ ਭੂਮੌ । ਯਮੋਦਨਂ ਪਚਤੋ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਤਂ ਨਸ੍ਤਪ ਉਤ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਵੇਤ੍ਤੁ
ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਹਵਾ ਵਾਵੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਯਮ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੋ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।
ਯਦ੍ਯਦ੍ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨ ਏਹ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਸਰਨ੍ ਵਿषਕ੍ਤਂ ਬਿਲ ਆਸਸਾਦ । ਯਦ੍ਵਾ ਦਾਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਹਸ੍ਤਾ ਸਮਙ੍ਕ੍ਤ ਉਲੂਖਲਂ ਮੁਸਲਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤਾਪਃ
ਜੋ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਛੇਕ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਕੁਝ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਜਾਂ ਜੋ ਦਾਸੀ ਨਰਮ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਲੂਖਲਾ ਤੇ ਮੂਸਲ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਅਯਂ ਗ੍ਰਾਵਾ ਪृਥੁਬੁਧ੍ਨੋ ਵਯੋਧਾਃ ਪੂਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰੈਰਪ ਹਨ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਃ । ਆ ਰੋਹ ਚਰ੍ਮ ਮਹਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਮਾ ਦਂਪਤੀ ਪੌਤ੍ਰਮਘਂ ਨਿ ਗਾਤਾਮ੍
ਇਹ ਚੌੜੀ ਤਲ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਦਿਓ; ਦੰਪਤੀ ਨੂੰ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਸਮਤੀ ਨਾ ਆਵੇ।